Używam „dowódców” z DOS i Windows od ponad 15 lat. Nie trzeba dodawać, że znacznie poprawiłoby to mój komfort, gdybym mógł tworzyć katalogi, naciskając F7, usuwając F8, kopiując (do przeciwnego panelu) F5 i przesuwając F6. Nautilus bardzo ucieszył mnie z wprowadzenia widoku 2-panelowego, ale rozczarował mnie brak tradycyjnego schematu klawiszy funkcyjnych „dowódcy”. Czy mogę to naprawić bez edycji i ponownej kompilacji źródeł Nautilus?
Czy mogę skonfigurować Nautilus do używania schematu skrótów klawiszowych podobnych do Midnight Commander dla trybu 2-panelowego?
Odpowiedzi:
Odpowiadając na inne pytanie , przypomniano mi o opcji, która jest teraz głęboko ukryta domyślnie, „edytowalne akceleratory menu”. Dzięki temu możesz robić prawie wszystko, co chcesz.
Aby włączyć tę opcję, uruchom gconf-editorz terminala lub z okna dialogowego „Uruchom aplikację” (Alt-F2).
Przejdź desktop>gnome>interfacei sprawdź can_change_accels
Lub po prostu uruchom tę linię w terminalu:
gconftool --set /desktop/gnome/interface/can_change_accels --type=bool True
Teraz, aby zmienić klawisz skrótu do aplikacji, otwórz menu i za pomocą wskaźnika myszy na elemencie menu, który chcesz zmienić, naciśnij nową kombinację klawiszy. Aby usunąć klawisz skrótu, naciśnij klawisz Backspace lub Delete.
Możesz więc zdobyć nowe katalogi F7i usunąć je F8, ale nadal nie sądzę, że możesz dostać sprytny krzyżowy efekt w Nautilusie.
Dlatego, chociaż to, czego szukasz, może nie być całkowicie możliwe w Nautilusie, warto również wspomnieć, że nadal możesz używać „dowódcy” w Ubuntu.
Sprawdź Midnight Commander, jeśli aplikacje konsolowe są w Twoim stylu.
sudo apt-get install mc
Jeśli szukasz czegoś, co można zintegrować z pulpitem, wypróbuj GNOME Commander . Jest to dwupanelowy graficzny menedżer plików w stylu „dowódcy” ze znanymi skrótami klawiszowymi .
sudo apt-get install gnome-commander
Bardzo fajny ukryty skarb, który „can_change_accels”! Wielkie dzięki! Niestety nie pozwala on na przypisywanie skrótów klawiszowych do wyskakującego menu plików (po kliknięciu prawym przyciskiem myszy dostępne jest polecenie „Kopiuj do” - „Inne okienko”).
—
Ivan
Często używam MC, „apt-get install mc” to pierwsze polecenie, które wydaje po zainstalowaniu nowego systemu Linux. Ale nie lubię rzeczy w trybie tekstowym, wolę to tylko wtedy, gdy oferuje znacznie wygodniejsze rozwiązanie (takie jak prosta „instalacja apt-get” zamiast przeszukiwania menu i okien). Wiem o Gnome Commander, ale wydaje się on zbyt pokorny, stary i o wiele mniej potężny niż Midnight Commander i Total Commander (z których korzystam przez ostatnie 10 lat.
—
Ivan
andrews coś jest na dobrej drodze. Korzystając z metody, którą opisuje, możesz przypisać skróty klawiaturowe do Edycja -> Kopiuj do / Przenieś do -> Inne okienko. Przekonasz się więc, że przypisanie F5 do kopiowania do drugiego panelu nie stanowi problemu. Przypisanie F6 nie jest naprawdę godne polecenia, ponieważ ma to już inne znaczenie w GTK +.
Jeszcze innym sposobem definiowania dowolnych skrótów klawiszowych jest użycie rozszerzenia API Nautilus, chociaż nie jest do tego specjalnie zaprojektowany. Jako dowód koncepcji opracowałem to rozszerzenie, które definiuje następujące skróty klawiszowe:
- F5, aby skopiować wybrane pliki / katalogi do innego panelu
- F6, aby przenieść wybrane pliki / katalogi do innego panelu
- F7, aby utworzyć katalog w aktywnym panelu
- F8, aby usunąć wybrane pliki / katalogi
- Ctrl + O, aby otworzyć terminal w bieżącym katalogu aktywnego panelu (działa tylko w lokalnym systemie plików)
Możesz nawet skonfigurować skróty ręcznie w oknie Skróty klawiszowe udostępniane przez to rozszerzenie:
W przeciwieństwie do can-change-accelsrozwiązania, to działa dobrze z globalnymi menu.
Najlepszą aplikacją w stylu gui „dowódcy”, z której korzystałem w Ubuntu (lub innej dystrybucji) jest krusader. Tak, jestem wyłącznym użytkownikiem Gnome, a krusader to aplikacja KDE, ale warto. Pierwsze polecenie, które uruchamiam podczas instalacji Ubuntu to:
„sudo apt-get install mc krusader”
Krusader jest prawie tak dobry jak Servant Salamander w systemie Windows - jeden z dwóch programów typu „shareware”, które faktycznie kupiłem w ciągu ponad 30 lat korzystania z komputerów (muszę korzystać z systemu Windows w pracy).