Dlaczego rozkład wariancji próbkowania jest rozkładem kwadratowym chi?


22

Wyrok

Rozkład próbkowania wariancji próbki jest rozkładem kwadratowym chi ze stopniem swobody równym , gdzie jest rozmiarem próbki (biorąc pod uwagę, że losowa zmienna będąca przedmiotem zainteresowania jest zwykle rozkładana).n-1n

Źródło

Moja intuicja

Ma to dla mnie intuicyjny sens 1), ponieważ test chi-kwadrat wygląda jak suma kwadratu i 2) ponieważ rozkład chi-kwadrat jest po prostu sumą kwadratowego rozkładu normalnego. Ale nadal nie rozumiem tego dobrze.

Pytanie

Czy to stwierdzenie jest prawdziwe? Czemu?


1
Wstępne oświadczenie jest ogólnie fałszywe (jest fałszywe z dwóch różnych powodów). Jakie jest twoje źródło (brakuje twojego linku) i co tak naprawdę mówi?
— Glen_b

Moje pytanie dotyczy także reakcji na pytanie-odpowiedź w klasie statystyk wprowadzających, dla której dostęp jest chroniony. Pytanie brzmi: „Jakim rozkładem jest rozkład próbkowania wariancji długości skrzydeł u much?” a odpowiedź brzmi „Rozkład chi-kwadrat”
— Remi.b

1
Cytowane oświadczenie w pierwszym komentarzu jest ogólnie nadal fałszywe. Komentarz na końcu źródła jest prawdziwy (przy niezbędnych założeniach): „ gdy próbki wielkości n są pobierane z rozkładu normalnego o wariancji , rozkład próbkowania ( n - 1 ) s 2 / σ 2 ma rozkład chi-kwadrat z n-1 stopniami swobody.σ2)(n-1)s2)/σ2) ”... Odpowiedź na pytanie w twoim drugim komentarzu również będzie fałszywa - chyba, że, jak sądzę, ktoś wykazał, że długość skrzydła jest zwykle rozkładana. (Jaka może być podstawa do stwierdzenia, że ​​to prawda?)
— Glen_b

Załóżmy więc, że skrzydła są normalnie rozłożone, to rozkład próbkowania byłby rozkładem chi-kwadrat. Dlaczego tak jest (n-1)s2)/σ2)
— Remi.b

Czy wiesz, że suma kwadratów zmiennych losowych iid N (0,1) jest chi-kwadrat z k df? Czy jest to część, której szukasz? kk
— Glen_b

Odpowiedzi:


27

[Przyjmę z dyskusji w twoim pytaniu, że z przyjemnością przyjmiesz fakt, że jeśli są niezależnymi identycznie rozmieszczonymi N ( 0 , 1 ) zmiennymi losowymi, to ∑ k i = 1 Z 2 i ∼ χ 2 k .]Zi,i=1,2,…,kN(0,1)∑ja=1kZja2)∼χk2)

Formalnie wynik, którego potrzebujesz, wynika z twierdzenia Cochrana . (Chociaż można to pokazać na inne sposoby)

Mniej formalnie, należy wziąć pod uwagę, że gdybyśmy znali średnią populacji i oszacowali wariancję na jej temat (a nie na temat średniej próby): , a następnies 2 0 /σ2=1s02)=1n∑ja=1n(Xja-μ)2) , (Zi=(Xi-μ)/σ), który będzie wynosił1s02)/σ2)=1n∑ja=1n(Xja-μσ)2)=1n∑ja=1nZja2)Zja=(Xja-μ)/σ razy× 2 n zmiennych losowych.1nχn2)

Fakt, że zastosowano średnią z próby, zamiast średniej populacji ( ), zmniejsza sumę kwadratów odchyleń, ale w taki sposób, że ∑ n i = 1 ( Z ∗ i ) 2Zja∗=(Xja-X¯)/σ (o których patrz twierdzenie Cochrana). Dlatego zamiast n s 2 0 / σ 2 ∼ χ 2 n mamy teraz ( n - 1 ) s 2 / σ 2 ∼ χ 2 n - 1 .∑ja=1n(Zja∗)2)∼χn-12)ns02)/σ2)∼χn2)(n-1)s2)/σ2)∼χn-12)


@Glen_b Czy możesz podać odniesienia do innych dowodów na ten fakt? Naprawdę chcę to wiedzieć.
— Henry.L

Który z kilku faktów jesteś po dowodzie?
— Glen_b

@Glen_b Jedynymi dwiema metodami oprócz twierdzenia Cochrana-Madow'a o udowodnieniu tego faktu, że wariancja próbki i średnia próbki są statystycznie niezależne z rozkładem chi-kwadrat to: (1) Podstawa kanoniczna Scheffe'a (Scheffe, 1959) (2) Metody kumulatywne (Lub mgfs, co jest równoważne). Jeśli znasz więcej metod, naprawdę chcę je poznać.
— Henry.L,

Jeszcze jeden komentarz, który chcę dodać, jest taki, że używana jest średnia próbki, ale czasami chcemy stałej mocy niezależnej od ustalonej wariancji, tę metodę zastępuje się dwustopniową metodą Steina (1949).
— Henry.L,

X¯Xja′s
Korzystając z naszej strony potwierdzasz, że przeczytałeś(-aś) i rozumiesz nasze zasady używania plików cookie i zasady ochrony prywatności.
Licensed under cc by-sa 3.0 with attribution required.