Bezstronny estymator wykładniczej miary zbioru?


12

Załóżmy, że mamy (mierzalny i odpowiednio zachowujący się) zestaw , gdzie jest zwarty. Co więcej, załóżmy, że możemy pobrać próbki z równomiernego rozkładu na względem miary Lebesgue'a i że znamy miarę . Na przykład może być polem zawierającymS⊆B⊂RnBBλ(⋅)λ(B)B[−c,c]nS .

Czy dla stałego α∈R istnieje prosty bezstronny sposób oszacowania e−αλ(S) poprzez równomierne próbkowanie punktów w B i sprawdzenie, czy znajdują się one wewnątrz czy na zewnątrz S ?

Jako przykład czegoś, co nie do końca działa, załóżmy, że próbkujemy k punktów p1,…,pk∼Uniform(B) . Następnie można użyć do oszacowania Monte Carlo

λ(S)≈λ^:=#{pi∈S}kλ(B).
Ale, podczas gdy λ jest nieobciążonym estymatoremÎ(S), nie sądzę, że to przypadek, żee-a- λ jest nieobciążonym estymatoreme-a-λ(S). Czy istnieje sposób zmodyfikowania tego algorytmu?λ^λ(S)e−αλ^e−αλ(S)

Odpowiedzi:


11

Załóżmy, że masz do dyspozycji następujące zasoby:

  1. Masz dostęp do estymatora Î .λ^
  2. λ^ jest nienaprężona wλ(S).
  3. λ^ jest prawie na pewno ograniczony powyżejC.
  4. Znasz stałą C i
  5. Można tworzyć niezależne realizacje Î tyle razy, ile chcesz.λ^

Teraz zauważ, że dla dowolnego u>0 następujące wstrzymania (przez rozszerzenie Taylora o exp⁡x ):

e−αλ(S)=e−αC⋅eα(C−λ(S))=e−αC⋅∑k⩾0(α[C−λ(S)])kk!=e−αC⋅eu⋅∑k⩾0e−u⋅(α[C−λ(S)])kk!=eu−αC⋅∑k⩾0uke−uk!(α[C−λ(S)]u)k

Teraz wykonaj następujące czynności:

  1. Próbka K∼Poisson(u) .
  2. Forma X 1 , ⋯ , λ K jak IID nieobciążonych estymatorów Î ( S ) .λ^1,⋯,λ^Kλ(S)
  3. Zwróć estymator

Λ^=eu−αC⋅(αu)K⋅∏i=1K{C−λ^i}.

Λ^ następnie nieujemną, nieobciążonym estymatoremλ(S). To dlatego, że

E[Λ^|K]=eu−αC⋅(αu)KE[∏i=1K{C−λ^i}|K]=eu−αC⋅(αu)K∏i=1KE[C−λ^i]=eu−αC⋅(αu)K∏i=1K[C−λ(S)]=eu−αC⋅(αu)K[C−λ(S)]K

a zatem

E[Λ^]=EK[E[Λ^|K]]=EK[eu−αC⋅(αu)K[C−λ(S)]K]=eu−αC⋅∑k⩾0P(K=k)(αu)K[C−λ(S)]K=eu−αC⋅∑k⩾0uke−uk!(α[C−λ(S)]u)k=e−αλ(S)

według wcześniejszych obliczeń.


λ^λ(B)<∞

1
λ(B)5Λ^

Czy na pewno możesz wymienić produkt i oczekiwania w drugiej linii dowodu bezstronności?
— jbowman

2
Wygląda na to, że jest w porządku, ponieważ są obliczone, prawda?
— Justin Solomon

2
+1 Myślę, że to ciekawy i pouczający przykład. Udaje się, nie zakładając domyślnie mojej odpowiedzi: wielkość próby jest albo określona, ​​albo przynajmniej ograniczona.
— whuber

10

Odpowiedź jest przecząca.

XS.(n,λ(S)/λ(B))p=λ(S)/λ(B)α′=αλ(B).

n,tnexp⁡(−αλ(S))=exp⁡(−(αλ(B))p)=exp⁡(−α′p).

E[tn(X)]=∑x=0n(nx)px(1−p)n−xtn(x),

np.α′p≠0,exp⁡(−α′p)p.n+1p,

p.

W związku z tym nie istnieje obiektywny estymator.


1
exp⁡(t)

α′p0α.

SB

4
BTW Naprawdę doceniam twoje przemyślenia na temat innej odpowiedzi na to pytanie!
— Justin Solomon
Korzystając z naszej strony potwierdzasz, że przeczytałeś(-aś) i rozumiesz nasze zasady używania plików cookie i zasady ochrony prywatności.
Licensed under cc by-sa 3.0 with attribution required.