Kiedy zbliżają się szeregi Taylora do oczekiwań (całych) funkcji?


10

Przyjmij oczekiwanie na postać E(f(X)) dla pewnej zmiennej losowej jednowymiarowej X i całej funkcji f(⋅) (tzn. Przedział zbieżności to cała linia rzeczywista)

Xμ≡E(x)=F(μ)+ ∞ ∑ n=2f(n)(μ)

E(f(x))=E(f(μ)+f′(μ)(x−μ)+f″(μ)(x−μ)22!+…)
Skróć tę serię, EN(f(x))=f(μ)+ N ∑ n=2f ( n ) (μ)
=f(μ)+∑n=2∞f(n)(μ)n!E[(x−μ)n]
EN(f(x))=f(μ)+∑n=2Nf(n)(μ)n!E[(x−μ)n]

Moje pytanie brzmi: w jakich warunkach zmiennej losowej (i czegokolwiek dodatkowego na ) przybliżenie oczekiwań zbiega się w miarę dodawania terminów (tj. Lim N → ∞ E N ( f ( x ) ) = E ( f ( x ) ) ).f(⋅)limN.→∞miN.(fa(x))=mi(fa(x))

Ponieważ wydaje się, że w moim przypadku nie jest zbieżna (zmienna losowa Poissona ), czy istnieją jakieś inne sztuczki pozwalające znaleźć przybliżone oczekiwania z liczbami całkowitymi, gdy warunki te zawiodą?fa(x)=xα



@Jonathan Dziękuję. Zobacz moje zmiany teraz, gdy stały się wyraźniejsze. Bardzo pomocny, choć nie mogłem tego całkiem złamać. Z tego wynika, że ​​warunkiem wystarczającym do tego jest to, że moja zmienna losowa jest silnie skoncentrowana? Chociaż mam problem z wyłuskaniem dokładnie tego, jak użyć Nierówności Hoeffdinga itp. W celu porównania z tymi notatkami.
— jlperla

Co masz na myśli „zmienna losowa Poissona ”? Czy to jest jeden czy dwa przypadki i co to jest pdf? fa(x)=xα
— Carl

@Carl to kilka lat temu, ale jeśli dobrze pamiętam, była zmienna jakiegoś Î z PDF z en.wikipedia.org/wiki/Poisson_distribution . To f ( x ) było funkcją, którą przejmowałem oczekiwania. tj. E ( f ( x ) )x∼P.ojasson(λ)λfa(x)mi(fa(x))
— jlperla

Nie jestem pewien, o co pytasz. Jak o tym wyższe momenty z rozkładu Poissona o pochodzeniu są Touchard wielomianów Î : m k = k Ď I = 0 λ i { k : i } , gdzie {} szelki oznaczają liczby Stirlinga drugiego rodzaju? mkλ
mk=∑ja=0kλja{kja},
— Carl

Odpowiedzi:


1

fa

yn=fa(μ)+fa′(μ)(x-μ)+fa″(μ)(x-μ)2)2)!+…+fa(n)(μ)(x-μ)nn!
fa(x)

mi[fa(x)]=mi[limn→∞yn]=limn→∞mi[yn],
|yn|≤yymi[y]<∞

y=∑n≥0|fa(n)(μ)||x-μ|nn!<∞za.s.
mi[y]<∞.

fa(x)=xαα∉Z+


-1

Przybliżenie zbiegnie się, jeśli funkcja f (x) dopuszcza ekspansję szeregu mocy, tzn. Istnieją wszystkie pochodne. Zostanie to również w pełni osiągnięte, jeśli instrumenty pochodne o określonym progu i wyższym będą równe zero. Możesz odwołać się do Populisa [3-4] oraz Starka i Woodsa [4].


„Zostanie to w pełni osiągnięte, jeśli instrumenty pochodne o określonym progu i wyższym będą równe zero”. Jeśli pochodne istnieją i są równe zeru, czy nie jest to inny sposób na określenie wielomianu?
— Accumumulation

mi-1/x2).1/(1-x).X
1/(1-X)=1+X+X2)+⋯+Xn+⋯.
mi(Xn)
Korzystając z naszej strony potwierdzasz, że przeczytałeś(-aś) i rozumiesz nasze zasady używania plików cookie i zasady ochrony prywatności.
Licensed under cc by-sa 3.0 with attribution required.