Jak wyjść z zagnieżdżonych pętli w Javie?

Mam zagnieżdżoną konstrukcję pętli:

for (Type type : types) {
    for (Type t : types2) {
         if (some condition) {
             // Do something and break...
             break; // Breaks out of the inner loop
         }
    }
}

Jak mogę teraz wyjść z obu pętli? Patrzyłem na podobne pytania, ale żadne nie dotyczy konkretnie Javy. Nie mogłem zastosować tych rozwiązań, ponieważ najczęściej używane gotos.

Nie chcę umieszczać wewnętrznej pętli w innej metodzie.

Nie chcę ponownie uruchamiać pętli. Po zerwaniu kończę wykonywanie bloku pętli.

Podobnie jak inne Główni odpowiadający, zdecydowanie wolą zastosować pętle w innej metodzie, w którym to momencie możesz po prostu wrócić, aby całkowicie przestać iterować. Ta odpowiedź pokazuje, w jaki sposób można spełnić wymagania zawarte w pytaniu.

Możesz użyć breakz etykietą dla zewnętrznej pętli. Na przykład:

public class Test {
    public static void main(String[] args) {
        outerloop:
        for (int i=0; i < 5; i++) {
            for (int j=0; j < 5; j++) {
                if (i * j > 6) {
                    System.out.println("Breaking");
                    break outerloop;
                }
                System.out.println(i + " " + j);
            }
        }
        System.out.println("Done");
    }
}

To drukuje:

0 0
0 1
0 2
0 3
0 4
1 0
1 1
1 2
1 3
1 4
2 0
2 1
2 2
2 3
Breaking
Done

Technicznie poprawną odpowiedzią jest oznaczenie zewnętrznej pętli. W praktyce, jeśli chcesz wyjść z dowolnego miejsca w wewnętrznej pętli, lepiej byłoby przekazać kod na zewnątrz (metoda statyczna, jeśli to konieczne), a następnie wywołać go.

Opłaci się to za czytelność.

Kod stałby się mniej więcej taki:

private static String search(...) 
{
    for (Type type : types) {
        for (Type t : types2) {
            if (some condition) {
                // Do something and break...
                return search;
            }
        }
    }
    return null; 
}

Dopasowując przykład do zaakceptowanej odpowiedzi:

 public class Test {
    public static void main(String[] args) {
        loop();
        System.out.println("Done");
    }

    public static void loop() {
        for (int i = 0; i < 5; i++) {
            for (int j = 0; j < 5; j++) {
                if (i * j > 6) {
                    System.out.println("Breaking");
                    return;
                }
                System.out.println(i + " " + j);
            }
        }
    }
}

Możesz użyć nazwanego bloku wokół pętli:

search: {
    for (Type type : types) {
        for (Type t : types2) {
            if (some condition) {
                // Do something and break...
                break search;
            }
        }
    }
}

Nigdy nie używam etykiet. Wydaje się, że jest to zła praktyka. Oto co bym zrobił:

boolean finished = false;
for (int i = 0; i < 5 && !finished; i++) {
    for (int j = 0; j < 5; j++) {
        if (i * j > 6) {
            finished = true;
            break;
        }
    }
}

Możesz użyć etykiet:

label1: 
for (int i = 0;;) {
    for (int g = 0;;) {
      break label1;
    }
}

Użyj funkcji:

public void doSomething(List<Type> types, List<Type> types2){
  for(Type t1 : types){
    for (Type t : types2) {
      if (some condition) {
         // Do something and return...
         return;
      }
    }
  }
}

Możesz użyć zmiennej tymczasowej:

boolean outerBreak = false;
for (Type type : types) {
   if(outerBreak) break;
    for (Type t : types2) {
         if (some condition) {
             // Do something and break...
             outerBreak = true;
             break; // Breaks out of the inner loop
         }
    }
}

W zależności od funkcji możesz także wyjść / wrócić z pętli wewnętrznej:

for (Type type : types) {
    for (Type t : types2) {
         if (some condition) {
             // Do something and break...
             return;
         }
    }
}

Jeśli nie lubisz breaks i gotos, możesz użyć „tradycyjnej” pętli for zamiast zamiast for-in, z dodatkowym warunkiem przerwania:

int a, b;
bool abort = false;
for (a = 0; a < 10 && !abort; a++) {
    for (b = 0; b < 10 && !abort; b++) {
        if (condition) {
            doSomeThing();
            abort = true;
        }
    }
}

Musiałem zrobić coś podobnego, ale postanowiłem nie używać do tego ulepszonej pętli for.

int s = type.size();
for (int i = 0; i < s; i++) {
    for (int j = 0; j < t.size(); j++) {
        if (condition) {
            // do stuff after which you want 
            // to completely break out of both loops
            s = 0; // enables the _main_ loop to terminate
            break;
        }
    }
}

Wolę dodać wyraźne „wyjście” do testów pętli. Dla każdego zwykłego czytelnika jest jasne, że pętla może zakończyć się wcześniej.

boolean earlyExit = false;
for(int i = 0 ; i < 10 && !earlyExit; i++) {
     for(int j = 0 ; i < 10 && !earlyExit; j++) { earlyExit = true; }
}

StreamRozwiązanie Java 8 :

List<Type> types1 = ...
List<Type> types2 = ...

types1.stream()
      .flatMap(type1 -> types2.stream().map(type2 -> new Type[]{type1, type2}))
      .filter(types -> /**some condition**/)
      .findFirst()
      .ifPresent(types -> /**do something**/);

Zwykle w takich przypadkach wchodzi w zakres bardziej sensownej logiki, powiedzmy, że niektóre szukają lub manipulują niektórymi iterowanymi obiektami „for”, o których mowa, więc zwykle używam podejścia funkcjonalnego:

public Object searching(Object[] types) { // Or manipulating
    List<Object> typesReferences = new ArrayList<Object>();
    List<Object> typesReferences2 = new ArrayList<Object>();

    for (Object type : typesReferences) {
        Object o = getByCriterion(typesReferences2, type);
        if(o != null) return o;
    }
    return null;
}

private Object getByCriterion(List<Object> typesReferences2, Object criterion) {
    for (Object typeReference : typesReferences2) {
        if(typeReference.equals(criterion)) {
             // here comes other complex or specific logic || typeReference.equals(new Object())
             return typeReference;
        }
    }
    return null;
}

Główne wady:

• około dwa razy więcej linii
• większe zużycie cykli obliczeniowych, co oznacza, że ​​jest wolniejsze z algorytmicznego punktu widzenia
• więcej pisania na klawiaturze

Profesjonaliści:

• wyższy stosunek do oddzielenia problemów z powodu ziarnistości funkcjonalnej
• wyższy stosunek ponownego wykorzystania i kontroli wyszukiwania / manipulowania logiką bez
• metody nie są długie, dlatego są bardziej zwarte i łatwiejsze do zrozumienia
• wyższy współczynnik czytelności

Więc po prostu zajmuje się sprawą za pomocą innego podejścia.

Zasadniczo pytanie do autora tego pytania: co sądzisz o tym podejściu?

Możesz zerwać ze wszystkich pętli bez użycia etykiet: i flag.

To po prostu trudne rozwiązanie.

Tutaj warunek 1 jest warunkiem, który jest używany do zerwania z pętli K i J. A warunek 2 jest warunkiem, który jest używany do zerwania z pętli K, J i I.

Na przykład:

public class BreakTesting {
    public static void main(String[] args) {
        for (int i = 0; i < 9; i++) {
            for (int j = 0; j < 9; j++) {
                for (int k = 0; k < 9; k++) {
                    if (condition1) {
                        System.out.println("Breaking from Loop K and J");
                        k = 9;
                        j = 9;
                    }
                    if (condition2) {
                        System.out.println("Breaking from Loop K, J and I");
                        k = 9;
                        j = 9;
                        i = 9;
                    }
                }
            }
        }
        System.out.println("End of I , J , K");
    }
}

Koncepcja przerwania z etykietą służy do rozbijania zagnieżdżonych pętli w Javie, przy użyciu przerwania z etykietą można przerwać zagnieżdżanie pętli w dowolnej pozycji. Przykład 1:

loop1:
 for(int i= 0; i<6; i++){
    for(int j=0; j<5; j++){
          if(i==3)
            break loop1;
        }
    }

załóżmy, że istnieją 3 pętle i chcesz zakończyć pętlę 3: Przykład 2:

loop3: 
for(int i= 0; i<6; i++){
loop2:
  for(int k= 0; k<6; k++){
loop1:
    for(int j=0; j<5; j++){
          if(i==3)
            break loop3;
        }
    }
}

boolean broken = false; // declared outside of the loop for efficiency
for (Type type : types) {
    for (Type t : types2) {
        if (some condition) {
            broken = true;
            break;
        }
    }

    if (broken) {
        break;
    }
}

Jeśli jest w jakiejś funkcji, dlaczego po prostu jej nie zwrócisz:

for (Type type : types) {
    for (Type t : types2) {
         if (some condition) {
            return value;
         }
    }
}

Najlepsza i łatwa metoda ..

outerloop:
for(int i=0; i<10; i++){
    // here we can break Outer loop by 
    break outerloop;

    innerloop:
    for(int i=0; i<10; i++){
        // here we can break innerloop by 
        break innerloop;
     }
}

Raczej nietypowe podejście, ale pod względem długości kodu ( nie wydajności ) jest to najłatwiejsza rzecz, jaką możesz zrobić:

for(int i = 0; i++; i < j) {
    if(wanna exit) {
        i = i + j; // if more nested, also add the 
                   // maximum value for the other loops
    }
}

Użyj etykiet.

INNER:for(int j = 0; j < numbers.length; j++) {
    System.out.println("Even number: " + i + ", break  from INNER label");
    break INNER;
}

Zobacz ten artykuł

Kolejne rozwiązanie, wspomniane bez przykładu (faktycznie działa w kodzie prod).

try {
    for (Type type : types) {
        for (Type t : types2) {
            if (some condition #1) {
                // Do something and break the loop.
                throw new BreakLoopException();
            }
        }
    }
}
catch (BreakLoopException e) {
    // Do something on look breaking.
}

Oczywiście BreakLoopExceptionpowinny być wewnętrzne, prywatne i przyspieszone bez śledzenia stosu:

private static class BreakLoopException extends Exception {
    @Override
    public StackTraceElement[] getStackTrace() {
        return new StackTraceElement[0];
    }
}

for (int j = 0; j < 5; j++) //inner loopnależy zastąpić for (int j = 0; j < 5 && !exitloops; j++).

Tutaj, w tym przypadku, pełne zagnieżdżone pętle powinny zostać zakończone, jeśli warunek jest spełniony True. Ale jeśli używamy exitloopstylko do cholewkiloop

 for (int i = 0; i < 5 && !exitloops; i++) //upper loop

Następnie wewnętrzna pętla będzie kontynuowana, ponieważ nie ma dodatkowej flagi, która powiadomiłaby tę wewnętrzną pętlę o wyjściu.

Przykład: jeśli i = 3i j=2wtedy warunkiem jest false. Ale w następnej iteracji wewnętrznej pętli j=3 warunek (i*j)staje się tym, 9co jest, trueale wewnętrzna pętla będzie kontynuowana, aż jstanie się 5.

Musi więc używać również exitloopsdo wewnętrznych pętli.

boolean exitloops = false;
for (int i = 0; i < 5 && !exitloops; i++) { //here should exitloops as a Conditional Statement to get out from the loops if exitloops become true. 
    for (int j = 0; j < 5 && !exitloops; j++) { //here should also use exitloops as a Conditional Statement. 
        if (i * j > 6) {
            exitloops = true;
            System.out.println("Inner loop still Continues For i * j is => "+i*j);
            break;
        }
        System.out.println(i*j);
    }
}

Podobnie jak sugestia @ 1800 INFORMACJE, użyj warunku, który przerywa pętlę wewnętrzną, jako warunku w pętli zewnętrznej:

boolean hasAccess = false;
for (int i = 0; i < x && hasAccess == false; i++){
    for (int j = 0; j < y; j++){
        if (condition == true){
            hasAccess = true;
            break;
        }
    }
}

Jeśli jest to nowa implementacja, możesz spróbować przepisać logikę jako instrukcje if-else_if-else.

while(keep_going) {

    if(keep_going && condition_one_holds) {
        // Code
    }
    if(keep_going && condition_two_holds) {
        // Code
    }
    if(keep_going && condition_three_holds) {
        // Code
    }
    if(keep_going && something_goes_really_bad) {
        keep_going=false;
    }
    if(keep_going && condition_four_holds) {
        // Code
    }
    if(keep_going && condition_five_holds) {
        // Code
    }
}

W przeciwnym razie możesz spróbować ustawić flagę po wystąpieniu tego specjalnego warunku i sprawdzić tę flagę w każdym z warunków pętli.

something_bad_has_happened = false;
while(something is true && !something_bad_has_happened){
    // Code, things happen
    while(something else && !something_bad_has_happened){
        // Lots of code, things happens
        if(something happened){
            -> Then control should be returned ->
            something_bad_has_happened=true;
            continue;
        }
    }
    if(something_bad_has_happened) { // The things below will not be executed
        continue;
    }

    // Other things may happen here as well, but they will not be executed
    //  once control is returned from the inner cycle.
}

TUTAJ! Tak więc, chociaż prosta przerwa nie będzie działać, można ją wykorzystać do pracy continue.

Jeśli po prostu przenosisz logikę z jednego języka programowania na Javę i po prostu chcesz, aby coś działało, możesz spróbować użyć etykiet .

Demo break, continueoraz label:

Słowa kluczowe Java breaki continuemają wartość domyślną. To „najbliższa pętla”, a dziś, po kilku latach używania Javy, właśnie ją dostałem!

Wydaje się, że jest używany rzadko, ale jest użyteczny.

import org.junit.Test;

/**
 * Created by cui on 17-5-4.
 */

public class BranchLabel {
    @Test
    public void test() {
        System.out.println("testBreak");
        testBreak();

        System.out.println("testBreakLabel");
        testBreakLabel();

        System.out.println("testContinue");
        testContinue();
        System.out.println("testContinueLabel");
        testContinueLabel();
    }

    /**
     testBreak
     a=0,b=0
     a=0,b=1
     a=1,b=0
     a=1,b=1
     a=2,b=0
     a=2,b=1
     a=3,b=0
     a=3,b=1
     a=4,b=0
     a=4,b=1
     */
    public void testBreak() {
        for (int a = 0; a < 5; a++) {
            for (int b = 0; b < 5; b++) {
                if (b == 2) {
                    break;
                }
                System.out.println("a=" + a + ",b=" + b);
            }
        }
    }

    /**
     testContinue
     a=0,b=0
     a=0,b=1
     a=0,b=3
     a=0,b=4
     a=1,b=0
     a=1,b=1
     a=1,b=3
     a=1,b=4
     a=2,b=0
     a=2,b=1
     a=2,b=3
     a=2,b=4
     a=3,b=0
     a=3,b=1
     a=3,b=3
     a=3,b=4
     a=4,b=0
     a=4,b=1
     a=4,b=3
     a=4,b=4
     */
    public void testContinue() {
        for (int a = 0; a < 5; a++) {
            for (int b = 0; b < 5; b++) {
                if (b == 2) {
                    continue;
                }
                System.out.println("a=" + a + ",b=" + b);
            }
        }
    }

    /**
     testBreakLabel
     a=0,b=0,c=0
     a=0,b=0,c=1
     * */
    public void testBreakLabel() {
        anyName:
        for (int a = 0; a < 5; a++) {
            for (int b = 0; b < 5; b++) {
                for (int c = 0; c < 5; c++) {
                    if (c == 2) {
                        break anyName;
                    }
                    System.out.println("a=" + a + ",b=" + b + ",c=" + c);
                }
            }
        }
    }

    /**
     testContinueLabel
     a=0,b=0,c=0
     a=0,b=0,c=1
     a=1,b=0,c=0
     a=1,b=0,c=1
     a=2,b=0,c=0
     a=2,b=0,c=1
     a=3,b=0,c=0
     a=3,b=0,c=1
     a=4,b=0,c=0
     a=4,b=0,c=1
     */
    public void testContinueLabel() {
        anyName:
        for (int a = 0; a < 5; a++) {
            for (int b = 0; b < 5; b++) {
                for (int c = 0; c < 5; c++) {
                    if (c == 2) {
                        continue anyName;
                    }
                    System.out.println("a=" + a + ",b=" + b + ",c=" + c);
                }
            }
        }
    }
}

Próbny

public static void main(String[] args) {
    outer:
    while (true) {
        while (true) {
            break outer;
        }
    }
}

Możesz wykonać następujące czynności:

1. ustaw zmienną lokalną na false

2. ustaw tę zmienną truew pierwszej pętli, gdy chcesz przerwać

3. następnie możesz sprawdzić w zewnętrznej pętli, czy to, czy warunek jest ustawiony, następnie zerwać z zewnętrznej pętli.

   boolean isBreakNeeded = false;
   for (int i = 0; i < some.length; i++) {
       for (int j = 0; j < some.lengthasWell; j++) {
           //want to set variable if (){
           isBreakNeeded = true;
           break;
       }
   
       if (isBreakNeeded) {
           break; //will make you break from the outer loop as well
       }
   }

W niektórych przypadkach możemy whileefektywnie wykorzystać pętlę tutaj.

Random rand = new Random();
// Just an example
for (int k = 0; k < 10; ++k) {
    int count = 0;
    while (!(rand.nextInt(200) == 100)) {
       count++;
    }

    results[k] = count;
}

Java nie ma funkcji goto jak w C ++. Ale nadal gotojest zastrzeżonym słowem kluczowym w Javie. Mogą to wdrożyć w przyszłości. W przypadku twojego pytania odpowiedź jest taka, że ​​w Javie istnieje coś takiego jak etykieta, do którego można zastosować instrukcję continuei break. Znajdź kod poniżej:

public static void main(String ...args) {
    outerLoop: for(int i=0;i<10;i++) {
    for(int j=10;j>0;j--) {
        System.out.println(i+" "+j);
        if(i==j) {
            System.out.println("Condition Fulfilled");
            break outerLoop;
        }
    }
    }
    System.out.println("Got out of the outer loop");
}

Nawet utworzenie flagi dla zewnętrznej pętli i sprawdzenie, że po każdym wykonaniu wewnętrznej pętli może być odpowiedzią.

Lubię to:

for (Type type : types) {
    boolean flag=false;
    for (Type t : types2) {
        if (some condition) {
            // Do something and break...
            flag=true;
            break; // Breaks out of the inner loop
        }
    }
    if(flag)
        break;
}

boolean condition = false;
for (Type type : types) {
    for (int i = 0; i < otherTypes.size && !condition; i ++) {
        condition = true; // If your condition is satisfied
    }
}

Użyj conditionjako flagi po zakończeniu przetwarzania. Następnie pętla wewnętrzna jest kontynuowana tylko wtedy, gdy warunek nie jest spełniony. Tak czy inaczej, zewnętrzna pętla będzie się nadal ładować.