Coś podobnego do następującego:

przykład referencyjny:

void changeString(ref String str) {
    str = "def";
}

void main() {
    String abc = "abc";
    changeString(ref abc);
    System.out.println(abc); //prints "def"
}

nasz przykład:

void changeString(out String str) {
    str = "def";
}

void main() {
    String abc;
    changeString(out abc);
    System.out.println(abc); //prints "def"
}

Nie, Java nie ma czegoś takiego jak C # refi outsłowa kluczowe do przekazywania przez referencje.

W Javie można przekazać tylko wartość. Nawet odwołania są przekazywane według wartości. Więcej informacji można znaleźć na stronie Jona Skeeta o przekazywaniu parametrów w Javie .

Aby zrobić coś podobnego reflub outmusiałbyś zawinąć parametry wewnątrz innego obiektu i przekazać to odwołanie do obiektu jako parametr.

Odpowiedź bezpośrednia: nie

Ale możesz symulować odniesienie za pomocą opakowań .

I wykonaj następujące czynności:

void changeString( _<String> str ) {
    str.s("def");
}

void testRef() {
     _<String> abc = new _<String>("abc");
     changeString( abc );
     out.println( abc ); // prints def
}

Na zewnątrz

void setString( _<String> ref ) {
    str.s( "def" );
}
void testOut(){
    _<String> abc = _<String>();
    setString( abc );
    out.println(abc); // prints def
}

I w zasadzie każdy inny typ, taki jak:

_<Integer> one = new <Integer>(1);
addOneTo( one );

out.println( one ); // May print 2

W rzeczywistości, o ile wiem, nie ma odpowiedników słów kluczowych ref ani out w języku Java . Jednak właśnie przekształciłem kod C # w Javę, który używa parametru out i doradzi, co właśnie zrobiłem. Każdy obiekt należy opakować w klasę opakowania i przekazać wartości opakowane w instancję obiektu opakowania w następujący sposób;

Prosty przykład użycia Wrappera

Oto klasa Wrapper ;

public class Wrapper {
    public Object ref1; // use this as ref
    public Object ref2; // use this as out

    public Wrapper(Object ref1) {
        this.ref1 = ref1;
    }
}

A oto kod testowy;

public class Test {

    public static void main(String[] args) {
        String abc = "abc";
        changeString(abc);
        System.out.println("Initial object: " + abc); //wont print "def"

        Wrapper w = new Wrapper(abc);
        changeStringWithWrapper(w);
        System.out.println("Updated object: " + w.ref1);
        System.out.println("Out     object: " + w.ref2);
    }

    // This won't work
    public static void changeString(String str) {
        str = "def";
    }

    // This will work
    public static void changeStringWithWrapper(Wrapper w) {
        w.ref1 = "def";
        w.ref2 = "And this should be used as out!";
    }

}

Przykład z prawdziwego świata

Metoda AC # .NET przy użyciu parametru out

Tutaj jest metoda C # .NET , która używa słowa kluczowego out ;

public bool Contains(T value)
{
    BinaryTreeNode<T> parent;
    return FindWithParent(value, out parent) != null;
}

private BinaryTreeNode<T> FindWithParent(T value, out BinaryTreeNode<T> parent)
{
    BinaryTreeNode<T> current = _head;
    parent = null;

    while(current != null)
    {
        int result = current.CompareTo(value);

        if (result > 0)
        {
            parent = current;
            current = current.Left;
        }
        else if (result < 0)
        {
            parent = current;
            current = current.Right;
        }
        else
        {
            break;
        }
    }

    return current;
}

Odpowiednik Java kodu C #, który używa parametru out

A odpowiednik tej metody w Javie z pomocą klasy opakowania jest następujący;

public boolean contains(T value) {
    BinaryTreeNodeGeneration<T> result = findWithParent(value);

    return (result != null);
}

private BinaryTreeNodeGeneration<T> findWithParent(T value) {
    BinaryTreeNode<T> current = head;
    BinaryTreeNode<T> parent = null;
    BinaryTreeNodeGeneration<T> resultGeneration = new BinaryTreeNodeGeneration<T>();
    resultGeneration.setParentNode(null);

    while(current != null) {
        int result = current.compareTo(value);

        if(result >0) {
            parent = current;
            current = current.left;
        } else if(result < 0) {
            parent = current;
            current = current.right;
        } else {
            break;
        }
    }

    resultGeneration.setChildNode(current);
    resultGeneration.setParentNode(parent);

    return resultGeneration;
}

Klasa opakowania

A klasa wrapper stosowane w tym kodzie Java jest jak poniżej;

public class BinaryTreeNodeGeneration<TNode extends Comparable<TNode>>  {

    private BinaryTreeNode<TNode>   parentNode;
    private BinaryTreeNode<TNode>   childNode;

    public BinaryTreeNodeGeneration() {
        this.parentNode = null;
        this.childNode = null;
    }

    public BinaryTreeNode<TNode> getParentNode() {
        return parentNode;
    }

    public void setParentNode(BinaryTreeNode<TNode> parentNode) {
        this.parentNode = parentNode;
    }

    public BinaryTreeNode<TNode> getChildNode() {
        return childNode;
    }

    public void setChildNode(BinaryTreeNode<TNode> childNode) {
        this.childNode = childNode;
    }

}

Java przekazuje parametry według wartości i nie ma żadnego mechanizmu umożliwiającego przekazywanie przez odwołanie. Oznacza to, że za każdym razem, gdy przekazywany jest parametr, jego wartość jest kopiowana do ramki stosu obsługującej wywołanie.

Termin wartość, którego tutaj używam, wymaga niewielkiego wyjaśnienia. W Javie mamy dwa rodzaje zmiennych - prymitywy i obiekty. Wartość prymitywu jest samym prymitywem, a wartość obiektu jest jego odniesieniem (a nie stanem obiektu, do którego się odwołuje). Dlatego każda zmiana wartości wewnątrz metody spowoduje tylko zmianę kopii wartości na stosie i nie będzie widoczna dla wywołującego. Na przykład nie ma sposobu na zaimplementowanie prawdziwej metody swap, która odbiera dwa odwołania i zamienia je (nie ich zawartość!).

Podobnie jak wiele innych, musiałem przekonwertować projekt C # na Javę. Nie znalazłem w sieci pełnego rozwiązania dotyczącego modyfikatorów out i ref . Ale udało mi się zebrać informacje, które znalazłem i rozszerzyć je, aby stworzyć własne zajęcia, aby spełnić wymagania. Chciałem dokonać rozróżnienia między parametrami ref i out dla przejrzystości kodu. Z poniższymi klasami jest to możliwe. Niech ta informacja zaoszczędzi innym czasu i wysiłku.

Przykład znajduje się w poniższym kodzie.

//*******************************************************************************************
//XOUT CLASS
//*******************************************************************************************
public class XOUT<T>
{
    public XOBJ<T> Obj = null;

    public XOUT(T value)
    {
        Obj = new XOBJ<T>(value);
    }

    public XOUT()
    {
      Obj = new XOBJ<T>();
    }

    public XOUT<T> Out()
    {
        return(this);
    }

    public XREF<T> Ref()
    {
        return(Obj.Ref());
    }
};

//*******************************************************************************************
//XREF CLASS
//*******************************************************************************************

public class XREF<T>
{
    public XOBJ<T> Obj = null;

    public XREF(T value)
    {
        Obj = new XOBJ<T>(value);
    }

    public XREF()
    {
      Obj = new XOBJ<T>();
    }

    public XOUT<T> Out()
    {
        return(Obj.Out());
    }

    public XREF<T> Ref()
    {
        return(this);
    }
};

//*******************************************************************************************
//XOBJ CLASS
//*******************************************************************************************
/**
 *
 * @author jsimms
 */
/*
    XOBJ is the base object that houses the value. XREF and XOUT are classes that
    internally use XOBJ. The classes XOBJ, XREF, and XOUT have methods that allow
    the object to be used as XREF or XOUT parameter; This is important, because
    objects of these types are interchangeable.

    See Method:
       XXX.Ref()
       XXX.Out()

    The below example shows how to use XOBJ, XREF, and XOUT;
    //
    // Reference parameter example
    //
    void AddToTotal(int a, XREF<Integer> Total)
    {
       Total.Obj.Value += a;
    }

    //
    // out parameter example
    //
    void Add(int a, int b, XOUT<Integer> ParmOut)
    {
       ParmOut.Obj.Value = a+b;
    }

    //
    // XOBJ example
    //
    int XObjTest()
    {
       XOBJ<Integer> Total = new XOBJ<>(0);
       Add(1, 2, Total.Out());    // Example of using out parameter
       AddToTotal(1,Total.Ref()); // Example of using ref parameter
       return(Total.Value);
    }
*/


public class XOBJ<T> {

    public T Value;

    public  XOBJ() {

    }

    public XOBJ(T value) {
        this.Value = value;
    }

    //
    // Method: Ref()
    // Purpose: returns a Reference Parameter object using the XOBJ value
    //
    public XREF<T> Ref()
    {
        XREF<T> ref = new XREF<T>();
        ref.Obj = this;
        return(ref);
    }

    //
    // Method: Out()
    // Purpose: returns an Out Parameter Object using the XOBJ value
    //
    public XOUT<T> Out()
    {
        XOUT<T> out = new XOUT<T>();
        out.Obj = this;
        return(out);
    }

    //
    // Method get()
    // Purpose: returns the value
    // Note: Because this is combersome to edit in the code,
    // the Value object has been made public
    //
    public T get() {
        return Value;
    }

    //
    // Method get()
    // Purpose: sets the value
    // Note: Because this is combersome to edit in the code,
    // the Value object has been made public
    //
    public void set(T anotherValue) {
        Value = anotherValue;
    }

    @Override
    public String toString() {
        return Value.toString();
    }

    @Override
    public boolean equals(Object obj) {
        return Value.equals(obj);
    }

    @Override
    public int hashCode() {
        return Value.hashCode();
    }
}

Trzy rozwiązania nieoficjalnie, wyraźnie wymienione:

ArrayList<String> doThings() {
  //
}

void doThings(ArrayList<String> list) {
  //
}

Pair<String, String> doThings() {
  //
}

W przypadku pary polecam: https://commons.apache.org/proper/commons-lang/apidocs/org/apache/commons/lang3/tuple/Pair.html

java nie ma na to standardowego sposobu. Większość zamiany zostanie dokonana na liście spakowanej w klasie. ale jest na to nieoficjalny sposób:

package Example;

import java.lang.reflect.Field;
import java.util.logging.Level;
import java.util.logging.Logger;



 public class Test{


private static <T> void SetValue(T obj,T value){
    try {
        Field f = obj.getClass().getDeclaredField("value");
        f.setAccessible(true);
        f.set(obj,value);
        } catch (IllegalAccessException | IllegalArgumentException | 
            NoSuchFieldException | SecurityException ex) {
            Logger.getLogger(CautrucjavaCanBan.class.getName()).log(Level.SEVERE, 
       null, ex);
        }
}
private  static  void permutation(Integer a,Integer b){
    Integer tmp = new Integer(a);
    SetValue(a, b);
    SetValue(b, tmp);
}
 private  static  void permutation(String a,String b){
    char[] tmp = a.toCharArray();
    SetValue(a, b.toCharArray());
    SetValue(b, tmp);
}
public static void main(String[] args) {
    {
        Integer d = 9;
        Integer e = 8;
        HoanVi(d, e);
        System.out.println(d+" "+ e);
    }
    {
        String d = "tai nguyen";
        String e = "Thai nguyen";
        permutation(d, e);
        System.out.println(d+" "+ e);
    }
}

}