Konwencja o używaniu Cx lub Cc jako kluczy prefiksów

Jakie są konwencje dotyczące korzystania C-x, C-club M-jako klawisze prefiks?

Na przykład: czy C-xitp. Służy do zapisywania lub odwiedzania buforów? Czy C-citp. Służy do edycji tekstu?

tło

Może to głupie pytanie. Używam hiszpańskiej klawiatury i czasami redefiniuję skróty klawiaturowe, które są wspólne dla klawiatury angielskiej (QWERTY). Na przykład: polecenie powłoki jest powiązane w waniliowym Emacsie z M-!. Wiążę ją M-¡zamiast, ponieważ M-!to M-shift-1, czego nie może nacisnąć łatwo. Zastanawiam się, czy istnieją konwencje, które zastępuję, kiedy wprowadzam tego rodzaju zmiany

Jeśli mówisz o wiązaniu kluczy na własny użytek, to jest to reguła: możesz powiązać dowolne klucze, które lubisz.

Jeśli chcesz mieć pewność, że nie powiążesz klucza, który może być już związany, użyj C-clitery, a następnie litery. Wszystkie takie klucze są zastrzeżone dla użytkowników (patrz dalej).

Jeśli mówisz o wiązaniu kluczy w kodzie (np. Bibliotece), który piszesz, do użytku przez innych, reguły (konwencje) są opisane tutaj: węzły Konwencje wiązania kluczy w podręczniku Elisp.

Główne zasady związane z tym, o co pytasz, dotyczą C-c:

• Nie definiuj C-c LETTERjako klucza w programach Lisp. Sekwencje składające się z C-clitery oraz litery (zarówno wielkiej, jak i małej) są zarezerwowane dla użytkowników; są to jedyne sekwencje zarezerwowane dla użytkowników, więc nie blokuj ich.

• Sekwencje składające się z C-cnastępujących po nich znaków kontrolnych lub cyfr są zarezerwowane dla głównych trybów.

• Sekwencje składające się C-cnastępnie {, }, <, >, : lub ;też zarezerwowana dla głównych trybach.

• Sekwencje składające się z C-cnastępujących po nich znaków interpunkcyjnych ASCII lub symboli są przydzielane dla mniejszych trybów. Używanie ich w trybie głównym nie jest absolutnie zabronione, ale jeśli to zrobisz, powiązanie trybu głównego może być od czasu do czasu zasłaniane przez mniejsze tryby.

Zauważysz, że nie ma konwencji dotyczącej C-x. Jest to jednak nieokreślona konwencja lub po prostu dobra rada / praktyka: jeśli zastąpisz niektóre istniejące, standardowe powiązania Emacsa (tj. Takie, które otrzymujesz od Emacsa jako rozpowszechnione, bez ładowania bibliotek stron trzecich), może to pomylić lub denerwować niektórych użytkowników Twojego kodu.

Możesz przejść do tego dokumentu w Emacsie, w ten sposób:

1. C-h i, aby otworzyć Info, przeglądarkę dokumentów.
2. m el TAB RETDla m enu el ISP ( TABdo pełna), lub po prostu kliknij na Elisplink, za pomocą myszy.
3. key bi TAB, a następnie n TAB RETwykonać Key Binding Conventions.

Możesz też użyć iinstrukcji Elisp, aby uzupełnić wpisy indeksu:

1. C-h i m el TAB RET.
2. i key bi TAB, który uzupełnia key bindingi pokazuje dwie możliwości: key bindingi key binding, conventions for. Wpisz, , TABaby zakończyć do drugiego, a następnie RETgo zaakceptować.

Odpowiedź Drew jest znacznie bardziej dopracowana i szczegółowa.

To jest całkowicie poprawne pytanie! Istnieje konwencja, że ​​sam C-xjest zarezerwowany przez emacsa, podczas gdy C-cprefiks jest używany do skrótów klawiszowych zdefiniowanych przez użytkownika.

Spójrz na to , szczególnie w sekcji „Klucze zastrzeżone”. Jestem prawie pewien, że te informacje są również podane w podręczniku emacsa, ale wydaje mi się, że nie mogę ich teraz znaleźć. Konwencje opisano w tej sekcji podręcznika emacs lisp.