Złożoność czasowa algorytmu Held-Karp dla TSP


9

Kiedy przejrzałem „ Dynamiczne podejście programistyczne do problemów z sekwencjonowaniem ” autorstwa Michaela Helda i Richarda M. Karpa, wpadłem na następujące pytanie: dlaczego złożoność ich algorytmu dla TSP jest (s. 199), mam na myśli skąd biorą współczynnik ? Jeśli dobrze zrozumiałem, k-1 oznacza liczbę dodatków dla każdego podzbioru miast. To dlaczego każda operacja dodawania jest połączony z nieznanych mi k operacje? Przypuszczam, że wiąże się to w jakiś sposób z przyjmowaniem minimum, ale obliczanie minimum nie wymaga tak wielu operacji.(k=2n1k(k1)(n1k))+(n1)kk1k

Algorytm programowania dynamicznego Helda i Karpa i niezależnie Bellman działa w następujący sposób: dla każdej pary , co oznacza ścieżkę przechodzącą przez , wszystkie elementy i kończące się w obliczane(S,ci)c1Sci

OPT[S,ci]=min{OPT[S{ci},cj]+d(cj,ci):cjS{ci}},

gdzie oznacza odległość między miastami i . Następnie w mieszance z papieru oznacza wielkość .d(cj,ci)cjcikS

Odpowiedzi:


5

Dodatek do poniżej wyjaśniający warunki :k(k1)

Tak więc, jeśli przeanalizujesz terminy w wyrażeniu, możesz wyobrazić sobie (analogicznie), że termin jest wyliczeniem wszystkich ciągów binarnych zawierających 1, które mają 1 w pierwszej pozycji. Innymi słowy, pozwalamy każdej pozycji w łańcuchu binarnym reprezentować wybór, czy dane z jednego z miast w problemie znajduje się w dokładnie podzbiorze, który rozważamy w tym czasie. Zatem dla 5 miast 10101 odpowiada podzestawowi {1,3,5}.(n1k)kn

Zatem, aby obliczyć wszystkie podzbiory {1, ..., }, po prostu zliczamy każdy podzbiór binarny (tj. Liczymy przez ciągi binarne) o rozmiarze = 2 (tj. Ciągi binarne o rozmiarze które zawierają dwa 1), rozmiar = 3, następnie rozmiar = 4, ... następnie rozmiar = n. (Zauważ, że podzbiór size = 1 musi zawierać tylko pierwsze miasto, a zatem obliczenie jego częściowej odległości nie ma znaczenia, ponieważ odległość od 1 -> wszystkich innych miast w podzbiorze -> 1 wynosi dokładnie 0).nn

W każdym podzbiorze miastami musimy rozważyć do kandydatów optymalnych, częściowych ścieżek. W szczególności optymalna, całkowita ścieżka mogłaby przejść przez dany podzbiór i skończyć w jednym z miast , z wyłączeniem pierwszego miasta. Następnie dla każdej takiej kandydującej podścieżki obliczamy optymalną trasę do tego punktu jako minimum dowolnej z poprzednich podścieżek size = plus odległość od miasta końcowego dla tej podścieżki do miasto końcowe dla bieżącej ścieżki podrzędnej kandydata. To daje takie porównania, które musimy wykonać. Rozbieżność między moim terminem akk1k1k1(k1)(k2)(k1)(k2)k(k1)termin w powiązanej analizie jest różnicą notacyjną (sumowałbym w innym zakresie, biorąc pod uwagę moją definicję niż oni). Przynajmniej powinien on jednak ilustrować złożoność kwadratową tego terminu.k


Co ciekawe - właśnie skończyłem kodowanie tego dokładnego algorytmu w C ++ kilka minut temu. (Więc wybacz styczną od czystej teorii do małej praktycznej dyskusji. :))

Kosztuje czas i przestrzeń - przynajmniej pod moją implementacją. Praktycznie rzecz biorąc, gdy Twoje wymagania przestrzenne rosną tak szybko, stają się o wiele bardziej bolesne niż wymagania czasowe. Na przykład na moim komputerze (z 4 GB pamięci RAM) mogę rozwiązywać instancje z maksymalnie 24 miastami - nawet więcej, i brakuje mi pamięci.O(2nn2)O(2nn)

Oczywiście, mógłbym być po prostu złym programistą, a może będziesz w stanie radzić sobie lepiej ode mnie w praktyce. :)

Edycja: Trochę więcej szczegółów na temat jednego szczegółu pytania: Pojęcie wynika z faktu, że w najgorszym przypadku musisz obliczyć częściową, optymalną odległość od poprzednich podzbiorów (najwyżej z nich; zwróć uwagę, że jest sumowane przez w analizie, którą połączyłeś) z bieżącą. Wymaga to, ponownie w najgorszym przypadku, porównań z podzbiorami wielkości dla sumy .k(k1)nknO(k)k1O(k2)

Ponadto, jeśli moje wyjaśnienie nie było wystarczająco jasne, oto kilka miłych notatek z wykładów Vazirani ( PDF ). Przewiń w dół do P. 188, aby omówić TSP, w tym analizę Held-Karp.


Och, oczywiście! Głupio myślę o tym teraz; Zaktualizuję moją odpowiedź. Właściwie słyszałem już dokładnie ten komentarz i po prostu przekazałem go bez zastanowienia. I tak - zapis do pliku / odczyt z pliku pozwoli ci skutecznie przejść arbitralnie wysoko w wielu miastach. ... to również ból, o który nie warto się martwić, chyba że próbujesz rozwiązać instancje TSP w prawdziwym celu. Mój zdecydowanie nie był praktyczny. ;)
Daniel Apon,

2
Czas na implementację algorytmu Bjorklund :)
Suresh Venkat

@Suresh: Dobry pomysł!
Daniel Apon,

@Daniel Apon Czy mógłby Pan wyjaśnić, dlaczego potrzebujemy porównań przy obliczaniu „częściowej, optymalnej odległości”?
Oleksandr Bondarenko,

@Oleksandr: Jasne, dodam to na początku mojej odpowiedzi.
Daniel Apon,

0

Uwaga główna

Ważne jest, aby pamiętać, że obliczenia i sklep nie
„odległość optymalnej ścieżki dla combination of k cities
ale
„odległości optymalnej ścieżki dla combination of k cities I za end-point city from this combination”.
Zrozumienie tego pomoże w znaczeniu pierwszych dwóch mnożników w następującej formule.

Pierwsza faza

Liczba operacji w pierwszej fazie wynosi:

k>=2(n1k1)choose city combinationof size = k1(k1)choose city to be the lastfrom k1 citiesin chosen combination((n1)(k1))choose citythat is not in chosen combinationto add to path

Brakujący indeks górny w sumie oznacza for all k>=2 that is valid for binomial coefficient. Tak więc ostatni poprawny, nie zerowy termin sumy będzie dla Oznacza to, że nasza suma nie przechwytuje ostatnich wyborów miasta, aby połączyć się z pierwszym miastem. Istnieje miast, które połączą się z pierwszym miastem. W końcu dodamy ten termin do sumy.k=n1

(n1n2)(n2)1
n1

Pozwól przekształcić formułę w formułę, którą podajesz, która jest również na stronie Wikipedii Held-Karp .

k> =2)(n-1k-1)(k-1)((n-1)-(k-1))=k> =2)(n-1)!(k-1)!(n-k)!(k-1)(n-k)=k> =2)(n-1)!k!(n-1-k)!k(k-1)=k> =2)(n-1k)k(k-1)
Manipulowanie współczynnikami dwumianowymi prowadzi do: Tak więc liczba operacji w pierwszym faza to
k>=2(n1k)k(k1)=k>=2(n1)!k!(n1k)!k(k1)=k>=2(n3)!(k2)!(n3(k2))!(n1)(n2)=(n1)(n2)k>=2(n3k2)=(n1)(n2)2n3
(n1)(n2)2n3+(n1)

Druga faza

Druga faza przywraca optymalną ścieżkę dzięki znakom, które zrobiliśmy w pierwszej fazie jednocześnie z odległościami obliczeniowymi.

Dla każdej optymalnej ścieżki „dla combination of k cities AND dla end-point city from this combination” uratowaliśmy miasto od ostatniego do ostatniego.

Aby prześledzić optymalną ścieżkę, musimy poprosić o pewną strukturę danych, aby zwrócić miasto od „do ostatniego” „dla combination of k cities AND dla end-point city from this combination”. Więc ta struktura danych musi być podobna
Map<combination of k cities, Map<last city, second-to-last city>>. Jako indeks combination of k citiesmożemy na przykład użyć binary_string[city id]=1 if city id is in combination. Musimy więc spojrzeć na wszystkie elementy, combination of k citiesaby zidentyfikować kombinację i zindeksować naszą strukturę danych. To daje nam liczbę operacji dla drugiej fazy:

k>=2n1k=(n)(n1)21

Korzystając z naszej strony potwierdzasz, że przeczytałeś(-aś) i rozumiesz nasze zasady używania plików cookie i zasady ochrony prywatności.
Licensed under cc by-sa 3.0 with attribution required.