Wyjście teoretyczne liczby Grahama


44

Liczba Grahama Gjest zdefiniowana w następujący sposób:

u(3,n,1) = 3^n
u(3,1,m) = 3
u(3,n,m) = u(3,u(3,n-1,m),m-1)
[Knuth's up-arrow notation]
[Conway chained arrow notation]

THEN

g1 = u(3,3,4)
g2 = u(3,3,g1)
g3 = u(3,3,g2)
...
G = u(3,3,g63)

Masz to za u(3,3,2)=7625597484987zadanie sprawdzić swój kod.

Twoim zadaniem jest napisanie programu / funkcji, która wyświetli wartość Gdeterministycznie, biorąc pod uwagę wystarczającą liczbę całkowitą i wystarczająco dużo czasu.

Bibliografia

Tabela liderów



7
Czy dozwolona jest przypadkowość? Jeśli po prostu wyprowadzę losowe wartości, ostatecznie trzeba będzie wygenerować liczbę Grahama.
mile

15
@miles Dlaczego, u licha, nie jest to już standardowa luka? Wyjaśnione.
Leaky Nun

18
Ostrzeżenie: u (3, 3, 2) = u (3, 2, 3) = 7625597484987, więc będziesz również chciał przetestować inne wartości, takie jak u (3, 5, 1) = 243, aby upewnić się, że masz prawidłowa kolejność argumentów.
Anders Kaseorg

Odpowiedzi:


48

Binarny rachunek lambda , 114 bitów = 14,25 bajtów

Hexdump:

00000000: 4457 42b0 2d88 1f9d 740e 5ed0 39ce 80    DWB.-...t.^.9..

Dwójkowy:

010001000101011101000010101100000010110110001000000111111001110101110100000011100101111011010000001110011100111010

Wyjaśnienie

01 00                                           (λx.
│    01 00                                        (λy.
│    │    01 01 01 110                              x
│    │    │  │  └─ 10                               y
│    │    │  └─ 00                                  (λm.
│    │    │       01 01 01 10                         m
│    │    │       │  │  └─ 00                         (λg.
│    │    │       │  │       00                         λn.
│    │    │       │  │         01 01 10                  n
│    │    │       │  │         │  └─ 110                 g
│    │    │       │  │         └─ 00                     (λz.
│    │    │       │  │              10                     z))
│    │    │       │  └─ 00                            (λn.
│    │    │       │       00                            λf.
│    │    │       │         01 111110                    x
│    │    │       │         └─ 01 110                    (n
│    │    │       │            └─ 10                      f))
│    │    │       └─ 1110                             x)
│    │    └─ 10                                     y)
│    └─ 00                                        (λf.
│         00                                        λz.
│           01 110                                   f
│           └─ 01 01 1110                            (x
│              │  └─ 110                              f
│              └─ 10                                  z)))
└─ 00                                           (λf.
     00                                           λz.
       01 110                                      f
       └─ 01 110                                   (f
          └─ 01 110                                 (f
             └─ 10                                   z)))

Jest to (λ x . (Λ y . X ym . Mg . Λ n . N g 1) (λ n . Λ f . X ( n f )) x ) y ) (λ f . Λ z . f ( x f z ))) 3, gdzie wszystkie liczby są reprezentowane jako cyfry kościelne. Liczby kościelne są standardową reprezentacją liczb naturalnych w rachunku lambda i dobrze nadają się do tego problemu, ponieważ liczbę kościelną definiuje się przez iterację funkcji: n g jest n- tym iteratem funkcji g .

Na przykład, jeśli g jest funkcją λ n . λ f . 3 ( n f ), który mnoży 3 przez liczbę kościelną, a następnie λ n . n g 1 to funkcja, która przenosi 3 do potęgi liczby Kościoła. Powtórzenie tej operacji m razy daje

mg . λ n . n g 1) (λ n . λ f . 3 ( n f )) n = u (3, n , m ).

(Używamy mnożenia u (-, -, 0) zamiast potęgowania u (-, -, 1) jako podstawowego przypadku, ponieważ odejmowanie 1 od liczby kościelnej jest nieprzyjemne .)

Zamień n = 3:

mg . λ n . n g 1) (λ n . λ f . 3 ( n f )) 3 = u (3, 3, m ).

Iterowanie tej operacji 64 razy, zaczynając od m = 4, daje

64 (λ m . Mg . Λ n . N g 1) (λ n . Λ f . 3 ( n f )) 3) 4 = G .

Aby zoptymalizować to wyrażenie, podstaw 64 = 4 ^ 3 = 3 4:

3 4 (λ m . Mg . Λ n . N g 1) (λ n . Λ f . 3 ( n f )) 3) 4 = G .

Pamiętaj 4 = succ 3 = λ f . λ z . f (3 f z ) jako argument lambda:

y . 3 ym . mg . λ n . n g 1) (λ n . λ f . 3 ( n f )) 3) y ) (λ f . λ z . f (3 f z )) = G .

Na koniec pamiętaj 3 = λ f . λ z . f ( f ( f z )) jako argument lambda:

x . (λ y . x ym . mg . λ n . n g 1) (λ n . λ f . x ( n f )) x ) y ) (λ f . λ z . f ( x f Z ))) 3 = G .


Gdzie można znaleźć tłumacza dla tego języka?
Dennis

4
@Dennis tromp.github.io/cl/cl.html ma ich kilka.
Anders Kaseorg,

1
To jest niesamowite . zasługuje to na sporą nagrodę
kot

1
14.25 bytesWygląda na to, że psuje tabelę wyników. Jest analizowany jako 25 bytesi dlatego jesteś umieszczony na drugim miejscu.
Dan

1
@ Czy naprawiłem fragment tablicy liderów, tak myślę.
Anders Kaseorg,

40

Haskell, 41 bajtów

i=((!!).).iterate
i(($3).i(`i`1)(*3))4 64

Wyjaśnienie:

(`i`1)f n= i f 1 noblicza niterat funkcji frozpoczynający się od 1. W szczególności (`i`1)(*3)n= 3 ^ n , a iteracja tej konstrukcji m razy daje i(`i`1)(*3)m n= u (3, n , m ). Możemy przepisać to jako (($n).i(`i`1)(*3))m= u (3, n , m ) i iterować tę konstrukcję k razy, aby uzyskać i(($3).i(`i`1)(*3))4 k= g _ k .


16

Haskell, 43 bajty

q=((!!).).iterate
g=q(`q`1)(3*)
q(`g`3)4$64

Istnieje lepszy sposób na odwrócenie w glinii.

46 bajtów:

i=iterate
n%0=3*n
n%m=i(%(m-1))1!!n
i(3%)4!!64

48 bajtów:

n%1=3^n
1%m=3
n%m=(n-1)%m%(m-1)
iterate(3%)4!!64

Zapisuję definicje.

Podstawowe przypadki są nieco czystsze, a ich kopia zapasowa wynosi 0, ale nie oszczędza bajtów. Być może ułatwi to napisanie alternatywnej definicji.

n%0=3*n
0%m=1
n%m=(n-1)%m%(m-1)
z=iterate(3%)2!!1

Czy możesz użyć innej funkcji, która ma pierwszeństwo niższe niż +, aby usunąć nawiasy między nimi m-1?
Leaky Nun

Liczę 44 bajty, a co się stało z 4 i 64?
Leaky Nun

Ups, skopiowałem w teście z mniejszymi parametrami. Nie sądzę, żebym mógł zmienić priorytet operatora, ponieważ definiuję nową funkcję, a te mają domyślny priorytet. Nie mogę zastąpić istniejącej funkcji.
xnor

Mam na myśli, że liczę 44 bajty po zmianie z powrotem na 64.
Leaky Nun

Myślę, że masz na myśli (`g`3)nie (3`g`).
Anders Kaseorg,

10

Pyth, 25 bajtów

M?H.UgbtH*G]3^3Gug3tG64 4

Pierwsza część M?H.UgbtH*G]3^3Gokreśla metodę g(G,H) = u(3,G,H+1).

Aby przetestować pierwszą część należy sprawdzić, czy 7625597484987=u(3,3,2)=g(3,1): g3 1.

Druga część ug3tG64 4zaczyna się od, r0 = 4a następnie oblicza rn = u(3,3,r(n-1)) = g(3,r(n-1))64 razy, wyprowadzając końcową wartość ( rjest wybierana zamiast, gaby uniknąć zamieszania).

Aby przetestować tę część, zacznij od r0=2a następnie obliczyć r1: ug3tG1 2.


Jeśli g (G, H) = u (3, G, H + 1), powinieneś mieć r (n) = u (3, 3, r (n - 1)) = g (3, r (n - 1) ) - 1), a nie g (3, r (n - 1)). Myślę, że twój kod jest
poprawny,

Możesz zapisać bajt przy użyciu nie przesuniętych argumentów u ( ^3*3, tGG), a inny bajt za pomocą .UgbtH*G]3e.ugNtHG1.
Anders Kaseorg,

Alternatywnym sposobem zapisania tego drugiego bajtu jest *G]3ShG.
Anders Kaseorg,

8

Sesos , 30 bajtów

0000000: 286997 2449f0 6f5d10 07f83a 06fffa f941bb ee1f33  (i.$I.o]...:....A...3
0000015: 065333 07dd3e 769c7b                              .S3..>v.{

Zdemontowane

set numout
add 4
rwd 2
add 64
jmp
    sub 1
    fwd 3
    add 3
    rwd 1
    add 1
    jmp
        sub 1
        jmp
            fwd 1
            jmp
                jmp
                    sub 1
                    fwd 1
                    add 1
                    rwd 1
                jnz
                rwd 1
                jmp
                    sub 1
                    fwd 3
                    add 1
                    rwd 3
                jnz
                fwd 3
                jmp
                    sub 1
                    rwd 2
                    add 1
                    rwd 1
                    add 1
                    fwd 3
                jnz
                rwd 1
                sub 1
            jnz
            rwd 1
            jmp
                sub 1
            jnz
            add 1
            rwd 1
            sub 1
        jnz
        fwd 1
        jmp
            sub 1
            rwd 1
            add 3
            fwd 1
        jnz
        rwd 2
    jnz
    rwd 1
jnz
fwd 2
put

Lub w notacji Brainfuck:

++++<<++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
[->>>+++<+[-[>[[->+<]<[->>>+<<<]>>>[-<<+<+>>>]<-]<[-]+<-]>[-<+++>]<<]<]>>.

Testowanie

Aby obliczyć u (3, n , u (3, n , ... U (3, n , m ), ...)) z k zagnieżdżone wywołaniami u wymienić trzech pierwszych addinstrukcji add 4, add 64, add 3o add m, add k, add nodpowiednio. Ponieważ Sesos nie może budować liczb szybciej niż w czasie liniowym, praktycznie jesteś ograniczony do małych wartości, takich jak u (3, 2, 2) = 27, u (3, 5, 1) = 243 iu (3, 1 , u (3, 1,… u (3, 1, m )…)) = 3.


Można wymienić [-]z ,ponieważ EOF jest 0.
mbomb007

6

JavaScript (ES7), 63 bajty

u=(n,m)=>n>1&m>1?u(u(n-1,m),m-1):3**n
g=n=>n?u(3,g(n-1)):4
g(64)

@AndersKaseorg Ugh, w takim przypadku równie dobrze mogę cofnąć tę zmianę.
Neil

Powoduje to przepełnienie stosu, może być konieczne ponowne sprawdzenie wzorca rekurencji.
NodeNodeNode

To nie jest proste ES7. Jest to nieograniczony ES7 (wyimaginowany wariant ES7, ale z bignum, zdolny do nieskończoności wyroczni, i używa dziesiętnie z / # xE ^ jako skrótem).
user75200

5

Brachylog , 57 bajtów

4:64:1iw
:3{[1:N],3:N^.|t1,3.|hM:1-X,?t:1-:Mr:2&:Xr:2&.}.

Nie oczekuje danych wejściowych ani wyjściowych i zapisuje wynik do STDOUT. Spowoduje to przepełnienie stosu w jednym punkcie.

Aby sprawdzić, czy działa to dla małych wartości (na przykład u(3,3,2)) można zastąpić 4o wartości mi 64z 1.

Wyjaśnienie

Jest to w zasadzie prosta implementacja wyjaśnionego sposobu obliczania liczby.

  • Główny predykat:

    4:64:1i                    Call Predicate 1 64 times with 4 as initial input (the second
                               call takes the output of the first as input, etc. 64 times).
           w                   Write the final output to STDOUT
    
  • Predykat 1:

    :3{...}.                   Call predicate 2 with input [Input, 3]. Its output is the 
                               output of predicate 1.
    
  • Predykat 2:

    [1:N],                     M = 1
          3:N^.                Output = 3^N
    |                          Or
    t1,                        N = 1
       3.                      Output = 3
    |                          Or
    hM:1-X,                    X is M - 1
           ?t:1-:Mr:2&         Unify an implicit variable with u(3,N-1,M)
                      :Xr:2&.  Unify Output with u(3,u(3,N-1,M),X)
    

5

Karmel , 38 bajtów

(64 ((f->(f,1)),(n f->(3 (n f))),3) 4)

To cukier syntaktyczny dla wyrażenia rachunku lambda 64 (λ m . Mf . Λ n . N f 1) (λ n . Λ f . 3 ( n f )) 3) 4, gdzie wszystkie liczby są reprezentowane jako kościół cyfry .


(n f->3 (n f))nie powinien to czytać n-1?
Leaky Nun

@LeakyNun No. (n f->3 (n f))to funkcja mnożenia przez trzy cyfry kościelne .
Anders Kaseorg

2
To wyzwanie wydaje się zbyt proste w rachunku lambda. Dlaczego?
kot

3

Prolog (SWIPL), 129/137 bajtów

g(1,R):-u(3,4,R).
g(L,R):-M is L-1,g(M,P),u(3,P,R).
u(N,1,R):-R is 3**N.
u(1,_,3).
u(N,M,R):-K is N-1,L is M-1,u(K,M,Y),u(Y,L,R).

Aby wyprowadzić liczbę Grahama, zapytaj o g(64,G).(jeśli należy policzyć 8 bajtów tego zapytania, długość wynosi 137 bajtów):

?- g(64, G).
ERROR: Out of local stack

Ale jak można się spodziewać, kończy się to na stosie.

Test

?- u(3, 2, X).
X = 7625597484987

Cofanie powoduje, że zaczyna brakować stosu:

?- u(3, 2, X).
X = 7625597484987 ;
ERROR: Out of local stack

Nie golfił

Wersja bez golfa dodaje ogólną notację ze strzałką w górę, nie tylko dla 3, i wykorzystuje cięcia i kontrole, aby uniknąć cofania się i nieokreślonych sytuacji.

% up-arrow notation
u(X, 1, _M, X) :- !.
u(X, N, 1, R) :-
    R is X**N, !.
u(X, N, M, R) :-
    N > 1,
    M > 1,
    N1 is N - 1,
    M1 is M - 1,
    u(X, N1, M, R1),
    u(X, R1, M1, R).

% graham's number
g(1,R) :- u(3, 3, 4, R), !.
g(L,R) :-
    L > 1,
    L1 is L - 1,
    g(L1,G1),
    u(3, G1, R).

Jak udało ci się to zrobić bez numeru w 64dowolnym miejscu w kodzie?
Leaky Nun

@LeakyNun Edytowałem w celu wyjaśnienia; lepszy?
SQB

Następnie dodaj go do kodu, a także do liczby bajtów.
Leaky Nun

3

C, 161 bajtów

u(int a, int b){if(a==1)return 3;if(b==1)return pow(3,a);return u(u(a-1,b),b-1);}
g(int a){if(a==1)return u(3,4);return u(3,g(a-1));}
main(){printf("%d",g(64));}

EDYCJA: zapisano 11 bajtów, usuwając tabulatory i znaki nowej linii. EDYCJA: thx auhmann zapisał kolejny bajt i naprawił mój program


1
Możesz usunąć, g(int a){if(a==1)return u(3,4);return g(a-1);}ponieważ w ogóle nie jest używany ... A może o czymś zapomniałeś?
auhmaan

@auhmaan Ups, przepraszam, użyłem tego numeru do testów i zapomniałem go zmienić. Dzięki!!
thepiercingarrow

Twój return g(a-1)powinien być return u(3,g(a-1)).
Anders Kaseorg,

1
Nie wiem, czy powinienem udzielić poprawnej odpowiedzi, czy po prostu skomentować, ale możesz dość łatwo sprowadzić to rozwiązanie do 114 bajtów, uświadamiając sobie: Nowe linie między funkcjami można pominąć. Pominięcie typów dla wszystkich argumenów powoduje, że są one ustawione na int (think K&R). Jeśli takie instrukcje mogą być napisane za pomocą zagnieżdżonych trójskładnikowych operacji. Kod:u(a,b){return a<2?3:b<2?pow(3,a):u(u(a-1,b),b-1);}g(a){return a<2?u(3,4):u(3,g(a-1));}main(){printf("%d",g(64));}
algmyr

@algmyr wow amazing! powinieneś opublikować własną odpowiedź XD.
thepiercingarrow

2

Mathematica, 59 bajtów

n_ ±1:=3^n
1 ±m_:=3
n_ ±m_:=((n-1)±m)±(m-1)
Nest[3±#&,4,64]

Wykorzystuje niezdefiniowany operator poprawki, ±który wymaga tylko 1 bajtu, gdy jest zakodowany w ISO 8859-1. Zobacz post @ Martina, aby uzyskać więcej informacji. Funkcje matematyczne obsługują dopasowanie wzorca dla ich argumentów, dzięki czemu dwa przypadki podstawowe można zdefiniować osobno.


1
Od kiedy Mathematica stosuje ISO 8859-1?
Leaky Nun

n_ ±m_:=Nest[#±(m-1)&,3,n]
Leaky Nun

2

C, 114 109 bajtów

Opierając się na odpowiedzi @thepiercingarrow ( link ), grałem trochę w golfa. Większość oszczędności wynika z nadużywania domyślnego wpisywania argumentów podczas wykonywania funkcji w stylu K&R i zamiany instrukcji if na trójskładnikowe operatory. Dodano opcjonalne znaki nowej funkcji między funkcjami dla czytelności.

Poprawiono do 109 dzięki @LeakyNun.

u(a,b){return a<2?3:b<2?pow(3,a):u(u(a-1,b),b-1);}
g(a){return u(3,a<2?4:g(a-1));}
main(){printf("%d",g(64));}

g(a){return u(3,a<2?4:g(a-1));}
Leaky Nun

@LeakyNun To naprawdę dobre. Dzięki.
algmyr

1

Python, 85 bajtów

v=lambda n,m:n*m and v(v(n-1,m)-1,m-1)or 3**-~n
g=lambda n=63:v(2,n and g(n-1)-1or 3)

vFunkcja definiuje taką samą funkcję jak ten znaleziony w odpowiedzi Dennisa : v(n,m) = u(3,n+1,m+1). gFunkcja jest zero-indeksowane wersja tradycyjnego iteracji: g(0) = v(2,3), g(n) = v(2,g(n-1)). Zatem g(63)jest liczbą Grahama. Ustawiając domyślną wartość nparametru gfunkcji na 63, można uzyskać wymaganą moc wyjściową przez wywołanie g()(bez parametrów), spełniając w ten sposób nasze wymagania dotyczące przesyłania funkcji, która nie wymaga wprowadzania danych.

Sprawdź v(2,1) = u(3,3,2)i v(4,0) = u(3,5,1)przetestuj przypadki online: Python 2 , Python 3


1
Trudno to zweryfikować, ale gwydaje się , że Twoja funkcja jest wyłączona. Nie powinno v(2,n-1)być g(n-1)lub coś podobnego?
Dennis

@Dennis Dobry połów. Naprawię to.
Mego

Właściwie to przesunięcie między ui voznacza, że ​​powinno być g(n-1)-1.
Anders Kaseorg,

@AndersKaseorg Nie powinienem programować podczas snu. Muszę się tego ponownie uczyć co kilka dni.
Mego

@AndersKaseorg W przyszłości nie edytuj zgłoszeń innych osób, nawet jeśli ma to naprawić błąd w sugerowanej poprawce / błędzie.
Mego

1

Dyalog APL, 41 bajtów

u←{1=⍺:3⋄1=⍵:3*⍺⋄(⍵∇⍨⍺-1)∇⍵-1}
3u 3u⍣64⊣4

Przypadek testowy:

      3u 2
7625597484987

Powinieneś być w stanie przekonwertować 1=⍺:3⋄1=⍵:3*⍺na just 1=⍵:3*⍺( 3=3*1)
Zacharý


0

J, 107 bajtów

u=:4 :0
if.y=1 do.3^x
elseif.x=1 do.3
elseif.1 do.x:(y u~<:x)u<:y
end.
)
(g=:(3 u 4[[)`(3 u$:@<:)@.(1&<))64

Pracuję nad konwersją udo programu, ale na razie się uda.


Coś w stylu u=:3^[`[:(3$:])/[#<:@]@.*@](nie testowano)
Leaky Nun

0

F #, 111 108 bajtów

Edytować

Wykorzystuje to poniższą funkcję do obliczenia liczby Grahama

let rec u=function|b,1->int<|3I**b|1,c->3|b,c->u(u(b-1,c),c-1)
and g=function|1->u(3.,4.)|a->u(3.,g (a-1))
g 63

Oto moja poprzednia odpowiedź, która, no cóż, nie:

Całkiem proste. Po prostu definicja ufunkcji.

let rec u=function|a,b,1->a**b|a,1.,c->a|a,b,c->u(a,u(a,b-1.,c),c-1)

Stosowanie:

u(3.,3.,2)
val it : float = 7.625597485e+12

Gdybym przyjął 3 jako wartość dla a, mógłbym ją obniżyć do 60:

let rec u=function|b,1->3.**b|1.,c->3.|b,c->u(u(b-1.,c),c-1)

Stosowanie:

u(3.,2)
val it : float = 7.625597485e+12

Wyzwanie polega na napisaniu numeru Grahama, a nie u. Możesz oczywiście dołączyć dowolne potrzebne funkcje pośrednie, takie jak uz pierwszym argumentem lub bez,
ustawiony

@AndersKaseorg edytował to w. Dzięki. Mój poprzedni komentarz wydaje się zniknąć.
asibahi

0

R, 154 142 128 126 126 118 bajtów

u=function(n,b)return(if(n&!b)1 else if(n)u(n-1,u(n,b-1))else 3*b)
g=function(x)return(u(if(x-1)g(x-1)else 4,3))
g(64)

Użyłem definicji Wikipedii tej funkcji rekurencyjnej, ponieważ z jakiegoś dziwnego powodu sugerowana nie działała ... lub po prostu ssę golfa R.

UPD: wygolono 12 + 14 = 26 bajtów dzięki końcówce od Leaky Nun . Poprzednia wersja wykorzystywała nieporęczne i mniej wydajne

u=function(n,b)if(n==0)return(3*b)else if(n>0&b==0)return(1)else return(u(n-1,u(n,b-1)))
g=function(x)if(x==1)return(u(4,3))else return(u(g(x-1),3))

UPD: wygolono o 2 + 6 + 2 dodatkowe bajty (ponownie, uznanie dla Dziurawej Zakonnicy ) dzięki pomysłowej zamianie na „if (x)” zamiast „if (x == 0)”, ponieważ x <0 nigdy nie jest wprowadzane do funkcja ... prawda?


@LeakyNun Dziękuję, zaktualizowałem odpowiedź z potwierdzeniem.
Andreï Kostyrka

Chwileczkę ... Dzisiaj jest mój pierwszy dzień gry w golfa kodowego, jest wiele do nauczenia się!
Andreï Kostyrka

Zapraszamy do dołączenia do naszego czatu .
Leaky Nun

Więcej golfa, zobacz poprawę.
Andreï Kostyrka

Ta-dam, gotowe, zmieniłem funkcję uw tym samym klawiszu co twój gi zapisałeś 6 dodatkowych bajtów - super!
Andreï Kostyrka

0

PHP, 114 bajtów

zignoruj ​​podział linii; służą wyłącznie do odczytu.

function u($n,$m){return$m>1&$n>1?u(u($n-1,$m),$m-1):3**$n;}
function g($x){return u(3,$x>1?g($x-1):4);}
echo g(63);

Możliwe jest zintegrowanie drugiego przypadku z pierwszym: dla n=1, 3^nrówna się 3.
Pozwoli to zaoszczędzić kilka bajtów - o ile widzę - na wszystkich istniejących odpowiedziach; zapisałem dwa bajty na moim

poprzednia wersja, 62 + 43 + 11 = 116 bajtów

function u($n,$m){return$m>1?$n>1?u(u($n-1,$m),$m-1):3:3**$n;}

Lewe skojarzenie trójskładnika PHP wymaga nawiasów ... lub określonej kolejności testów.
Pozwoliło to zaoszczędzić dwa bajty wyrażenia w nawiasach.


Prawdopodobnie istnieje podejście iteracyjne, które może pozwolić na dalszą grę w golfa ...
ale nie mogę teraz na to pozwolić .


żałuję, że nie znam Sesos ani nie miałem czasu na naukę i tłumaczenie w tej chwili
Tytus

@Leaky Nun: Zepsułem to tylko na pętle i dodawanie. Czy w Sesos istnieje sposób na dodanie wartości jednej komórki do drugiej?
Tytus

@AndersKaseorg: Prawdopodobnie masz rację ... Mam pęcherze na gałkach ocznych od patrzenia na ten algorytm. Niedługo znów się na to spojrzy.
Tytus
Korzystając z naszej strony potwierdzasz, że przeczytałeś(-aś) i rozumiesz nasze zasady używania plików cookie i zasady ochrony prywatności.
Licensed under cc by-sa 3.0 with attribution required.