Rozważ następujące bloki 3x3, które algorytm marszowych kwadratów zidentyfikowałby dla każdej komórki (z identyfikatorem oznaczonym 0):

0:
...
...
...

1:
...
...
\..

2:
...
...
../

3:
...
---
...

4:
..\
...
...

5:
/..
...
../

6:
.|.
.|.
.|.

7:
/..
...
...

8:
/..
...
...

9:
.|.
.|.
.|.

10:
..\
...
\..

11:
..\
...
...

12:
...
---
...

13:
...
...
../

14:
...
...
\..

15:
...
...
...

Celem tego wyzwania jest macierz 2D identyfikatorów bloków, narysowanie pełnego wykresu konturowego przez połączenie tych mniejszych komórek razem. Zauważ, że są pewne powtarzające się przypadki (np .: 0 i 15 wizualnie są takie same)

Wejście

Twój program / funkcja powinna przyjmować jako dane wejściowe 2D prostokątną macierz liczb całkowitych z zakresu [0+a,15+a](gdzie ajest dowolne przesunięcie liczb całkowitych według twojego wyboru; pozwala to na zastosowanie indeksowania zerowego lub indeksowania blokowego 1). Może to być dowolne źródło (standardowe, parametr funkcji itp.).

Wynik

Twój program / funkcja powinna wypisać pojedynczy ciąg reprezentujący pełny wykres konturu. Nie powinno być żadnych dodatkowych początkowych / końcowych białych znaków, ale dozwolona jest jedna nowa linia końcowa. Nie powinno być żadnego odstępu między sąsiadującymi blokami w pionie lub w poziomie.

Zauważ, że nie musisz wykonywać żadnego specjalnego traktowania bloków, które są mapowane na „siodło”; po prostu narysuj blok o podanym ID w stanie, w jakim się znajduje.

Dane wyjściowe mogą być do dowolnego pożądanego ujścia (standardowe wyjście, wartość zwracana itp.)

Przykłady

Wszystkie poniższe przykłady używają identyfikatorów bloków opartych na 0.

case 1:

2 1
4 8

......
......
../\..
..\/..
......
......

case 2:

15 13 12 14 15
13 8 0 4 14
11 1 0 2 7
15 11 3 7 15

...............
......---......
...../...\.....
.../.......\...
...............
../.........\..
..\........./..
...............
...\......./...
.....\.../.....
......---......
...............


case 3:

12 12 12 8 4
0 0 0 0 2
0 0 0 2 7
0 2 3 7 15

........./....\
---------......
...............
...............
...............
............../
............/..
...............
.........../...
........./.....
......---......
...../.........

case 4:

0 1 2 3
4 5 6 7
8 9 10 11
12 13 14 15

............
.........---
...\..../...
..\/...|./..
.......|....
...../.|....
/...|...\..\
....|.......
....|.\.....
............
---.........
...../\.....

case 5:

0 0 0 0 6 15 15
0 0 0 0 6 15 15
0 0 0 0 6 15 15
0 0 0 2 7 15 15
0 0 2 5 14 15 15
0 2 5 8 4 12 14
0 4 8 0 0 0 6
0 0 0 0 0 0 4

.............|.......
.............|.......
.............|.......
.............|.......
.............|.......
.............|.......
.............|.......
.............|.......
.............|.......
............/........
.....................
.........../.........
........./...........
.....................
......../../\........
....../../....\......
...............---...
...../../.........\..
.....\/............|.
...................|.
...................|.
....................\
.....................
.....................

Punktacja

To jest kod golfowy; najkrótszy kod w bajtach wygrywa. Obowiązują standardowe luki.

Mathematica, 353 326 bajtów

s=Table[".",3,3];z=Reverse;l@0=l@15=s;y=s;y[[3,1]]="\\";l@1=l@14=y;y=s;y[[3,3]]="/";l@2=l@13=y;y=s;y[[2,All]]="-";l@3=l@12=y;y=l@4=l@11=z/@z@l@1;y[[3,1]]="\\";l@10=y;y=s;y[[All,2]]="|";l@6=l@9=y;y=l@7=l@8=z/@z@l@2;y[[3,3]]="/";l@5=y;StringReplace[ToString@Grid@Map[Column,Map[StringJoin,Map[l,#,{2}],{3}],{2}],{"\n\n"->"\n"}]&

Wejście

[{{15, 13, 12, 14, 15}, {13, 8, 0, 4, 14}, {11, 1, 0, 2, 7}, {15, 11, 3, 7, 15}} ]

JavaScript (ES6), 195 bajtów

a=>a.map((r,y)=>r.map((i,x)=>[...s='76843210_'].map((_,j)=>(o[Y=y*3+j/3|0]=o[Y]||[])[x*3+j%3]='.\\/-\\/|/\\'[[0,64,256,56,4,257,146,1,68][k=s[i-8]||i]>>j&1&&k])),o=[])&&o.map(r=>r.join``).join`
`

Przypadki testowe

let f =

a=>a.map((r,y)=>r.map((i,x)=>[...s='76843210_'].map((_,j)=>(o[Y=y*3+j/3|0]=o[Y]||[])[x*3+j%3]='.\\/-\\/|/\\'[[0,64,256,56,4,257,146,1,68][k=s[i-8]||i]>>j&1&&k])),o=[])&&o.map(r=>r.join``).join`
`

console.log(f([
  [ 2, 1 ],
  [ 4, 8 ]
]));

console.log(f([
  [ 15, 13, 12, 14, 15 ],
  [ 13,  8,  0,  4, 14 ],
  [ 11,  1,  0,  2,  7 ],
  [ 15, 11,  3,  7, 15 ]
]));

console.log(f([
  [ 12, 12, 12,  8,  4 ],
  [  0,  0,  0,  0,  2 ],
  [  0,  0,  0,  2,  7 ],
  [  0,  2,  3,  7, 15 ]
]));

console.log(f([
  [  0,  1,  2,  3 ],
  [  4,  5,  6,  7 ],
  [  8,  9, 10, 11 ],
  [ 12, 13, 14, 15 ]
]));

console.log(f([
  [  0,  0,  0,  0,  6, 15, 15 ],
  [  0,  0,  0,  0,  6, 15, 15 ],
  [  0,  0,  0,  0,  6, 15, 15 ],
  [  0,  0,  0,  2,  7, 15, 15 ],
  [  0,  0,  2,  5, 14, 15, 15 ],
  [  0,  2,  5,  8,  4, 12, 14 ],
  [  0,  4,  8,  0,  0,  0,  6 ],
  [  0,  0,  0,  0,  0,  0,  4 ]
]));

Mathematica, 173 bajty

StringRiffle[ArrayFlatten[ReplacePart[Table[".",16,3,3],{{2|11|15,3,1}|{5|11|12,1,3}->"\\",{3|6|14,3,3}|{6|8|9,1,1}->"/",{4|13,2,_}->"-",{7|10,_,2}->"|"}][[#]]&/@#],"\n",""]&

Wypróbuj w piaskownicy Wolfram!

Znak „ \n” należy zastąpić rzeczywistym znakiem nowej linii. Dane wejściowe są indeksowane 1 - na przykład staje się trzecim przypadkiem testowym {{13,13,13,9,5},{1,1,1,1,3},{1,1,1,3,8},{1,3,4,8,16}}. Dane wyjściowe to ciąg.

Pomysł jest w zasadzie taki sam jak odpowiedź Jenny_mathy - ułóż szesnaście kwadratów, biorąc siatkę 3x3 "."s i zamieniając niektóre postacie, a następnie połącz kwadraty razem - ale używając nieco krótszych funkcji, aby to zrobić. (Podziękowania dla alephalpha za przypomnienie mi, że ArrayFlattenistnieje!)

Możliwe, że można to zrobić w mniejszej liczbie bajtów, tworząc sprytnie kwadraty zamiast w zasadzie na stałe je kodować, ale wymagałoby to znacznie więcej wysiłku…

Siatkówka , 165 bajtów

T`d`L`1\d
 |\bB\B

.+
X$&¶Y$&¶Z$&
%{`[XYZ]$

([XYZ])[69]
.|.$1
X[^4-B]
...X
X[4AB]
..\X
X[578]
/..X
Y[^369C]
...Y
Y[3C]
---Y
Z[03478BCF]
...Z
Z[1AE]
\..Z
Z[25D]
../Z

Wypróbuj online! Link zawiera drugi przykład. Objaśnienie: Pierwsze dwa etapy konwertują z dziesiętnego na szesnastkowy, umożliwiając usunięcie spacji. Trzeci etap trzykrotnie powiela każdą linię, nadając każdej nowej linii osobny znacznik. Znaczniki te przechodzą następnie przez cyfry szesnastkowe, przekształcając je w wykres konturowy podczas ich podróży, aż osiągną koniec linii, w którym to punkcie są usuwane.

Python 2 , 247 bajtów

J='...'
print'\n'.join(map(''.join,sum([[sum([f[i*3:][:3]for i in j],[])for f in map(list,[J*4+'..\\/...|./../...|...\\..\\'+J*4,J*3+'---.......|........|.......---'+J*3,'...\\..../......../.|........|.\\'+J*3+'./\\.....'])]for j in input()],[])))

Wypróbuj online!

-1 bajt dzięki LeakyNun

SOGL V0.12 , 106 89 bajtów

žj}² ³
ē0=?²
{ā;{"⁰9═‼pnk№Ο|╚φ;“2─6nwEX .9*3n²Xƨ.ƨ-¹╬-}²X"č7_#‘3n}² /33³\13³\31³/11žj}┼}O

Wypróbuj tutaj! (który ma dodatkowy bajt →dla ułatwienia wprowadzania danych. W przeciwnym razie można oczekiwać, że tablica jest już na stosie)

Python 2, 196 191 181 176 bajtów

Wypróbuj online!

Funkcja, która pobiera tablicę tablic liczb całkowitych i zwraca ciąg znaków:

J=''.join;N='\n'.join
f=lambda I:N(N(J(J('\/|-.'[C/16-2]*(C%16)for C in map(ord,'o!j1cSe!f1g1aAbAbAa1h1iAbAbAc!c!d!iSk1f!k'))[c*9+3*j:][:3]for c in r)for j in[0,1,2])for r in I)

EDYCJA: zapisano 5 bajtów, przypisując J, N; kolejne 10 bajtów, ponieważ zapomniałem, że dane wejściowe są już założone jako tablica tablic liczb całkowitych; a następnie kolejne 5 bajtów zaoszczędzonych przez inteligentniejsze krojenie ...

Połączony ciąg wszystkich 16 komórek 3x3 (144 bajty, z pominięciem podziałów linii) jest kodowany długością przebiegu do ciągu 41 bajtów:

o!j1cSe!f1g1aAbAbAa1h1iAbAbAc!c!d!iSk1f!k

gdzie każdy element RLE (cellType, length)jest zakodowany w znaku chr(32+16*cellType+length)(przydatne jest, aby maksymalny przebieg ord(' ')==32wynosił 15; i można go podzielić przez 16). Podczas dekodowania bierzemy '\/|-.'[cellType]za znak do wydrukowania.

Po tym nie ma nic szczególnie sprytnego ...

05AB1E , 61 bajtów

v•2mßklJFΘõÿ|åU‚ιØØ•6B5¡∊¶¡110bTǝ.BJ3ô3ôyèøJ»}»4ÝJð«"\./-|."‡

Wypróbuj online!

Pierwszą połowę wzoru można skompresować jako:

5
11111105
1111111125
1113335
1105
2111111125
141141145
25

Druga połowa musiałaby być:

25
141141145
11011105
1105
1113335
1111111125
11111105
5

Możemy po prostu odbić pionowo pierwszą połowę i wstawić binary 110 (1101110)do 2111111125.

Następnie bierzemy ten wzór i dzielimy na piątki, a następnie wypełniamy je jednymi:

1 = 111111111
2 = 111111011
3 = 111111112
4 = 111333111
5 = 110111111
6 = 211111112
7 = 141141141
8 = 211111111
9 = 141141141
A = 110111011
B = 110111111
C = 111333111
D = 111111112
E = 111111111

Teraz mamy nasze bloki konstrukcyjne, ostatnie części po prostu zastępują wpisy macierzy odpowiednimi blokami konstrukcyjnymi, spakowują rzędy i drukują użytkownikowi zastąpione symbole:

0 = .........
1 = ......\..
2 = ......../
3 = ...---...
4 = ..\......
5 = /......./
6 = .|..|..|.
7 = /........
8 = /........
9 = .|..|..|.
A = ..\...\..
B = ..\......
C = ...---...
D = ......../
E = .........

Dzięki, możesz opublikować oficjalne wyjaśnienie operacji.

Galaretka , 64 bajty

“¡_ḟ5⁸ṫ⁺Y"⁷ƘzƬɼ¥@TR/ṖQ½3yİ>ẎḄT¥⁹iḟQ¬Ɠl¹µŒ’ṃ“/-\|.”s3s3ṙ9ị@³ZY$€Y

Wypróbuj online!

Wykorzystuje to naiwną kompresję i prawdopodobnie mógłby zaoszczędzić wiele bajtów z kodowaniem długości przebiegu.

Jak to działa

“¡_ḟ5⁸ṫ⁺Y"⁷ƘzƬɼ¥@TR/ṖQ½3yİ>ẎḄT¥⁹iḟQ¬Ɠl¹µŒ’ṃ“/-\|.”s3s3ṙ9ị@³ZY$€Y
“¡_ḟ5⁸ṫ⁺Y"⁷ƘzƬɼ¥@TR/ṖQ½3yİ>ẎḄT¥⁹iḟQ¬Ɠl¹µŒ’ encodes the integer 4591777158889232952973696500124538798606476761349931038636020730336909822188496590423586252520
ṃ“/-\|.”                   - convert to base 5 and index into the string to get "/......../.........|..|..|...\...\....\.........---.........../......\.................\........../...---.....\....../......./.|..|..|."
        s3s3               - split every 9 characters into a 3x3 square submatrix       
            ṙ9             - rotate left by 9 to line up the submatrix for 1 with index 1
              ị@³          - index the input into this
                 ZY$€Y     - format