Bash -c z parametrami pozycyjnymi

Zwykle $0w skrypcie ustawiana jest nazwa skryptu lub cokolwiek, co zostało wywołane jako (w tym ścieżka). Jeśli jednak używam bashz tą -copcją, $0jest ustawiony na pierwszy z argumentów przekazanych po ciągu polecenia:

bash -c 'echo $0 ' foo bar 
# foo 

W efekcie wydaje się, że parametry pozycyjne zostały przesunięte, ale obejmują $0. Jednak shiftw ciągu polecenia nie ma wpływu $0(jak zwykle):

bash -c 'echo $0; shift; echo $0 ' foo bar
# foo
# foo

Dlaczego to pozornie dziwne zachowanie ciągów poleceń? Zauważ, że szukam powodu, uzasadnienia, za wdrożeniem tak dziwnego zachowania.

Można spekulować, że taki ciąg komend nie wymagałby $0parametru jak zwykle zdefiniowano, więc dla oszczędności jest on również używany do zwykłych argumentów. Jednak w takim przypadku zachowanie shiftjest dziwne. Inną możliwością jest $0zdefiniowanie zachowania programów (la bashnazywane jako shlub vimnazywane as vi), ale nie może tak być, ponieważ $0tutaj jest widoczne tylko w ciągu poleceń, a nie przez programy w nim wywołane. Nie mogę wymyślić żadnego innego zastosowania $0, więc nie mogę tego wyjaśnić.

Daje to możliwość ustawienia / wyboru $0podczas korzystania ze skryptu wbudowanego. W przeciwnym razie $0byłoby po prostu bash.

Następnie możesz na przykład:

$ bash -c 'wc -c < "${1?}"' getlength foo
4
$ bash -c 'wc -c < "${1?}"' getlength bar
getlength: bar: No such file or directory
$ bash -c 'wc -c < "${1?}"' getlength
getlength: 1: parameter null or not set

Nie wszystkie muszle to robiły. Powłoka Bourne'a tak zrobiła. Powłoka Korna (i Almquista) zdecydowała się na zamianę pierwszego parametru $1. POSIX ostatecznie poszedł na drodze Bourne, więc kshi ashpochodne powrócił do tego później (więcej o tym w http://www.in-ulm.de/~mascheck/various/find/#shell ). Oznaczało to, że przez długi czas sh(w zależności od systemu opartego na powłoce Bourne'a, Almquista lub Korna) nie wiedziałeś, czy poszedł pierwszy argument, $0czy też $1, dla przenośności, musiałeś robić takie rzeczy jak:

sh -c 'echo foo in "$1"' foo foo

Lub:

sh -c 'shift "$2"; echo txt files are "$@"' tentative-arg0 3 2 *.txt

Na szczęście POSIX określił nowe zachowanie tam, gdzie pojawia się pierwszy argument $0, dzięki czemu możemy teraz przenośnie wykonać:

sh -c 'echo txt files are "$@"' meaningful-arg0-for-error *.txt

To zachowanie jest zdefiniowane przez POSIX :

sh -c nazwa_komendy [argument ...]

Odczytaj polecenia z argumentu string_pole. Ustaw wartość parametru specjalnego 0 (patrz Parametry specjalne ) na podstawie wartości argumentu nazwa_komendy i parametrów pozycyjnych ($ 1, $ 2 itd.) W kolejności od pozostałych argumentów argumentu.

Co do tego, dlaczego chcesz tego zachowania: to wygładza lukę między skryptem a -cłańcuchem. Możesz bezpośrednio konwertować między nimi bez zmiany zachowania. Inne obszary opierają się na tym, że są identyczne.

Jest to również zgodne z ogólnym działaniem argumentów programu: ostatecznie sprowadza się to do wywołania jednego z exec funkcji, w której znajduje się również pierwszy podany argument $0, i równie często ten argument jest taki sam, jak uruchamiany plik wykonywalny. Czasami jednak potrzebujesz specjalnej wartości i nie byłoby innego sposobu, aby ją zdobyć. Biorąc pod uwagę, że argument istnieje, musi zostać odwzorowany na coś, a użytkownik musi mieć możliwość ustawienia tego, co to jest.

Ta konsekwencja (i prawdopodobnie historyczny wypadek) prowadzi do sytuacji, którą znajdziesz.