fallocate vs dd dla pliku wymiany?

Zastanawiam się, jaka jest różnica między tworzeniem pliku wymiany

fallocate -l 1G /swapfile

i

dd if=/dev/zero of=/swapfile bs=1024 count=1024

oba wydają się działać dobrze, ale czy jedno ma przewagę nad drugim?

Jedyne, co mogłem znaleźć online, to to, że fallocatenie działa na wszystkich systemach plików.

Z strony mkswappodręcznika :

Note  that  a  swap  file  must  not contain any holes.  Using cp(1) to
create the file is not acceptable.  Neither is use of  fallocate(1)  on
file  systems  that support preallocated files, such as XFS or ext4, or
on copy-on-write filesystems like btrfs.   It  is  recommended  to  use
dd(1)  and  /dev/zero in these cases.  Please read notes from swapon(8)
before adding a swap file to copy-on-write filesystems.

I ze strony swaponman :

You should not use swapon on a file with holes.  This can  be  seen  in
the system log as

      swapon: swapfile has holes.

The  swap file implementation in the kernel expects to be able to write
to the file directly, without the assistance of the  filesystem.   This
is  a problem on preallocated files (e.g.  fallocate(1)) on filesystems
like XFS or ext4, and on copy-on-write filesystems like btrfs.

Wynika z tego, że chociaż fallocatemoże być szybszy dd, nie nadaje się do tworzenia plików wymiany i nie jest obsługiwany przez narzędzia związane z zamianą.

Fallocate jest szybszy, ze strony Fallocate:

fallocate służy do manipulowania przydzielonym miejscem na dysku dla pliku, zarówno w celu zwolnienia, jak i wstępnego przydzielenia. W przypadku systemów plików, które obsługują wywołanie systemowe Fallocate, wstępny przydział odbywa się szybko przez przydzielenie bloków i oznaczenie ich jako niezainicjowanych, nie wymagając od operacji We / Wy bloków danych. Jest to o wiele szybsze niż tworzenie pliku przez wypełnienie go zerami.

fallocate(1)