Dlaczego kraje nie zawsze wydają wieloletnie wizy wielokrotnego wjazdu?

W wielu krajach (np. Strefie Schengen) obywatele często otrzymują wizę na jednorazowy wjazd na dokładny czas podróży. Podobno zapobiega to nadmiernemu przedłużaniu pobytu i / lub działaniom tajnych „złych facetów”. Niezależnie od tego, czy planujesz przedłużenie pobytu, czy naprawdę zależy im na czasie trwania wizy? Nawet jeśli jest to wiza jednorazowa na jeden dzień, nic nie powstrzymuje ich przed wyrzuceniem biletu powrotnego i zniknięciem w kraju.

Pytanie zatem brzmi: dlaczego nie zawsze wydawać wygodne wizy wielokrotnego wjazdu wszystkim zweryfikowanym podróżnym? Kraje takie jak USA rutynowo to robią, mimo że są wyjątkowo paranoiczne, więc nie jest to niespotykane.

Większość krajów chce prawdziwych turystów i biznesmenów oraz nie chce nielegalnych imigrantów. (Niektórzy chcą legalnych imigrantów, inni nie, ale to już inna kwestia.) Gdy wiza jest przyznawana, kraj ryzykuje, że wnioskodawca jest w rzeczywistości nielegalnym imigrantem. W przypadku odmowy wydania wizy kraj ryzykuje, że osoba ubiegająca się o wizę jest rzeczywiście turystą.

Ponieważ nie można przyjrzeć się wnioskodawcy, kraje analizują wniosek i dokumenty uzupełniające. Chcą gości, którzy pasują do profilu typowego turysty i którzy mają powiązania z krajem ojczystym.

Przyznając tylko wizę jednorazową, kraje mają szansę zbadać okoliczności każdej wizyty . Udzielając wizy wielokrotnego wjazdu, mogą oni spojrzeć na okoliczności tylko podczas pierwszego wniosku . Odwiedzający, który miał stałą pracę do powrotu podczas pierwszej wizyty, może nie mieć pracy po latach. Gość, który zaoszczędził wystarczająco dużo pieniędzy na tygodniową podróż, może później nie mieć pieniędzy i planować utrzymać się z nielegalnej pracy.

Korzyści z przyznania wizy wielokrotnego wjazdu (dla kraju, który ją wydał) obejmują zachęcanie do turystyki i biznesu oraz zmniejszenie biurokratycznych kosztów ogólnych. Próbują więc znaleźć równowagę, która zależy od ich wzorców podróży, zarówno legalnych, jak i nielegalnych. I jak zauważył Alamar w swoim komentarzu, istnieje również element wzajemności w uzyskiwaniu korzyści dla własnych obywateli.

To kwestia ryzyka, prosta i prosta.

Po raz pierwszy jesteś nieznaną istotą, dlatego ograniczają to, co możesz legalnie zrobić. Oczywiście nielegalnie możesz robić, co chcesz.

Przy kolejnych wnioskach, biorąc pod uwagę dobrą historię podróży (tj. Przestrzegałeś przepisów wizowych), masz więcej swobody.

Zdarzyło się to prawie wszystkim, którzy znam, którzy podróżowali do strefy Schengen i potrzebowali wizy.

Pierwsza wiza, bardzo ograniczona - moja była jednorazowym wjazdem i na dokładny czas trwania podróży. Po raz drugi wiza była ważna przez 30 dni. Trzeci raz, 60 dni, wielokrotne wejście. Najnowsza aplikacja zaowocowała wizą roczną, wielokrotnym wjazdem.

Przyjaciel, który miał więcej historii podróży niż ja, otrzymał wizę na okres ważności paszportu, który był dobry 5 lat.

Mój kolega miał podobne doświadczenie z ambasadą Wielkiej Brytanii; po kilku udanych wyjazdach w końcu udało mu się ubiegać o wizę 5-letnią.

Może w przypadku strefy Schengen jest to próba upewnienia się, że osoba faktycznie spędza czas w wyznaczonym kraju? Tj. Możesz uzyskać wizę wieloletnią np. Z Grecji, a następnie używać jej do podróży do Niemiec przez cały czas, bez pierwszego pobytu w Grecji. Jeśli musisz uzyskać nową wizę na każdą podróż, prawdopodobnie będzie to kraj, w którym otrzymujesz wizę.

I wtedy pojawia się efekt odwrotny. Dłuższe okresy pobytu dla wiz cyklicznych. Podróżuj do naszego kraju i zdobądź dłuższe wizy przy takim samym wysiłku! Naprawdę rodzaj programu bonusowego.

Kraje muszą zmierzyć swoją atrakcyjność i własną desperację, by zdobyć więcej turystów. Zbyt luźne zasady i turyści idą w inne miejsca z „twoją” wizą. Zbyt surowe zasady, turyści wcale nie przyjeżdżają.

To pokazuje, że wizy są wykorzystywane nie tylko jako środek bezpieczeństwa, ale także w celu uzyskania zysków - i tym razem nie przez odwiedzających, ale przez kraje uczestniczące.