Czytałem strony man tmux, aby zrozumieć różne opcje bind-key i wpadłem na -t flaga:
If -t is present, key is bound in key-table: the binding for command mode with -c or for normal mode without. To view the default bindings and possible commands, see the list-keys command.
Co jest key-table dokładnie? jak to polecenie różni się od normalnego bind-key dowództwo?
Odpowiedzi:
Tabele kluczy są nazwane w opisie list-keys polecenie i opisane wcześniej na stronie man:
vi-edit, emacs-edit
Używane podczas edycji linii w wierszu polecenia.
Na przykład. przez command-prompt, confirm-beforelub „Goto Line”, „Search Up” lub „Search Down” w trybie kopiowania
wybór vi, wybór emacsa
Używane podczas wybierania z list.
Na przykład. przez choose-client, choose-session, choose-window, choose-tree, choose-list, choose-bufferlub find-window
vi-copy, emacs-copy
Używane podczas przeglądania przewijania wstecz lub innego wyjścia.
Na przykład. copy-mode, run-shell wyjście lub błędy z pliku konfiguracji startowej lub source-file.
Klucze powiązane w tych tabelach są aktywne, gdy aktywne są różne „tryby”. Nie wymagają klucza prefiksu, ponieważ sam „tryb” zastępuje wszelkie normalne interakcje z aktywnym panelem.
Ponadto powiązania w tych tabelach są ograniczone do określonych poleceń specjalnego przeznaczenia (np. Związanych z ruchem i edycją), a każdy klucz może być związany tylko z jednym poleceniem (tj. \; nie można użyć do powiązania klucza z sekwencją wielu poleceń).
Te „polecenia trybu” nie są opisane na stronie podręcznika, ale większość z nich można znaleźć, sprawdzając listę tabel (np. tmux list-keys -t emacs-copy, et cetera) lub z kodu źródłowego ( mode-key.c ); ich nazwy są na ogół samoopisowe (np. cursor-up, page-up, cancel, et cetera).