Powiedzmy, że dysk SSD MLC trwał bardzo długo, a pierwsza komórka przeszła ostatni cykl wymazywania i odmawia wymazania.
Co stanie się potem? Czy kontroler wykrywa to jako zły blok i przechodzi do następnego i próbuje go usunąć? Czy łączna pojemność dysku powoli maleje z czasem?
EDYTOWAĆ
I oczywiście możemy zapomnieć o wyrównaniu zużycia. Tak, przedłuża żywotność dysku, ale nie mówię o tym. W końcu komórka uderzy w ostatni cykl kasowania.
Odpowiedzi:
Układy pamięci flash NAND mają wbudowane mechanizmy wykrywania błędów w operacjach zapisu i kasowania oraz ostrzegają kontroler, jeśli jeden z nich ulegnie awarii. W takim przypadku kontroler może spróbować ponownie lub potraktować ten blok jako zły i odwzorować go na podstawie algorytmu wyrównywania zużycia. Każda strona w urządzeniu NAND ma również wolny obszar obok głównego obszaru danych, który jest przeznaczony na metadane, takie jak ECC i inne formy wykrywania błędów i tolerancji. Sterownik może zdecydować o własnym schemacie odporności na uszkodzenia, wykorzystując obszar zapasowy. Kody Hamminga to jeden wspólny schemat, choć istnieje kilka, w tym proste bity parzystości i kody Reeda-Solomona. Jeśli rzeczy nie pasują do operacji odczytu, kontroler może zrobić to, co chce. Idealnie byłoby również odwzorować te bloki z algorytmu wyrównywania zużycia i po prostu traciłbyś pojemność stopniowo, aż „zbyt wiele” bloków ulegnie awarii, gdzie „zbyt wiele” zależy od algorytmów i rozmiarów struktury sprzętowej w kontrolerze. Wiele konstrukcji kontrolerów po raz pierwszy po prostu zgłasza błąd w systemie operacyjnym.
Pamiętaj, że nie jest to problem specyficzny dla MLC; chociaż komórki MLC mogą być bardziej podatne na błąd odczytu, ponieważ konieczny jest mniejszy margines błędu, komórki SLC zawodzą głównie z tymi samymi mechanizmami i mogą być traktowane przez kontroler w ten sam sposób.
Podobnie jak w przypadku dysków twardych, zależy to od implementacji w systemie operacyjnym. Kontroler po prostu zgłasza, że zapis (usuwanie jest w rzeczywistości operacją zapisu) nie powiódł się i od decyzji kierownika systemu operacyjnego zależy, co należy zrobić. Z tego, co widziałem do tej pory, implementacje Microsoft i Linux po prostu zwracają kod błędu do aplikacji wywołującej - co powoduje błąd we / wy.
Krótko mówiąc: w pewnym momencie dostajesz po prostu „zepsute” urządzenie.
Dyski SSD używają czegoś, co nazywa się „poziomowaniem zużycia”, gdzie dysk utrzymuje statystyki dotyczące wykorzystania sektora, a w pewnym momencie lub gdy wykryje problemy, przeniesie sektor do rezerwowego, tak jak dzieje się to w przypadku zwykłych dysków twardych.