Konstruktory Pythona i __init__

Dlaczego faktycznie konstruktorzy są nazywani „konstruktorami”? Jaki jest ich cel i czym różnią się od metod w klasie?

Czy __init__w klasie może być więcej niż jeden ? Wypróbowałem następujące, czy ktoś może wyjaśnić wynik?

>>> class test:
    def __init__(self):
        print "init 1"
    def __init__(self):
        print "init 2"

>>> s=test()
init 2

Wreszcie, czy __init__operator jest przeciążeniem?

W Pythonie nie ma przeciążenia funkcji, co oznacza, że ​​nie można mieć wielu funkcji o tej samej nazwie, ale z różnymi argumentami.

W przykładowym kodzie nie przeciążasz __init__() . Dzieje się tak, że druga definicja ponownie wiąże nazwę __init__z nową metodą, sprawiając, że pierwsza metoda jest niedostępna.

Jeśli chodzi o twoje ogólne pytanie dotyczące konstruktorów, Wikipedia jest dobrym punktem wyjścia. W przypadku rzeczy specyficznych dla Pythona bardzo polecam dokumentację Pythona .

Dlaczego faktycznie konstruktorzy są nazywani „konstruktorami”?

Konstruktor (o nazwie __new__) tworzy i zwraca nowe wystąpienie klasy. Zatem C.__new__metoda klasy jest konstruktorem dla klasy C.

Metoda C.__init__instancji jest wywoływana w określonej instancji po jej utworzeniu w celu jej zainicjowania przed przekazaniem z powrotem do obiektu wywołującego. Ta metoda jest więc inicjatorem dla nowych instancji C.

Czym różnią się od metod w klasie?

Jak podano w oficjalnej dokumentacji, wywoływana__init__ jest po utworzeniu instancji . Inne metody nie otrzymują tego leczenia.

Jaki jest ich cel?

Celem konstruktora C.__new__jest zdefiniowanie niestandardowego zachowania podczas tworzenia nowej Cinstancji.

Celem inicjatora C.__init__jest zdefiniowanie niestandardowej inicjalizacji każdej instancji lub Cpo jej utworzeniu.

Na przykład Python umożliwia:

class Test(object):
    pass

t = Test()

t.x = 10   # here you're building your object t
print t.x

Ale jeśli chcesz, aby każda instancja Testmiała atrybut xrówny 10, możesz umieścić ten kod w środku __init__:

class Test(object):
    def __init__(self):
        self.x = 10

t = Test()
print t.x

Każda metoda instancji (metoda wywoływana na konkretnym wystąpieniu klasy) przyjmuje instancję jako pierwszy argument. Ten argument jest konwencjonalnie nazwany self.

__new__Zamiast tego metody klas, takie jak konstruktor , otrzymują klasę jako pierwszy argument.

Teraz, jeśli chcesz mieć niestandardowe wartości dla xatrybutu, wszystko, co musisz zrobić, to przekazać tę wartość jako argument do __init__:

class Test(object):
    def __init__(self, x):
        self.x = x

t = Test(10)
print t.x
z = Test(20)
print t.x

Mam nadzieję, że pomoże Ci to rozwiać pewne wątpliwości, a skoro na inne pytania otrzymałeś już dobre odpowiedzi, na tym zakończę :)

Klasy to po prostu plany tworzenia obiektów z. Konstruktor to kod, który jest uruchamiany za każdym razem, gdy tworzysz obiekt. Dlatego nie ma sensu mieć dwóch konstruktorów. Dzieje się tak, że drugi nadpisuje pierwszy.

Zwykle używasz ich do tworzenia zmiennych dla tego obiektu w następujący sposób:

>>> class testing:
...     def __init__(self, init_value):
...         self.some_value = init_value

Więc to, co możesz wtedy zrobić, to utworzyć obiekt z tej klasy w następujący sposób:

>>> testobject = testing(5)

Obiekt testowy będzie miał wtedy obiekt o nazwie, some_valuektóry w tym przykładzie będzie miał wartość 5.

>>> testobject.some_value
5

Ale nie musisz ustawiać wartości dla każdego obiektu, tak jak to zrobiłem w mojej próbce. Możesz też zrobić tak:

>>> class testing:
...     def __init__(self):
...         self.some_value = 5

wtedy wartość some_value będzie wynosić 5 i nie musisz jej ustawiać podczas tworzenia obiektu.

>>> testobject = testing()
>>> testobject.some_value
5

>>> i ... w mojej próbce nie jest to, co piszesz. Tak by to wyglądało w pigułce ...

współkonstruktory są wywoływane automatycznie podczas tworzenia nowego obiektu, w ten sposób „konstruując” obiekt. Powodem, dla którego możesz mieć więcej niż jeden init, jest to, że nazwy są po prostu odwołaniami w Pythonie i możesz zmienić, do czego odwołuje się każda zmienna, kiedy tylko chcesz (stąd dynamiczne pisanie)

def func(): #now func refers to an empty funcion
    pass
...
func=5      #now func refers to the number 5
def func():
    print "something"    #now func refers to a different function

w definicji klasy zachowuje po prostu późniejszą

W Pythonie nie ma pojęcia przeciążania metod. Ale możesz osiągnąć podobny efekt, określając argumenty opcjonalne i słowa kluczowe