Dlaczego mojej klasy nie da się zbudować domyślnie?

Mam te zajęcia:

#include <type_traits>

template <typename T>
class A {
public:
    static_assert(std::is_default_constructible_v<T>);

};

struct B {
   struct C {
      int i = 0;
   };

    A<C> a_m;
};

int main() {
    A<B::C> a;
}

Podczas kompilacji a_mnie jest domyślnie możliwy do zbudowania, ale ajest.

Przy zmianie Cna:

struct C {
      int i;
   };

wszystko w porządku.

Testowane z Clang 9.0.0.

Jest to niedozwolone zarówno w tekście standardu, jak i w kilku głównych implementacjach, jak zauważono w komentarzach, ale z zupełnie niezwiązanych powodów.

Po pierwsze, powód „z książki”: moment tworzenia instancji A<C>jest, zgodnie ze standardem, bezpośrednio przed definicjąB , a moment tworzenia instancji std::is_default_constructible<C>znajduje się bezpośrednio przed tym:

W przypadku specjalizacji szablonu klasy, [...] jeśli specjalizacja jest domyślnie utworzona instancja, ponieważ jest do niej odwoływana z innej specjalizacji szablonu, jeżeli kontekst, z którego odwołuje się specjalizacja, zależy od parametru szablonu, a jeśli specjalizacja nie jest utworzona poprzednia do instancji załączającego szablonu, punkt tworzenia instancji znajduje się bezpośrednio przed punktem tworzenia instancji obejmującego szablonu. W przeciwnym razie punkt wystąpienia takiej specjalizacji bezpośrednio poprzedza deklarację zakresu nazw lub definicję odnoszącą się do specjalizacji.

Ponieważ Cw tym momencie jest on wyraźnie niekompletny, zachowanie tworzenia instancji std::is_default_constructible<C>jest niezdefiniowane. Patrz jednak główny problem 287 , który zmieniłby tę zasadę.

W rzeczywistości ma to związek z NSDMI.

• NSDMI są dziwne, ponieważ mają opóźnioną analizę - lub w standardowym języku są „kontekstem pełnej klasy”.
• Zatem = 0może to w zasadzie odnosić się do rzeczy, które Bnie zostały jeszcze zadeklarowane, więc implementacja nie może tak naprawdę próbować go przeanalizować, dopóki się nie zakończy B.
• Ukończenie klasy wymaga niejawnej deklaracji specjalnych funkcji składowych, w szczególności domyślnego konstruktora, ponieważ Cnie ma deklarowanego konstruktora.
• Części tej deklaracji (constexpr-ness, noexcept-ness) zależą od właściwości NSDMI.
• Zatem, jeśli kompilator nie może przeanalizować NSDMI, nie może ukończyć klasy.
• W związku z tym w momencie tworzenia wystąpienia A<C>wydaje się, że Cjest niekompletny.

Cały ten obszar zajmujący się regionami z opóźnioną analizą jest żałośnie nieokreślony, a towarzyszy temu rozbieżność w zakresie wdrażania. Może minąć trochę czasu, zanim zostanie oczyszczony.

Niezdefiniowane zachowanie to:

Jeśli instancja powyższego szablonu zależy, bezpośrednio lub pośrednio, od niekompletnego typu, a instancja ta może dać inny wynik, jeśli ten typ zostałby hipotetycznie zakończony, zachowanie jest niezdefiniowane.