Różnica między if () {} i if (): endif;

Czy są jakieś różnice między ...

if ($value) {

}

...i...

if ($value):

endif;

?

Są takie same, ale druga jest świetna, jeśli masz MVC w swoim kodzie i nie chcesz mieć wielu ech w swoim kodzie. Na przykład w moich .phtmlplikach (Zend Framework) napiszę coś takiego:

<?php if($this->value): ?>
Hello
<?php elseif($this->asd): ?>
Your name is: <?= $this->name ?>
<?php else: ?>
You don't have a name.
<?php endif; ?>

Osobiście naprawdę nienawidzę alternatywnej składni. Jedną z fajnych rzeczy w nawiasach klamrowych jest to, że większość IDE, vimów itp. Ma podświetlanie nawiasów. W moim edytorze tekstu mogę dwukrotnie kliknąć nawias klamrowy, a podświetli on cały fragment, dzięki czemu mogę bardzo łatwo zobaczyć, gdzie się kończy i zaczyna.

Nie znam ani jednego edytora, który potrafiłby wyróżnić endif, endforeach itp.

Myślę, że to mówi wszystko:

ta alternatywna składnia jest doskonała do poprawy czytelności (zarówno dla PHP, jak i HTML!) w sytuacjach, gdy masz ich połączenie.

http://ca3.php.net/manual/en/control-structures.alternative-syntax.php

Podczas mieszania HTML i PHP alternatywny sytnax jest znacznie łatwiejszy do odczytania. W normalnych dokumentach PHP powinna być używana tradycyjna składnia.

W naszej firmie preferowanym sposobem obsługi HTML jest:

<? if($condition) { ?>
   HTML content here
<? } else { ?>
   Other HTML content here
<? } ?>

W końcu to naprawdę kwestia wyboru jednego i trzymania się go.

Rzeczywiście, funkcjonalnie są takie same.

Ale jeśli endifjest zbyt daleko od korespondenta if, myślę, że znacznie lepszą praktyką jest podanie do niego komentarza. Abyś mógł łatwo sprawdzić, gdzie był otwarty. Bez względu na język:

if (my_horn_is_red or her_umbrella_is_yellow)
{

    // ...

    // let's pretend this is a lot of code in the middle

    foreach (day in week) {
        sing(a_different_song[day]);
    }

    // ...

} //if my_horn_is_red

To faktycznie odnosi się do każdego analogicznego „zamknięcia”! ;)

Ogólnie rzecz biorąc, redaktorzy lepiej radzą sobie z nawiasami klamrowymi, w tym sensie, że mogą wskazać, gdzie był otwarty. Ale nawet to nie sprawia, że ​​opisowe komentarze są mniej ważne.

Tutaj można go znaleźć w oficjalnej dokumentacji: PHP: Alternatywna składnia struktur sterujących

Myślę, że jest to szczególnie wyraźne, gdy używasz kombinacji ifs, fors i foreaches w skryptach widoku:

<?php if ( $this->hasIterable ): ?>
    <h2>Iterable</h2>
    <ul>
    <?php foreach ( $this->iterable as $key => $val ):?>
        <?php for ( $i = 0; $i <= $val; $i++ ): ?>
        <li><?php echo $key ?></li>
        <?php endfor; ?>
    <?php endforeach; ?>
    </ul>
<?php elseif ( $this->hasScalar ): ?>
    <h2>Scalar</h2>
    <?php for ( $i = 0; $i <= $this->scalar; $i++ ): ?>
    <p>Foo = Bar</p>
    <?php endfor; ?>
<?php else: ?>
    <h2>Other</h2>
    <?php if ( $this->otherVal === true ): ?>
    <p>Spam</p>
    <?php else: ?>  
    <p>Eggs</p>  
    <?php endif; ?>
<?php endif; ?>

w przeciwieństwie do:

<?php if ( $this->hasIterable ){ ?>
    <h2>Iterable</h2>
    <ul>
    <?php foreach ( $this->iterable as $key => $val ){?>
        <?php for ( $i = 0; $i <= $val; $i++ ){ ?>
        <li><?php echo $key ?></li>
        <?php } ?>
    <?php } ?>
    </ul>
<?php } elseif ( $this->hasScalar ){ ?>
    <h2>Scalar</h2>
    <?php for ( $i = 0; $i <= $this->scalar; $i++ ){ ?>
    <p>Foo = Bar</p>
    <?php } ?>
<?php } else { ?>
    <h2>Other</h2>
    <?php if ( $this->otherVal === true ){ ?>
    <p>Spam</p>
    <?php } else { ?>  
    <p>Eggs</p>  
    <?php } ?>
<?php } ?>

Jest to szczególnie przydatne w przypadku długich instrukcji sterujących, w których możesz nie być w stanie zobaczyć górnej deklaracji z dolnego nawiasu klamrowego.

Myślę, że to naprawdę zależy od Twojego osobistego stylu kodowania. Jeśli jesteś przyzwyczajony do C ++, Javascript itp., Możesz czuć się bardziej komfortowo, używając składni {}. Jeśli jesteś przyzwyczajony do Visual Basic, możesz użyć if: endif; składnia.

Nie jestem pewien, czy można definitywnie powiedzieć, że jedno jest łatwiejsze do odczytania niż drugie - to osobiste preferencje. Zwykle robię coś takiego:

<?php
if ($foo) { ?>
   <p>Foo!</p><?php
} else { ?>
   <p>Bar!</p><?php
}  // if-else ($foo) ?>

Czy jest to łatwiejsze do odczytania niż:

<?php
if ($foo): ?>
   <p>Foo!</p><?php
else: ?>
   <p>Bar!</p><?php
endif; ?>

to kwestia opinii. Rozumiem, dlaczego niektórzy uważają, że druga droga jest łatwiejsza - ale tylko wtedy, gdy przez całe życie nie programowałeś w Javascript i C ++. :)

Korzystałbym z pierwszej opcji, jeśli to w ogóle możliwe, niezależnie od nowej opcji. Składnia jest standardowa i wszyscy o tym wiedzą. Jest również kompatybilny wstecz.

Obie są takie same.

Ale: Jeśli chcesz używać PHP jako języka szablonów w swoich plikach widoku (V z MVC), możesz użyć tej alternatywnej składni do rozróżnienia między kodem php napisanym w celu implementacji logiki biznesowej (części kontrolera i modelu MVC) a przewodnikiem logika. Oczywiście nie jest to obowiązkowe i możesz użyć dowolnej składni.

ZF stosuje to podejście.

Nie ma technicznej różnicy między tymi dwiema składniami. Alternatywna składnia nie jest nowa; był obsługiwany co najmniej od PHP 4, a może nawet wcześniej.

Możesz preferować alternatywną formę, ponieważ wyraźnie określa, która struktura kontrolna się kończy: endwhilena przykład może zakończyć tylko whileblok, podczas gdy jeśli napotkasz nawias klamrowy, może to zamknąć wszystko.

Możesz jednak preferować tradycyjną składnię, jeśli używasz edytora, który ma specjalne wsparcie dla nawiasów klamrowych w innych składniach podobnych do języka C. Na przykład Vim obsługuje kilka naciśnięć klawiszy do nawigacji do pasujących nawiasów klamrowych oraz do początku i końca bloków rozdzielanych nawiasami. Alternatywna składnia złamałaby tę funkcję edytora.

W końcu po prostu nie chcesz szukać następującego wiersza, a następnie zgadywać, gdzie się zaczął:

<?php } ?>

Technicznie i funkcjonalnie są takie same.

Wszystko zależy, osobiście wolę tradycyjną składnię z echami i dużą ilością wcięć, ponieważ jest o wiele łatwiejsza do odczytania.

<?php
    if($something){
        doThis();
    }else{
        echo '<h1>Title</h1>
            <p>This is a paragraph</p>
            <p>and another paragraph</p>';
    }
?>

Zgadzam się, że składnia alt jest bardziej przejrzysta dzięki różnym klauzulom końcowym, ale naprawdę ciężko mi sobie z nimi radzić bez pomocy podświetlania w edytorze tekstu i po prostu nie jestem przyzwyczajony do oglądania „skondensowanego” kodu w ten sposób:

<?php if( $this->isEnabledViewSwitcher() ): ?>
<p class="view-mode">
    <?php $_modes = $this->getModes(); ?>
    <?php if($_modes && count($_modes)>1): ?>
    <label><?php echo $this->__('View as') ?>:</label>
    <?php foreach ($this->getModes() as $_code=>$_label): ?>
        <?php if($this->isModeActive($_code)): ?>
            <strong title="<?php echo $_label ?>" class="<?php echo strtolower($_code); ?>"><?php echo $_label ?></strong>&nbsp;
        <?php else: ?>
            <a href="<?php echo $this->getModeUrl($_code) ?>" title="<?php echo $_label ?>" class="<?php echo strtolower($_code); ?>"><?php echo $_label ?></a>&nbsp;
        <?php endif; ?>
    <?php endforeach; ?>
    <?php endif; ?>
</p>
<?php endif; ?>

Kiedyś użyłem nawiasów klamrowych, ale teraz wolę używać tej alternatywnej składni krótkiej ręki ze względu na czytelność kodu i dostępność.

Osobiście wolę zrobić to w dwóch oddzielnych sekcjach, ale w tym samym PHP, na przykład:

<?php 
    if (question1) { $variable_1 = somehtml; }
    else { $variable_1 = someotherhtml; } 

    if (question2) {
        $variable_2 = somehtml2;
    }

    else { 
        $variable_2 = someotherhtml2;
    }         

etc.
$output=<<<HERE
htmlhtmlhtml$variable1htmlhtmlhtml$varianble2htmletcetcetc
HERE;
echo $output;

?>

Ale może jest wolniejszy?

Myślę, że to kwestia preferencji. Osobiście używam:

if($something){
       $execute_something;
}

Kiedyś używałem nawiasów klamrowych dla warunków „jeśli, inaczej”. Jednak znalazłem „if (xxx): endif;” jest bardziej semantyczny, jeśli kod jest mocno zawinięty i łatwiejszy do odczytania w jakimkolwiek edytorze.

Oczywiście wielu edytorów jest w stanie rozpoznać i podświetlić fragmenty kodu po wybraniu nawiasów klamrowych. Niektóre radzą sobie również dobrze z parą „if (xxx): endif” (np. NetBeans)

Osobiście polecałbym „if (xxx): endif”, ale w przypadku małego sprawdzenia stanu (np. Tylko jednej linii kodu) nie ma zbyt wielu różnic.

Wydaje mi się, że żadna z istniejących wcześniej odpowiedzi w pełni nie identyfikuje odpowiedzi tutaj, więc zamierzam wyartykułować własną perspektywę. Funkcjonalnie obie metody są takie same. Jeśli programista jest zaznajomiony z innymi językami stosującymi składnię C, prawdopodobnie będzie czuł się bardziej komfortowo z nawiasami klamrowymi, albo jeśli php jest pierwszym językiem, którego się uczy, będzie czuł się bardziej komfortowo ze if endifskładnią, ponieważ wydaje się być bliższa do zwykłego języka.

Jeśli jesteś naprawdę poważnym programistą i chcesz szybko załatwić sprawę, to uważam, że składnia nawiasów klamrowych jest lepsza, ponieważ oszczędza czas pisania

if(/*condition*/){
    /*body*/ 
}

w porównaniu do

if(/*condition*/):
    /*body*/
endif;

Jest to szczególnie prawdziwe w przypadku innych pętli, powiedzmy a, w foreachktórych w końcu wpisujesz dodatkowe 10 znaków. W przypadku nawiasów klamrowych wystarczy wpisać dwa znaki, ale w przypadku składni opartej na słowach kluczowych należy wpisać całe dodatkowe słowo kluczowe dla każdej pętli i instrukcji warunkowej.