Jaki jest właściwy sposób debugowania w notatniku iPython?

Jak wiem, %debug magicmożna debugować w ramach jednej komórki.

Jednak mam wywołania funkcji w wielu komórkach.

Na przykład,

In[1]: def fun1(a)
           def fun2(b)
               # I want to set a breakpoint for the following line #
               return do_some_thing_about(b)

       return fun2(a)

In[2]: import multiprocessing as mp
       pool=mp.Pool(processes=2)
       results=pool.map(fun1, 1.0)
       pool.close()
       pool.join

Co próbowałem:

1. Próbowałem ustawić %debugw pierwszej linii komórki-1. Ale natychmiast wchodzi w tryb debugowania, nawet przed wykonaniem cell-2.

2. Próbowałem dodać %debugwiersz tuż przed kodem return do_some_thing_about(b). Ale wtedy kod działa wiecznie, nigdy się nie zatrzymuje.

Jaki jest właściwy sposób ustawienia punktu przerwania w notebooku ipython?

Użyj ipdb

Zainstaluj go przez

pip install ipdb

Stosowanie:

In[1]: def fun1(a):
   def fun2(a):
       import ipdb; ipdb.set_trace() # debugging starts here
       return do_some_thing_about(b)
   return fun2(a)
In[2]: fun1(1)

Do wykonywania wiersza po wierszu noraz do przejścia do użycia funkcji si wyjścia z używania zachęty do debugowania c.

Pełna lista dostępnych poleceń: https://appletree.or.kr/quick_reference_cards/Python/Python%20Debugger%20Cheatsheet.pdf

Możesz używać ipdbinside jupyter z:

from IPython.core.debugger import Tracer; Tracer()()

Edycja : powyższe funkcje są przestarzałe od wersji IPython 5.1. Oto nowe podejście:

from IPython.core.debugger import set_trace

Dodaj miejsce, w set_trace()którym potrzebujesz punktu przerwania. Wpisz helpdo ipdbpoleceń, gdy pojawi się pole wprowadzania.

Twoja funkcja zwrotna jest w wierszu funkcji def (funkcja główna), musisz podać jej jedną tabulację. I użyć

%%debug 

zamiast

%debug 

debugować całą komórkę, a nie tylko linię. Mam nadzieję, że to ci pomoże.

Zawsze możesz dodać to w dowolnej komórce:

import pdb; pdb.set_trace()

a debugger zatrzyma się w tej linii. Na przykład:

In[1]: def fun1(a):
           def fun2(a):
               import pdb; pdb.set_trace() # debugging starts here
           return fun2(a)

In[2]: fun1(1)

W Pythonie 3.7 możesz użyć funkcji breakpoint () . Po prostu wejdź

breakpoint()

gdziekolwiek chcesz, aby runtime się zatrzymał i stamtąd możesz użyć tych samych poleceń pdb (r, c, n, ...) lub ocenić swoje zmienne.

Po prostu wpisz import pdbnotatnik jupyter, a następnie użyj tej ściągawki do debugowania. To bardzo wygodne.

c-> kontynuuj, s-> krok, b 12-> ustaw punkt przerwania w linii 12 i tak dalej.

Kilka przydatnych linków: Oficjalny dokument Pythona na pdb , przykłady debuggera Pythona pdb dla lepszego zrozumienia, jak używać poleceń debuggera .

Kilka przydatnych zrzutów ekranu:

Po pojawieniu się błędu w następnej komórce po prostu uruchom %debugi to wszystko.

%pdbKomenda magia jest dobra do wykorzystania jako dobrze. Po prostu powiedz, %pdb ona następnie pdbdebugger będzie działał na wszystkich wyjątkach, bez względu na to, jak głęboko w stosie wywołań. Bardzo poręczne.

Jeśli masz konkretną linię, którą chcesz debugować, po prostu zgłoś tam wyjątek (często już jesteś!) Lub użyj %debugmagicznego polecenia, które sugerowali inni ludzie.

Właśnie odkryłem PixieDebugger . Nawet myśląc, że nie miałem jeszcze czasu, aby go przetestować, wydaje się, że to naprawdę najbardziej podobny sposób debugowania sposobu, w jaki jesteśmy używani w ipythonie z ipdb

Zawiera również zakładkę „Ocena”

Natywny debugger jest udostępniany jako rozszerzenie JupyterLab. Wydany kilka tygodni temu, można go zainstalować, pobierając odpowiednie rozszerzenie, a także jądro xeus-python (które w szczególności jest dostarczane bez magii dobrze znanej użytkownikom ipykernel):

jupyter labextension install @jupyterlab/debugger
conda install xeus-python -c conda-forge

Umożliwia to wizualne debugowanie dobrze znane z innych IDE.

Źródło: wizualny debugger dla Jupyter