Gdzie należy przechowywać adnotację @Service? Interfejs czy implementacja?

Tworzę aplikację przy użyciu Springa. Muszę użyć @Serviceadnotacji. Mam ServiceIi ServiceImpltakie to ServiceImpl implements ServiceI. Nie wiem, gdzie mam zachować @Serviceadnotację.

Czy powinienem oznaczyć interfejs lub implementację za pomocą @Service? Jakie są różnice między tymi dwoma podejściami?

Nigdy nie umieszczałem @Component(ani @Service...) na interfejsie, ponieważ czyni go to bezużytecznym. Pozwól mi wyjaśnić, dlaczego.

zastrzeżenie 1: Jeśli masz interfejs, chcesz użyć tego interfejsu dla typu punktu wtrysku.

Twierdzenie 2: Celem interfejsu jest zdefiniowanie kontraktu, który może zostać zaimplementowany przez kilka implementacji. Po drugiej stronie masz swój punkt wstrzyknięcia ( @Autowired). Posiadanie tylko jednego interfejsu i tylko jednej klasy, która go implementuje, jest (IMHO) bezużyteczne i narusza YAGNI .

Fakt: Kiedy umieścisz:

• @Component(lub @Service...) na interfejsie,
• mieć wiele klas, które to implementują,
• co najmniej dwie klasy stają się wiosennymi fasolkami i
• mieć punkt wtrysku, który wykorzystuje interfejs do wtrysku opartego na typie,

wtedy otrzymasz i NoUniqueBeanDefinitionException (lub masz bardzo specjalną konfigurację, ze środowiskiem, profilami lub kwalifikatorami ...)

Wniosek: jeśli używasz @Component(lub @Service, ...) na interfejsie, musisz naruszyć co najmniej jedną z dwóch klauzul. Dlatego myślę, że nie jest użyteczne (z wyjątkiem niektórych rzadkich scenariuszy) umieszczanie @Componentna poziomie interfejsu.

Interfejsy Spring-Data-JPA Repository to coś zupełnie innego

Zasadniczo adnotacje, takie jak @Service , @Repository , @Component itp., Wszystkie służą temu samemu celowi:

automatyczne wykrywanie podczas korzystania z konfiguracji opartej na adnotacjach i skanowania ścieżek klas.

Z mojego doświadczenia wynika, że ​​zawsze używam @Serviceadnotacji na interfejsach lub klas abstrakcyjnych i adnotacji, takich jak @Componenti @Repositorydo ich implementacji. @Componentadnotacja, której używam na tych zajęciach, które służą podstawowym celom, proste wiosenne fasolki, nic więcej. @Repositoryadnotacja, której używam w DAOwarstwie, np. jeśli muszę się komunikować z bazą danych, mieć jakieś transakcje itp.

Dlatego sugerowałbym dodanie adnotacji do interfejsu z @Serviceinnymi warstwami w zależności od funkcjonalności.

Kiedyś @Component, @Service, @Controllera @Repositoryadnotacje tylko na zajęciach, a nie na implementacji interfejsu. Ale @Autowiredadnotacja z interfejsami nadal działała dla mnie.

Zaletą umieszczania adnotacji w @Service jest to, że daje wskazówkę, że jest to usługa. Nie wiem, czy jakakolwiek klasa implementująca domyślnie odziedziczy to adnotacje.

Wadą jest to, że łączysz swój interfejs z określonym frameworkiem, np. Spring, używając adnotacji specyficznej dla spring. Ponieważ interfejsy powinny być oddzielone od implementacji, nie sugerowałbym używania adnotacji specyficznych dla frameworka lub części obiektu interfejsu.

Jedną z korzyści wiosny jest łatwe przełączanie implementacji usługi (lub innej). W tym celu musisz dodać adnotację w interfejsie i zadeklarować zmienną w następujący sposób:

@Autowired
private MyInterface myVariable;

i nie :

@Autowired
private MyClassImplementationWhichImplementsMyInterface myVariable;

Podobnie jak w pierwszym przypadku, możesz aktywować implementację do wstrzyknięcia od momentu, gdy jest ona unikalna (tylko jedna klasa implementuje interfejs). W drugim przypadku musisz refaktoryzować cały kod (implementacja nowej klasy ma inną nazwę). W konsekwencji adnotacja musi znajdować się w interfejsie tak często, jak to możliwe. Ponadto serwery proxy JDK dobrze się do tego nadają: są tworzone i tworzone podczas uruchamiania aplikacji, ponieważ typ środowiska wykonawczego jest znany z góry, w przeciwieństwie do serwerów proxy CGlib.

Postawiłbym @Servicena twoją klasę ale jako parametr wstawiłbym nazwę interfejsu do adnotacji np

interface ServiceOne {}

@Service("ServiceOne")
class ServiceOneImpl implements ServiceOne{}

W ten sposób uzyskasz wszystkie korzyści i nadal możesz wstrzyknąć interfejs, ale otrzymujesz klasę

@Autowired 
private ServiceOne serviceOne;

Twój interfejs nie jest więc powiązany ze strukturą sprężynową i możesz zmienić klasę w dowolnym momencie i nie musisz aktualizować wszystkich punktów wtrysku.

Więc gdybym chciał zmienić klasę implementacji, mógłbym po prostu dodać adnotacje do nowej klasy i usunąć z pierwszej, ale to wszystko, co należy zmienić. Jeśli wstrzykniesz klasę, możesz mieć dużo pracy, gdy będziesz chciał zmienić klasę impl.

Mówiąc prościej:

@Service to adnotacja stereotypowa dla warstwy usług .

@Repository jest adnotacji stereotypu na trwałość warstwy.

@Component to ogólna adnotacja stereotypowa, która mówi Springowi, aby utworzył instancję obiektu w kontekście aplikacji. Możliwe jest zdefiniowanie dowolnej nazwy dla instancji, domyślnie jest to nazwa klasy jako wielkość wielbłąda.

Istnieje 5 adnotacji, które można wykorzystać do zrobienia fasoli jarej. Wypisz poniżej odpowiedzi.

Czy naprawdę potrzebujesz interfejsu? Jeśli zamierzasz mieć jedną implementację dla każdego interfejsu usługi, po prostu jej unikaj, używaj tylko klasy. Oczywiście, jeśli nie masz RMI lub gdy wymagany jest interfejs proxy.

@Repository - służy do wstrzykiwania klas warstwy dao.

@Service - służy do wstrzykiwania klas warstwy usług. W warstwie usług może być również konieczne użycie adnotacji @Transactional do zarządzania transakcjami db.

@Controller - użyj dla kontrolerów warstwy frontendu, takich jak fasola zarządzana przez JSF wstrzykująca jako fasolka wiosenna.

@RestController - użyj dla kontrolerów spoczynku sprężynowego, pomoże ci to uniknąć za każdym razem umieszczania adnotacji @ResponseBody i @RequestBody w metodach odpoczynku.

@Component - użyj go w każdym innym przypadku, gdy potrzebujesz Wtryskiwać fasolkę, która nie jest klasą kontrolera, usługi lub dao