Kiedy muszę zadeklarować nową tablicę, używam tej notacji

var arr = new Array();

Ale podczas testowania w trybie online, na przykład na jsbin , ostrzeżenie sygnalizuje mi „Użyj notacji literału tablicy []”.

Nie znalazłem powodu, aby nie używać konstruktora. Czy w jakiś sposób jest mniej wydajne niż używanie []? A może to zła praktyka?

Czy jest dobry powód, aby używać var arr = [];zamiast var arr = new Array();?

Przeważnie ludzie używają, var a = []ponieważ Douglas Crockford tak mówi .

Jego powody obejmują nieintuicyjne i niespójne zachowanie new Array():

var a = new Array(5);     // an array pre-sized to 5 elements long
var b = new Array(5, 10); // an array with two elements in it

Zauważ, że nie ma sposobu, new Array()aby utworzyć tablicę zawierającą tylko jeden wstępnie określony element liczbowy!

Używanie []jest bardziej wydajne i bezpieczniejsze ! Możliwe jest nadpisanie Arraykonstruktora i wykonanie dziwnych rzeczy, ale nie można nadpisać zachowania [].

Osobiście zawsze używam []składni i podobnie zawsze używam {}składni zamiast new Object().

Jedną istotną różnicą jest to, że zawsze[] utworzy instancję nowego Array, podczas gdy może zostać przejęty w celu utworzenia innego obiektu .new Array

(function () {
    "use strict";
    var foo,
        bar;
    //don't do this, it's a bad idea
    function Array() {
        alert('foo');
    }
    foo = new Array();
    bar = [];
}());​

W moim przykładowym kodzie Arrayfunkcja została ukryta przed resztą zakresu dokumentu, jednak jest bardziej prawdopodobne, że jeśli kiedykolwiek napotkasz tego rodzaju problem, kod nie zostanie pozostawiony w ładnym zamknięciu i prawdopodobnie trudne do zlokalizowania.

_{Zastrzeżenie : nie jest dobrym pomysłem porywanie Arraykonstruktora.}

dla łatwości konserwacji użyj []

Literał tablicy jest bardziej przewidywalny, ponieważ używa go większość programistów. Większość używanych tablic będzie używać literału, a dopasowanie kodu do tego, czego używają inni programiści, ma wartość.

w przypadku pustych tablic użyj []

var ns = [];
var names = [ 'john', 'brian' ];

Jak pokazano tutaj , użycie literału pustego i kilku znanych elementów jest grubsze niż konstruktor Array.

dla tablicy o znanym rozmiarze użyj new Array(size)

Jeśli rozmiar jest znany, użycie konstruktora Array znacznie poprawia wydajność. Jednak oznacza to również, że musisz mieć do czynienia z tablicą, która ma już słowo „undefined” wypełniające wszystkie jej wartości.

Jak pokazano tutaj

// fill an array with 100 numbers
var ns = new Array( 100 );
for ( var i = 0; i < 100; i++ ) {
    ns[i] = i;
}

Działa to również w przypadku bardzo małych tablic .

Nie, właściwie nie ma powodu, aby używać jednej notacji zamiast drugiej dla pustych tablic.

Jednak większość przeglądarek wykazuje nieco lepszą wydajność przy użyciu x = [];niż wywołanie Konstruktora .

Jeśli chcesz utworzyć tablicę o określonym rozmiarze, musiszx = new Array(10); na przykład użyć , która utworzy tablicę z 10 undefinedgniazdami.

• var arr = [] używa tablicy / literału obiektu
• var arr = new Array () używa konstruktora tablicy / obiektu

Najszybszym sposobem zdefiniowania tablicy lub obiektu jest sposób dosłowny, ponieważ nie musisz wywoływać konstruktora

var arr1 = new Array(1, 2, 3, 4);
var arr2 = [1, 2, 3, 4];

alert(arr1[0]); // 1
alert(arr2[0]); // 1

var arr3 = new Array(200);
var arr4 = [200];

alert(arr3[0]); // 'undefined'
alert(arr4[0]); // 200

Oba są tylko poprawne. Ale większość ludzi używavar a = []

Trzy sposoby zadeklarowania tablicy w JavaScript.

metoda 1 : Możemy jawnie zadeklarować tablicę za pomocą słowa kluczowego JavaScript "new", aby utworzyć instancję tablicy w pamięci (tj. utworzyć ją i udostępnić).

// Declare an array (using the array constructor)
var arlene1 = new Array();
var arlene2 = new Array("First element", "Second", "Last");

metoda 2 : używamy alternatywnej metody do deklarowania tablic.

// Declare an array (using literal notation)
var arlene1 = [];
var arlene2 = ["First element", "Second", "Last"];

metoda 3 : JavaScript pozwala również pośrednio tworzyć tablice, wywołując określone metody.

// Create an array from a method's return value
var carter = "I-learn-JavaScript";
var arlene3 = carter.split("-");

Istnieje ograniczenie, które konstruktor może przyjąć jako argumenty.

W większości systemów, które napotkałem, limit wynosi 2 ^ 16 (2 bajty):

var myFreshArr = new Array(0,1,2,3 ..... 65536);

Spowoduje to błąd (za dużo argumentów ...)

Używając dosłownego [], nie masz takich problemów.

Jeśli nie dbasz o tak duże tablice, myślę, że możesz użyć tego, co wolisz.

var array = [ 1, 2, 3, 4];

to cukier

var array = new Array(1, 2, 3, 4);

to sól

To dlatego, że new Array()jest niejednoznaczne. Oto poprawne konstruktory:

// Using brackets
[element0, element1, ..., elementN]

// Using new AND a list of elements
new Array(element0, element1, ..., elementN)

// Using new AND an integer specifying the array length
new Array(arrayLength)