Jak mogę robić portrety, które wydają się uchwycić istotę przedmiotu, który właśnie spotkałem?

Jestem całkiem dobry w robieniu portretów mojej rodziny i przyjaciół; Wiem, kim oni są i jak „naprawdę” wyglądają. Ale jeśli poproszę o zrobienie portretu kogoś, kogo nie znam tak dobrze, często jestem niezadowolony z wyników.

Znam kilka sztuczek, które sprawiają, że ludzie czują się komfortowo i nie wywołują tandetnego uśmiechu , i mają poważne miny . Ale poza tym portret ma uchwycić osobowość lub istotę przedmiotu . Jak mogę uzyskać coś więcej niż tylko technicznie dobre „zdjęcie z osobą w nim”, skoro mam tylko krótki czas z tą osobą?

Wyobrażam sobie, że przez cały czas spotykają się z tym poważni fotografowie. Kiedy jest to Winston Churchill (lub ktoś inny sławny), można wcześniej przeprowadzić badania lub mieć szczęście (i chutzpah), aby wykonać tę sztuczkę kradzieży cygar, ale co z zwykłymi nieznajomymi, których chcę sfotografować na jednym krótkim posiedzeniu?

Dobrze trafiłeś. Istnieje wyraźna różnica między strzelaniem do celebrytów i ikon kultury a strzelaniem do „prawdziwych ludzi”. Ilu przyjaciół Churchilla spojrzałoby na arcydzieło Karsha i powiedziało (w dzisiejszym języku): „To takie-oo Kubuś !!!” Ale świat tak bardzo chciał zobaczyć Winstona Churchilla, więc jeśli kiedykolwiek tak wyglądał, gdy ktoś ukradł jego stogey lub ukrył szkocką, to naprawdę nie miało znaczenia. Był ikoną, a ten portret był ikoną ikony. W ten sam sposób nikt tak naprawdę nie chciał wiedzieć, jak wygląda Archie Leach lub Norma Jeane Baker, chcieli zdjęcia Cary'ego Granta i Marilyn Monroe.

Kiedy masz do czynienia z „prawdziwymi ludźmi”, trudno sobie wyobrazić, jak to będzie wyglądać. I wcale nie pomaga fakt, że socjologowie nazywają Paradoks Observera - trzymanie aparatu (lub mikrofonu, a nawet notatnika) w czyjąś twarz i mówienie „nie przejmuj się mną, po prostu zachowuj się normalnie” prawie zawsze ma odwrotny skutek, przynajmniej w krótkim okresie. Ale nie zależy ci na wyglądzie daguerreotypu (technicznie perfekcyjnego zdjęcia pozbawionego życia), ani nie jest to sesja modelowa. Nie chcesz, żeby ludzie patrzyli na zdjęcie i mówili: „to wygląda jak George”, chcesz, żeby mówili: „to takie… George !!!” Strzał może być doskonale oświetlony i wykonany, i może mieć „świetny wyraz” i wciąż być porażką jako portret. Chcesz kultowego przedstawienia tej osoby; ktoś, kogo ich przyjaciele i rodzina rozpoznałby z daleka w nocy na zatłoczonym chodniku, aby nieco rozciągnąć metaforę.

To wymaga zaangażowania na poziomie osobistym. Idealnie byłoby mieć z nimi trochę sesji przed sesją zdjęciową, ale nie zawsze jest to możliwe. Załóżmy jednak, że masz coś więcej do roboty niż biedni robale, którzy robią szkolne zdjęcia (przynajmniej dwie minuty - „usiądź na stołku,„ załóż pozę ”i uśmiechnij się) przez cały czas, gdy dostajesz dwoje ekspozycje na dziecko). Możesz nauczyć się być „intuicyjnym”, ale wymaga to czasu i praktyki. (Zacząłem życie z czymś związanym ze spektrum autyzmu, co doprowadziło do pewnych poważnych problemów, które sprawiły, że pozostanie w ten sposób nie do utrzymania. Ludzie mylą mnie teraz ze współczującym „człowiekiem”, mimo że wolałbym być samotny prawie cały czas.) Zacznij od książek o dobrym mowie ciała i technikach zimnego czytania. Tam' s nie trzeba się tym zajmować; po prostu rozumiem. Jeśli zmusisz ich do mówienia o sobie na dowolnym poziomie, możesz wprowadzić ich głębiej w ich prawdziwe życie, a oni staną się „prawdziwymi ludźmi”. I przy odrobinie praktyki możesz przejść od „klienta” do „osoby” do zaledwie kilku minut.

Jeśli jeszcze nie miałeś okazji, proponuję spojrzeć na filmy Petera Hurleya jako coś w rodzaju szorstkiego przewodnika. Większość magii ma miejsce podczas pierwszego „spojrzenia” z jego sesji, gdzie temat jest minimalnie wymyślony i po prostu ubrany. (Później wygląda na to, że ludzie odchodzą od codzienności. Są to w końcu strzały w głowę aktorów i muszą pokazać, kim mogą być tak samo, jakimi są . Pierwsze spojrzenie jest prawdopodobnie najbliższe temu, kim są w życiu codziennym.) może nie mieć do dyspozycji pół godziny do dyspozycji, ale możesz popracować trochę głupio - a narzędzia do rozbrojenia są bezcenne.

Jest to o wiele łatwiejsze, jeśli jest to portret grupowy, ponieważ możesz zmusić ich do interakcji ze sobą i zobaczenia, co się ze sobą wydobywają, ale tak naprawdę sprowadza się to do umiejętności ludzi. Uczynienie ich na tyle wygodnymi, by opuścili czujność i dostatecznie spostrzegawczymi, aby szybko dowiedzieć się, kim są na podstawie interakcji. Ustal to poprawnie, a będziesz w stanie uzyskać to, czego szukasz.

Fotografia ślubna to w rzeczywistości świetny sposób na naukę tej umiejętności, jeśli masz szansę pracować drugim (lub trzecim) aparatem dla jednego. Masz więcej czasu, aby zobaczyć ludzi w komfortowym otoczeniu i zobaczyć, jak się relaksują i co sprawia, że ​​tyka. Jak świętują, jak się trzymają, jak tańczą? Jakie jest ich poczucie humoru? To wszystkie małe rzeczy, które możesz dość szybko odkryć w otoczeniu, takim jak ślub, a następnie wykorzystujesz je do uchwycenia ich postawy.

Gdy staniesz się bardziej biegły, możesz nawet zacząć robić rzeczy takie jak zmiana kompozycji i styl strzelania, aby spełnić ich opinie. Dla stoickiej, sztywnej osoby mocne standardowe zdjęcia dokumentalne (a może styl artystyczny) prawdopodobnie będą pasować do tego, czego chcą do kolekcji zdjęć jako całości. Jeśli są zabawne i wesołe, bardziej swobodny styl artystyczny i zabawa pozwoli uchwycić to, co uznają za dobre.

Portrety studyjne są oczywiście znacznie trudniejsze, ponieważ masz mniej czasu na ich ocenę, ale na interakcję z nimi. Zasady są nadal takie same i pomoże im się zrelaksować i dać więcej materiału do pracy. Zawsze możesz też spróbować zrobić zdjęcia, aby podkreślić kilka różnych cech i zobaczyć, które z nich wolą udoskonalić, jeśli naprawdę utkniesz.

Dla mnie uchwycenie esencji osoby na portrecie jest wyzwaniem. Czasami odnoszę sukces, a czasem nie. Obecnie pracując nad projektem portretowym ten temat uchwycenia „esencji” pojawił się na pierwszym planie. Na szczęście znałem wiele moich portretów jako przyjaciół lub współpracowników. Można by pomyśleć, że przewaga ułatwi pracę. Niekoniecznie. Zamiast tylko przyjaciela, jestem teraz kimś za przerażającym aparatem i często nie są ciepłe, aby je sfotografować.

Moim planem jest fotografowanie moich obiektów w ich własnym elemencie ... w miejscu, w którym czują się najbardziej komfortowo w porównaniu z nimi, gdy przychodzą do mojego studia. Po przestudiowaniu pracy Arnolda Newmana mogłem zobaczyć korzyści płynące z tego podejścia. Wydaje się, że korzystanie z dostępnego oświetlenia uspokaja osoby. Nieużywanie światła pomaga im nie czuć się, jakby byli pod mikroskopem. Rozmawianie o swoich projektach, planach i życiu w ogóle pozwoliło mi obserwować ich twarze i ruchy ciała, aby zobaczyć, jak zareagowali na moje pytania dotyczące ich życia i pracy.

Moja praca polega na tym, aby zacząć od korzystania z aparatu cyfrowego, aby przyzwyczaić się do pomysłu bycia fotografowanym. Jest to także czas, który wykorzystuję, aby zawęzić projekt do użycia. Kiedy już wyczuwam, że stają się bardziej zrelaksowani, wyjmuję aparat wielkoformatowy. Ponieważ mam trochę czasu na konfigurację, jest to wspaniały czas, aby poznać ciekawość mojego procesu pracy i sprzętu. Tabele są odwrócone. Relaksują się bardziej. Gdy zaczynam przygotowywać swój sprzęt (jestem trochę powolny i mogę być trochę klutz.), Czasami się trochę nudzą. Bingo! Właśnie tam chcę je i zaczynam robić zdjęcia. Moje najlepsze zdjęcia zbliżają się do końca sesji zdjęciowej.

Sprawdź Oświetlenie Strobisty w warstwach . Oczywiście istnieje wiele świetnych instrukcji na temat używania i kontrolowania światła, ale istnieje również spory wgląd w to, jak on pracuje z tematem, aby uzyskać tak świetne wyrażenia. Myślę, że bardzo pouczające tylko dla twojego celu!

To, co robię, to zwracam baczną uwagę na ich twarz, wyraz twarzy i manierę. Obserwuję przez chwilę. Chłonąć klimat. Zobacz, co czyni je takimi, jakimi są. Każdy jest wyjątkowy i inny. Następnie, kiedy patrzę przez obiektyw, jestem w stanie w ułamku sekundy podjąć decyzję: „Czy ten moment uchwycił osobowość tej osoby?”

Jeśli chodzi o fotografię z muzyką na żywo, zawsze wolę posłuchać gry zespołu, zanim podniosę aparat i sfotografuje go. Uważam, że uważne obserwowanie jest najlepszym sposobem na przygotowanie się.

Gdybym się skruszył, muszę polegać na przeszłych doświadczeniach z innymi ludźmi, którzy mogą mieć podobne atrybuty, co w istocie polega na rozległej bazie danych zakodowanej w szarej sieci neuronowej.

Im więcej osób obserwujesz i fotografujesz, tym łatwiej jest uchwycić zdjęcie. Jako bonus uczysz się dokładniejszego obserwowania ludzi.

Zdarza się wręcz przeciwnie, trudniej mi portretować bliskich członków rodziny.

Ale kiedy jestem z „nieznajomymi”, nie robię tak wielkiego interesu ze strzelaniem. Mówię: „to tylko test” (tak naprawdę są to pierwsze strzały), ale nigdy nie mówię „Ok, to jest prawdziwy”, po prostu dokonuję naturalnego przejścia od potwierdzenia korekty do prawdziwego strzelania, nie ogłaszając tego.

W czasie beetween strzałów, robię jakiś nieprefabrykowane small talk, aby połączyć się z klientem bez zbytniego osobistego, bycia empatyczne i non osądów.

Robię też krótkie przerwy podczas udawania, żeby przestać zwracać uwagę na portrety. Udaję, że przeglądam zdjęcia w aparacie lub sprawdzam coś w sprzęcie, ale w związku z tym zwracam baczną uwagę na ich naturalne pozy i gesty . Po tym, mówię im: „ pan wziął tę postawę” lub „ ty śmiał się w ten sposób”, a następnie przystąpić do odtworzenia, ale tym razem sadzy, upewniając się, aby powiedzieć im, że poza jest pochodzący z nich.

Działa całkiem nieźle na większości tematów, ponieważ nie zmuszam ich do przyjmowania pozycji lub gestów, których zwykle nie wykonują. Wykonałem zdjęcie „tak jak jest”, oceniając ujęcie tylko na pierwszy rzut oka na ekranie aparatu. Następnie poprawiam pozę, wprowadzając tylko niewielkie poprawki.

W międzyczasie zrób niezapowiedziane ujęcia, gdy klient sam stworzy to „pozy”. Zrób to po cichu i nie pozwól, aby zobaczyli, że masz ujęcie zaraz po jego wykonaniu, przejrzyj go później.

Aby podnieść ich pewność siebie, szybko pokazuję kilka zdjęć, tylko te, które moim zdaniem są naprawdę dobre i tylko na kilka sekund. Staram się również zachować twarz „to jest naprawdę dobre” i nie okazywać rozczarowania, jeśli strzał nie jest idealny lub coś idzie nie tak. (Kilka dni temu, na przykład, podczas strzału, jeden z moich strobów nie zadziałał, nie zawarłem z tym umowy i kontynuowałem strzelanie. Kiedy sprawdziłem pocztą, zdarza się, że strzał był idealnie dobry, choć w innym nastroju, ponieważ oświetlenie. Po prostu odpowiednio go przetworzyłem).

Mówiąc krótko, gram trochę psychoanalityka i staram się, aby klient czuł się komfortowo i pewnie, więc jego osobowość wychodzi na jaw. Działa prawie z każdym, z niektórymi szybszymi niż inne. Czasami pozwolenie na obecność członka rodziny, bliskiego przyjaciela lub współpracownika może pomóc, jeśli ta osoba jest pewną osobą wzmacniającą dla protraitee, ale jeśli jest odwrotnie, wyjmij go z pokoju JAK NAJSZYBCIEJ.

Wasze własne podejście również odgrywa dużą rolę. Bycie pewnym siebie i pozytywnie nastawionym do siebie zmniejsza część stresu scenicznego dla klienta. Nie pozwól, aby pokazało to, że spieszysz się lub martwisz czymś innym.