Czy istnieje lustrzanka cyfrowa / lustrzanka z minimalnymi opcjami, takimi jak klasyczna, prosta lustrzanka?


10

Mam Olympus OM-D E-M5. Szereg opcji, wiele sposobów robienia tego samego, nagrywanie wideo, odtwarzanie itp. Doprowadzają mnie do szału.

Co jest najbliższe, dostępne dzisiaj, mojemu (dawno temu) Pentaxowi, z jego dopasowaniem pomiaru igły i podzielonym pryzmatem?



1
W przypadku, gdy ktoś myśli, że przesadzam ze złożonością, instrukcja ma 4,5 MB pliku PDF składającego się ze 153 stron !!
FRANK POLAN

1
Re: instrukcja ma 153 strony. Ale jeśli potrzebujesz tylko prostej lustrzanki w stylu 1970, mam przeczucie, że nie musisz czytać żadnej z tych stron. Różnica między lustrzanką z 1970 roku a tym, co musisz wiedzieć, aby włączyć i przełączyć ją w tryb ręczny, jest dość trywialna. Większość instrukcji lustrzanek cyfrowych jest skierowana do „punktu JPEG i shoit” - człowieka kamery. Po co w ogóle czytać o różnych trybach, takich jak portret i krajobraz?
Andreas

2
@Andreas tak, absolutnie. Tak, jest wiele nowych rzeczy, które możesz zrobić, ale prawie żadnych nowych rzeczy, które musisz zrobić.
hobbs

1
Czy jest jakiś dobry powód, aby nie używać Pentaxa z pryzmatem? Kręcę tylko filmy i używam podobnego. Bardziej podoba mi się stary sposób robienia zdjęć. Nadal jest bardzo zabawny i bardzo popularny
MicroMachine

Odpowiedzi:


22

Nie ma Gdy masz już podstawy niezbędne do działania aparatu cyfrowego, dodatkowy koszt dodatkowych funkcji jest bardzo mały, więc istnieje bardzo silna zachęta do objęcia co najmniej najbardziej popularnych i popularnych funkcji, których ludzie się spodziewają - i dużej presji konkurencyjnej. Nawet „retro” aparaty, takie jak Nikon Df, mają w sobie wszystkie dzwonki i gwizdy. (Cóż, a także na zewnątrz: ma wiele przycisków, pokręteł i elementów sterujących oraz zajęty tylny panel .)

Teraz słyszałem tego rodzaju komentarze w ciągu ostatniej dekady, więc kuszące jest myślenie, że może istnieć rynek na taką kamerę. Ale do tej pory firmy z aktualnymi badaniami rynku tak naprawdę nie zanurzyły się w wodzie. Jedynym wyjątkiem może być Leica M10 (lub inne modele cyfrowe Leica), ale działają one w nieco innej rzeczywistości marketingowej - są to towary luksusowe niż elektronika użytkowa lub profesjonalne narzędzia.

Najlepszym rozwiązaniem jest wygodne korzystanie z posiadanego aparatu, dzięki czemu można łatwo uzyskać dostęp do potrzebnych rzeczy i zignorować inne. Istnieje wiele różnych sposobów robienia rzeczy, dzięki czemu możesz znaleźć ten, który Ci odpowiada.


Zamieszczam tutaj komentarz i mam nadzieję, że plakaty go zobaczą. Większość, z wyjątkiem @mattdm, nie trafiła w sedno pytania. (może nie byłem pewien) Już wiedziałem, jak pracować w złożoności aparatu. Zastanawiałem się tylko, czy jest obecny aparat, który nie ma wszystkich funkcji, których nie używam. Jego odpowiedź brzmiała „NIE” i to wszystko, co musiałem usłyszeć :-), ale dziękuję wszystkim pozostałym respondentom.
FRANK POLAN

6

Najbliższą rzeczą może być cyfrowy aparat dalmierzowy Epson R-D1 (dostępny tylko w sprzedaży). Istnieją również podobnie zaprojektowane kamery firmy Leitz.

Żadne z nich nie jest zdalnie optymalne z punktu widzenia stosunku jakości do ceny, nawet po cenach używanych.


Czy Kodak nie wypuścił czujnika cyfrowego w postaci rolki o średnicy 35 mm, aby przekonwertować kamerę na cyfrową? Pamiętam, że widziałem to online, ale nie pamiętam, czy to był prawdziwy produkt, czy nie?
Hueco

Nigdy nie pracował w masowej produkcji IIRC.
rackandboneman

1
@hueco O ile pamiętam, nigdy nie zrobiłem tego w produkcji. Był bardzo podekscytowany w prasie i pokazany na kilku targach w USA, ale nie sądzę, żeby kiedykolwiek trafił do sklepów. Śledziłem go dokładnie w ciągu dnia, ponieważ byłby to bardzo miły dodatek do mojego ciała Konica Minolta. Z perspektywy czasu nie sądzę, żeby kiedykolwiek mogli sprawić, by działał jako ogólny zamiennik produkowany seryjnie w każdym aparacie 35 mm. Materiały demo, które mieli, zostały dopracowane specjalnie do ciał, których używali do prezentacji.
Tonny

Aby pracować w istniejącej kamerze, musiałeś zrobić czujnik o takim samym formacie jak film analogowy, tj. Tak cienki jak film 35 mm, który zastępuje, co jest bardzo cienki. O ile mi wiadomo, nie było wówczas możliwe wyprodukowanie takiego czujnika - dziś może być to możliwe.
Thorbjørn Ravn Andersen

@ ThorbjørnRavnAndersen Wiele kamer ma płytę dociskową z dużą ilością „dawania”, więc prawdopodobnie kilka mm by zadziałało.
xiota,

4

Tak jak ty, uczyłem się fotografii na Olympusie OM-1 w połowie lat 80-tych. Fotografowanie było prostsze w erze całkowicie ręcznej: obróć pierścień ostrości, aż ekran ostrości będzie wyglądał prawidłowo, wybierz przysłonę lub czas otwarcia migawki, a drugą ustaw tak, aby ekspozycja była prawidłowa. Naciśnij spust migawki, aby zrobić zdjęcie. Powtarzać.

Ale nie wszystko było lepsze w erze manualnej. Po pierwsze, autofokus pozwala nam śledzić szybko poruszające się obiekty. Stabilizacja obrazu pozwala trzymać się ręki przy dłuższych czasach otwarcia migawki. A technologia cyfrowa zapewnia nam natychmiastowy przegląd i udostępnianie.

Jak zasugerowano w twoim pytaniu, prosty interfejs aparatu zgubił się wraz z dodaniem funkcji. Co gorsza, producenci ścigają się, by mieć więcej funkcji niż konkurencja. Funkcje te muszą mieścić się w garstce pokręteł, przycisków i ekranów.

O ile wiem, tylko Leica ignoruje wyścig fabularny i zapewnia kamery z intuicyjną obsługą. Próbowałem Leica Q w zeszłym miesiącu: korzystanie z niej było przyjemnością. Ale Leica nie jest dla wszystkich. Po pierwsze, oczywiście Leica jest zbyt droga dla większości ludzi, nawet jeśli jest kupiona używana. Odkryłem, że automatyczny balans bieli Leiki ma wiele lat w tyle za konkurencją. W linii produktów Leica jest mniej opcji soczewek.

Z drugiej strony kamery smartfonów mają bardzo intuicyjne sterowanie. Moim zdaniem jakość obrazu z obecnych smartfonów wydaje się porównywalna z większością aparatów point-and-shoot.

Jeśli chcesz jakości i wszechstronności lustrzanek cyfrowych lub bezlusterkowców, wrócisz do pierwotnego kompromisu: wiele funkcji pasujących do kilku elementów sterujących. Pod względem kontroli uważam, że marki i modele są bardziej do siebie podobne niż inne.


2

Często zadawałem sobie to samo pytanie. Problemem nie jest tak naprawdę dostępność wielu opcji jako takich, ale to, że najważniejsze opcje (czas otwarcia migawki, przysłona, ISO i ogniskowanie) są trudno dostępne (zły projekt interfejsu użytkownika). Znalazłem aparaty z serii Fujifilm X.być pod tym względem dobry (ale nie tak dobry jak mój stary Minolta SRT!): większość z nich ma „prawdziwe” pokrętło czasu otwarcia migawki, a niektóre modele mają również pokrętło ISO. „Elektroniczny dalmierz” w rogu hybrydowego wizjera X-Pro2 i X100T / F może być również przydatny do ręcznego ustawiania ostrości (ale powiedziałbym, że nie tak dobry jak tradycyjny dzielony pryzmat). Jeśli chodzi o pomiar, wizjer wyświetla informacje (choć nie do końca tak, jak w przypadku dopasowanego systemu igieł) i można je dostosować, aby zmniejszyć bałagan.


1
FWIW, uważam, że EVF z pomocami do ustawiania ostrości (zwiększenie kontrastu, zoom) jest znacznie lepszy od dzielonego pryzmatu pod względem dokładności i prędkości. Oczywiście każdemu.
Proszę przeczytać mój profil

2

Oświadczenie Nie wiem, ile z tego już wiesz. Nie mam zamiaru przedstawiać się jako obraźliwe lub protekcjonalne, ale dostarczać tyle informacji, ile to praktyczne.


Przełącz aparat w tryb ręczny lub jeden z trybów priorytetu (priorytet przysłony lub priorytet migawki). Są to najbardziej „bezproblemowe” tryby, jakie można uzyskać w nowoczesnych aparatach i pozostawiają większość lub całość odpowiedzialności za ustawienie aparatu.

Aparat prawdopodobnie będzie miał wyświetlacz pomiaru w wizjerze lub na tylnym ekranie LCD (prawdopodobnie oba, jeśli ma tylny ekran). Informuje to, czy przy obecnych ustawieniach aparatu scena będzie prześwietlona lub niedoświetlona w porównaniu do sposobu, w jaki aparat dokonał pomiaru sceny. Jeśli użyjesz priorytetu przysłony lub priorytetu migawki, zamiast wskazywać na prześwietlenie lub niedoświetlenie, aparat zamiast tego pozwala ustawić tylko przysłonę lub czas otwarcia migawki i automatycznie dostosuje inną zmienną, aby uzyskać ekspozycję mierzoną przez aparat (istnieje zazwyczaj jest to również opcja nakazania kamerze wyraźnego prześwietlenia lub niedoświetlenia o określoną ilość).

Również na temat pomiaru większość współczesnych aparatów ma wiele trybów pomiaru. Prawdopodobnie znasz już pomiar punktowy i pomiar centralnie ważony, ale aparaty zwykle zawierają również coś, co nazywa się pomiarami „ewaluacyjnymi” (lub innym terminem specyficznym dla producenta). W tym trybie kamera korzysta z algorytmu komputerowego, aby zdecydować, jaki jest najlepszy pomiar. Chociaż może to dać lepsze wyniki początkującym użytkownikom, najpoważniejsi fotografowie go unikają, ponieważ wyniki nie są zgodne z żadnymi przewidywalnymi zasadami i są oparte na programowaniu producenta. Ustaw aparat tak, aby mierzył punktowo lub centralnie ważony pomiar w zależności od tego, z czym czujesz się bardziej komfortowo.

Jeśli chodzi o ostrość, aparaty zwykle nie mają już podzielonych wizjerów pryzmatycznych (chociaż uważam, że niektóre firmy zewnętrzne oferują usługę dopasowania do określonych modeli aparatów z podzielonymi ekranami pryzmatycznymi). Oczekuje się, że przez większość czasu użytkownicy będą korzystać z trybu autofokusa. W tym trybie użytkownik wybiera jeden z predefiniowanych zestawów punktów na obrazie, które aparat automatycznie zapewni ostrość przed wykonaniem zdjęcia. Aparat prawdopodobnie będzie miał również opcję ustawiania ostrości przy użyciu dowolnego preferowanego punktu (ponownie zgodnie z algorytmem ustalonym przez producenta) oraz opcję śledzenia i „przewidywania” ostrości podczas ujęć ruchomych.

Można jednak ustawić aparat na tryb ręcznego ustawiania ostrości, w takim przypadku aparat wskaże, czy obraz jest ostry (z niewielkim marginesem błędu), ale sam nie ustawi ostrości. Oczywiście ręczne ustawianie ostrości w ten sposób jest nieco trudne i przez większość czasu korzystam z ręcznego ustawiania ostrości tylko wtedy, gdy aparatowi nie udaje się prawidłowo ustawić ostrości (np. Złe oświetlenie, niewygodny obiekt) lub dokonać niewielkiej korekty ostrości aparatu. Zazwyczaj przełączam się w tryb ręcznego ustawiania ostrości zaraz po automatycznym ustawianiu ostrości, jeśli wykonuję wiele zdjęć bez zmiany sceny, aby zapobiec ponownemu ustawianiu ostrości przez aparat i nieporządaniu obrazu.


Innymi głównymi różnicami, jakie napotkasz w przypadku aparatów cyfrowych w porównaniu do kamer filmowych, są ISO i balans bieli. Podczas gdy w przypadku filmu oba zależą od filmu umieszczonego w aparacie, aparaty cyfrowe umożliwiają zmianę ISO na podstawie obrazu (więcej o balansie bieli później). Większość współczesnych aparatów będzie miała opcję automatycznej zmiany ISO w celu uzyskania prawidłowej ekspozycji (dając aparatowi drugą zmienną do regulacji podczas fotografowania w trybie przysłony lub priorytetu migawki), ale jest to często denerwujące i może prowadzić do nieprzewidzianych rezultatów. Wielu fotografów woli ustawiać ISO ręcznie, a następnie zostawić aparat, aby ustawić tylko czas otwarcia migawki lub przysłonę. Jeśli pochodzisz z filmu, prawdopodobnie zechcesz ustawić ISO tak, aby pasowało do dowolnego filmu, którego użyłbyś w równoważnej sytuacji / środowisku / oświetleniu / scenie.

Balans bieli jest traktowany nieco inaczej z cyfrowym zamiast filmowym, a wyjaśnienie tego najpierw wymaga wyjaśnienia, jakie są surowe obrazy. Każda lustrzanka cyfrowa powinna mieć możliwość robienia tak zwanych „surowych” obrazów, które w przeciwieństwie do obrazu JPEG nie mogą być wyświetlane bezpośrednio przez komputer. Zamiast tego obrazy te przechwytują dokładnie dane wychodzące z czujnika obrazu w kamerze i muszą zostać przetworzone w celu utworzenia pliku obrazu, który można wyświetlić. Nieprzetworzone obrazy są trochę podobne do obrazu, który otrzymujesz na filmie, zanim zostanie wydrukowany na papierze fotograficznym, a przetwarzanie końcowe przypomina trochę samodzielne drukowanie, ale bez niedogodności.

Aparat powinien mieć możliwość wyboru formatu, w którym będą zapisywane obrazy, i powinieneś używać formatu raw, ponieważ daje to możliwość przetwarzania zdjęć według własnych upodobań. Natomiast jeśli zdecydujesz się zapisać obrazy w formacie JPEG, aparat automatycznie przetworzy zdjęcie (ponownie zgodnie z algorytmem ustalonym przez producenta) i tak naprawdę nie będziesz w stanie przetworzyć go ponownie. (Gdy używasz formatu RAW, aparat będzie nadal przetwarzał zdjęcie w celu wyświetlenia go na ekranie LCD, jeśli taki posiada, ale dane, które wyjdziesz z karty SD, są nieprzetworzonym obrazem i po przetworzeniu nie musi przypominać tego, co widać na ekranie LCD aparatu.)

Jednak w przeciwieństwie do filmu, gdy aparat cyfrowy robi zdjęcie, balans bieli jest określany na etapie przetwarzania końcowego, a nie na etapie rejestrowania. Czujnik w aparacie cyfrowym nie ma koncepcji balansu bieli, tylko różne ilości światła padającego na czujnik. Dzięki technologii cyfrowej ustawisz balans bieli podczas przetwarzania końcowego. Ma to tę dodatkową zaletę, że pozwala później zmienić balans bieli. Aparat prawdopodobnie nadal będzie miał opcję ustawienia balansu bieli (w tym, jak zwykle, opcję „automatyczną”), ale dotyczy to tylko podglądu widocznego na ekranie LCD i jeśli kamera została ustawiona na zapisywanie Format JPEG - jeśli zapisujesz w formacie raw, nie ma to wpływu na to, co w końcu otrzymasz.


TL; DR Użyj w aparacie trybu ręcznego, trybu priorytetu przysłony lub priorytetu czasu otwarcia migawki. Przeczytaj instrukcję i wyłącz wszelkie inne automatyczne funkcje, których nie chcesz. Jeśli chcesz mieć lepszą kontrolę nad końcowym rezultatem, użyj surowego formatu obrazu i postprocesuj zdjęcia samodzielnie.


1
Re: wyłączenie odpowiedzialności - nie ma problemu. Moje obawy dotyczą wszystkich opcji i sposobów ich ustawiania. np. ISO jest automatyczne w Auto / S / A / P / Scene / Art (z górnym limitem lub bez), ale ustawione w Manual; 4 różne wersje informacji (z modyfikacjami) pokazane na EVF itp. Frank P
FRANK POLAN

Tak, jeśli chodzi o to, po pierwsze, powinieneś używać tylko trybu M (ręcznego), trybu A (priorytet przysłony) lub trybu S (priorytet migawki). Dają ci pełną kontrolę nad aparatem (w trybie priorytetu ustawiasz jedną zmienną, a aparat wybiera drugą zmienną, aby uzyskać prawidłową ekspozycję). Tryb P (programowy) pozwala aparatowi wybrać czas otwarcia migawki i przysłonę zgodnie z algorytmem, dlatego należy tego unikać, jeśli chcesz sterować ręcznie. Zignoruj ​​tryb automatyczny, tryb scen lub inne tryby naprawdę (z wyjątkiem trybu wideo, jeśli chcesz zacząć nagrywać filmy DSLR, ale to osobny temat).
Micheal Johnson

Powinieneś także móc ustawić aparat tak, aby zawsze używał ręcznego ISO, przynajmniej w trybach przysłony i priorytetu migawki (aparat prawdopodobnie zawsze będzie używał automatycznego ISO w trybie automatycznym lub w trybie scen).
Micheal Johnson

Nieważne, przeczytałem instrukcję obsługi aparatu i wydaje się, że nie ma takiej opcji. Właśnie zdałem sobie sprawę, że jest to aparat bezlusterkowy, a nie lustrzanka cyfrowa. Wyobrażam sobie, że ręczne ustawianie ostrości jest trudniejsze na wyświetlaczu elektronicznym w porównaniu do wizjera optycznego. Osobiście polecam wybranie aparatu DSLR Canon lub Nikon, który pasuje do twojego budżetu, jeśli szukasz innego aparatu, wszystkie mają prawie takie same funkcje (i możliwość wyłączenia tych funkcji), a nawet modele podstawowe mają przyzwoitą jakość obrazu (a w przyszłości będziesz mieć więcej opcji aktualizacji obiektywu).
Micheal Johnson,

Nie jestem również pewien, jaki masz problem z wizjerem, zgodnie z instrukcją wydaje się, że pokazuje on wartość przysłony, czas otwarcia migawki, ISO, ekspozycji i kompensacji ekspozycji, której można się spodziewać wraz z dodatkowymi wskaźnikami stanu. Dodatkowe wskaźniki stanu można zignorować, o ile wiesz, gdzie znaleźć wyżej wymienione informacje, których potrzebujesz.
Micheal Johnson,

2

Myślę, że część twojego rozdrażnienia wynika z tego, że niepowiązane rzeczy przeszkadzają. Przeciwnie, oznaczałoby to, że najlepszym rozwiązaniem jest uzyskanie kamery z dużą ilością zewnętrznych elementów sterujących. W ten sposób kontrole, którymi nie jesteś zainteresowany, nie przeszkadzają.

Aby zagrać w tę absurdalność, jeśli wezmę mojego czcigodnego DSC-R1 i ustawię go w trybie „M”, mam jedno pokrętło do ustawiania prędkości, inne pokrętło do ustawiania przysłony. Mogę przesunąć przełącznik ostrości na „ręczny”, a następnie mieć jeden pierścień obiektywu do ustawiania odległości ostrości. Ręcznie połączyłem zoom na obiektywie. Mam jeden przycisk do ustawiania ISO (jedno ustawienie to ISO auto przy 160-400). Mam jeden przycisk do trybu lampy błyskowej. Mam jeden przycisk do balansu bieli. Jeden do powtórki, jeden do blokady ekspozycji, jeden do samowyzwalacza, jeden do zoomu cyfrowego, jeden do trybu pomiaru, jeden do trybu wyświetlania, jeden do ustawiania trybu ustawiania ostrości, który mogę również przesunąć w celu ustawienia pola ostrości. Sterowanie DSC-R1

Z tego rodzaju przedawkowaniem przycisków (i co prawda niezbyt świeżym aparatem) możesz użyć tych przycisków, którymi jesteś zainteresowany i na razie możesz po prostu zignorować resztę.

Im mniejszy i bardziej wyrafinowany jest twój aparat, tym więcej rzeczy musi przechodzić przez przerośnięte menu, często w skomplikowany sposób. Nie pomaga, gdy 95% powierzchni aparatu jest pokryte ekranem LCD. Oczywiście „inteligentnym” rozwiązaniem tego problemu jest ekran dotykowy, filozofia interfejsu użytkownika polegająca na umieszczaniu odcisków palców tam, gdzie jest twoje oko.


2

Używam bezlusterkowych aparatów FujiFilm serii X , co sugeruje również Kahovius . Są w pełni funkcjonalne. Jednak po ustawieniu domyślnych preferencji nie trzeba ich zmieniać i można z nich łatwo korzystać jako podstawowych aparatów ręcznych.

  • modelkami . Nie ma trybów PASM 1 . Podstawowe ustawienia ekspozycji można zmienić w dowolnym momencie. Niektóre modele mają automatyczny przełącznik dla nowicjuszy w systemie, którzy mogą nie rozumieć działania bez modelowania.

  • W zależności od modelu czas otwarcia migawki, czułość ISO i pomiar mogą mieć dedykowane pokrętła na korpusie. Balans bieli i symulacja filmu są dostępne poprzez Szybkie menu.

  • Obiektywy natywne mają ręczną regulację w pełnym wymiarze godzin. Przysłona może być ustawiona za pomocą pierścienia na wielu soczewkach (soczewki XF „R”). OIS i AF / M są kontrolowane za pomocą przełączników na obiektywie.

  • Jak sugeruje Robert Mathieson , soczewki ręczne mogą być używane z pomiarem przymykowym . Wspomaganie ostrości obejmuje najwyższe podświetlenie i cyfrowy podział obrazu .

Inne opcje:

  • Yashica Y35 , zalecane przeciwko przez MicroMachine , ma ograniczony zestaw funkcji, który kwalifikuje go do rozpatrzenia. Ma ustaloną ostrość i przysłonę. Brak wyświetlacza LCD. Czas otwarcia migawki nie wydaje się być regulowany. Wykorzystuje fałszywe kasety filmowe do ustawiania współczynnika kształtu, ISO i innych ustawień. Dostępnych jest sześć kaset, ale nie wszystkie są dostarczane wraz z aparatem przy zakupie.

  • Epson_R-D1 , sugerowany przez rackandboneman . Ma czujnik 6.1MP APS-C. Obecna cena na stronie aukcyjnej wynosi ~ 1200 $. Wikipedia stwierdza:

    Niezwykłą cechą, na którą należy zwrócić uwagę w R-D1, jest to, że jest to aparat cyfrowy z ręcznie nakręcaną migawką i szybką dźwignią wiatru. Elementy sterujące działają w taki sam sposób, jak oparte na filmach aparaty dalmierzowe.

  • Leica M10 , sugerowana przez mattdm . Ma pełnoklatkowy czujnik 24MP. Ustawianie ostrości odbywa się ręcznie, ale ma automatyczną ekspozycję. Ponad 5000 $ na stronie aukcyjnej.

  • Nikon Df , sugerowany przez Patrick Hughes . Chociaż jego konstrukcja jest inspirowana klasycznymi lustrzankami, jest w pełni funkcjonalna.

  • Aparaty telefoniczne , wspomniane przez Grega Glocknera , mają zwykle ograniczony zestaw funkcji. Operacja jest zazwyczaj w pełni automatyczna.

  • Aparaty średniego formatu z cyfrowymi tylnymi ściankami mogą oferować ograniczony zestaw funkcji, w zależności od dołączonego korpusu.

  • Wczesne lustrzanki Kodak zostały zmodyfikowane lustrzankami Canon i Nikon. Spodziewałbym się, że mają cechy równoważne ciału, na którym zostały oparte. Mogą być jednak bardziej zaawansowane niż wolisz.

  • Wczesne aparaty cyfrowe i nowoczesne aparaty zabawkowe nie mają wielu funkcji. W zależności od modelu mogą one oferować stałą ostrość, brak wyświetlacza LCD i tylko jeden tryb ekspozycji.

  • Jak wielu zauważyło wielu kamer oferują P tryb rofessional z prostą obsługą. Ci, którzy chcą nieco więcej kontroli, mogą rozważyć tryby A mateur lub S tudent. W przeciwnym razie, M Tryb icromanagement może wystarczyć. Ręczne ustawianie ostrości można zwykle wybrać niezależnie od trybu. 1

  • Film camera SLR , jak MicroMachine sugeruje, że mają ten sam ograniczony zestaw funkcji, tak jak dzisiaj, kiedy została ona jeszcze wykonana. Jeśli potrzebujesz technologii cyfrowej, wiele laboratoriów skanuje film po przetworzeniu.


1  Wiele kamer ma kilka trybów pracy, czasami nazywanych trybami PASM. Są P ROGRAM, Pierwszeństwo perture (AV), S Hutter Pierwszeństwo (TV), a M Ręczna. Niektórzy żartują, że P jest w wersji Professional, ponieważ aparat jest gotowy na wszystko w trybie P. Niektórzy twierdzą, że do zaufania do trybu P potrzebny jest profesjonalny aparat. Jeszcze inni zastanawiają się, dlaczego ktokolwiek wydałby kilka kawałków na aparat i nie używałby trybu P. Tylko mikromanagenci preferują tryb M (roczny).


+1, ale sugeruję wyjaśnienie żartu w trybie Profesjonalny / Amatorski / Studencki / Mikromanagement, ponieważ chociaż uważam to za zabawne, mamy tu ludzi, którzy nie dostaną dowcipu (niektórzy nie będą biegli po angielsku) i to będzie po prostu dodaj zamieszanie.
Proszę przeczytać mój profil

1

Nie musisz odkrywać wszystkich funkcji każdego nowoczesnego aparatu.

Wystarczy ustawić aparat w jednym trybie i zapomnieć o tym.

Stary aparat ma 4-6 rzeczy.

Aparat fotograficzny

  1. Ustawienie ISO.

  2. Czas otwarcia migawki

  3. Tryb pomiaru.

Obiektyw

  1. Otwór.

  2. Skupiać.

  3. Powiększenie.

Możesz zdefiniować niektóre z nich mniej więcej i zapomnieć o nich, na przykład tryb pomiaru. Możesz także trzymać się jednego priorytetu. Prawie zawsze trzymam się w studiu trybu priorytetu przysłony lub trybu ręcznego.

Funkcja autofokusa pozwoli Ci zaoszczędzić czas, ponieważ jest znacznie szybsza. Nie możesz używać nowoczesnych obiektywów do ręcznego ustawiania ostrości, ponieważ nie masz ekranu ustawiania ostrości i ponieważ są one znacznie bardziej wrażliwe na obrót kątowy.


Wspomniany w pytaniu Olympus OM-D E-M5 to (naprawdę niezły) bezlusterkowy aparat cyfrowy.
Proszę przeczytać mój profil

O. Myślałem, że publikuje stary model filmowy, który miał.
Rafael

nie, narzekam na jego obecny, tak myślę. Jest to model z 2012 r. Dość dobrze sprawdzony , w tym, jak na ironię, pochwały dla kontroli.
Proszę przeczytać mój profil

1

Nikon Df trzymał głównie mechaniczne mechanizmy i to całkiem miłe. Istnieją oczywiście menu i ekran LCD ze wszystkimi rozszerzonymi opcjami, ale do codziennego użytku nigdy nie musisz tego dotykać.


1

Poleciłbym założenie starego obiektywu stałoogniskowego na głupi adapter i ręczne ustawianie ostrości z ręczną przysłoną. Prawie każdy obiektyw główny będzie wyglądał jak ulepszenie. Będziesz musiał ustawić kamerę tak, aby „działała bez obiektywu” i włączyć wyostrzanie ostrości lub ustawić przycisk powiększania w celu ustawienia ostrości (moje preferencje), ponieważ nie ma podzielonego ekranu i ustawić aparat na A lub M. Na moim OMD-M1 możesz może również ustawić wizjer tak, aby wyświetlał wygląd S-OVF, symulować wizjer optyczny (wyświetlacz będzie ciemny, jeśli ekspozycja jest ciemna lub wysadzony, jeśli jest zbyt jasny) i nie wyświetlać wszystkich bezsensownych informacji. Jeśli pojawi się ponownie, musisz nacisnąć przycisk „info”, aby wyczyścić wizjer. Lubię też pokazywać siatkę, która wygląda jak ekran E w moim Nikon FA.


1

Kiedyś było. Olympus E-1 . Bardzo mi się podobał ze względu na swoją prostotę i nadal go używałbym dzisiaj, gdyby nie został skradziony z naszej piwnicy. Szkoda, że ​​nie tylko dopasowali ten projekt do nowoczesnego czujnika i przywrócili go. Ani jednego przycisku za mało, ani jednego przycisku za dużo. Jeśli jesteś zainteresowany pomimo skromnych 5MP, spróbuj uzyskać 25 mm f2,8 (~ 50 mm) i czcigodny 12-60 mm F2,8-4,0 (~ 24-120 mm). Były też ładne zoomy szerokokątne i teleobiektywy, ale nawet używane, nie jestem pewien, czy można je teraz kupić gdziekolwiek.


1
Hmmm - ciekawe. Chociaż nie jestem osobą, która zadała to pytanie, nie jestem pewien, czy to naprawdę pasuje do rachunku. Mimo że jest to proste w porównaniu do wielu dzisiejszych aparatów, na pewno jest wiele przycisków, pokręteł i opcji, jeśli są umieszczone obok Pentaxa K1000. I myślę, że tak naprawdę chodzi bardziej o „większość funkcji, które mogliby faktycznie włączyć w 2003 r.”, Niż o celowo minimalistyczny design. W każdym razie zapraszamy do Stack Exchange. Mam nadzieję, że pozostaniesz i podzielisz się swoją wiedzą!
Proszę przeczytać mój profil,

1

Jako sam użytkownik E-M5, który wcześniej pochodził z cyfrowego kompaktu i kompaktowego filmu, myślę, że sztuczką jest wiedzieć, jak zarządzać złożonością urządzenia. Powinieneś dążyć do konfiguracji, która pozwala pracować tylko z odpowiednimi kontrolkami, miejmy nadzieję, że są intuicyjne, może z wcześniejszych doświadczeń.

Kilka wskazówek dotyczących konfiguracji i ustawień

Aby uniknąć notorycznego systemu menu Olympus, zaleca się włączenie Super Panelu sterowania. Zwykle w trybie fotografowania ten panel pojawia się po naciśnięciu przycisku OK z tyłu aparatu. Następnie pokazuje wiele ikon i wskaźników i pozwala zmienić zachowanie aparatu. Możesz dość szybko zmienić rzeczy takie jak ISO, balans bieli, a nawet przypisać niektóre z tych rzeczy do przycisków.

Aby skonfigurować Super panel sterowania, przejdź do menu, przejdź do „kół zębatych” (menu niestandardowe), do sekcji D (Disp /.../ PC), do ustawień sterowania, do dowolnego trybu, którego używasz (P / A / S / M jest być może najciekawsze), w Live SCP i wybierz Wł.

Wybór trybu fotografowania

Inni wspominali o wyborze trybu priorytetu przysłony (A), priorytetu migawki (S) lub manualnego (M). Chociaż tryby A i S zapewniają kontrolę nad odpowiednią zmienną (przysłoną i czasem otwarcia migawki), zapewniają także kompensację ekspozycji. Jeśli jednak ISO jest ustawione na Auto, sytuacja może być dość myląca: kamera łatwo podnosi ISO, gdy może to być niepożądane. Tymczasem tryb P zachowuje się głównie jak tryb A lub S, w zależności od konfiguracji.

Najbardziej intuicyjny może być tryb M. Używasz jednego pokrętła dla czasu otwarcia migawki (dla mnie, przedniego) i jednego dla przysłony (dla mnie, tylnego). Jeśli Auto-ISO nie jest skonfigurowane dla tego trybu lub nie zostało wybrane, uzyskasz tradycyjną kontrolę nad ekspozycją. Jeśli jest skonfigurowany i wybrany, aparat automatycznie mierzy i koryguje ekspozycję. Niektórzy mogą dyskutować na temat posiadania Auto-ISO w dowolnym trybie manualnym, ale chodzi o to, aby mieć kontrolę nad głównymi cechami ekspozycji podczas delegowania pomiaru do kamery.

Aby ustawić Auto-ISO w trybie ręcznym, przejdź do sekcji E (Exp /.../ ISO) w menu użytkownika i zmień ustawienie ISO-Auto na Wszystkie. To tylko udostępnia Auto w trybie ręcznym i nadal musisz go wybrać, jeśli chcesz. W przeciwnym razie wystarczy wybrać stały ISO i kontrolować ekspozycję za pomocą dostępnych kontroli.

Skupienie

Jest także kwestia skupienia. Możesz znaleźć ustawienia za pomocą Super Control Panel, aby to kontrolować, ale dla mnie ustawienie S-AF MF jest dla mnie najbardziej przydatne. Wykorzystuje jednopunktowy autofokus podczas naciskania spustu migawki do połowy, ale umożliwia precyzyjne dostrojenie ostrości za pomocą pokrętła pierścienia obiektywu, gdy przycisk jest wciśnięty do połowy. (Mam również przycisk skonfigurowany do wybierania ręcznego ustawiania ostrości wyłącznie w sytuacjach, gdy chciałbym na chwilę zwolnić przycisk migawki.)

Możesz ustawić aparat na powiększenie obrazu podczas ręcznego ustawiania ostrości, co może być pomocne. W sekcji A (AF / MF) zmień opcję Wspomaganie MF na Wł. Wygląd powiększonego obrazu wydaje się być kontrolowany za pomocą kontrolki ekranu dotykowego, która pojawia się po prawej stronie ekranu po wybraniu punktu ostrości na ekranie dotykowym. Jest to jeden z bardziej dziwacznych wyborów projektowych Olympus.

Końcowe przemyślenia

W mojej konfiguracji trybu ręcznego fotografowanie polega głównie na obsłudze dwóch pokręteł i migawki. Czasami zastępuję ustawienie ISO wybrane przez Auto. Podczas ustawiania ostrości częściej używam pierścienia ostrości, gdy podejrzewam, że autofokus nie odpowiednio odizolował obiekt. Mając tylko garść elementów sterujących i ustawień do przemyślenia, aparat stał się znacznie przyjemniejszy w obsłudze, z mojego doświadczenia.

Korzystając z naszej strony potwierdzasz, że przeczytałeś(-aś) i rozumiesz nasze zasady używania plików cookie i zasady ochrony prywatności.
Licensed under cc by-sa 3.0 with attribution required.