W jaki sposób możesz zaproponować innym rodzicom sugestie bez ich obrony?


14

Ponieważ my, rodzice, spędzamy tyle czasu narzekać na siebie dzielenie się najlepszymi praktykami, często znajdujemy się w sytuacjach, w których inny rodzic dzieli się podejściem lub techniką, której nauczyliśmy się lub czytaliśmy na tyle, aby wiedzieć, że jest mniej niż optymalna:

„Mówisz, że hot dogi są ulubionym jedzeniem twojego dwulatka?

lub:

„Szczepienia? Kto wie, czy to działa? robić wiem, że dali autyzm dzieciom wielu gwiazd ”.

A te są łatwiejsze - często bardziej przypominają rodziców, którzy nie chcą „stresować” swoich dzieci presją, aby ustanowić regularne rutyny snu, ale opisać dom pełen rodziców i dzieci, które nie miały więcej niż dwóch godziny śpią w rzędzie za lat.

To wyzwanie i pytanie, które mam. W rzadkich przypadkach, gdy wydaje Ci się, że naprawdę masz coś ważnego lub przydatnego do udostępnienia:

W jaki sposób możesz zaoferować ludziom, którzy dbają o sugestie, nie czyniąc swoich przyjaciół defensywnymi, ani nie odchodząc jako ktoś, kto uważa się za eksperta od rodziców? (Jestem zbyt świadomy że najważniejszą pracą, jaką kiedykolwiek miałem, jest ta, której nie jestem w stanie obsłużyć.

Moim instynktem jest zawsze zaczynać miękko, żeby nie wydawać się zbyt nachalny. „Wydaje mi się, że czytałem, że hot dogi mogą być trochę kłopotliwe dla dzieci w tym wieku”, ale to wydaje się źle, ponieważ zmiękczenie z mojej strony sprawia, że ​​jest im łatwiej go usunąć („Mój pediatra powiedział mi, o co się martwić i o tym nie wspomniałem - wszystko w porządku”). W tym momencie mocniejsze pchanie zaczyna wydawać się niepożądaną interwencją.

I wiem, że mogę „myśleć o mojej działalności”, ale widzę to w ostateczności; Mówię o przypadkach, w których dbam o rodziców i dzieci, i szanuję rodziców.


W praktyce nie możesz zaoferować „rady”, chyba że z jakiegoś powodu sprawujesz władzę. Możesz oferować tylko sugestie.
keshlam

@ keshlam, w porządku. Zaktualizowano.
Jaydles

Nie jestem pewien, czy zgadzam się z tą definicją „porady”. Choć ma swoje korzenie w „doradztwie”, z pewnością teraz kojarzy się z „pomocnymi sugestiami zmiany strategii”. W przypadku tego pytania „typowo podawane przez kogoś uważanego za kompetentnego” to być może apropos ...
Joe

3
@Joe - Dosłownie, może. Jeśli chcesz zasięgnąć porady przyjęty jako rada muszą mieć jakiś powód, aby zaakceptować, że wiesz lepiej niż oni. Co często jest bardzo niejasne. Nawet sugerowanie może wydawać się aroganckie. Najbezpieczniejszym podejściem może być „To ciekawe; zawsze robiłem X, ponieważ myślałem Y.” To zachęca do dyskusji - i przyznaje, że możesz być tym, który się myli - zamiast zakładać, że powinni cię słuchać, bo wiesz lepiej. Mogą być tak samo dobre jak Ty lub bardziej odpowiednie, lub inaczej rozważać kompromisy. (To jest ogólny punkt, nie ograniczony do rodzicielstwa!)
keshlam

2
„Jak możesz zaproponować innym rodzicom sugestie bez ich obrony?” Odpowiedz na pytania na tej stronie :-).
WBT

Odpowiedzi:


16

Podzielmy rady, które chcesz podać, na kategorie:

  • dziecko jest w bezpośrednim niebezpieczeństwie w takim stopniu, w jakim zadzwoniłbyś do służb ochrony dziecka lub policji.
  • dziecko jest w dłuższym okresie narażone na zwiększone ryzyko (dwa przykłady odnoszące się do zadławienia się hot-dogami lub bycia nieszczepionym), ale nie można ich „zgłosić”, choć zdecydowanie czujesz, że chcesz je edukować
  • dziecko nie jest w niebezpieczeństwie, ale myślisz, że dziecko lub rodzic mogą być znacznie szczęśliwsi, jeśli zrobią coś innego (przykład twojego snu)
  • jesteś zirytowany czymś i chciałbyś, żeby to się zmieniło, nawet jeśli nie ma to rzeczywistego wpływu na dziecko lub rodzica (jak się czuję, gdy przypadkowi nieznajomi w centrum handlowym grają ze swoimi dziećmi nieskończenie powtarzające się te same frazy - nienawidzę powtarzać!)

W przypadku bezpośredniego zagrożenia mów tak dosadnie, jak chcesz - cokolwiek powiesz, będzie łagodniejsze niż kroki, które podejmiesz, jeśli nie zaakceptują twojej rady lub jeśli się nie zgadniesz.

W przypadku długoterminowego zwiększonego ryzyka musisz zdecydować, czy jest to ktoś, kto słucha innych rodziców, czy nie. Jeśli uważasz, że mogą, możesz skupić się na pytaniach i opisywaniu tego, co robisz. Na przykład „Tak, moje dzieci uwielbiają także hot dogi. Prawie nie ma czasu na dzielenie ich wzdłużnie, aby były bezpieczne, ale nie mogę się doczekać, aż będą 3 i możemy przestać to robić. Lub „jak zdecydowałeś, że bezpiecznie będzie przestać ćwiartować je wzdłużnie? Myślałem, że muszę to zrobić, dopóki nie będą mieli 3 lat?”

Dla rzeczy szczęścia, głównie czekałem, aż mnie o to zapytano. Oczywiście są rzeczy, które możesz powiedzieć, które mogą nasunąć pytanie. Rzeczy takie jak „Och tak, pamiętam fazę pozbawienia snu rodzicielstwa, całkowicie mi współczujesz. To mija. Dla nas to było dopiero około 18 miesięcy, ale częściowo dlatego, że przyjęliśmy inne podejście niż wielu ludzi”. A potem nic nie mówisz, chyba że o to zapytają.

W tym ostatnim (co szczerze mówiąc to większość sytuacji, w których chcę doradzić) absolutnie nic nie robię, gdy jest to obcy, którego już nigdy nie zobaczę. Dla przyjaciół będzie się różnić w zależności od wieku dziecka i bliskości przyjaźni, ale bycie uczciwym wobec siebie w kwestii motywacji prawdopodobnie doprowadzi Cię do właściwego sformułowania.


3

Jestem kimś, kto naprawdę chciałby być „ekspertem dla rodziców”, który mówi wszystkim, co robią źle. Nie całkiem Sheldon z teorii Wielkiego Wybuchu, ale ten kierunek. Więc jestem na to wrażliwy i muszę się pilnować.

Zakładając, że nie jest to coś dramatycznie lub bezpośrednio szkodliwego (nie, hot dogi nie liczą się tutaj), widzę, czy przejdzie test „zapachowy”

  • Czy jest to ktoś, kogo jestem wystarczająco blisko (w pracy, jako przyjaciel, itp.), Który powiedziałbym im, gdyby źle pachniało? Czy uważają to za przyjazną radę? Nawet jeśli jestem blisko nich, czy są to osobowości, które docenią bycie opowiedzianym, czy nie?
  • Jeśli tak, stopień swobody w komunikowaniu problemu jest podobny: informuj o nim od niechcenia, a następnie pozwól mu odejść. Daj im, jakie informacje mam, jeśli zapytają, porozmawiaj dalej, jeśli zechcą, ale dopóki nie będą kontynuować rozmowy, wystarczy krótka, swobodna wzmianka.
  • Jeśli nie, to pozwolę temu całkowicie odejść. Dziesiątki milionów rodziców każdego roku w tym kraju udaje się wychowywać dzieci z powodzeniem bez mojej rady, bez wątpienia ta rodzina również.

Jedynym momentem, w którym mogę odejść od tego wyjątku, jest to, że osoba aktywnie prozelituje za coś (najczęściej anty-szczepionki), szczególnie z nieprawdziwymi informacjami. Myślę, że jeśli ktoś próbuje przekonać inni z ich punktu widzenia, są uczciwą grą dla tego, co mogę na nich rzucić. Ale jeśli to zwykły komentarz odnoszący się do ich własnych dzieci, usta pozostają zamknięte, dopóki nie przejdą testu zapachowego.


0

Nie jest twoim zadaniem poprawianie rodzicielstwa innych ludzi, ani nie musisz tego robić z moralnego punktu widzenia lub z jakiegokolwiek innego powodu. Jeśli ktoś inny robi coś ze swoimi dziećmi, których nie zrobiłbyś, to jest to jego / jej decyzja i jego odpowiedzialność. Możesz komentować, jak widzisz rzeczy, ale jeśli drugi się nie zgadza, to jest to.

Na tej podstawie zazwyczaj jesteś w stanie dobrze komunikować się z innymi rodzicami: „Hot dog? Zwróć uwagę, że w tym zdaniu drugi nie jest oceniany za swoje działania, podczas gdy nadal wydajesz oświadczenie w swojej perspektywie. Jeśli drugi zgadza się teraz, że może to być problem, możesz kontynuować tę dyskusję, jeśli nie, to jest to całkowicie jego sprawa.


4
Nie wiem, rodzice mogą być bardzo wrażliwi na „Och, nie zrobilibyśmy tego nasz komentarze dziecka. Klepią „Desperacko pragnę skrytykować twoje rodzicielstwo, a to jest tak bliskie, jak się odważyłem”.
deworde

3
Nauczyłem się tego z pierwszej ręki wystarczająco często. ;) Pytanie brzmi: co kryje się za tym pytaniem? W większości przypadków rodzice są bardzo niepewni, że mają prawo rodzicielskie i desperacko chcą uzyskać informacje zwrotne, ale potem chcą usłyszeć „Robisz wszystko dobrze”. Z niektórymi możesz przejść do kierunku „Robię to w ten sposób”, dla innych obowiązuje zasada: nie rozmawiaj z fanatykami. Ale ważną częścią, o której należy pamiętać, jest: nie jesteś odpowiedzialny za przekazywanie informacji zwrotnych lub ulepszanie rodzicielstwa innych osób. Możesz powiedzieć, jak to robisz, ale nie kwestionuj ich stylu.
TwoThe

wiem, że to nie moja praca. I nie jestem tak bardzo buttinski / know-it-all, jak mogłoby to sugerować to pytanie. Ale moje pytanie opiera się na przypadkach, w których uważam, że jest to na tyle ważne, aby wykonać pewną pracę, aby zmaksymalizować moje szanse na pomoc. I rozumiem, że niektóre rzeczy są po prostu stylem, ale praca czy nie, ciężkim obciążeniem byłoby zastanawianie się, czy mógłbym pchnąć trochę mocniej o coś takiego, jak bardzo wysokie ryzyko zadławienia niektórych potraw, przed czymś tragicznym może przytrafić się siostrzeńcowi, bliskiemu przyjacielowi itp.
Jaydles

Istnieje różnica między „może się zdarzyć” i „stanie się”. Jeśli wiesz, że coś się wydarzy (na pewno), musisz interweniować. Ale jeśli coś może się zdarzyć, to nie twoja sprawa. To miły gest wskazujący na ryzyko, ale nie jest twoim zadaniem przejmowanie rodzicielstwa dla kogoś innego, bez względu na to, jak bardzo są one złe (w twojej perspektywie). Można argumentować, dlaczego pozwalasz swoim dzieciom bawić się na zewnątrz, podczas gdy dobrze wiadomo, że zdarza się tam wiele ataków i wypadków, a mimo to codziennie narażasz swoje dzieci na takie ryzyko. Ale potem prawie zawsze nic się nie dzieje.
TwoThe
Korzystając z naszej strony potwierdzasz, że przeczytałeś(-aś) i rozumiesz nasze zasady używania plików cookie i zasady ochrony prywatności.
Licensed under cc by-sa 3.0 with attribution required.