Cudzysłowy w tekście pisanym kursywą czy nie?

W przypadku stylizacji kopii ciała bardziej poprawne jest umieszczanie cudzysłowów kursywą, a także cytatu.

Przykład A
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Donec mi turpis, tempus ut tristique eget, eleifend congue erat. „Vestibulum bibendum nisi ac augue vestibulum, aliquam elit lacinia.” In justo est ...

Lub

Przykład B
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Donec mi turpis, tempus ut tristique eget, eleifend congue erat. „ Vestibulum bibendum nisi ac augue vestibulum, aliquam elit lacinia. ” In justo est ...

Zawsze chodziłem z A , ale po prostu projektowałem jakiś tekst i po raz drugi się domyślałem.

Dlaczego tekst jest pisany kursywą?

Jeśli tekst jest pisany kursywą, aby pokazać, że jest on cytowany, argumentowałbym, że znaki cudzysłowu są częścią cytatu - więc powinny być również zapisane kursywą (niektórzy mogą twierdzić, że jest odwrotnie, ale mój ostatni argument i tak to przebija). Jeśli ustawiasz kursywę, aby dodać wyróżnienie, zależy to od ...

Co dokładnie ustawiono kursywą?

Jeśli część cudzysłowu jest zapisywana kursywą, kursywą nie ma sensu. Po pierwsze, znaki cudzysłowu są oddzielone od treści cytatu, a po drugie, jeśli jeden znak cudzysłowu jest pisany kursywą (ponieważ kursywa sąsiaduje ze znakiem cudzysłowu, na przykład *), należałoby ustawić drugi cytat zaznacz też kursywą - są one odrębną parą, więc posiadanie jednej kursywy i jednej nie miałoby sensu. Ergo, jeśli masz mniej niż cały cytat zapisany kursywą, znaki cudzysłowu nie są zapisane kursywą.

* ^{Logika tutaj jest i tak błędna.}

Efekt estetyczny tekstu

To jest najważniejszy punkt. Jeśli zdecydujesz się ustawić kursywą tylko treść cytatu, prawdopodobnie napotkasz problemy. Projektant używanej czcionki spędził dużo czasu, ręcznie dostosowując kerning między znakami, w tym cudzysłowami, nie poświęcając jednak czasu na przyglądanie się współpracy różnych stylów (w każdym razie nie na tym poziomie). Interpunkcja jest przeznaczona do pracy z czcionką, której jest częścią, niczym więcej. (uwaga: pogrubienie / kursywa / zwykła itp. są różnymi czcionkami, są częścią większego kroju czcionki, a nie czcionki).

Weź te przykłady. Tylko treść cytatu jest tutaj zapisana kursywą:

Zwróć uwagę na dużą przestrzeń między otwierającym cudzysłowiem i „I” oraz prawie kolizję zamykającego cudzysłowu i znaku zapytania. Czy chcesz ręcznie kernować je wszystkie w swoim tekście? Prawdopodobnie nie.

To jest cały cytat, łącznie ze znakami cudzysłowu, zapisany kursywą:

Dużo lepiej!

Wszystko to jest moja osobista opinia. Różne przewodniki po stylach i autorytety na temat typografii wydają się wyrażać różne opinie na temat kursywy i interpunkcji, ale wydaje się, że kursywą interpunkcji jest najczęstsze podejście. Chodzi tu przede wszystkim o interpunkcję, a nie o cytaty. Istnieje kilka powiązanych dyskusji w sieci Stack Exchange:

• Czy w zdaniu kończącym się pogrubionym lub pochylonym słowem kropka również musi być pogrubiona / pochylona?

• english.stackexchange - Kursywa i interpunkcja

• tex.stackexchange - Kursywa i interpunkcja

Przed udzieleniem odpowiedzi zadaję retoryczne pytanie: po co korzystać z obu tych metod? Kursywa oznacza cytat. Znaki cudzysłowu oznaczają cytat. Dlatego używanie obu jest zbędne.

Ale w każdym razie odpowiedź brzmi: jeśli cytat jest pisany kursywą, wówczas znaki cudzysłowu muszą również być, ponieważ są częścią cytatu, w tym sensie, że określają jego początek i koniec. Zmiana stylu typograficznego na początku i na końcu zdania nie ma sensu. Chociaż, szczerze mówiąc, jest to kwestia semantyki i smaku, a także logicznej (lub stylistycznej) reguły.

Według mojego ulubionego przewodnika po stylach tak właśnie ma do powiedzenia Chicago Manual of Style (wydanie 16) (rozdział 6.6):

„Podobnie jak w nawiasach i nawiasach, znaki cudzysłowu powinny być wyświetlane tą samą czcionką - rzymską lub kursywą - co otaczający tekst, który może, ale nie musi, być zgodny z materiałem, który zawierają”.

...

„Podobnie jak w przypadku nawiasów i nawiasów, gdy zdanie lub fraza w cudzysłowie pojawiają się same w wierszu, znaki cudzysłowu są zwykle tej samej czcionki co zdanie lub fraza.”

Tak więc, według tego konkretnego źródła, zależy to od układu cytatu. W przykładzie podanym w pytaniu, który sam nie jest w wierszu, Chicago zaleca, aby znaki cudzysłowu były regularne, a nie kursywą.