przywracanie bazy danych Postgres: pg_restore -vs- tylko przy użyciu psql

Zrzucam bazę danych Postgres, używając pg_dump (w formacie zwykłego tekstu), a następnie przywracam ją po prostu za pomocą psql (z -fopcją).

Co nasuwa pytanie: czy coś pomijam, nie używając pg_restore, co wydaje się być specjalnym narzędziem do przywracania (w porównaniu do ogólnego psql)?

Mogę kontrolować opcje, takie jak wyłączanie wyzwalaczy i takie za pomocą pg_dumpparametrów. Do czego zatem pg_restoresłuży? formaty zrzutu zwykłego tekstu?

Jeśli utworzyłeś zrzut w formacie SQL, wszystko, czego możesz użyć, to psql.

Jeśli utworzyłeś zrzut niestandardowego formatu ( pg_dump -Fc) lub formatu katalogu ( pg_dump -Fd), możesz i musisz go użyć pg_restore.

Zrzuty niestandardowe i format katalogów mają wiele zalet w porównaniu ze zwykłymi zrzutami skryptów SQL i używam ich wyłącznie. Możesz wybiórczo przywracać tylko niektóre tabele / schematy, możesz wybrać, czy chcesz uwzględnić tylko schemat, tylko dane, czy oba w czasie przywracania, itp. Wiele opcji, które musisz określić pg_dumpjednocześnie przy zrzutach w formacie SQL, można wybrać podczas przywracania- czas, jeśli korzystasz ze zrzutu niestandardowego formatu i pg_restore.

Gdyby nie kompatybilność wsteczna, jestem pewien, że domyślnym formatem pg_dumpbyłby -Fc(niestandardowy) format.

Nie można przekonwertować zrzutu w formacie SQL na format niestandardowy lub katalogowy bez przywrócenia go do bazy danych PostgreSQL, a następnie zrzucenia przywróconej bazy danych.