Liczba wyraźnych różnic liczb całkowitych wybranych z


21

Podczas moich badań spotkałem następujący wynik.

limn→∞E[#{|ai−aj|,1≤i,j≤m}n]=1
gdzie m=ω(n) i a1,⋯,am są wybierane losowo z [n] .

Szukam referencji / bezpośredniego dowodu.


Skrzyżowane na MO


1
Jeśli m=n , maksymalna liczba różnych różnic, które można uzyskać, to m(m−1)/2<n/2 . Tak więc naprawdę potrzebujesz, aby m rosło szybciej niż n aby to było prawdą. Co chciałbym zrobić, to spróbować obliczyć prawdopodobieństwo, że liczba d jest nie różnica d=|ai−aj|.
— Peter Shor,

@Shor: dzięki, zaktualizowałem pytanie. I rzeczywiście, ponieważ E(∑xi)=∑E(xi) , łatwiej jest obliczyć dla konkretnej różnicy d .
— Zhu Cao

1
@ZhuCao, kiedy mówisz „wybierz m liczb całkowitych a1,...,am losowo z [1,n] ”, co to dokładnie rozumiesz? Zakładałem, że iid uniform {1,…,n} .
— usul

1
@Andras nie, tak nie jest. Na przykład, jeśli nie zostanie wybrana liczba 1 (co dzieje się z prawdopodobieństwem ograniczonym od 0), wówczas różnica n−1 nie może się pojawić, a Dn<n . Ale dlaczego tak musi być? Pytanie tylko pyta, czy oczekiwanie Dn/n zbliża się do 1, a nie, że Dn jest równe 1 z dużym prawdopodobieństwem.
— James Martin

2
Nie wysyłaj postów na wielu stronach Stack Exchange. Nasze zasady dotyczące witryn zabraniają równoczesnego zamieszczania postów: mówi przynajmniej, że poczekaj tydzień. A jeśli nie otrzymasz dobrej odpowiedzi, zawsze możesz ją oflagować, aby zwrócić uwagę moderatora i poprosić o migrację.
— DW

Odpowiedzi:


7

Załóżmy, jak podano, że .m=ω(n)

Napraw dowolne . Rozważymy z . Celem jest pokazanie, że z wysokim prawdopodobieństwem, jak , jest zawarte w zbiorze różnic.ϵ>0r∈[1,n]r<(1−ϵ)nn→∞r

Najpierw rozważ zestaw . Liczba dla taka, że jest dwumianowa z oczekiwaniami wokół . Zatem z dużym prawdopodobieństwem od liczba takich będzie wynosić co najmniej , czyli . Następnie (twierdzenie, „pozostawione jako ćwiczenie”, trudne do pokazania) z dużym prawdopodobieństwem jako , zestaw ma rozmiar co najmniej . Napiszmy dla tego „dobrego zdarzenia”, że .A={ai:i<m/2}∩[1,ϵn]ii<m/2ai<ϵnϵm/2n→∞iϵm/4ω(n)n→∞AnG|A|≥n

Załóżmy, że rzeczywiście utrzymuje, tzn. Istnieją co najmniej odrębne wartości mniejsze niż , dla . Zauważ, że dla każdej takiej wartości istnieje wartość która jest dokładnie większa. Teraz rozważ wartości dla . Te są niezależne i każdy z nich ma co najmniej prawdopodobieństwo , że jest w odległości od elementu zbioru . Prawdopodobieństwo, że nie wystąpi żadna różnica wynosi co najwyżejGnaiϵni<m/2k∈[1,n]raii≥m/2n/n=1/nrAr(1−1/n)m/2która przyjmuje wartość 0 jako ponieważ . Tak więc prawdopodobieństwo, że utrzymuje, ale nie istnieje różnica wielkości ma tendencję do 0 jako .n→∞m=ω(n)Grn→∞

Zatem (równomiernie w ) prawdopodobieństwo, że jest uwzględnione w zbiorze różnic, ma tendencję do 1 jako . Dlatego stosując liniowość oczekiwań, Ponieważ jest arbitralny, limit wynosi 1 zgodnie z życzeniem.r<(1−ϵ)nrn→∞

lim infn→∞E[#{|ai−aj|,1≤i,j≤m}n]≥1−ϵ.
ϵ

1
Czy traktujesz każdą różnicę jako niezależną w wyrażeniu , a jeśli tak, to czy jest to uzasadnione? 1−(1−ϵ/n)ω(n)
— usul

@ James Oh, teraz widzę, gdzie tęskniłem . Dziękuję Ci. n
— Daniel Soltész

@usul: rzeczywiście przepraszam, mój argument był niechlujny i niekompletny. Rozszerzyłem go - myślę, że teraz trzyma wodę.
— James Martin
Korzystając z naszej strony potwierdzasz, że przeczytałeś(-aś) i rozumiesz nasze zasady używania plików cookie i zasady ochrony prywatności.
Licensed under cc by-sa 3.0 with attribution required.