Odnaleźć


9

Niech będzie językiem wszystkich formuł -CNF , tak aby przynajmniej z klauzul mogły być spełnione.Lϵ2φ(12+ϵ)φ

Muszę udowodnić, że istnieje st is twardy dla każdego .ϵ′LϵNPϵ<ϵ′

Wiemy, że może być przybliżony do presetów klauzul z redukcji . Jak mam to rozwiązać?Max2Sat5556Max3Sat

Odpowiedzi:


8

W swoim słynnym artykule Håstad pokazuje, że NP-trudne jest przybliżenie MAX2SAT lepiej niż21/22 . To prawdopodobnie oznacza, że ​​trudno jest odróżnić instancje, które są≤α zadowalające i przypadki, które są ≥(22/21)α zadowalające dla niektórych α≥1/2. Teraz wyobraź sobie, że wstawiasz instancję, aby stała sięp-frakcja nowej instancji, której reszta jest dokładnie 1/2-satisfiable (powiedzmy, że składa się z grup klauzul formularza) a∧¬a). Liczby stają się teraz1/2+p(α−1/2) i 1/2+p((22/21)α−1/2). Ten ostatni numer można podać tak blisko1/2 jak chcemy.


Czy twoja metoda działa, gdy ε jest dowolną (ale wystarczająco małą) liczbą rzeczywistą? Nie mogę wymyślić, jak wybrać odpowiednią liczbę klauzul do użycia dla dopełnienia, chyba że założę coś o ε. (Zauważ, że ε nie jest częścią danych wejściowych, a zatem dobrze jest brać pod uwagę liczbę rzeczywistą ε.)
— Tsuyoshi Ito,

To jest różnica między nimi 1/2+p(α−1/2) i 1/2+p((22/21)α−1/2)może być przydatne. Zarozumiałyα jest racjonalny, weź trochę racjonalny pi powinieneś sobie poradzić.
— Yuval Filmus

Aha, jakoś pomyślałem, że ta metoda nie zadziałała, kiedy wypróbowałem ją najpierw, ale teraz widzę, jak to działa. Dzięki!
— Tsuyoshi Ito,

5

Jeśli wiesz, że ε jest liczbą wymierną, nie potrzebujesz niedokładności, aby Max-2-SAT mógł udowodnić swoje twierdzenie. Typowy dowód twardości NP dla Max-2-SAT (np. Ten w podręczniku Compadational Complexity by Papadimitriou) faktycznie dowodzi kompletności NP dla L 1/5 . Aby udowodnić twardość NP L ε dla dodatnich liczb wymiernych ε <1/5, możemy zmniejszyć L 1/5 do L ε w następujący sposób: biorąc pod uwagę wzór 2CNF φ (przykład dla L 1/5 ), niech m będzie liczba zawartych w nim klauzul. Niech r is są dodatnimi liczbami całkowitymi takimi, że (1 / 5− ε ) mr = 2 ε s utrzymuje. Następnie skonstruuj wzór 2CNF (instancja dla L ε ), powtarzając φ dla r razy i dodając s pary sprzecznych zdań. Proste obliczenie pokazuje, że rzeczywiście jest to redukcja z L 1/5 do L ε .

Redukcja ta wyraźnie działa tylko wtedy, gdy ε jest racjonalne, ponieważ w przeciwnym razie r i s nie może być traktowane jako liczby całkowite. Ogólny przypadek, w którym ε niekoniecznie jest racjonalny, wydaje się wymagać niedoceniania, jak napisał Yuval Filmus w swojej odpowiedzi.

Korzystając z naszej strony potwierdzasz, że przeczytałeś(-aś) i rozumiesz nasze zasady używania plików cookie i zasady ochrony prywatności.
Licensed under cc by-sa 3.0 with attribution required.