Wkład

Tablica, która może zawierać tablice lub dodatnie, kolejne, rosnące liczby całkowite. Tablice mogą mieć w sobie dowolną liczbę tablic, i tak dalej i tak dalej. Żadne tablice nie będą puste.

Wydajność

Ta tablica została uproszczona

Jak uprościć tablicę

Użyjemy tablicy, [1, [2, 3], [[4]], [[[5, 6], 7, [[[8]]]], 9]]jako naszego przykładu.

Najpierw sprawdzamy, jak głęboko wartości są zagnieżdżone. Oto głębokości i liczby na tych głębokościach:

0  1
1  2 3 9
2  4 7
3  5 6
5  8

Konstruujemy tablicę wyjściową, biorąc liczby z oryginalnej tablicy, grupując je według głębokości zagnieżdżenia, a następnie zagnieżdżając grupy na głębokościach pierwotnych głębokości ich elementów. Ułóż liczby w porządku rosnącym i rosnącym na głębokości.

Nasza produkcja to [1, [2, 3, 9], [[4, 7]], [[[5, 6]]], [[[[[8]]]]]]

Przykłady

[1, [2, 3], [[4]], [[[5, 6], 7, [[[8]]]], 9]] -> [1, [2, 3, 9], [[4, 7]], [[[5, 6]]], [[[[[8]]]]]]
[[[1]], [2, [3]], 4, [5, [6, [7, [8], [9, [[10]]]]]]] -> [4, [2, 5], [[1, 3, 6]], [[[7]]], [[[[8, 9]]]], [[[[[[10]]]]]]]
[1] -> [1]
[1, [2], [[3]], [[[4]]], [[[[5]]]]] -> [1, [2], [[3]], [[[4]]], [[[[5]]]]]
[1, [[[[2], 3]]] [[4]]] -> [1, [[4]], [[[3]]], [[[[2]]]]]

Galaretka , 8 bajtów

fFṄḟ@;/ß

Wyjście to jeden poziom na linię, z pustymi liniami dla poziomów bez elementów. Wypróbuj online!

Jak to działa

fFṄḟ@;/ß  Main link. Argument: A (array)

 F        Flat; yield all integers (at any level) in A.
f         Filter; intersect A with the integers, yielding those at level 0.
  Ṅ       Print the filtered array and a linefeed. Yields the filtered array.
     ;/   Reduce by concatenation.
          This decreases the levels of all integers at positive levels by 1.
   ḟ@     Swapped filter-false; remove the integers at level 0 in A from the array
          with decreased levels.
       ß  Recursively call the main link on the result.
          The program stops once A is empty, since ;/ will result in an error.

JavaScript (ES6), 139 109 bajtów

f=(a,v=b=>a.filter(a=>b^!a[0]))=>a[0]?v().concat((a=f([].concat(...v(1))),b=v())[0]?[b]:[],v(1).map(a=>[a])):[]

Objaśnienie przy użyciu przykładowego wejścia: vjest metodą pomocniczą, która zwraca tablice (z parametrem 1) lub wartości (bez parametru). Zaczynamy od a = [1, [2, 3], [[4]], [[[5, 6], 7, [[[8]]]], 9]], który jest niepusty. Odfiltrowujemy tablice, dając [1]. Następnie rekurencyjnie nazywamy się tablicami połączonymi razem, co jest [2, 3, [4], [[5, 6], 7, [[[8]]]], 9]rezultatem [2, 3, 9, [4, 7], [[5, 6]], [[[[8]]]]]. Ponownie filtrujemy tablice, co daje nam drugi termin naszej produkcji [2, 3, 9], jednak musimy uważać, aby nie wstawić tutaj pustej tablicy. Pozostaje owinąć tablice [4, 7], [[5, 6]], [[[[8]]]]wewnątrz tablic i dołączyć je do wyniku, w wyniku czego [1, [2, 3, 9], [[4, 7]], [[[5, 6]]], [[[[[8]]]]]].

05AB1E , 27 26 25 21 bajtów

D˜gFvyydi„ÿ ?}}¶?.gG«

Wypróbuj online! (nieco zmodyfikowany, ponieważ .gnie ma go jeszcze w TIO)

Wyjaśnienie

D˜gF                    # flattened input length times do
    vy                  # for each y current level of list
      ydi„ÿ ?}          # if y is a digit, print with space
              }         # end v-loop
               ¶?       # print newline
                 .g     # calculate length of stack (this should be .g but I can't test)
                   G«   # length stack times, concatenate items on stack

Główną strategią jest zapętlanie każdego możliwego poziomu zagnieżdżonej tablicy i drukowanie dowolnych cyfr w jednym wierszu, przy jednoczesnym zachowaniu niecyfrowych (list) na liście o jeden poziom mniej zagnieżdżonych.

Perl, 52 bajty

Po prostu podprogram rekurencyjny. (niezwykłe jak na odpowiedź Perla, wiem ..)

sub f{say"@{[grep!ref,@_]}";@_&&f(map/A/?@$_:(),@_)}

Nazwij to tak:

$ perl -E 'sub f{say"@{[grep!ref,@_]}";@_&&f(map/A/?@$_:(),@_)}f(1, [2, 3], [[4]], [[[5, 6], 7, [[[8]]]], 9])'
1
2 3 9
4 7
5 6

8

Każdy wiersz wyniku odpowiada poziomowi głębokości tablicy (stąd pusta linia w powyższym przykładzie).

Można go przekształcić w pełny program za kilka dodatkowych bajtów: dodaj -nflagę i eval(wewnątrz, @{ }aby przekształcić dane wejściowe w tablicę, a nie w tablicę referencji), aby przekształcić dane wejściowe w tablicę Perla:

perl -nE 'sub f{say"@{[grep!ref,@_]}";@_&&f(map/A/?@$_:(),@_)}f(@{+eval})' <<< "[1, [2, 3], [[4]], [[[5, 6], 7, [[[8]]]], 9]]"

Moje poprzednie podejście było nieco dłuższe (65 bajtów), ale wciąż interesujące, więc pozwolę to tutaj:

perl -nE '/\d/?push@{$;[$d-1]},$_:/]/?$d--:$d++for/\[|]|\d+/g;say"@$_"for@' <<< "[1, [2, 3], [[4]], [[[5, 6], 7, [[[8]]]], 9]]"

JavaScript (ES6) 121 144 152

Edytować Wiele poprawiono, 1 bajt zaoszczędził dzięki Patrickowi Robertsowi, a 21 kolejnych tylko przeglądając kod

Funkcja rekurencyjna działająca na tablicach na wejściu i wyjściu. Nie podoba mi się żądanie posiadania elementów na głębokości 1 jako pojedynczych elementów w tablicy wyjściowej (podczas gdy większe poziomy są zgrupowane jako jeden element):[l1,l1, [l2...], [[l3...]] ] . Chociaż byłoby to bardziej bezpośrednie:[ [l1...], [[l2...]], [[[l3...]]] ]

f=(l,d=0,r=[])=>l.map(v=>v[0]?f(v,d+1,r):r[d]=[...r[d]||[],v])
r.reduce((r,v,d)=>d?[...r,(n=d=>d-->1?[n(d)]:v)(d)]:v,[])

Dodano nową linię dla czytelności.

Kilka uwag: linia 2 jest oceniana raz po raz przy każdym wywołaniu rekurencyjnym, ale użyteczna jest tylko ostatnia iteracja na końcu rekurencji.
Specjalna obsługa d==0w linii 2 zajmuje się anomalią elementów poziomu 1.
Then rekurencyjna obsługuje zagnieżdżanie tablicy w danych wyjściowych

Test

f=(l,d=0,r=[])=>l.map(v=>v[0]?f(v,d+1,r):r[d]=[...r[d]||[],v])
&&r.reduce((r,v,d)=>d?[...r,(n=d=>d-->1?[n(d)]:v)(d)]:v,[])

console.log=x=>O.textContent+=x+'\n'

test=[
 [ 
   [1, [2,3], 4], /* -> */ [1, 4, [2,3]]
 ]
,[
   [1, [2, 3], [[4]], [[[5, 6], 7, [[[8]]]], 9]], 
   // ->
   [1, [2, 3, 9], [[4, 7]], [[[5, 6]]], [[[[[8]]]]]]
 ]
,[
  [[[1]], [2, [3]], 4, [5, [6, [7, [8], [9, [[10]]]]]]],
  // ->
  [4, [2, 5], [[1, 3, 6]], [[[7]]], [[[[8, 9]]]], [[[[[[10]]]]]]] 
 ]
,[  
  [1], /* -> */ [1]
 ]
,[  
  [1, [2], [[3]], [[[4]]], [[[[5]]]]],
  // ->
  [1, [2], [[3]], [[[4]]], [[[[5]]]]]
 ]
,[  
  [1, [[[[2], 3]]], [[4]]],
  [1, [[4]], [[[3]]], [[[[2]]]]]
]]

test.forEach(t=>{
  var i=t[0], k=t[1], r=f(i),
      si=JSON.stringify(i),
      sr=JSON.stringify(r),
      sk=JSON.stringify(k)
  
  console.log((sr==sk?'OK ':'KO ')+si + " => " + sr)
})

<pre id=O></pre>

JavaScript (ES6) 168 bajtów

f=a=>(s=[],b=-1,k=0,a.replace(/\d+|\[|\]/g,a=>a=='['?b++:a==']'?b--:(s[b]=s[b]||[]).push(a)),'['+s.map((a,b)=>k=a&&(k?',':'')+'['.repeat(b)+a+']'.repeat(b)).join``+']')

Próbny

PHP, 145 bajtów

<?function c($r){$n=[];foreach($r as$k=>$v)if(is_array($v)){$n=array_merge($n,$v);unset($r[$k]);}if($n)$r[]=c($n);return$r;}print_r(c($_GET[a]));

Awaria

function c($r){
  #usort($r,function($x,$y){return is_array($x)<=>is_array($y)?:$x<=>$y;}); 
#no need to sort and a simple sort($r); do it sort array after scalar
  $n=[];
  foreach($r as$k=>$v)if(is_array($v)){$n=array_merge($n,$v);unset($r[$k]);} # put arrays on the same depth together
  if($n)$r[]=c($n); # recursive if an array exists
  return$r; #return changes
}
print_r(c($_GET[a])); #Output and Input

Pyth, 19 16 bajtów

W=Qsf!&sITp+TdQk

Wypróbuj online. Zestaw testowy.

Zwróć uwagę na wiodące miejsce. Wyświetla poziomy w wierszach takich jak odpowiedź Perla.

Wyjaśnienie

• Implikowane wejście w Q.
• filter pozycji Tz Q:
  • Sprawdź, czy sum jest Iwłączony T.
  • Jeśli tak (to była liczba), print Tplus spacja +… d.
  • Jeśli nie było (to była tablica), zachowaj to.
• sum przedmioty. Usuwa to warstwę tablic z każdego elementu. Jeśli nie zostaną żadne, daje0 .
• Przypisz =wynik do Q.
• Wjeśli wynik nie jest pusty, wypisz pusty ciąg ki nowy wiersz.

Haskell, 124 123 bajty

data L=I Int|R[L]
d#R l=((d+1)#)=<<l
d#i=[(d::Int,i)]
[]!_=[]
l!1=l
l!d=[R$l!(d-1)]
h l=R$do d<-[1..];[i|(e,i)<-0#l,d==e]!d

Ponieważ Haskell domyślnie nie obsługuje list mieszanych (liczb całkowitych i list liczb całkowitych), zdefiniowałem niestandardowy typ listy L. Przykład użycia:

*Main> h (R[I 1, R[I 2, I 3], R[ R[I 4]], R[ R[ R[I 5, I 6], I 7, R[R[R[I 8]]]], I 9]])
R [I 1,R [I 2,I 3,I 9],R [R [I 4,I 7]],R [R [R [I 5,I 6]]],R [R [R [R [R [I 8]]]]]]

Uwaga: uruchomienie zajmuje trochę czasu, ponieważ pętle przechodzą przez wszystkie pozytywne int (32- lub 64-bitowe) w poszukiwaniu głębokiego poziomu zagnieżdżenia. Ponadto: niestandardowy typ listy nie może być drukowany domyślnie, więc jeśli chcesz zobaczyć wynik jak w powyższym przykładzie, musisz dodać deriving Showdo datadeklaracji (->data L=I Int|R[L] deriving Show ). Ponieważ nie jest potrzebne do zwrócenia listy L z funkcji, nie liczę bajtów.

Jak to działa:

data L=I Int|R[L]               -- custom list type L, which is either an Int
                                -- (-> I Int) or a list of some L (-> R [L]) 

d#R l=((d+1)#)=<<l              -- # makes a list of (depth, I-number) pairs from
d#i=[(d::Int,i)]                -- a given L-list, e.g.
                                -- 0 # (R[I 1,R[I 2,I 3],I 4]) -> [(1,I 4),(2,I 2),(2,I 3),(1,I 4)]
                                -- the type annotation ::Int makes sure that all
                                -- depths are bounded. Without it, Haskell
                                -- would use arbitrary large numbers of type
                                -- ::Integer and the program won't finish

[]!_=[]                         -- ! wraps a list of Is with (d-1) additional
l!1=l                           --  R constructors
l!d=[R$l!(d-1)]

h l=                            -- main function, takes a L-list
      do d<-[1..]               -- for each nest level d make
        [i|(e,i)<-0#l,d==e]     -- a list of all I where the depth is d
                           !!d  -- and wrap it again with d-1 Rs         
     R$                         -- wrap with a final R

Edytuj @BlackCap zapisał bajt, przełączając się z >>=na donotację. Dzięki!

JavaScript (ES6), 127 137 134 bajtów

Pobiera tablicę jako dane wejściowe i zwraca ciąg znaków.

f=(a,l=[],d=0,o='')=>`[${a.map(x=>x[0]?f(x,l,d+1,o+'['):l[d]=(l[d]?l[d]+',':o)+x),l.map((s,d)=>x+s+']'.repeat(d,x=','),x='').join``}]`

Przypadki testowe

f=(a,l=[],d=0,o='')=>`[${a.map(x=>x[0]?f(x,l,d+1,o+'['):l[d]=(l[d]?l[d]+',':o)+x),l.map((s,d)=>x+s+']'.repeat(d,x=','),x='').join``}]`

console.log(f([1, [2, 3], [[4]], [[[5, 6], 7, [[[8]]]], 9]]));
console.log(f([[[1]], [2, [3]], 4, [5, [6, [7, [8], [9, [[10]]]]]]]));
console.log(f([1]));
console.log(f([1, [2], [[3]], [[[4]]], [[[[5]]]]]));
console.log(f([1, [[[[2], 3]]], [[4]]]));