Napisz program lub funkcję, która generuje polecenie Lif działające na małej architekturze endian lub polecenie Bif działające na dużej architekturze endian. Wyjście małych liter llub bjest również dopuszczalne.

Brak danych wejściowych.

Punktacja to kodowanie w golfa, więc wygrywa kod z najmniejszą liczbą bajtów.

Edycja: Zgodnie z poniższymi komentarzami wyjaśniam, że wpis musi być w stanie działać na dowolnej architekturze.

Uważam, że jest na to tylko jedna odpowiedź, która wyraźnie wskazuje, że tak jest.

Python, 33 bajty

import sys
exit(sys.byteorder[0])

sys.byteorderjest albo 'little'lub 'big'(a dla tych z was, którzy będą czytać to zdanie bez patrzenia na kod, [0]znaczy wziąć pierwszy znak).

C, 26 bajtów

a=66<<24|76;f(){puts(&a);}

Przyjmuje intznaki 32-bitowe i ASCII. Testowany na amd64 (little-endian) i mips (big-endian).

GCC, 23 bajty

00000000: 613d 2742 0000 4c27 3b66 2829 7b70 7574  a='B..L';f(){put
00000010: 7328 2661 293b 7d                        s(&a);}

Sugerowane przez feersum. Wartość stałych wieloznakowych zależy od implementacji, ale wydaje się, że działa w GCC. Testowane na tych samych architekturach.

MATLAB / Octave, 24 bajty

[~,~,e]=computer;disp(e)

Ta computerfunkcja informuje o komputerze, na którym działa. Trzecim wyjściem jest endianness: Llub odpowiednio Bdla little- lub big-endian.

Wypróbuj na Ideone .

JavaScript ES6, 50 bajtów

_=>"BL"[new Int8Array(Int16Array.of(1).buffer)[0]]

Nie wiem, kto zdecydował, że to dobry pomysł na TypedArray sprzeciwia się narazić rodzimych endianness interpretera, ale tutaj jesteśmy.

C, 36 35 bajtów

1 bajt dzięki @algmyr i @owacoder.

main(a){printf(*(char*)&a?"L":"B");}
main(a){putchar(66+10**(char*)&a);}
main(a){putchar("BL"[*(char*)&a]);}

• Wersja 1: Ideone!
• Wersja 2: Ideone!
• Wersja 3: Ideone!

Kredyty tutaj .

Nie przetestowano, ponieważ nie mam maszyny big-endian.

Mathematica, 22

{B,L}[[$ByteOrdering]]

Prawdopodobnie łamie to pewną zasadę dotyczącą nieużywania wbudowanej funkcji, ale tak naprawdę nie interesuje mnie alternatywa dla Rube Goldberging.

C, 27

Jeden bajt dłużej, ale tutaj i tak:

f(){putchar(htons(19522));}

Kod maszynowy PowerPC - 20 bajtów

PowerPC jest bi-endianem (endianness można ustawić przy uruchomieniu), więc ten kod powinien być zgodny z żądaniem wyzwania dotyczącym możliwości uruchamiania zarówno na maszynach BE, jak i LE. Jest to funkcja, która zwraca ¹ 'L' lub 'B'zależy od aktualnie ustawionej endianizmu.

Jako funkcja AFAICT jest zgodny z SVR4 PowerPC ABI (używany przez Linuksa na ppc32), PowerOpen ABI (używany np. Przez AIX) i OS X ABI. W szczególności polega on tylko na tym, że GPR 0 jest lotnym rejestrem scratch, a GPR 3 służy do zwracania „małych” wartości.

00000000 <get_endian>:
   0:   7c 00 00 a6     mfmsr   r0
   4:   54 03 0f fe     rlwinm  r3,r0,1,31,31
   8:   1c 63 00 0a     mulli   r3,r3,10
   c:   38 63 00 42     addi    r3,r3,66
  10:   4e 80 00 20     blr

Teraz wygląda to tak:

• MSR są wczytywane do rejestru GP 0; MSR zawiera w bicie 31 ustawienia endianizmu (0 = duży endian; 1 = mały endian);
• rlwinmEkstrakty prostu nieco: przyjmuje wartość w GPR0, R Otates l EFT do 1 miejsca (tak, że teraz w pozycji 0) i m zadaje się z 1 (maski generowany przez 31,31 ² ); wynik jest umieszczany w rejestrze GP 3;
• pomnóż wynik przez 10 i sumę 66 ( 'B') (10 to różnica między 'L'i'B' )
• w końcu wróć do dzwoniącego

Notatki

1. tak, pytanie wymaga wydruku , ale nie jest jasne, jak powinienem drukować rzeczy w asemblerze, które powinny działać niezmodyfikowane w różnych systemach operacyjnych. =)

2. dla zainteresowanych zobacz rlwinm dokumentację ; wiedząc prawie nic o PowerPC, uważałem tego rodzaju instrukcje za niezwykle interesujące.

   Aktualizacja 2018 : Raymond Chen publikuje serię o architekturze PowerPC, znajdziesz tutaj jego świetny post na temat rlwinmi przyjaciół.

Java 8, 96, 64 52 bajtów

()->(""+java.nio.ByteOrder.nativeOrder()).charAt(0);

Golf oparty na tej SO odpowiedzi . Wszystkie zasługi należą do @LeakyNun i @AlanTuning. Java utrzymuje pasmo przegranych.

96 bajtów:

 char e(){return java.nio.ByteOrder.nativeOrder().equals(java.nio.ByteOrder.BIG_ENDIAN)?'b':'l';}

64 bajty:

char e(){return(""+java.nio.ByteOrder.nativeOrder()).charAt(0);}

Untested b / c Nie mam dostępu do maszyny big-endian.

Perl, 38 36 bajtów

say+(pack"L",1 eq pack"V",1)?"L":"B"

Działa poprzez umieszczenie liczby w domyślnej kolejności bajtów w systemie i porównanie jej z liczbą spakowaną w kolejności bajtów little-endian.

(G) Dalej, 24 bajty

here $4200004C , c@ emit

Zakłada, że ​​komórki mają 32 bity (i że twój interpreter Forth obsługuje podstawowe prefiksy Gfortha ). Po prostu przechowuje liczbę 0x4200004C w pamięci, a następnie wyświetla bajt na dolnym końcu.

C, 34 bajty

Zakłada to kodowanie znaków ASCII

main(a){putchar(66+10**(char*)a);}

Zadzwoń bez argumentów.

Wyjaśnienie:

Na wezwanie abędzie 1. *(char*)adostęp do pierwszego bajtu a, który na platformach little-endian będzie wynosił 1, na platformach big-endian będzie wynosił 0.

Na platformach big-endian ten kod przekaże zatem 66 + 10 * 0 = 66 do putchar. 66 to kod ASCII dla B. Na platformach little-endian przekaże 66 + 10 * 1 = 76, co jest kodem ASCII L.

C #, 60 52 bajtów

C # jest w tym przypadku zaskakująco konkurencyjny.

char e=>System.BitConverter.IsLittleEndian?'L':'B';

Podziękowania dla Groo za składnię C # 6.

60 bajtów:

char e(){return System.BitConverter.IsLittleEndian?'L':'B';}

Julia, 24 19 bajtów

()->ntoh(5)>>55+'B'

Jest to anonimowa funkcja, która nie pobiera danych wejściowych i zwraca a Char. Aby go wywołać, przypisz go do zmiennej. Zakłada się, że liczby całkowite są 64-bitowe.

ntohFunkcja przekształca bajt wartości przekazanego do niej z sieciowej kolejności bajtów (big endian) do tej stosowanej przez komputer. Na dużych komputerach Endian ntohjest funkcja tożsamości, ponieważ nie ma konieczności konwersji. Na małych komputerach Endian bajty są zamieniane, więc ntoh(5) == 360287970189639680. Co jest również, być może bardziej czytelne, równe: 0000010100000000000000000000000000000000000000000000000000000000w systemie binarnym.

Jeśli poprawimy nieco wynik o ntoh(5)55, otrzymamy 0 na dużych komputerach Endian i 10 na małych komputerach Endian. Dodając to do stałej postaci 'B', otrzymamy odpowiednio 'B'lub 'L'dla dużych lub małych maszyn Endian.

Zaoszczędź 5 bajtów dzięki FryAmTheEggman i Dennis!

PHP 5.6, 41 31 bajtów (thx na isertusernamehere)

<?=unpack(S,"\x01\x00")[1]-1?B:L;

PHP 7, 41 bajtów

echo unpack('S',"\x01\x00")[1]-1?'B':'L';

Pomysł skradziony z: https://stackoverflow.com/a/24785578/2496717

Common Lisp, 27 bajtów

Testowany na SBCL i ECL. W przypadku podejścia przenośnego należy używać funkcji trywialnych .

(lambda()'L #+big-endian'B)

#+Notacja jest warunek odczytu czasu , który odczytuje następną postać tylko wtedy, gdy wyrażenie warunkowe ocenia się prawdą. Tutaj warunkiem jest cały #+big-endiantekst, co oznacza, że ​​test jest spełniony, jeśli :big-endiansłowo kluczowe należy do *FEATURES*listy (lista zawierająca między innymi informacje dotyczące platformy). Następujące wyrażenie to 'B, które jest albo odczytywane, albo pomijane zgodnie z wynikiem testu. Jeśli twoja platforma jest big-endian i piszesz powyższy formularz w REPL, jest tak, jakbyś napisał:

CL-USER>(lambda()'L 'B)

^{(NB. CL-USER>To monit)}

Ciało funkcji jest niejawne PROGN, co oznacza, że ​​zwracana jest tylko ocena ostatniego wyrażenia. Więc powyższe rzeczywiście zwraca symbol B. Jeśli jednak warunek czasu odczytu ma wartość false, formularz brzmi tak, jakby napisano:

CL-USER>(lambda()'L)

... który po prostu zwraca symbol L.

ARMv6 i nowsze wersje: 20 bajtów kodu maszynowego

0xE10F1000 : MRS   r0,CPSR        ; read current status register
0xE3110C02 : TST   r0,#1<<9       ; set Z flag if bit 9 set
0x03A0004C : MOVEQ r0,#'L'        ; return 'L' if Z clear
0x13A00042 : MOVNE r0,#'B'        ; return 'B' if Z set
0xEBxxxxxx : BL    putchar        ; print it (relative branch)

Nie przetestowano, ponieważ nie mam odpowiedniej maszyny do ręki. Bit 9 CPSR podaje aktualną endianiczność ładowania / przechowywania.

Perl 5, 21 + 1 = 22 bajtów

Uruchom z perl -E.

say ord pack(S,1)?L:B

Testowany na amd64 (little-endian) i mips (big-endian).

R, 28 23 bajtów

substr(.Platform$endian,1,1)

.Platform$endianzwraca, bigjeśli działa na big endian i littlejeśli jest mało. Tutaj, używając substr, zwraca pierwszą literę wyniku, więc albo balbol .

Jest endianto jedyny obiekt zaczynający się ode zawartego w obiekcie, .Platformmożemy go zmniejszyć dzięki częściowemu dopasowaniu do następującego 23-bajtowego kodu:

substr(.Platform$e,1,1)

Clojure, 46 44 bajtów

#(nth(str(java.nio.ByteOrder/nativeOrder))0)

Jest to funkcja korzystająca z wbudowanego oprogramowania Java w celu uzyskania endianizmu maszyny. Następnie uzyskać reprezentację ciąg tego, który będzie albo "LITTLE_ENDIAN"czy "BIG_ENDIAN"i wziąć pierwszy znak dowolny łańcuch jest wybrany i że powrotu.

Zaoszczędzono 2 bajty dzięki @ cliffroot .

Rubin, 3130 znaków.

puts [1].pack("s")>"\01"??L:?B

Hmm, musi być lepszy sposób. Policz 5 znaków mniej, jeśli znak nie musi być wyprowadzany, ponieważ myślę, że inne rozwiązania pomijają drukowanie. tzn. usuń część „puts”, jeśli nie chcesz niczego drukować.

Bash (i inne powłoki uniksowe), 32 (33) bajty

Pierwsza i druga próba:

case `echo|od` in *5*)echo B;;*)echo L;;esac # portable
[[ `echo|od` =~ 5 ]]&&echo B||echo L         # non-portable

Dzięki Dennisowi, krótsza wersja:

od<<<a|grep -q 5&&echo L||echo B  # non-portable
echo|od|grep -q 5&&echo B||echo L # portable

echoNarzędzie wysyła do nowej linii, o wartości sześciokątnym 0A, a nie innym wyjściu. Bo <<<atak jest 61 0A.

odNarzędzie domyślnie interpretuje jako wejście dwubajtowych słów, zero-wyściełane, jeśli liczba jest nieparzysta liczba bajtów i konwertuje do ósemkowym. Powoduje to, że wyjście echa jest interpretowane jako 0A 00, które jest konwertowane na 005000postać big-endian lub 000012little-endian. 61 0Astaje się 005141w little-endian i 060412big-endian. Pełne wyjście OD także adres i rozmiar danych co oznacza, że nie można używać 0, 1lub 2do testu.

Polecenie jest dobrze zdefiniowane, aby ujawnić endianizm systemu. Od standardu :

Kolejność bajtów używana podczas interpretacji wartości liczbowych jest zdefiniowana w implementacji, ale powinna odpowiadać kolejności, w jakiej stała odpowiedniego typu jest przechowywana w pamięci w systemie.

Uwagi dotyczące zgodności

Nie jestem pewien, czy wstawianie echo|odcudzysłowów bez podwójnych cudzysłowów wokół nich [co skutkuje trzema słowami do case] jest obsługiwane we wszystkich systemach. Nie jestem pewien, czy wszystkie systemy obsługują skrypty powłoki bez kończącego znaku nowej linii. Jestem w większości pewien, ale nie 100% zachowania OD po dodaniu bajtu wypełniającego w systemach big-endian. W razie potrzeby echo amożna go użyć w wersjach przenośnych. Wszystkie skrypty działają w bash, ksh i zsh, a te przenośne działają w desce rozdzielczej.

PHP, 16 bajtów

<?=pack(S,14)^B;

Wykorzystuje dwie sztuczki, które nie są używane w dwóch istniejących odpowiedziach PHP:

1. Wartość przekazywana do pack () lub unpack () może być dowolna, nie tylko 0 lub 1.
2. Bitowy operator XOR ( ^) działa na łańcuchach, a wynik jest tylko tak długi jak łańcuch krótszy, unikając potrzeby indeksowania łańcucha lub operatora trójskładnikowego.

Węzeł, 42 bajty

n=>require('os').endianness()[0]

Pro: jest wbudowany. Przeciw: nazwy właściwości są bardzo długie

PowerShell, 44 bajty

[char](66+10*[BitConverter]::IsLittleEndian)

Charakter 66 B, a później 10 znaków jest liczba 76 L. Wartość logiczna „prawda” staje się 1rzutowana na liczbę. BitConverterjest standardową klasą .NET.

Rakieta, 35 28 bajtów

(if(system-big-endian?)'B'L)

'Blub 'Lodpowiednio. Daj mi znać, jeśli nie jest to wystarczająco szczegółowe :)

PHP, 22 bajty

<?=ord(pack(S,1))?L:B;

Haskell (przy użyciu typów numerycznych ograniczonych tylko przez GHC), 75 bajtów

import Unsafe.Coerce
import GHC.Int
f="BL"!!fromEnum(unsafeCoerce 1::Int8)

(nie testowano na architekturze big-endian, ale wydaje się, że powinna działać!)

K, 15 bajtów

    ("bl")@*6h$-8!`
    ,"l"

Wyjaśnienie;

    From right to left;
    -8!`       /serialises the back tick and returns (0x010000000a000000f500)
    6h$-8!`    /This casts the result to `int which is type 6h(could have used `int$-8!`) - the result is (1 0 0 0 10 0 0 0 245 0i)
    *6h$-8!`   /* means first, we take the first item which is 1. Since it will be either 1 or 0, we can use it to index (@) into the two element list on the left i.e. ("bl")1 returns "l" and ("bl")0 returns b

Bash, 27 bajtów

iconv -tucs2<<<䉌|head -c1

䉌( U + 424C ) jest zakodowany jako trzy bajty UTF-8:E4 89 8C .

Zakłada się, że iconvużywa funkcji z glibc i że używane są ustawienia regionalne UTF-8.