Biorąc pod uwagę 5 różnych punktów na płaszczyźnie dwuwymiarowej, określ typ przekroju stożkowego utworzonego przez punkty. Wyjście powinno być jednym z circle, hyperbola, ellipse, lub parabola.

Zasady

• Punkty będą w ogólnej pozycji liniowej, co oznacza, że ​​żadne trzy punkty nie są współliniowe, a zatem przechodzący przez nie stożek będzie unikalny.
• Współrzędne 5 punktów będą liczbami dziesiętnymi od -10 do 10 włącznie.
• Precyzja wartości dziesiętnych / zmiennoprzecinkowych powinna być dokładnością rodzimego typu zmiennoprzecinkowego / dziesiętnego języka. Jeśli Twój język / typ danych to dowolna precyzja, możesz użyć 12 cyfr po przecinku jako maksymalnej wymaganej precyzji, zaokrąglając w kierunku zera (np 1.0000000000005 == 1.000000000000.).
• Kapitalizacja wyniku nie ma znaczenia.
• Wyprowadzanie, ellipsegdy sekcja stożkowa jest w rzeczywistości okręgiem, jest niedozwolone. Wszystkie koła są elipsami, ale musisz wyprowadzić najbardziej konkretny.

W przypadku niedokładności i precyzji zmiennoprzecinkowej:

Staram się, aby było to tak proste, jak to możliwe, aby problemy z niedokładnościami zmiennoprzecinkowymi nie przeszkadzały. Celem jest, gdyby typem danych była „magiczna nieskończona wartość precyzji” zamiast liczby zmiennoprzecinkowej / podwójnej, wówczas wszystko działałoby idealnie. Ale ponieważ „magiczna nieskończona wartość precyzji” nie istnieje, piszesz kod, który zakłada, że ​​twoje wartości są nieskończoną precyzją, a wszelkie problemy, które pojawiają się w wyniku niedokładności liczb zmiennoprzecinkowych, są cechami, a nie błędami.

Przypadki testowe

(0, 0), (1, 5), (2, 3), (4, 8), (9, 2) => hyperbola
(1.2, 5.3), (4.1, 5.6), (9.1, 2.5), (0, 1), (4.2, 0) => ellipse
(5, 0), (4, 3), (3, 4), (0, 5), (0, -5) => circle
(1, 0), (0, 1), (2, 1), (3, 4), (4, 9) => parabola

Matlab, 154 bajtów

p=input();c=null([p.^2 prod(p,2) p 1+p(:,1)*0]),s={'circle' 'ellipse' 'parabola' 'hyperbola'};s{3+sign(c(3)^2-4*c(1)*c(2))-~max(abs(c(3)),abs(c(1)-c(2)))}

Zapisano kilka bajtów dzięki sugestiom Suever.

Pobiera dane wejściowe jako [x1 y1;x2 y2;x3 y3; etc]. Wykorzystało to macierz Vandermonde'a i znajduje podstawę jej pustej przestrzeni, która zawsze będzie pojedynczym wektorem. Następnie oblicza dyskryminator i używa go do utworzenia indeksu od 1 do 4, który jest używany do uzyskania ciągu.

Nie golfowany:

p=input();
c=null([p.^2 prod(p')' p ones(length(p),1)]);
s={'circle' 'ellipse' 'parabola' 'hyperbola'};
s{3+sign(c(3)^2-4*c(1)*c(2))-~max(abs(c(3)),abs(c(1)-c(2)))}

sign(...)Część oblicza wyróżnika, dając 1 jeżeli jest dodatnia (hiperboli) -1 gdy ujemny (elipsa), oraz 0, gdy jest 0 (paraboli). W max(...)odejmuje 1 dalej, jeśli jest to koło. Tablice Matlab są indeksowane jednokrotnie, więc dodaj 3, aby podać wartości 1, 2, 3, 4, i użyj tego do indeksowania tablicy nazw sekcji stożkowych.

JavaScript (ES6), 316 323 347

p=>[1,2,4].some(x=>(d=D(Q=[[x&1,x&2,x&4,0,0,0],...p.map(([x,y])=>[x*x,x*y,y*y,x,y,1])]))?[a,b,c]=Q.map((v,i)=>D(Q.map((r,j)=>(r=[...r],r[i]=x*!j,r)))/d):0,D=m=>m[1]?m[0].reduce((r,v,i)=>r+(i&1?-v:v)*D(m.slice(1).map(r=>r.filter((a,j)=>j-i))),0):m)&&(d=b*b-4*a*c)?d<0?!b&c==a?'Circle':'Ellipse':'Hyperbola':'Parabola'

Każdy język lepiej dostosowany do obsługi macierzy i wyznacznika powinien uzyskać lepszy wynik (APL, J, CJAM, Jelly)

Odniesienia: Ogólna postać stożka , Pięć punktów określa stożek , Układ równań liniowych , Determinant

W płaszczyźnie kartezjańskiej ogólne równanie stożka jest

A*x*x + B*x*y + C*y*y + D*x + E*y + F = 0 

mając A, B lub C nie równe 0 (w przeciwnym razie jest to linia prosta)

A ... F to sześć nieznanych do znalezienia. Za pomocą pięciu par (x, y) możemy zbudować układ liniowy z pięcioma równaniami, a skalowanie usunie jeden wymiar. Oznacza to, że możemy ustawić jeden z A, B lub C na 1, jeśli nie jest to 0 (i wiemy, że co najmniej jeden nie jest równy 0).

Buduję i próbuję rozwiązać 3 systemy: najpierw próbuję A = 1. Jeśli nie jest możliwe do rozwiązania, to B = 1, a następnie C. (Może być lepszy sposób, ale to jest mój najlepszy w tym czasie)

Mając wartości A, B, C, możemy sklasyfikować stożkowy patrząc na dyskryminatora d=B*B-4*A*C

• d == 0 -> parabola
• d> 0 -> hiperbola
• d <0 -> elipsa, szczególnie (A == C i B == 0) -> okrąg

Mniej golfa

F=p=>(
  // Recursive function to find determinant of a square matrix
  D=m=>m[1]
    ?m[0].reduce((r,v,i)=>r+(i&1?-v:v)*D(m.slice(1).map(r=>r.filter((a,j)=>j-i))),0)
    :m,
  // Try 3 linear systems, coefficients in Q
  // Five equation made from the paramaters in p
  // And a first equation with coefficient like k,0,0,0,0,0,1 (example for A)  
  [1,2,4].some(
    x => (
      // matrix to calc the determinant, last coefficient is missing at this stage
      Q = [ 
        [x&1, x&2, x&4, 0,0,0] // first one is different
        // all other equations built from the params 
        ,...p.map( ([x,y]) => [x*x, x*y, y*y, x, y, 1] )
      ],
      d = D(Q), // here d is the determinant
      d && ( // if solvable  then d != 0
        // add missing last coefficient to Q
        // must be != 0 for the first row, must be 0 for the other
        Q.map( r=> (r.push(x), x=0) ),
        // solve the system (Cramer's rule), I get all values for A...F but I just care of a,b,c
        [a,b,c] = Q.map((v,i)=>D(Q.map(r=>(r=[...r],r[i]=r.pop(),r))) / d),
        d = b*b - 4*a*c, // now reuse d for discriminant
        d = d<0 ? !b&c==a ? 'Circle' : 'Ellipse' // now reuse d for end result
        : d ? 'Hyperbola' : 'Parabola'
      ) // exit .some if not 0
    ), d // .some exit with true, the result is in d
  )  
)

Test

F=p=>[1,2,4].some(x=>(d=D(Q=[[x&1,x&2,x&4,0,0,0],...p.map(([x,y])=>[x*x,x*y,y*y,x,y,1])]))?[a,b,c]=Q.map((v,i)=>D(Q.map((r,j)=>(r=[...r],r[i]=x*!j,r)))/d):0,D=m=>m[1]?m[0].reduce((r,v,i)=>r+(i&1?-v:v)*D(m.slice(1).map(r=>r.filter((a,j)=>j-i))),0):m)&&(d=b*b-4*a*c)?d<0?!b&c==a?'Circle':'Ellipse':'Hyperbola':'Parabola'

console.log=(...x)=>O.textContent+=x+'\n'

;[
 [[0, 0], [1, 5], [2, 3], [4, 8], [9, 2]]
,[[1.2, 5.3],[4.1, 5.6], [9.1, 2.5], [0, 1], [4.2, 0]]
,[[5, 0], [4, 3], [3, 4], [0, 5], [0, -5]]
,[[1, 0], [0, 1], [2, 1], [3, 4], [4, 9]]
].forEach(t=>console.log(t.join`|`+' => '+F(t)))

<pre id=O></pre>

Python - 234 bajty

import numpy as n
x=input()
d=[n.linalg.det(n.delete(n.array([[i*i,i*j,j*j,i,j,1]for i,j in x]),k,1))for k in range(6)]
t=d[1]**2-4*d[0]*d[2]
print"hyperbola"if t>0else"parabola"if t==0else"circle"if d[1]==0and d[0]==d[2]else"ellipse"

Nigdy wydrukować circlelub paraboladlatego, ti d[1]nigdy dokładnie uderzyć 0, ale PO powiedział, że było w porządku.

C 500

Moja odpowiedź JavaScript została przeniesiona do C. Aby sprawdzić, czy da się to zrobić.

Zastosowanie: odczyt 10 wartości ze standardowego wejścia

echo 1 0 0 1 2 1 3 4 4 9 | stożkowy

Wynik:

Parabola

Test (ideone)

double D(m,k)double*m;{double t=0;for(int s=1,b=1,x=0;x<6;x++,b+=b)k&b||(t+=s*m[x]*(k+b>62?1:D(m+6,k+b)),s=-s);return t;}i,u,h;double m[36],*t=m+6,w[6],s[3],b,d;main(){for(;i++<5;*t++=d*d,*t++=d*b,*t++=b*b,*t++=d,*t++=b,*t++=1)scanf("%lf%lf",&d,&b);for(u=4;u;u/=2)for(m[0]=u&1,m[1]=u&2,m[2]=u&4,d=D(m,0),h=0;d&&h<3;h++){for(i=0;i<6;i++)w[i]=m[i*6+h],m[i*6+h]=i?0:u;s[h]=D(m,0)/d;for(;i--;)m[i*6+h]=w[i];}b=s[1];d=b*b-4*s[0]*s[2];puts(d?d<0?!b&(s[2]==s[0])?"Circle":"Ellipse":"Hyperbola":"Parabola");}

Mniej golfa

// Calc determinant of a matrix of side d
// In the golfed code, d is fix to 6
double D(m, d, k)
double*m;
{
    int s = 1, b = 1, x = 0;
    double t = 0;
    for (; x < d; x++, b += b)
        k&b || (
            t += s*m[x] *(k+b+1==1<<d? 1: D(  m + d, d, k + b)), s = -s
        );
    return t;
}

double m[36],d, *t = m + 6, w[6], s[3], a, b, c;
i,u,h;
main()
{
    for (; i++ < 5; )
    {
        scanf("%lf%lf", &a, &b);
        *t++ = a*a, *t++ = a*b, *t++ = b*b, *t++ = a, *t++ = b, *t++ = 1;
    }
    for (u = 4; u; u /= 2)
    {
        m[0] = u & 1, m[1] = u & 2, m[2] = u & 4;
        d = D(m, 6, 0);
        if (d) 
            for (h = 0; h < 3; h++)
            {
                for (i = 0; i < 6; i++)
                    w[i] = m[i * 6 + h],
                    m[i * 6 + h] = i ? 0 : u;
                s[h] = D(m, 6, 0)/d;
                for (; i--; )
                    m[i * 6 + h] = w[i];
            }
    }
    a = s[0], b = s[1], c = s[2];
    d = b*b - 4 * a * c;
    puts(d ? d < 0 ? !b&(c == a) ? "Circle" : "Ellipse" : "Hyperbola" : "Parabola");
}

Sage, 247 bajtów

def f(p):
 for i in[1,2,4]:
  z=[i&1,i&2,i&4,0,0,0]
  M=matrix([z]+[[x*x,x*y,y*y,x,y,1]for x,y in p])
  try:A,B,C=(M\vector(z))[:3]
  except:continue
  d=B*B-4*A*C
  return['parabola','hyperbola','circle','ellipse'][[d==0,d>0,d<0and B==0and A==C,d<0].index(1)]

Wypróbuj online

Funkcja ta przyjmuje postać iterowalny z (x,y)parami wejścia próbuje obliczania wyróżnika każdej z 3 możliwych układów liniowych ( A=1, B=1i C=1), i przekazuje typ części stożkowej w oparciu o wartości wyróżnika, A, B, i C.

Prawdopodobnie jest jeszcze trochę do gry w golfa, ale teraz jestem zardzewiały z Sage i śpię, więc popracuję nad tym rano.