Biorąc pod uwagę listę z liczbą, wypisz następujące zakresy:

Wejście: [0, 5, 0]stanie się [0, 1, 2, 3, 4, 5, 4, 3, 2, 1, 0].

Jest to mapowanie zakresu przez tablicę, więc najpierw musimy utworzyć zakres [0, 5], który jest [0, 1, 2, 3, 4, 5]. Następnie używamy 5do utworzenia zakresu [5, 0]. Dołączone do naszej poprzedniej oferty, daje nam to:

[0, 1, 2, 3, 4, 5, 4, 3, 2, 1, 0]

Zobaczmy przypadek testowy z dwoma takimi samymi cyframi obok siebie:

[3, 5, 5, 3], ranges:

[3, 5] = 3, 4, 5
[5, 5] = 5 (actually [5, 5] due to overlapping)
[5, 3] = 5, 4, 3

To by nam dało [3, 4, 5, 5, 4, 3].

Niektóre inne przypadki testowe:

[1, 9] > [1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9]
[10, -10] > [10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1, 0, -1, -2, -3, -4, -5, -6, -7, -8, -9, -10]
[3, 0, 0, -3] > [3, 2, 1, 0, 0, -1, -2, -3]
[1, 3, 5, 7, 5, 3, 1, -1, -3] > [1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1, 0, -1, -2, -3]

Dane wejściowe zawsze będą miały co najmniej 2 liczby całkowite.

Najkrótsza odpowiedź wygrywa!

05AB1E, 1 bajt

Ÿ

Wypróbuj online!

Jak to działa

To jest wbudowane.

JavaScript, 99 95 93 bajtów

4 6 bajtów off dzięki @Neil .

a=>a.reduce((x,y)=>x.concat(b.map?b=y:[...Array(y<b?b-y:y-b||1)].map(_=>b+=y<b?-1:y>b)),b=[])

f=
a=>a.reduce(
    (x,y)=>
        x.concat(
            b.map?b=y
            :[...Array(y<b?b-y:y-b||1)]
                .map(_=>b+=y<b?-1:y>b)
        )
    ,b=[])


G.addEventListener('click',_=>O.innerHTML=f(JSON.parse(I.value)));

<input id=I value="[3,5,5,3]"><button id=G>Go</button><pre id=O>

JavaScript (SpiderMonkey 30+), 81 76 bajtów

([n,...a])=>[n,...[for(i of a)for(j of Array(i<n?n-i:i-n||1))n+=i<n?-1:i>n]]

Testowany w przeglądarce Firefox 44. Korzysta z niesamowitych możliwości destrukcji argumentów ES6 i interpretacji tablic ES7 (które niestety zostały usunięte ze specyfikacji ES7).

JavaScript (ES6) 66 72

Funkcja rekurencyjna, która wielokrotnie dodaje wartości do tablicy, aby wypełnić luki między liczbami bliskimi

f=l=>l.some((x,i)=>(z=l[i-1]-x)*z>1&&l.splice(i,0,x+z/2|0))?f(l):l

Test

f=l=>l.some((x,i)=>(z=l[i-1]-x)*z>1&&l.splice(i,0,x+z/2|0))?f(l):l

console.log=x=>O.textContent+=x+'\n'

;[[1,9],[10,-10],[3,0,0,-3],[1, 3, 5, 7, 5, 3, 1, -1, -3]]
.forEach(t=>console.log(t+' -> ' +f(t)))

<pre id=O></pre>

C, 120 + 12 = 132 bajty

i,j,k;f(a,n)int*a;{a[0]--;for(i=0;i<n-1;i++)for(k=0,j=a[i]-a[i+1]?a[i]:a[i]-1;j-a[i+1];)printf("%i ",j+=a[i+1]>j?1:-1);}

Przykładowe połączenie:

f(a,sizeof(a)/4);        // I've added 12 bytes because of ",sizeof(a)/4"

Testuj na żywo na ideone .

Python 2, 77 bajtów

lambda n:n[0:1]+sum([range(x,y,2*(y>x)-1)[1:]+[y]for(x,y)in zip(n,n[1:])],[])

Wypróbuj online

Dzięki Neilowi, DenkerAffe i Erwanowi za wskazanie ulepszeń, których mi brakowało

Perl, 47 bajtów

Zawiera +3 dla -p(kod zawiera $'więc spację i -też się liczy)

Podaj listę numerów na STDIN:

fluctuating.pl <<< "3 5 5 3"

fluctuating.pl:

#!/usr/bin/perl -p
($n=$&+($'<=>$&))-$'&&s/\G/$n / while/\S+ /g

Zmienna tymczasowa i wszystkie te nawiasy wydają się nieoptymalne ...

Haskell, 63 55 bajtów

g(a:b:r)=[a|a==b]++[a..b-1]++[a,a-1..b+1]++g(b:r)
g x=x

Przykład użycia: g [3,5,5,3]->[3,4,5,5,4,3] .

To modyfikacja mojej odpowiedzi na powiązane wyzwanie . Ponownie, główna praca jest wykonywana przez połączenie listy od agóry do b-1i od adołu do b+1(gdzie jedna lista będzie pusta) i wywołanie rekurencyjne. Aby obsłużyć a==bprzypadek, w którym obie listy są puste, przygotowujemy, [a|a==b]która ocenia, [a]czy a==bi []inaczej.

R, 86 82 75 bajtów

function(x)rep((y<-rle(unlist(Map(seq,head(x,-1),x[-1]))))$v,pmax(1,y$l-1))

zapisano 4 bajty przy użyciu rep not rep.int (kod golfa nie wydajność!) zapisano kolejne 7 bajtów przy użyciu wbudowanego częściowego dopasowania podczas używania $(i zwijania definicji funkcji do 1 wiersza

Rubin, 116 82 bajtów

->n{o,*m=n;o=[o];m.zip(n).map{|t,u|o+=[[u],[*u+1..t],[*t..u-1].reverse][t<=>u]};o}

Mój pierwszy golf.

Edycja: Wielkie dzięki za niesamowite sugestie.

Japt , 12 bajtów

Zaoszczędź 16 bajtów dzięki @ETHproductions !

ä!õ ËsE©DÊ>1

Przetestuj online

Perl 6, 94 bajtów

Nie jestem z tego bardzo zadowolony, prawdopodobnie później zrobię kolejne zdjęcie

{reduce {|@^a[0..*-2],|@^b},map {@_[0]!= @_[1]??(@_[0]...@_[1])!!(@_[0],@_[1])},.rotor(2=>-1)}

PHP 5.4, 86 bajtów

Jest to przeznaczone do użycia jako dołączony plik, który zwraca wynik.

Wartości są przekazywane jako parametry wiersza polecenia.

<?for($i=1;$i<$argc-1;$R=array_merge($R?:[],range($argv[$i++],$argv[$i++])));return$R;

Niezupełnie ładne czy coś, ale spełnia swoje zadanie.

Python 3 , 76 bajtów

Pierwsza próba odpowiedzi w języku Python. Podstawową ideą jest wielokrotne identyfikowanie par w sekwencji, w których różnica jest większa niż krok i wstawianie jednego (i tylko jednego) dodatkowego elementu, aby zakończyć sekwencję we właściwym kierunku. Powtarzaj, aż wszystkie różnice między kolejnymi elementami będą wynosić od +1 do -1.

d=diff
while any(d(x)**2>1):i=argmax(d(x)**2);x[:i+1]+=[x[i]+sign(d(x)[i])]

Wypróbuj online!

Lua, 156 bajtów

Funkcja, która pobiera tablicę w parametrze i zwraca tablicę rozszerzoną.

function f(t)r={}for i=2,#t
do x,y=t[i-1],t[i]r[#r+1]=x==y and x or nil
z=x>y and-1or 1
x=x==r[#r]and x+z or x
for j=x,y,z
do r[#r+1]=j end end
return r end

Bez golfa i wyjaśnienia

function f(t)
  r={}                        -- Initialise an empty array
  for i=2,#t                  -- Iterate over the parameter array
  do
    x,y=t[i-1],t[i]           -- x and y are shorter names than t[i-1]
    r[#r+1]=                  -- when there's a range like [5,5]
      x==y and x or nil       -- put this number once in the array
    z=x>y and-1or 1         -- determine the step value
    x= x==r[#r]               -- prevent repeating the last value of r
          and x+z or x        -- by incrementing/decrementing x
    for j=x,y,z               -- iterate from t[i-1] to t[i] by step z (-1 or 1)
    do
      r[#r+1]=j               -- put j into the array r
    end
  end
  return r                    -- return the extended array
end

Dla ułatwienia możesz użyć poniższej funkcji, aby wydrukować tablicę zwróconą przez f().

function printArray(t)
  print("["..table.concat(t,",").."]")
end

Podczas testowania tego zgłoszenia możesz je nazwać:

printArray(f( {0,5,0,3,4,4,7,3,-3} ))
> [0,1,2,3,4,5,4,3,2,1,0,1,2,3,4,4,5,6,7,6,5,4,3,2,1,0,-1,-2,-3]

Mathcad, 62 „bajty”

Ponieważ Mathcad używa 2D „tablicy” i operatorów specjalnych (np. Operatora sumowania, operatora całkującego) i zapisuje w formacie XML, rzeczywisty arkusz roboczy może zawierać kilkaset (lub więcej) znaków. Na potrzeby Code Golf podjąłem „liczbę bajtów” Mathcada, która jest liczbą znaków lub operatorów, które użytkownik musi wprowadzić, aby utworzyć arkusz.

Przekształcenie definicji funkcji w prosty program i zastąpienie zmiennej lst nazwą pojedynczego znaku daje w sumie 62 „bajty”. Dzięki tej funkcji, używając pojedynczego znaku zamiast pełnej nazwy, zwiększa się on do 65 „bajtów” w definicji i kolejnych 4 „bajtów” dla każdego wywołania (zakładając, że utworzenie samej listy nie jest uwzględnione w całym bajcie count (Korzystanie z wbudowanych tabel Mathcada to kolejny sposób wprowadzania listy).

PHP, 144 bajty

function f($r){$m=[];for($i=0;++$i<count($r);){$d=array_pop($m);$n=$r[$i];$p=$r[$i-1];$m=array_merge($m,$p==$n?[$p,$n]:range($p,$n));}return$m;}

function f($r) {
  $m = [];
  for ($i=0; ++$i < count($r); ) {
    $d = array_pop($m);
    $n = $r[$i];
    $p = $r[$i-1];
    $m = array_merge($m, $p==$n ? [$p,$n]
                                : range($p,$n));
  }
  return $m;
}

f([ bound1, bound2, bound3, ... ]);

[int, int, int, int, ...]

Jest niechlujny i gruby, a później postaram się go zoptymalizować. Tworzy range()z każdej pary sąsiednich par wartości, a następnie łączy je ze sobą (po popoderwaniu końca poprzedniej kumulatywnej Array).

Perl6, 21

.join jest skrótem od $ _. join

say EVAL .join: "..."

Test (rakudo)

perl6 -MMONKEY-SEE-NO-EVAL -e'say EVAL @*ARGS.join: "..."' 1 3 5 7 5 3 1 -1 -3

Wynik

(1 2 3 4 5 6 7 6 5 4 3 2 1 0 -1 -2 -3)

Galaretka , 10 bajtów

,r⁼?2\Ṗ;¥/

Wypróbuj online!

R , 74 bajty

Kolejne rozwiązanie R.

function(x){b=x[1];z=c();for(a in x[-1]){z=c(z,c(b:(a-sign(a-b))));b=a};z}

Wypróbuj online!