Układanie bloków

Biorąc pod uwagę listę bloków do upuszczenia w określonych punktach, wypisz wysokość wynikowej „wieży”.

Najlepszym sposobem wyjaśnienia tego wyzwania jest podanie przykładu. Wejście będzie listą liczb całkowitych 2n reprezentujących n bloków. Pierwsza liczba całkowita to pozycja x bloku, indeksowana 0, a druga to szerokość bloku. Na przykład dane wejściowe 2 4reprezentują blok (ze współrzędnymi x oznaczonymi poniżej):

  ####
0123456789

Powiedzmy, że dane wejściowe są 2 4 4 6. Oznacza to, że jeden blok przy x = 2 o szerokości 4, a jeden przy x = 4 o szerokości 6:

    ######
  ####

Zauważ, że a.) Bloki zawsze „spadają” z samego szczytu wieży, a b.) Bloki nigdy nie „przewracają się” (tzn. Zawsze się równoważą). Zatem wejście 2 4 4 6 12 1reprezentuje:

    ######
  ####      #

Zauważ, że ostatni blok spadł aż do „ziemi”.

Ostatecznym wynikiem powinna być maksymalna wysokość wieży przy każdej wartości x, aż do największej. Dlatego dane wejściowe 2 4 4 6 12 1powinny dawać wynik 0011222222001:

    ######
  ####      #
0011222222001

Dane wejściowe mogą być podawane jako ciąg oddzielony spacjami / przecinkami, tablica liczb całkowitych lub argumenty funkcji / wiersza poleceń. Pozycje bloku (wartości x) zawsze będą liczbami całkowitymi 0 lub większymi, szerokość zawsze będzie liczbą całkowitą 1 lub większą, i zawsze będzie co najmniej jeden blok.

Dane wyjściowe można podać jako pojedynczy ciąg oddzielony znakami nienumerycznymi (np. "0, 0, 1, ..."), Pojedynczy ciąg zawierający wszystkie cyfry (np. "001..." - maksymalna wysokość to 9 lub mniej) lub tablicy liczb całkowitych.

Ponieważ jest to code-golf , wygra najkrótszy kod w bajtach.

Przypadki testowe:

In                                   Out
---------------------------------------------------------
2 4 4 6 12 1                         0011222222001
0 5 9 1 6 4 2 5                      1133333222
0 5 9 1 2 5 6 4                      1122223333
0 5 2 5 6 4 9 1                      1122223334
20 1 20 1 20 1                       00000000000000000003
5 5                                  000011111
0 2 1 2 2 2 3 2 4 2 5 2 6 2 7 2 8 4  123456789999

CJam, 34 30 bajtów

Lq~2/{eeWf%e~_2$:).*:e>f*.e>}/

Dane wejściowe jako tablica w stylu CJam, dane wyjściowe jako ciąg cyfr.

Uruchom wszystkie przypadki testowe.

Oto dwa warianty innego pomysłu, ale obecnie jest on o 2 bajty dłuższy:

Lq~2/{_:\3$><0+:e>)aeez.*e_.e>}/
LQ~2/{_:\3$><0+:e>)aeez.+e~.e>}/

Python 3, 89

def f(a):
 h=[]
 while a:x,w,*a=a;h[:x+w]=(h+[0]*x)[:x]+[max(h[x:x+w]+[0])+1]*w
 return h

Wypróbuj online .

Funkcja pobiera i zwraca listę liczb całkowitych.

def f(a):                       # input as list of integers
  h=[]                          # list of heights
  while a:                      # while there's input left
    x,w,*a=a;                   # pop first 2 integers as x and w

    h[:x+w]=                    # change the heights between 0 and x+w
      (h+[0]*x)[:x]+            # left of x -> unchanged but padded with zeros
      [max(h[x:x+w]+[0])+1]*w   # between x and x+w -> set to the previous max + 1

  return h                      # return the list of heights

Rubin, 88 87 bajtów

f=->i{o=[]
(s,l,*i=i
r=s...s+l
o[r]=[([*o[r]]+[0]).max+1]*l
o.map! &:to_i)while i[0]
o}

Wypróbuj online.

Zainspirowany odpowiedzią grc, ale w innym języku i tylko nieco krótszy.

Wyjaśnienie:

f=->i                        # lambda with parameter i, expects array of ints
{
    o=[]                     # output
    (
        s,l,*i=i             # pop start and length
        r = s...s+l          # range is used twice, so shorten it to 1 char
        o[r] =
            [(
                    [*o[r]]  # o[r] returns nil if out of bounds, so splat it into another array
                    +[0]     # max doesn't like an empty array, so give it at least a 0
            ).max+1]*l       # repeat max+1 to fill length
        o.map! &:to_i        # replace nil values with 0
    ) while i[0]             # i[0] returns nil when i is empty, which is falsy
    o                        # return o
}

APL, 79 bajtów

{⊃{o←(z←(≢⍵)⌈a←+/⍺)↑⍵⋄e←(z↑(-a)↑⍺[1]⍴1)⋄o+0⌈o-⍨e×e⌈.+e×o}/⌽(⊂⍬),↓(⌽2,0.5×≢⍵)⍴⍵}

Dane wejściowe jako tablica APL, dane wyjściowe jako tablica cyfr APL.

Java 1.8, 351 329 bajtów

Nie jestem podekscytowany tą pierwszą próbą - jestem pewien, że podwójna pętla i wszystkie te liczby całkowite.valueOf mogą być jeszcze bardziej zagrane w golfa.

interface B{static void main(String[]x){Byte b=1;int i=0,s,c,m=0,h,a=x.length,t[];for(;i<a;){s=b.valueOf(x[i++]);c=b.valueOf(x[i++]);m=m>s+c?m:s+c;}t=new int[m];for(i=0;i<a;){h=0;s=b.valueOf(x[i++]);c=b.valueOf(x[i++]);for(m=s;m<s+c;m++)if(t[m]>=h)h=t[m]+1;for(m=s;m<s+c;)t[m++]=h;}for(i=0;i<t.length;)System.out.print(t[i++]);}}

Nie golfił

interface B {
static void main(String[]x){
    int start, count, maxWidth=0, height, args=x.length, totals[];
    Byte b=1;
    for (int i=0; i<args;){
        start = b.valueOf(x[i++]);
        count = b.valueOf(x[i++]);
        maxWidth = maxWidth>start+count ? maxWidth : start+count; 
    }
    totals=new int[maxWidth];
    for (int i=0; i<args;){
        height=0;
        start = b.valueOf(x[i++]);
        count = b.valueOf(x[i++]);
        for (int j = start; j<start+count; j++) {
            if (totals[j]>=height) {
                height=totals[j]+1;
            }
        }
        for (int j = start; j<start+count; j++) {
            totals[j] = height;
        }
    }
    for (int i=0;i<totals.length; i++){
        System.out.print(totals[i]);
    }
}
}