W typografii licznik to obszar litery, który jest całkowicie lub częściowo otoczony postacią literową lub symbolem. Zamknięty licznik to licznik całkowicie zamknięty literą lub symbolem. Musisz napisać, że program pobiera ciąg wejściowy i wypisuje całkowitą liczbę zamkniętych liczników w tekście.

Twój wkład:

• Może być wejściem wiersza poleceń lub STDIN, ale musisz określić, które.

• Będzie składał się wyłącznie z drukowalnych znaków ASCII, co oznacza wszystkie wartości ASCII od 32 do 126 włącznie. Dotyczy to spacji. Więcej informacji.

Teraz różni się to nieznacznie w zależności od czcionek. Na przykład czcionka, którą czytasz, uważa, że ​​„g” ma jeden zamknięty licznik, podczas gdy czcionka Google ma „g” z dwoma zamkniętymi licznikami. Aby nie było to problemem, oto oficjalna liczba zamkniętych liczników na postać.

Wszystkie symbole bez zamkniętych liczników:

 !"'()*+,-./12357:;<=>?CEFGHIJKLMNSTUVWXYZ[\]^_`cfhijklmnrstuvwxyz{|}~

Pamiętaj, że obejmuje to miejsce.

Oto wszystkie symbole z jednym zamkniętym licznikiem:

#0469@ADOPQRabdegopq

A oto wszystkie symbole z 2 zamkniętymi licznikami:

$%&8B

I na koniec, oto kilka przykładowych danych wejściowych i wyjściowych.

Programming Puzzles and Code-Golf powinien wydrukować 13

4 8 15 16 23 42 powinien wydrukować 5

All your base are belong to us powinien wydrukować 12

Standard loopholes apply powinien wydrukować 12

Shortest answer in bytes is the winner! powinien wydrukować 8

Pyth, 31 bajtów

sm@tjC"cúÁ-ÈN%³rØ|­"3Cdz

Demonstracja.

Pamiętaj, że kod może nie być wyświetlany poprawnie ze względu na użycie znaków spoza ASCII. Prawidłowy kod znajduje się pod linkiem.

Zrobiłem tabelę danych wyjściowych pożądaną dla każdego znaku wejściowego, obróciłem ją o 32, aby skorzystać z modułowego indeksowania Pytha, utknąłem 1 na początku i zinterpretowałem ją jako liczbę podstawową 3, podając liczbę 2229617581140564569750295263480330834137283757. Następnie przekonwertowałem ten numer na bazę 256 i przekonwertowałem go na ciąg znaków, który jest ciągiem użytym w odpowiedzi.

Python 3, 63

print(sum(map(input().count,"#0469@ADOPQRabdegopq$%&8B$%&8B")))

Proste podejście. Iteruje po każdej postaci zamkniętym licznikiem, sumując liczbę wystąpień, robiąc to dwukrotnie dla postaci z dwoma zamkniętymi licznikami. Zamiast tego miałby taką samą długość

"#0469@ADOPQRabdegopq"+"$%&8B"*2

Python 3 jest potrzebny, aby tego uniknąć raw_input.

CJam, 41 39 37 34 bajtów

"$%&8Badopq#0469@Rbeg"_A<eu+qfe=1b

Dzięki @ jimmy23013 za grę w golfa z 3 bajtów!

Wypróbuj online.

Jak to działa

"$%&8Badopq#0469@Rbeg"             e# Push that string.
                      _A<          e# Retrieve the first 10 characters.
                         eu+       e# Convert to uppercase and append.
                                   e# This pushes "$%&8Badopq#0469@Rbeg$%&8BADOPQ".
                            q      e# Read from STDIN.
                             fe=   e# Count the occurrences of each character. 
                                1b e# Base 1 conversion (sum).

sed, 51

Przy pomocy gry w golfa od @manatwork i @TobySpeight:

s/[$%&8B]/oo/g
s/[^#0469@ADOPQRabdegopq]//g
s/./1/g

Dane wejściowe ze STDIN. Mając na uwadze to meta-pytanie , wynik jest jednoznaczny:

$ echo 'Programming Puzzles and Code-Golf
4 8 15 16 23 42
All your base are belong to us
Standard loopholes apply
Shortest answer in bytes is the winner!' | sed -f countercounter.sed
1111111111111
11111
111111111111
111111111111
11111111
$ 

Perl, 41

$_=y/#0469@ADOPQRabdegopq//+y/$%&8B//*2

41+1 znaków dla -pflagi.

Używa y /// do liczenia znaków.

echo 'Programming Puzzles and Code-Golf' | perl -pe'$_=y/#0469@ADOPQRabdegopq//+y/$%&8B//*2'

GNU APL, 39 bajtów

+/⌈20÷⍨26-'$%&8B#0469@ADOPQRabdegopq'⍳⍞

Wypróbuj online w GNU APL.js .

Jak to działa

                                      ⍞ Read input.
          '$%&8B#0469@ADOPQRabdegopq'⍳  Compute the indexes of the input characters
                                        in this string. Indexes are 1-based.
                                        26 == 'not found'
       26-                              Subtract each index from 26.
   20÷⍨                                 Divide those differences by 20.
  ⌈                                     Round up to the nearest integer.
+/                                      Add the results.

JavaScript, 86

I / O przez wyskakujące okienko. Uruchom fragment w dowolnym d najnowszej przeglądarki do testu.

for(c of prompt(t=0))c='$%&8B#0469@ADOPQRabdegopq'.indexOf(c),~c?t+=1+(c<5):0;alert(t)

K, 54 43 42 37 bajtów

+//(30#"$%&8B#0469@ADOPQRabdegopq"=)'

Odetnij 5 bajtów dzięki @JohnE!

Starsza wersja:

f:+/(#&"#0469@ADOPQRabdegopq$%&8B$%&8B"=)'

Oryginalny:

f:+/{2-(5="$%&8B"?x;20="#0469@ADOPQRabdegopq"?x;0)?0}'

C, 127 bajtów

n;f(char*i){char*o="#0469@ADOPQRabdegopq",*t="$%&8B";for(;*i;i++)if(strchr(o,*i))n++;else if(strchr(t,*i))n+=2;printf("%d",n);}

Całkiem proste. Wersja bez golfa:

int num = 0;
void f(char* input)
{
    char *one="#0469@ADOPQRabdegopq";
    char *two="$%&8B";

    for(;*input;input++)
        if(strchr(one, *input))     //If current character is found in first array
            num ++;
        else if(strchr(two, *input))//If cuurent character is found in second array
            num += 2;

    printf("%d", num);
}

Sprawdź to tutaj

Jeśli argumenty funkcji nie są dozwolone, stdinwersja zajmuje do 141 bajtów:

n;f(){char*o="#0469@ADOPQRabdegopq",*t="$%&8B",i[99],*p;gets(i);for(p=i;*p;p++)if(strchr(o,*p))n++;else if(strchr(t,*p))n+=2;printf("%d",n);}

Zauważ, że powyższa wersja zakłada, że ​​dane wejściowe mają długość 98 znaków.

Sprawdź to tutaj

Wersja argumentów wiersza polecenia (143 bajty):

n;main(c,v)char**v;{char*o="#0469@ADOPQRabdegopq",*t="$%&8B",*p=v[1];for(;*p;p++)if(strchr(o,*p))n++;else if(strchr(t,*p))n+=2;printf("%d",n);}

Sprawdź to tutaj

Python 2, 96 90 75 67 + 2 = 69 bajtów

Nie mogę wymyślić innego sposobu na zrobienie tego ... tak myślałem, dopóki nie zobaczyłem rozwiązania xnor. I tak opublikuję to, co miałem.

Dzięki FryAmTheEggman za oszczędność 6 bajtów

Dobra, teraz jestem z tego zadowolony.

Dzięki xnor za szukanie sztuczki, oszczędność 4 bajtów.

Dodano dwa bajty, ponieważ dane wejściowe muszą być ujęte w cudzysłów.

print sum('#0469@ADOPQRabdegopq$%&8B'.find(x)/20+1for x in input())

Java, 162

class C{public static void main(String[]a){System.out.print(-a[0].length()+a[0].replaceAll("[#0469@ADOPQRabdegopq]","..").replaceAll("[$%&8B]","...").length());}}

Dobrze, jeśli ma to być pełny program ... To tylko jedna linijka, która dopasowuje znaki i zastępuje je dłuższym ciągiem. Następnie zwraca różnicę długości w stosunku do oryginału. Niestety, java tak naprawdę nie ma niczego, co by tylko policzyło liczbę dopasowań.

Oto podział linii:

class C{
    public static void main(String[]a){
        System.out.print(
                -a[0].length() +
                a[0].replaceAll("[#0469@ADOPQRabdegopq]","..")
                .replaceAll("[$%&8B]","...")
                .length()
                        );
    }
}

Pyth - 35 bajtów

Używa oczywistej metody w pierwszym + * 2 w drugim. Dzięki @FryTheEggman.

s/Lz+"#0469@ADOPQRabdegopq"*2"$%&8B

Wypróbuj tutaj online .

JavaScript, 114 95 bajtów

alert(prompt().replace(/[#046@ADOPQRabdegopq]/g,9).replace(/[$%&8B]/g,99).match‌​(/9/g).length)

Dzięki Ismael Miguel za pomoc w golfa.

Ruby, 59 bajtów

a=gets;p a.count('#0469@ADOPQRabdegopq')+2*a.count('$%&8B')

Dane wejściowe z wiersza poleceń lub standardowego wejścia. Najkrótszy jak dotąd przy użyciu nieezoterycznego języka.

Aktualizacja: chilemagic mnie pokonał

Siatkówka , 44 bajty

1

[#0469@ADOPQRabdegopq]
1
[$%&8B]
11
[^1]
<empty line>

Daje wynik jednostkowy.

Każda linia powinna przejść do własnego pliku lub możesz użyć -sflagi. Na przykład:

> echo "pp&cg"|retina -s counter
11111

Pary linii (wzór - pary zastępcze) wykonują następujące kroki podstawiania:

• Usuń 1„s
• Zamień 1-licznik liter na 1
• Zamień 2-licznikowe litery na 11
• Usuń wszystko oprócz 1„s”

J, 43

Jako funkcja:

   f=:[:+/[:,30$'$%&8B#0469@ADOPQRabdegopq'=/]
   f 'text goes here'
6

46 bajtów (wiersz poleceń)

Jako samodzielny program wiersza poleceń:

echo+/,30$'$%&8B#0469@ADOPQRabdegopq'=/>{:ARGV

Zapisz powyższą linię jako counter2.ijsi wywołaj z linii poleceń:

$ jconsole counter2.ijs 'Programming Puzzles and Code Golf'
13

Julia, 77 74 bajtów

t=readline();length(join(t∩"#0469@ADOPQRabdegopq")*join(t∩"\$%&8B")^2)

Odczytuje tekst ze STDIN i drukuje wynik do STDOUT.

Niegolfowane + wyjaśnienie:

# Read text from STDIN
t = readline()

# Print (implied) to STDOUT the length of the intersection of t with the
# 1-closed counter list joined with the duplicated intersection of t with
# the 2-closed counter list
length(join(t ∩ "#0469@ADOPQRabdegopq") * join(t ∩ "\$%&8B")^2)

Przykład:

julia> t=readline();length(join(t∩"#0469@ADOPQRabdegopq")*join(t∩"\$%&8B")^2)
Programming Puzzles and Code Golf
13

rs , 56 bajtów

_/
[#0469@ADOPQRabdegopq]/_
[$%&8B]/__
[^_]/
(_+)/(^^\1)

Demo na żywo.

GNU APL, 37 znaków

+/,⍞∘.=30⍴'$%&8B#0469@ADOPQRabdegopq'

skonstruuj wektor znaków, który zawiera dwa znaki licznika dwa razy (30⍴)

porównaj każdy znak wejściowy z każdym znakiem w wektorze (∘. =)

podsumuj zniszczone mecze (+ /,)

JavaScript 159 , 130 bajtów

function c(b){return b.split("").map(function(a){return-1!="$%&8B".indexOf(a)?2:-1!="#0469@ADOPQRabdegopq".indexOf(a)?1:0}).reduce(function(a,b){return a+b})};

unminified:

function c(b) {
    return b.split("").map(function(a) {
        return -1 != "$%&8B".indexOf(a) ? 2 : -1 != "#0469@ADOPQRabdegopq".indexOf(a) ? 1 : 0
    }).reduce(function(a, b) {
        return a + b
    })
};

Za pomocą @ edc65:

function c(b){return b.split('').reduce(function(t,a){return t+(~"$%&8B".indexOf(a)?2:~"#0469@ADOPQRabdegopq".indexOf(a)?1:0)},0)}

Haskell, 117

a="#0469@ADOPQRabdegopq"
b="$%&8B"
c n[]=n
c n(x:s)
 |e a=f 1
 |e b=f 2
 |True=f 0
 where
 e y=x`elem`y
 f y=c(n+y)s

c jest funkcją c :: Int -> String -> Int która pobiera licznik i ciąg i przechodzi przez ciąg po jednej literze sprawdzając, czy bieżąca litera należy do tablicy 1-punktowej lub tablicy 2-punktowej i po inkrementacji wywołuje samą resztę ciągu licznik odpowiednią kwotę.

Zadzwoń z licznikiem = 0 w ghci:

ghci> c 0 "All your base are belong to us"
12

C #, 157

void Main(string s){int v=0;v=s.ToCharArray().Count(c=>{return "#0469@ADOPQRabdegopq".Contains(c)||"$%&8B".Contains(c)?++v is int:false;});Console.Write(v);}

Nie golfowany:

void Main(string s)
{
    int v = 0;

    v = s.ToCharArray()
    .Count(c => 
    {
        return "#0469@ADOPQRabdegopq".Contains(c) || "$%&8B".Contains(c) ? ++v is int:false;
    });

    Console.Write(v);
}

Konwertowanie ciągu znaków na tablicę znaków, a następnie sprawdzanie, czy każdy znak znajduje się w dowolnym liczniku. Jeśli jest w drugim, po prostu ponownie zwiększam licznik.

Erlang, 103 bajty

Jest to kompletny program, który działa przy użyciu escript. Pierwszy wiersz pliku musi być pusty (dodanie 1 bajtu).

main([L])->io:write(c(L,"#0469@ADOPQRabdegopq")+2*c(L,"$%&8B")).
c(L,S)->length([X||X<-L,S--[X]/=S]).

Przykładowy przebieg:

$ escript closed.erl 'Shortest answer in bytes is the winner!'
8$

C, 99 bajtów

n;f(char*i){for(char*o="#0469@ADOPQRabdegopq$%&8B",*t=o+20;*i;)n+=2-!strchr(o,*i)-!strchr(t,*i++);}

Wyjaśnienie

Dalej grałem w golfa odpowiedź Cool Guy ; zajęło to zbyt długo, aby być komentarzem. Zamiast if/ elseskorzystałem z !konwersji wskaźnika na bool. Dodałem także opcję owłączenia, taby dodać „jest w o” i „jest w t” dla całkowitej liczby liczników.

Rozszerzony kod

#include <string.h>
int num = 0;

void f(char* input)
{
    char *one = "#0469@ADOPQRabdegopq"  "$%&8B";
    char *two = strchr(one, '$');

    while (*input) {
        num += 2 - !strchr(one, *input) - !strchr(two, *input));
        ++input;
    }
}

Wyjście jest włączone num, które należy wyczyścić przed każdym połączeniem.

Program testowy i wyniki

#include <stdio.h>
int main() {
    const char* a[] = {
        "Programming Puzzles and Code-Golf",
        "4 8 15 16 23 42",
        "All your base are belong to us",
        "Standard loopholes apply",
        "Shortest answer in bytes is the winner!",
        NULL
    };
    for (const char** p = a;  *p;  ++p) {
        n=0;f(*p);
        printf("%3d: %s\n", n, *p);
    }
    return 0;
}

 13: Programming Puzzles and Code-Golf
  5: 4 8 15 16 23 42
 12: All your base are belong to us
 12: Standard loopholes apply
  8: Shortest answer in bytes is the winner!
 37: n;f(char*i){for(char*o="#0469@ADOPQRabdegopq$%&8B",*t=o+20;*i;)n+=2-!strchr(o,*i)-!strchr(t,*i++);}

Sam kod zawiera 37 liczników według własnej miary.