Co jest następne?


15

Biorąc pod uwagę rozdzieloną spacjami listę liczb całkowitych, Twoim zadaniem jest znalezienie następnej liczby całkowitej w sekwencji. Każda liczba całkowita, w sekwencji jest wynikiem nakładania pojedynczej operacji matematycznych ( +, -, *i /) do poprzedniej liczby całkowitej, a każda sekwencja składa się z szeregu zmiennych takich operacji (ale nie więcej niż 10). Żadna sekwencja nie będzie dłuższa niż połowa długości sekwencji liczb całkowitych, więc każda sekwencja operacji pojawi się co najmniej dwa razy w celu potwierdzenia.
Dane wejściowe będą przesyłane przez stdin (lub w promptprzypadku rozwiązań JavaScript).

Oto kilka objaśniających przykładów.

Wejście:

1 3 5 7 9 11

Wynik:

13

Dość łatwe, tym razem. Wszystkie wartości są poprzednimi wartościami +2.

Wejście:

1 3 2 4 3 5 4 6 5 7 6

Ouput:

8

Dwa kroki w tej kolejności, +2a następnie -1.

Wejście:

2 6 7 3 9 10 6 18 19 15 45 46

Wynik:

42

Trzy kroki - *3, +1, -4.

Przypadki testowe

Oto kilka kolejnych przypadków testowych:

Wejście:

1024 512 256 128 64 32 16

Wynik:

8

Wejście:

1 3 9 8 24 72 71 213 639

Wynik:

638

Wejście:

1 2 3 4 5 2 3 4 5 6 3 4 5 6 7

Wynik:

4

Wejście:

1 2 4 1 3 9 5 8 32 27 28 56 53 55 165 161 164 656 651 652 1304

Wynik:

1301

Mam niefarmowane rozwiązanie Scala (42 linie), które opublikuję za kilka dni.

To jest golf golfowy - wygrywa najkrótsza odpowiedź.


Czy podział jest gwarantowany, aby był dokładny?
— Peter Taylor

@ Peter Tak. Każdy krok da liczbę całkowitą.
— Gareth

Ale jeśli krok to „/ 3”, czy jest gwarantowane, że reszta zawsze będzie wynosić 0?
— Peter Taylor

@Peter Tak, reszta zawsze będzie wynosić 0.
— Gareth

Odpowiedzi:


12

Golfscript, 203 138 znaków

~]0{).2$.);[\(;]zip\/zip{.{~-}%.&({-}+\{;{.0={.~\%{.~%{;0}{~/{/}+}if}{~\/{*}+}if}{~!{;}*}if}%.&(\{;;0}/}{\;}if}%.{!}%1?)!{0}*}do\@)\,@%@=~

Używa o wiele więcej ifs niż standardowy program Golfscript, a jego działanie jest dość tajemnicze, więc oto skomentowana (ale nie odznaczona inaczej niż przez dodanie białych znaków i komentarzy) wersja:

~]0
# Loop over guesses L for the length of the sequence
{
    # [x0 ... xN] L-1
    ).
    # [x0 ... xN] L L
    2$.);[\(;]zip
    # [x0 ... xN] L L [[x0 x1][x1 x2]...[x{N-1} xN]]
    \/zip
    # [x0 ... xN] L [[[x0 x1][xL x{L+1}]...][[x1 x2][x{L+1} x{L+2}]...]...]
    {
        # [x0 ... xN] L [[xi x{i+1}][x{i+L} x{i+L+1}]...]
        # Is there an operation which takes the first element of each pair to the second?
        # Copy the pairs, work out each difference, and remove duplicates
        .{~-}%.&
        # Turn the first difference into an operation
        ({-}+\
        # If there was more than one unique difference, look for a multiplication
        {
            ;
            # [x0 ... xN] L [[xi x{i+1}][x{i+L} x{i+L+1}]...]
            # Do something similar, but working out multiplicative factors
            # Note that if we have [0 0] it could be multiplication by anything, so we remove it.
            # However, they can't all be [0 0] or we'd have only one unique difference
            {
                # [0     0   ] =>
                # [0     _   ] => 0     # a "false" value, because it can't possibly be multiplication
                # [a     a.b'] => {b'*}
                # [a'.b  b   ] => {a'/}
                # [_     _   ] => 0     # ditto
                # This is the obvious place to look for further improvements
                .0={.~\%{.~%{;0}{~/{/}+}if}{~\/{*}+}if}{~!{;}*}if
            }%.&
            # If we have one unique multiplication, even if it's false, keep it.
            # Otherwise discard them and replace them with false.
            (\{;;0}/
        }
        # There was only one unique difference. Discard the pairs
        {\;}if
        # operation - one of 0, {d+}, {m*}, {M/}
    }%
    # [x0 ... xN] L [op0 ... op{L-1}]
    # Is any of the operations false, indicating that we couldn't find a suitable operation?
    .{!}%1?
    # [x0 ... xN] L [op0 ... op{L-1}] idxFalse
    # If idxFalse is -1 then all the ops are ok, and we put a false to exit the loop
    # Otherwise one op failed, so we leave the array of ops, which is non-false, to be popped by the do.
    )!{0}*
}do
# [x0 ... xN] L [op0 ... op{L-1}]
\@)\,@%@=~
# op{(len(Xs)-1)%L} (Xs[-1])

Moje oryginalne zgłoszenie zawierało 88 znaków:

~]:x;2.{;).(2base(;{[{--}{@*\.!+/}]=}%[x.(;2$]zip\,<{~++}%x,.@[*x\]zip<{~~}%)\x(;=!}do\;

Jednak to próbuje obliczyć operacje od pierwszego wystąpienia każdego z nich, więc jeśli operacja jest mnożeniem lub dzieleniem, a argument za pierwszym razem wynosi 0, łamie się.


1
Dziękuję bardzo za opublikowanie wyjaśnienia! Szukałem szczegółowych programów do gry w golfa, więc mogę spróbować je lepiej zrozumieć.
— migimaru

6

Haskell, 276 261 259 257 243 znaków

Oto moje nieefektywne rozwiązanie. Działa na liczbach całkowitych nieograniczonych (i ograniczonych). To rozwiązanie działa poprawnie z nieprecyzyjnym podziałem (np 5 / 2 = 2.:).

import Control.Monad
main=interact$show.n.q read.words
f=flip
q=map
_%0=0
x%y=div x y
s b=[1..]>>=q cycle.(f replicateM$[(+),(*),(%)]>>=f q[-b..b].f)
m l x s=[y!!l|y<-[scanl(f($))(x!!0)s],x==take l y]
n x=(s(maximum$q abs x)>>=m(length x)x)!!0

Jak to działa: tworzę każdą możliwą sekwencję (możliwych) operacji. Następnie testuję sekwencję wejściową liczb, aby sprawdzić, czy wygenerowana sekwencja utworzy dane wejściowe. Jeśli tak, zwróć następny numer w sekwencji. Kod zawsze zwraca odpowiedź uzyskaną z najkrótszej sekwencji operacji. Dzieje się tak, ponieważ lista sekwencji operacji jest generowana w tej kolejności. Podejmowanie decyzji między więzami jest arbitralne (ale konsekwentne). Na przykład kod zwraca 6lub 8dla sekwencji 2 4.

Nie golfowany:

import Control.Monad

main :: IO ()
main = print . next . map read . words =<< getLine

opSequences :: Integral a => a -> [[a -> a]]
opSequences bound = [1 ..] >>= map cycle . (`replicateM` (ops >>= (`map` args) . flip))
  where
    ops = [(+), (*), \x y -> if y == 0 then 0 else div x y]
    args = [-bound .. bound]

match :: (MonadPlus m, Integral a) => [a] -> [a -> a] -> m a
match ns opSeq = guard (ns == take len ms) >> return (ms !! len)
  where
    n0 = ns !! 0
    len = length ns
    ms = scanl (flip ($)) n0 opSeq

next :: Integral a => [a] -> a
next ns = (opSequences bound >>= match ns) !! 0
  where
    bound = maximum $ map abs ns

Niezły pomysł, jak radzić sobie z nieprecyzyjnym podziałem.
— Peter Taylor

To był przypadkowy efekt uboczny. Poszukiwanie rozwiązania było tylko moim początkowym pomysłem, jak rozwiązać ten problem, moim zdaniem było to prostsze zadanie niż obliczenie odpowiedzi.
— Thomas Eding,

Jest Control.Monad -> Monadmożliwe A co interact$show.n.q read.words
— powiesz na

6

Python, 333 366 ... 315 303 278 269 261 246 znaków

n=map(float,raw_input().split())
y=len(n)-1
l=1
def O(f):
 p,q=n[f:y:l],n[f+1::l]
 for a,b in zip(p,q):
    for x in((b-a).__add__,(b/(a or 1)).__mul__):
     if map(x,p)==q:return x
while 1:
 if all(map(O,range(l))):print int(O(y%l)(n[y]));break
 l+=1

Tworzy operację z pierwszą parą liczb i sprawdza ją na innych parach. Przechowuje wszystkie operacje, a jeśli wszystkie się powiedzą, stosuje odpowiednią operację na ostatnim elemencie listy.

Edytowano: zdał test zła :-) Teraz wyszukaj operację na wszystkich pozycjach.


Ładny. Przechodzi wszystkie moje testy, ale nie szczególnie zły Peter Taylor:0 0 1 2 3 6 7 14
— Gareth

0 0 0 0 1 0 0 0 0 1nie wyświetla 0.
— Thomas Eding,

@trinithis To wejście nie jest zgodne ze specyfikacją. Sekwencja operacji musi zostać powtórzona całkowicie przynajmniej raz.
— Gareth,

1
Oooh, oto fajna poprawa: lambda x:x+b-a-> (b-a).__add__. Szkoda, że ​​to tylko jedna postać, dzięki temu wiele się uczę o pythonie.
— Nieświadomy

1
Dokonywanie lniejawnie globalnej oszczędności wiele: pastie.org/2416407
— Clueless

4

Python, 309 305 295 279 znaków

Obsługuje wszystkie oryginalne przypadki testowe, a także poważny przypadek Petera Taylora 0 0 1 2 3 6 7 14:

l=map(int,raw_input().split())
i=v=0
while v<1:
 v=i=i+1
 for j in range(i):
    p=zip(l[j::i],l[j+1::i])
    d,r=set(q[1]-q[0]for q in p),set(q[1]*1./(q[0]or 1)for q in p if any(q))
    m,n=len(d)<2,len(r)<2
    v*=m+n
    if(len(l)-1)%i==j:s=l[-1]+d.pop()if m else int(l[-1]*r.pop())
print s

Niegolfowane, z wyjściem debugowania (bardzo pomocne w weryfikacji poprawności):

nums = map(int,raw_input().split())
result = None

for i in range(1,len(nums)/2+1):
    print "-- %s --" % i
    valid = 1
    for j in range(i):
        pairs = zip(nums[j::i], nums[j+1::i])
        print pairs

        diffs = [pair[1] - pair[0] for pair in pairs]
        # this is the tough bit: (3, 6) -> 2, (0, 5) -> 5, (5, 0) -> 0, (0, 0) ignored
        ratios = [float(pair[1])/(pair[0] or 1) for pair in pairs if pair[0] != 0 or pair[1] != 0]

        if len(set(diffs))==1:
            print "  can be diff", diffs[0]
            if (len(nums) - 1) % i == j:
                result = nums[-1] + diffs.pop()
        elif len(set(ratios))==1:
            print "  can be ratio", ratios[0]
            if (len(nums) - 1) % i == j:
                result = int(nums[-1]*ratios.pop())
        else:
            print "** invalid period **"
            valid=0
    if valid and result is not None:
        break

print result

Stosowanie:

echo 0 0 1 2 3 6 7 14 | python whatcomesnext.py

Poparłem, choć ściśle mówiąc, dane wejściowe powinny być przekazywane przez stdin, a nie przez argumenty poleceń.
— Gareth

To pozwala mi skrócić program o cztery znaki :)
— Clueless

Kilka znaków, i = v = 0, a podczas gdy v == 0:
— Ante

@ Dziękuję, myślałem, że nie możesz tego zrobić w pythonie, ponieważ przypisanie nie jest wyrażeniem, ale jest pomocnym smakołykiem do gry w golfa. Pomagają również dosłowne tabulatory jako wcięcie drugiego poziomu.
— Nieświadomy

Nie jestem Pythonerem, ale wydaje się, że w niektórych wyrażeniach używasz boolanów jako liczb całkowitych, a jednak nie możesz użyć liczby całkowitej jako wartości logicznej w teście while. Czy to prawda? Jeśli tak, to z pewnością v<1działa jako strażnik.
— Peter Taylor,

2

Rubinowy 1.9 (437) (521) (447) (477)

Działa dla wszystkich przypadków testowych, w tym „złego”. Zagram w to później.

EDYCJA: Zdałem sobie sprawę, że jest inny przypadek, którego nie załatwiłem poprawnie - kiedy kontynuacja musi użyć operacji „tajemnicy”. Sekwencja 2 0 0 -2 -4 -6początkowo zwracała 0 zamiast -12. Naprawiłem to teraz.

EDYCJA: Naprawiono kilka innych przypadków krawędzi i zmniejszyłem kod do 447.

EDYCJA: Ugh. Musiałem dodać kod do obsługi innych „złych” sekwencji, takich jak0 0 0 6 18 6 12

def v(c,q);t=*q[0];q.size.times{|i|f=c[z=i%k=c.size]
f=c[z]=(g=q[z+k])==0??_:((h=q[z+k+1])%g==0?"*(#{h/g})":"/(#{g/h})")if f==?_
t<<=f==?_?(a=q[i];b=q[i+1].nil?? 0:q[i+1];(a==0&&b==0)||(a!=0&&(b%a==0||a%b==0))?b:0):eval(t.last.to_s+f)}
*r,s=t
(p s;exit)if q==r
end
s=gets.split.map &:to_i
n=[[]]
((s.size-1)/2).times{|i|a,b=s[i,2]
j=["+(#{b-a})"]
j<<=?_ if a==0&&b==0
j<<="*#{b/a}"if a!=0&&b%a==0
j<<="/#{a/b}"if a*b!=0&&a%b==0
n=n.product(j).map(&:flatten)
n.map{|m|v(m*1,s)}}

1

Scala

Oto rozwiązanie, które wymyśliłem:

object Z extends App{var i=readLine.split(" ").map(_.toInt)
var s=i.size
var(o,v,f)=(new Array[Int](s),new Array[Double](s),1)
def d(p:Int,j:Array[Int]):Unit={if(p<=s/2){def t(){var a=new Array[Int](s+1)
a(0)=i(0)
for(l<-0 to s-1){o(l%(p+1))match{case 0=>a(l+1)=a(l)+v(l%(p+1)).toInt
case _=>a(l+1)=(a(l).toDouble*v(l%(p+1))).toInt}}
if(a.init.deep==i.deep&&f>0){f^=f
println(a.last)}}
o(p)=0 
v(p)=j(1)-j(0)
t
d(p+1,j.tail)
o(p)=1
v(p)=j(1).toDouble/j(0).toDouble
t
d(p+1,j.tail)}}
d(0,i)
i=i.tail
d(0,i)}

Nie golfowany:

object Sequence extends App
{
    var input=readLine.split(" ").map(_.toInt)
    var s=input.size
    var (ops,vals,flag)=(new Array[Int](s),new Array[Double](s),1)
    def doSeq(place:Int,ints:Array[Int]):Unit=
    {
        if(place<=s/2) 
        {
            def trysolution()
            {
                var a=new Array[Int](s+1)
                a(0)=input(0)
                for(loop<-0 to s-1)
                {
                    ops(loop%(place+1))match
                    {
                        case 0=>a(loop+1)=a(loop)+vals(loop%(place+1)).toInt
                        case _=>a(loop+1)=(a(loop).toDouble*vals(loop%(place+1))).toInt
                    }
                }
                if(a.init.deep==input.deep&&flag>0)
                {
                    flag^=flag
                    println(a.last)
                }
            }
            ops(place)=0
            vals(place)=ints(1)-ints(0)
            trysolution
            doSeq(place+1,ints.tail)
            ops(place)=1
            vals(place)=ints(1).toDouble/ints(0).toDouble
            trysolution
            doSeq(place+1,ints.tail)
        }
    }
    doSeq(0,input)
    input=input.tail
    doSeq(0,input)
}

Jak to wywołać? echo "0 0 1 2 3 6 7 14" | scala Sequenceutrzymuje czarny ekran.
— użytkownik nieznany

@ użytkownik nieznany, scala Sequencea następnie wprowadź sekwencję i naciśnij enter.
— Gareth

Ach, napisałeś w komentarzu do pytań, że nie rozwiązujesz tego konkretnego - działa on z echo-potokiem jak powyżej dla pytań, które można rozwiązać.
— użytkownik nieznany

1

Scala 936

type O=Option[(Char,Int)]
type Q=(O,O)
type L=List[Q]
val N=None
def t(a:Int,b:Int):Q=if(a>b)(Some('-',a-b),(if(b!=0&&b*(a/b)==a)Some('/',a/b)else N))else
(Some('+',b-a),(if(a!=0&&a*(b/a)==b)Some('*',b/a)else N))
def w(a:Q,b:Q)=if(a._1==b._1&&a._2==b._2)a else
if(a._1==b._1)(a._1,N)else
if(a._2==b._2)(N,a._2)else(N,N)
def n(l:L):Q=l match{case Nil=>(N,N)
case x::Nil=>x
case x::y::Nil=>w(x,y)
case x::y::xs=>n(w(x,y)::xs)} 
def z(l:L,w:Int)=for(d<-1 to w)yield
n(l.drop(d-1).sliding(1,w).flatten.toList)
def h(s:L):Boolean=s.isEmpty||(s(0)!=(N,N))&& h(s.tail)
def j(s:L,i:Int=1):Int=if(h(z(s,i).toList))i else j(s,i+1)
def k(b:Int,o:Char,p:Int)=o match{case'+'=>b+p
case'-'=>b-p
case'*'=>b*p
case _=>b/p}
val e=getLine 
val i=e.split(" ").map(_.toInt).toList
val s=i.sliding(2,1).toList.map(l=>t(l(0),l(1)))
val H=n(s.drop(s.size%j(s)).sliding(1,j(s)).flatten.toList)
val c=H._1.getOrElse(H._2.get)
println (k(i(i.size-1),c._1,c._2))

bez golfa:

type O = Option[(Char, Int)]

def stepalize (a: Int, b: Int): (O, O) = (a > b) match {
   case true => (Some('-', a-b), (if (b!=0 && b * (a/b) == a) Some ('/', a/b) else None)) 
   case false=> (Some('+', b-a), (if (a!=0 && a * (b/a) == b) Some ('*', b/a) else None)) }

def same (a: (O, O), b: (O, O)) = {
  if (a._1 == b._1 && a._2 == b._2) a else
  if (a._1 == b._1) (a._1, None) else 
  if (a._2 == b._2) (None, a._2) else 
  (None, None)}

def intersection (lc: List[(O, O)]): (O, O) = lc match {
  case Nil => (None, None)
  case x :: Nil => x
  case x :: y :: Nil => same (x, y)
  case x :: y :: xs  => intersection (same (x, y) :: xs)} 

def seriallen (lc: List[(O, O)], w: Int= 1) =
  for (d <- 1 to w) yield 
    intersection (lc.drop (d-1).sliding (1, w).flatten.toList)

def hit (s: List[(O, O)]) : Boolean = s match {
  case Nil => true 
  case x :: xs => (x != (None, None)) && hit (xs)}

def idxHit (s: List[(O, O)], idx: Int = 1) : Int =
  if (hit (seriallen (s, idx).toList)) idx else 
    idxHit (s, idx+1)

def calc (base: Int, op: Char, param: Int) = op match {
  case '+' => base + param
  case '-' => base - param
  case '*' => base * param
  case _   => base / param}

def getOp (e: String) = {
  val i = e.split (" ").map (_.toInt).toList
  val s = i.sliding (2, 1).toList.map (l => stepalize (l(0), l(1)))
  val w = idxHit (s)
  val hit = intersection (s.drop (s.size % w).sliding (1, w).flatten.toList)
  val ci = hit._1.getOrElse (hit._2.get)
  val base = i(i.size - 1)
  println ("i: " + i + " w: " + w + " ci:" + ci + " " + calc (base, ci._1, ci._2))
}

val a="1 3 5 7 9 11"
val b="1 3 2 4 3 5 4 6 5 7 6"
val c="2 6 7 3 9 10 6 18 19 15 45 46"
val d="1024 512 256 128 64 32 16"
val e="1 3 9 8 24 72 71 213 639"
val f="1 2 3 4 5 2 3 4 5 6 3 4 5 6 7"
val g="1 2 4 1 3 9 5 8 32 27 28 56 53 55 165 161 164 656 651 652 1304"
val h="0 0 1 2 3 6 7 14"
val i="0 0 0 0 1 0 0 0 0 1 0"

List (a, b, c, d, e, f, g, h, i).map (getOp)

Zawodzi żałośnie u Petera Taylora h, ale nie widzę możliwości uzdrowienia programu w rozsądnym czasie.


Że to pomoże, aby zmniejszyć go, jeśli traktować -jako szczególny przypadek +i /jako szczególny przypadek *? Mój sposób na przekazanie danych Petera Taylora (i podobnych) polegał na odcięciu pierwszej liczby w sekwencji i ponownym spróbowaniu. Nie miałem czasu przyjrzeć się, jak działa twój program, aby wiedzieć, czy to pomogłoby w twoim.
— Gareth,

Myślę, że to pomogłoby, ale tylko w tym szczególnym przypadku. Seria, która później zwielokrotnia wartość zerową, -1, 0, 0, 1, 2, 3, 6, 7, 14będzie wymagała innego leczenia.
— użytkownik nieznany
Korzystając z naszej strony potwierdzasz, że przeczytałeś(-aś) i rozumiesz nasze zasady używania plików cookie i zasady ochrony prywatności.
Licensed under cc by-sa 3.0 with attribution required.