Stwórz historię ze swojego programowania. Przykład w JavaScript:

self.book = {
    "story": function() {
        var once = "upon",
            aTime = setTimeout(function() {
                // Code would continue...
            }, 1000)
    }
};

self.book.story();

Zastrzeżenia:

• Musi działać bezbłędnie przed, podczas i po kompilacji.
• W historii można użyć maksymalnie dwóch słów na ciąg / nazwę.
  • Przykład JavaScript:
    var story = "Once upon a"; // Wrong (Using more than two words)
var story = "Onceupona"; // Wrong (Using more than two "words")
var onceUponA = "time"; // Wrong (more than two words as a variable name)
var onceUpon = "a time"; // This is fine
var story = "Once upon"; // This is fine
• Historia musi być kompletnym zdaniem (przynajmniej).
• Posiadanie pewnego rodzaju wyników (takich jak „drukowanie” samej historii) nie jest konieczne, ale jest to plus.
• Dodaj trochę kreatywności.

Ponieważ nie ma reguł długości, wygrywa odpowiedź z największą liczbą głosów / najlepszą kreatywnością. :)

JavaScript

Nie jestem pewien, jak historycznie dokładne, ale jest to mini-historia ECMAScript. Sugerujemy ulepszenia.

function story() {
    var IE = {
        from: "Microsoft"
    },
        Netscape = {
            from: "Mozilla"
        };
    var setUp = {
        oncethere: "were two",
        browsers: IE + Netscape
    };
    var parts = {

        And: function() {
            var theyfought = "to be",
                theBest = "browser";
        },
        oneday: function() {
            var they = {
                added: function() {
                    var add = "scripting languages";
                    Netscape.language = add;
                    IE.language = add;
                    return add;
                },
                thought: function() {
                    if (what(they.added) === good) {
                        they.wouldBeat = "the other";
                    }
                }
            };

        },
        andso: function() {
            function callLanguage(name) { return name };
            Netscape.language = callLanguage("Javascript");
            IE.language = callLanguage("JScript");
        },
        butThen: function() {
            var ECMA = "Standards Committee";
            (function standardized(languages) {
                (function into() {
                    return "ECMAScript";
                })();
            })([IE.language, Netscape.language]);

        },
        theEnd: function() {
            return {
                andWe: "all lived",
                happilyEver: "after..."
            };
        },
        what: function(thing) {
            return thing;
        },
        good: true || false
    };
}
story();

JavaScript

'How';do{'computers'^Function}while(0);'they have'|'no power?'

Dane wyjściowe to: 0na konsoli: D

To nie tyle historia , a to, co robi program, nie ma nic wspólnego z tym, co mówi kod, ale ...

C ++

/* Preface (assuming nobody reads it anyway): */
#include <iostream>
#include <fstream>
#include <string>
#include <map>
#include <functional>
#include <time.h>
using namespace std;
int



/*Beginning   the*/ main(){//story:

#define   a   string
ofstream ing___water;   a   river;

#define   the
long   rivers,
each,  is
(a ( river +"of").length() > 4 );
a   normal ( river +"has   the");
a bility;   for ( float ing;  short (~1 - - 2 );){
char coal,  loaded,  ships,  on,  its,  water;
coal = is;  a   lot,   lighter;
if ( lighter  .compare ( normal ))water = 'H'*2+'O'; }

a   heavier,  ship,  may;  do { a   worse,  job;  a nd,  run;
a ground; }while ( "you"&&false)//ly
;try { a nd ( "navigate   through");
a ny, such ( normal.size()==rivers     ? 

the  "ship" : may + "then"); }
catch ( exception ally ) { a wful;}} struct ural___damage {
long   before ( the   time_t o)                                                                                               const{
return "to" == a( "harbour");
for ( a   rescue ("from   leaking"),
its ("load   or");o<the'r';) {
ofstream ing,  substances;
if ("not"=="even"||substances/*that*/.put( 'a').bad())
double   damage,  to,  both   the ((short) "river"[1]);
a nd   the ("overall   environment[2].");}}

a   sentient,  ship_owner,  should,  h;int //to
the operator<( struct ural___damage   might)                                                                                  const{
a lso( "occur"), to( "his   own"),health( "when   not");
using   the ::map;
to  .find(  a ( "river   that's"),long( ~3 ) );
(to+="avoid")+=the "trouble   and";
(to+="cause")+=(less</*r*/ural___damage>()
(*this,/*seems like*/*this)?"is": a( "good   idea"));


return before ( the   time(0))||"is"==to +"late";}};

Jako zwykły tekst:

Zaczynając główną historię:
zdefiniuj ciąg strumieni wody w rzece;
zdefiniować długie rzeki, każda jest rzeką o długości> 4;
normalna rzeka ma zdolność unoszenia na wodzie krótkich (~ 1--2) statków obciążonych węglem drzewnym; węgiel jest znacznie lżejszy, jeśli lżejsze porównać normalną wodę = H2O;
cięższy statek może zrobić gorszą pracę i siądę podczas fałszywie spróbować i nawigować takich rzek normalsize, statek może wtedy złapać exeptionally okropny uszkodzenia konstrukcji długo przed czasem do _const powrót do przystani na ratunek przed przeciekaniem jego ładunku lub inne substancje będące w dalszym ciągu, jeśli nawet nie substancje, które wyrządzają złe podwójne szkody zarówno krótkiej rzece [1], jak i całemu środowisku [2]
czującą ship_owner należy schować do operatora uszkodzenia konstrukcji może _const również wystąpić do swojego zdrowia, jeśli nie korzystasz z mapy, aby znaleźć rzekę, która jest długo (~ 3), aby uniknąć kłopotów i spowodować obrażenia mniej wiejskiej. wydaje się, że to dobry pomysł. wróć, zanim będzie za późno.

Przypomina mi LOLCode , wszystko jest rodzajem opowieści (lub przynajmniej „konwersacją”):

HAI
CZY MOŻE STDIO?
JESTEM VAR
IM IN YR LOOP
    UPZ VAR !! 1
    WIDOCZNA ODMIANA
    IZ VAR DUŻY NIŻ 10? GTFO. KTHX
KTHX
KTHXBYE

Brainfuck

+++++ +   + +++++ +++++ +++++   +++++ +++++ 
  +   +   + +     +   + +         +   +     
  +   +++++ +++   +++++ +++       +   +++++ 
  +   +   + +     + ++  +         +       . 
  +   +   + +++++ +   + +++++   +++++ +++++ 

+++++ +   + +     +   +   +++++ +   + +.+++ 
[   + ]+  + +      + +    +   + ++  + +     
+   + + [ + ]       +     +   + + + + +++   
+   + +  ++ +       +     +   + +  ++ +     
+++++ +   + +++++   +     ++++. +   + +++++ 

++++  +++++ +++++ +++++  +   +              
+   + +   + +   +   +    ++  +              
++++  +++++ +++++   +    + + +              
+   + + +   +   +   +    +  ++     +        
++++  +   + +   + +.[+]  +   +    +         

+++++ +   + +++++ +   + +++++ +++++ +++++ . 
+     +   + +     +  +  +     +   + +     + 
+++   +   + +     +++   +++   +++++ +++++ + 
+     +   + +     +  +  +     + ++      +   
.     +++++ +++++ +   + +++++ +   + +++++ . 

„Przypadkowo” przeprowadziłem to bfi to wyszło

It's Me

* SCNR * :)

PODSTAWOWY

nieco uproszczone, ale bardzo prawdziwe dla tych z nas, którzy debugują do 3 nad ranem ...

On Error GoTo sleep

Python Love

def początkowo (były):
    jeśli nie brak:
        atLeast = not "many"
    who.made („moje serce”)
    „beat as”, you.do (_, _)
    zwróć swój. uśmiech
ciepły = „ly”

próbować:
    toKeep = „it” + ciepło
    podczas chodzenia Home: pass
    ing (emptyWindows)
oprócz: jonowo = „smutny”
wreszcie: it = "skończone"

twoja = not any ([1, „to me”]) lub „just my toy” i \
type („”, (), {„youWere”: „more”}) ()

twoja.smile = "trzymała mnie"
_ = ciepło w „tych dniach”

ale ty = "nie udało się przez", twój #love: me

Jeśli tylko ja)
hadKnown, you.were = "niewinny jak a", lambda \
młody, niebieski
[(„ale”, „kara”) dla myMisdoings # results
w samą porę"]

czasami you.do = („make me”, # myśl o kim
ty byłeś) 
„” w „innej historii”

Ja, który = "Byłem", twoje #
„usiądź” w „moim pokoju”
„spójrz” na „g” na „stare zdjęcia”
# nieustannie zapamiętuje
the love = you.do, „daj mi”
who.made = wszystkie # te błędy

„Myślałem, że„ + to + ”pójdzie”
on = "inf" + początkowo (
„Och !,”, „głupiec byłem”) # byłem
żałowanie = wszystkie („moje błędy”) # dzisiaj

_, im = „hold” w „paraly”, „sys”
_ = otwarty; „puszki” i „puszki”
_ = _ (__ import __ (# ed piwo
im). # w reklamie
argv [0] #id
) .read () #sad poemat

miłość, is_ = „rzecz ja” # tęsknię na zawsze
iTake = „mój aparat”
go = "out to have"
new, photos = "to look", _ #at

print („nich”, jeśli 0 # są nudne
else _); „sprawiają, że” + „myślę”, miłość („zagubiona”, „dla mnie”)

EDYCJA: To jest teraz (jeśli oszukany) quine.

bash lub inne powłoki w systemach Unix lub Linux:

who am I & whereis edit || eliza && find ada 

Naprawdę nie mogę sobie tego przypisać, ale myślę, że byłoby dobrze, gdybyście wszyscy mogli na to spojrzeć.

Nazywa się to PHP Sad Poem i pochodzi stąd .

$timeWaiting = 0;
while (!$you->near($me)) {
    $me->thinkAbout($you);
    switch (true) {
        case $timeWaiting < 5:
            $me->wait($you);
            break;
        case $timeWaiting < 10:
            $me->worry();
            break;
        case $timeWaiting < 20:
            $me->lookFor($you);
            break;
        case $timeWaiting < 40:
            $me->worry();
            $me->lookFor($you);
            break;
        case $timeWaiting < 80:
            $me->worry();
            $me->cry();
            $me->lookFor($you);
            $me->lookFor($you);
            $me->lookFor($you);
            break;
        case $timeWaiting < 160:
            $me->worry();
            $me->cry();
            $me->drink();
            $me->lookFor($you);
            $me->lookFor($you);
            $me->lookFor($you);
            $me->thinkAbout($you);
            $me->thinkAbout($you);
            $me->cry();
            $me->lookFor($you);
            $me->lookFor($you);
            $me->drink();
            $me->drink();
            break;
        default:
            throw new CantLiveWithoutYou();
            die(“alone”);
        }
    $timeWaiting++;
}
$me->happy = true;

do

double d_is_her_bra_size;