Dziel się i bądź szczęśliwy. Kogo obchodzi część Podboju?


12

Cóż, kiedy kupuję prezenty dla moich dwóch żon, chcę, aby poczuły się dla mnie równie ważne, ale ciężko jest robić zakupy z ustalonymi budżetami. Zamiast tego kupuję kilka rzeczy i dzielę je na dwie grupy o możliwie równej wartości. Następnie kupuję kilka czekoladek, aby naprawić resztę.

Ale nie chcę tego robić, gdy mój komputer może to zrobić. I ty też nie. Rozwiąż ten problem, aby następnym razem, gdy będziesz musiał podzielić prezenty między swoje żony, wiesz, że będzie to łatwe.

Wejście

1 tablica elementów (N * 2), w których N * 2 jest określony w pierwszym wierszu.
Elementy tablicy w następującym wierszu.

Wynik

2 tablice N elementów, z których każda:
Różnica (Suma elementów tablicy 1) i (Suma elementów tablicy 2) jest jak najbliższa zeru.

Przykład

Wejście

4
1 2 3 4 

Wynik

1 4
2 3
diff=0

Oświadczenie : Nie mam dwóch żon. Ale kiedy czuję się źle, wyobrażam sobie, że mam dwie żony. I nagle jestem wdzięczny i szczęśliwy, że mam tylko jeden. :RE


3
W tej chwili „2 tablice N elementu” wymuszają, aby grupy były równe pod względem wielkości. Czy to jest zamierzone? Na przykład w tej chwili dla grupy danych wejściowych 1 1 1 1 1 5poprawna odpowiedź to 1 1 1| 1 1 5, podczas gdy 1 1 1 1 1| 5miałoby więcej sensu.
— shiona

Zgadnij, że problem dotyczy również bliźniaków i prawdopodobnie także innych konstelacji dzieci. Boże Narodzenie dzisiaj to przede wszystkim wydarzenie „dostał więcej niż
— ja”

1
@shiona, tak, zamierzony jest równy rozmiar. @ TheConstructor, dzielenie dzieci nie jest tak zabawne, jak dzielenie dwóch żon. : D
— rahulroy9202

Wyzwanie kodem tagu wymaga obiektywnego kryterium wygranej. Jest to również ściśle związane z problemem sumy podzbiorów, o który tu wcześniej pytano.
— Howard

@Howard istnieją ważne różnice w sumach podzbiorów: musisz zbudować dwie listy o jednakowej wielkości (nie tylko o tej
— samej

Odpowiedzi:


4

Jawa

Próbowanie rozwiązania tego problemu w dwóch fazach:

  1. Zbuduj dwie jednakowej wielkości listy, dodając pozostałe największe do obecnie mniejszej listy, a następne obok drugiej. Powtarzać.
  2. Zidentyfikuj elementy z obu list, które można przełączać, aby zmniejszyć różnicę wartości

Dane wejściowe jak

8
1 2 3 4 5 6 7 8

jest już rozwiązany po fazie 1 jak np

2 3 5 8
1 4 6 7
diff=0

i dane wejściowe jak

6
1 4 5 6 7 8

będą potrzebować obu faz, aby

1 5 8
4 6 7
diff=3

(po pierwszej fazie) staje się wynikiem

1 6 8
4 5 7
diff=1

Chociaż mogę zagwarantować, że ta próba zawsze zapewni rozwiązanie, nie mogę udowodnić, że we wszystkich przypadkach można znaleźć optymalne rozwiązanie. Jednak przy ograniczeniu list o takiej samej wielkości wydaje się całkiem realistyczne, że nie pozostały żadne narożne skrzynki. Udowodnij, że się mylę ;-)

Program na ideone.com

import java.util.*;

/**
 * Created to solve http://codegolf.stackexchange.com/q/23461/16293 .
 */
public class EqualSums {

    public static void main(String[] args) {
        final Scanner s = new Scanner(System.in);
        // Read number of elements to divide
        final int count = s.nextInt();
        if (count % 2 == 1) {
            throw new IllegalStateException(count + " can not be divided by 2. Consider adding a 0 value.");
        }
        // Read the elements to divide
        final SortedList valueStack = new SortedList(count);
        for (int i = 0; i < count; i++) {
            valueStack.add(s.nextLong());
        }

        final SortedList targetOne = new SortedList(count / 2);
        final SortedList targetTwo = new SortedList(count / 2);
        // Divide elements into two groups
        addInPairs(targetOne, targetTwo, valueStack);
        // Try to ensure groups have equal value
        retaliate(targetOne, targetTwo);

        // Output result
        System.out.println(targetOne);
        System.out.println(targetTwo);
        System.out.println("diff=" + Math.abs(targetOne.getSum() - targetTwo.getSum()));
    }

    private static void addInPairs(SortedList targetOne, SortedList targetTwo, SortedList valueStack) {
        SortedList smallerTarget = targetOne;
        SortedList biggerTarget = targetTwo;
        while (!valueStack.isEmpty()) {
            // Add biggest remaining value to small target
            smallerTarget.add(valueStack.removeLast());

            // Add second biggest remaining value to big target
            biggerTarget.add(valueStack.removeLast());

            // Flip targets if roles have changed
            if (smallerTarget.getSum() > biggerTarget.getSum()) {
                final SortedList temp = smallerTarget;
                smallerTarget = biggerTarget;
                biggerTarget = temp;
            }
        }

    }

    private static void retaliate(SortedList targetOne, SortedList targetTwo) {
        long difference;
        boolean changed;
        outer:
        do {
            difference = Math.abs(targetOne.getSum() - targetTwo.getSum());
            if (difference == 0) {
                return;
            }
            changed = false;
            // Try to find two values, that reduce the difference by changing them between targets
            for (Long valueOne : targetOne) {
                for (Long valueTwo : targetTwo) {
                    final Long tempOne = targetOne.getSum() + valueTwo - valueOne;
                    final Long tempTwo = targetTwo.getSum() - valueTwo + valueOne;
                    if (Math.abs(tempOne - tempTwo) < difference) {
                        targetOne.remove(valueOne);
                        targetTwo.add(valueOne);
                        targetTwo.remove(valueTwo);
                        targetOne.add(valueTwo);
                        changed = true;
                        continue outer;
                    }
                }
            }
        } while (changed);
    }

    public static class SortedList extends AbstractList<Long> {

        private final ArrayList<Long> list;
        private long sum = 0;

        public SortedList(int count) {
            list = new ArrayList<>(count);
        }

        // the next functions access list-field directly
        @Override
        public Long get(int index) {
            return list.get(index);
        }

        @Override
        public boolean add(final Long t) {
            final int i = Collections.binarySearch(list, t);
            if (i < 0) {
                // No equal element present
                list.add(-i - 1, t);
            } else {
                list.add(afterLastEqual(i, t), t);
            }
            sum += t;
            return true;
        }

        @Override
        public Long remove(int index) {
            final Long old = list.remove(index);
            sum -= old;
            return old;
        }

        @Override
        public int size() {
            return list.size();
        }

        // the next functions access list-field only through the functions above this point
        // to ensure the sum is well kept

        public long getSum() {
            return sum;
        }

        private int afterLastEqual(final int start, Object o) {
            int found = start;
            while (found < size() && o.equals(get(found))) {
                found++;
            }
            return found;
        }

        private int beforeFirstEqual(final int start, final Object o) {
            int found = start;
            while (found >= 0 && o.equals(get(found))) {
                found--;
            }
            return found;
        }

        @Override
        public int indexOf(Object o) {
            try {
                final int i = Collections.binarySearch(this, (Long) o);
                if (i >= 0) {
                    return beforeFirstEqual(i, o) + 1;
                }
            } catch (ClassCastException e) {
                // Object was not instance of Long
            }
            return -1;
        }

        @Override
        public int lastIndexOf(Object o) {
            try {
                final int i = Collections.binarySearch(this, (Long) o);
                if (i >= 0) {
                    return afterLastEqual(i, o) - 1;
                }
            } catch (ClassCastException e) {
                // Object was not instance of Long
            }
            return -1;
        }

        @Override
        public boolean remove(Object o) {
            if (o == null) {
                return false;
            }
            final int i = indexOf(o);
            if (i >= 0) {
                remove(i);
                return true;
            }
            return false;
        }

        public Long removeLast() {
            return remove(size() - 1);
        }

        public Long removeFirst() {
            return remove(0);
        }

        @Override
        public String toString() {
            Iterator<Long> it = iterator();
            if (!it.hasNext()) {
                return "";
            }

            StringBuilder sb = new StringBuilder();
            for (; ; ) {
                Long e = it.next();
                sb.append(e);
                if (!it.hasNext()) {
                    return sb.toString();
                }
                sb.append(' ');
            }
        }
    }
}

3

Brachylog 2

pᶠḍᵐ{+ᵐo-}ᵒh

Wypróbuj online!

To konkurs popularności, ale to niekoniecznie oznacza, że ​​języki gry w golfa są źle dopasowane. (Naprawdę, powinienem był odpowiedzieć w Jelly, ponieważ odpowiedzi Jelly mają tendencję do otrzymywania nieproporcjonalnej liczby głosów poparcia z jakiegoś powodu, niezależnie od tego, kto je przesyła lub jak są golfa, ale Brachylog jest bardziej czytelny.)

Zaczynamy od pobrania listy wszystkich permutacji wejścia ( pᶠ) i podzielenia każdego ( ᵐ) na dwie równe części ( ḍ; moglibyśmy dać indeks dolny, jeśli z jakiegoś powodu masz więcej niż dwie żony). Następnie porządkujemy podzielone permutacje ( {…}ᵒ), biorąc sumę ( +) każdej ( ᵐ) połowy, biorąc różnicę bezwzględną (tj. o-„Różnicę uporządkowaną”) i wykorzystując te różnice do zdefiniowania porządku sortowania. Najlepszy wynik jest pierwszy, więc bierzemy na czele listy, haby uzyskać wynik.


2

Matematyka

Formularze wejściowe

Ciąg wejściowy należy pobrać przez STDIN. assetsodnosi się do kwot, które zostaną rozdzielone między żony (lub bliźnięta). lengthto liczba aktywów.

assets=ToExpression[Rest[s=StringSplit[input]]]
length=ToExpression[First[s]]

Dla obecnych celów założymy, że aktywa składają się z liczb całkowitych od 1 do 20.

assets=Range[20];
length=Length[Range[20]]

Przetwarzanie

(* find all possible distributions to one wife; the other presumably gets the remaining assets *)
r=Subsets[assets,{length/2}];

(*order them according to the difference with respect to the total of half of the assets. 
Remove the first set of assets.  One wife will get these.*)
s=SortBy[r/.{{a__Integer}:> {{a},Abs[Tr[Range[20]/2]-Tr[{a}]]}},Last][[1]];

(*The other wife's assets will be the complement.  The difference is carried over from the sorting routine. *)
Grid[{{Grid[{s[[1]],Complement[assets,s[[1]]]}]},{"difference = "<>ToString[s[[2]]]}}]

r20


Czy dystrybucja jest niesprawiedliwa? Wybierz inny.

@ Konstruktor zauważa, że ​​żona 2 może zakwestionować fakt, że żona 1 ma wszystkie najlepsze aktywa. Tak więc poniższe dają wszystkie „sprawiedliwe” (różnica = najniższa różnica) akcje dla żony 1; żona 2 otrzymuje pozostałe aktywa; zero odnosi się do różnicy aktywów dla żon. Istnieje 5448 sposobów dystrybucji aktywów o wadze od 1 do 20. Wyświetlanych jest tylko kilka wierszy.

Format to

s=SortBy[r/.{{a__Integer}:> {{a},Abs[Tr[Range[20]/2]-Tr[{a}]]}},Last];
z=Cases[s,{_List,x_}/;x==s[[1,2]]];
Short[z,10]
Length[z]

{{{1,2,3,4,5,16,17,18,19,20}, 0}, {{1,2,3,4,6,15,17,18,19,20}, 0}, {{1,2,3,4,7,14,17,18,19,20}, 0}, {{1,2,3,4,7,15,16,18,19,20 }, 0}, {{1,2,3,4,8,13,17,18,19,20}, 0}, {{1,2,3,4,8,14,16,18,19 , 20}, 0}, {{1,2,3,4,8,15,16,17,19,20}, 0}, {{1,2,3,4,9,12,17,18 , 19,20}, 0}, {{1,2,3,4,9,13,16,18,19,20}, 0}, {{1,2,3,4,9,14,15 , 18,19,20}, 0}, {{1,2,3,4,9,14,16,17,19,20}, 0}, {{1,2,3,4,9,15 , 16,17,18,20}, 0}, {{1,2,3,4,10,11,17,18,19,20}, 0}, {{1,2,3,4,10 , 12,16,18,19,20}, 0}, <<5420>>, {{5,6,7,8,9,9,11,13,14,15,17}, 0}, {{5 , 6,7,8,9,12,13,14,15,16}, 0}, {{5,6,7,8,10,11,12,13,14,19}, 0}, { {5,6,7,8,10,11,12,13,15,18}, 0}, {{5,6,7,8,10,11,12,13,16,17}, 0} , {{5,6,7,8,10,11,12,14,15,17}, 0}, {{5,6,7,8,10,11,13,14,15,16}, 0}, {{5,6,7,9,10,11,12,13,14,18}, 0}, {{5,6,7,9,10,11,12,13,15,17 }, 0}, {{5,6,7,9,10,11,12,14,15,16}, 0}, {{5,6,8,9,10,11,12,13,14 , 17}, 0}, {{5,6,8,9,10,11,12,13,15,16}, 0}, {{5,7,8,9,10,11,12,13,14,16}, 0}, {{6,7,8,9,10,11,12,13,14,15}, 0}}

5448


Wcześniejsze przesłanie można znaleźć wśród edycji. Jest o wiele bardziej nieefektywny, opierając się na nim Permutations.


Mathematica wydaje się piękna do takiego zadania. Ostatnią rzeczą jest to, że prawdziwe żony prawdopodobnie kłócą się, ponieważ 5 najcenniejszych przedmiotów znajduje się na jednym stosie. (Tak, przy 1–20 nie ma rozwiązania bez miejsca na argumenty)
— TheConstructor

@ Właściwie istnieje wiele sposobów podziału aktywów. Wymieniłem niektóre sposoby w aneksie. Uwaga: Wymieniono tylko aktywa jednej żony; drugi otrzymuje uzupełnienie.
— DavidC,

To jeden z powodów, dla których decyduję się na budowanie początkowych stosów: tak więc zwykle dwie najcenniejsze rzeczy nie znajdują się na tym samym stosie. Twoje początkowe rozwiązanie dowodzi, że istnieje 10 par liczb o sumie 21; domyślnie wybieracie kolejne pary.
— TheConstructor

Tak, doceniam logikę twojego podejścia.
— DavidC

2

jot

Pod tym linkiem znajduje się ściągawka wszystkich prymitywów J , na wypadek gdybyś chciał śledzić w domu. Pamiętaj: J jest ogólnie odczytywany od prawej do lewej, czyli 3*2+17, a nie 9. Każdy czasownik (J dla funkcji) jest albo monadyczny, czyli z przodu podobny f y, lub dyadyczny, więc pomiędzy podobnymi x f y.

N =: (". 1!:1 ] 1) % 2          NB. number of items per wife
S =: ". 1!:1 ] 1                NB. list of items to distribute

bins =: #: i. 2 ^ 2*N           NB. all binary strings of length 2n
even =: bins #~ N = +/"1 bins   NB. select those with row-sum 1

NB. all distributions of equal numbers of items to each wife
NB. resultant shape: a list of 2xN matrices
NB. this /. adverb is where all the magic happens, see below
dist =: even ]/."1 S

diff =: | -/"1 +/"1 dist        NB. difference in wives' values
idx  =: (i. <./) diff           NB. index of the lowest difference

1!:2&2 idx { dist               NB. print the winning distribution of items
1!:2&2 'diff=', idx { diff      NB. and the difference of that distribution

Uwagi i objaśnienia:

  • u/oznacza „złóż u”, więc wykonaj operację binarną nad każdym elementem na liście. Na przykład: +/oznacza Fold Plus lub Sum ; <.jest mniejszy , więc <./oznacza Krotnie mniejszy lub Minimalny .

  • u"1oznacza „działaj una komórkach 1-wymiarowych”, tj. w każdym rzędzie. Zwykle czasowniki w J są atomowe lub odnoszą się do całego argumentu. Odnosi się to do obu argumentów, jeśli czasownik jest używany dyadycznie (z dwoma argumentami). Rozważ następujące:

       i. 2 3        NB. just a 2x3 matrix of numbers
    0 1 2
    3 4 5
       +/   i. 2 3   NB. Sum the items
    3 5 7
       +/"1 i. 2 3   NB. Sum the items of each row
    3 12
    
  • #:to czasownik, który rozwija liczbę do reprezentacji binarnej. Kiedy użyjesz go na liście zawierającej więcej niż jeden element, spowoduje to również prawidłowe wyrównanie wszystkich liczb, dzięki czemu #:i.2^notrzymasz każdy ciąg binarny o długości n.

  • /., gdy jest stosowany stopniowo, nazywa się Kluczem . Wykorzystuje elementy listy po lewej stronie jako klucze, a te po prawej stronie jako wartości. Grupuje razem każdy zestaw wartości, które mają wspólny klucz, a następnie wykonuje na nich pewne operacje.

    W przypadku ]/.operacji jest to tylko czasownik tożsamości, więc nie dzieje się tam nic specjalnego, ale fakt, że /.podzielimy listę dla nas, jest ważny. Dlatego tworzymy listy binarne: aby dla każdej listy ( "1) można było podzielić prezenty dla żon na wszystkie możliwe sposoby.

  • 1!:1]1i 1!:2&2są odpowiednio operacjami wczytywania i zapisywania. 1!:nCzęścią jest przechodni, a druga liczba to uchwyt pliku. 1jest w konsoli, 2jest w konsoli, i 3 4 5są stdin, stdout i stderr. Używamy również ".podczas czytania, aby przekonwertować ciągi wejściowe na liczby.


1
+1 za przesłanie odpowiedzi w J i NAJMNIEJ PRÓBY, aby było zrozumiałe.
— Level River St

1

Clojure

(defn divide [n]
 (loop [lv [] rv [] d (reverse (sort n))]
  (if (empty? d)
   [lv rv]
   (if (> (reduce + lv) (reduce + rv))
     (if (>= (count lv ) (count rv))
       (recur lv (conj rv (first d)) (into [] (rest d)))
       (recur (conj lv (last d)) rv (pop d))) 
     (if (<= (count lv ) (count rv))
       (recur (conj lv (first d)) rv (into [] (rest d)) )
       (recur lv (conj rv (last d)) (pop d)))))))


 (defn display [[f s]]
   (println f)
   (println s)
   (println (str "Diff " (- (reduce + f) (reduce + s)))))

Test

 (->> 
 [5 1 89 36 2 -4 20 7]
 divide 
 display)


 =: [89 -4 1 2]
    [36 20 7 5]
    Diff 20

Zestawy wyników powinny mieć jednakowy rozmiar, a różnica między wartościami w każdym zestawie powinna zostać wydrukowana. Sądząc po wynikach szybkiego testu na ideonie, mogłeś przegapić oba punkty
— TheConstructor

dodaj metodę wyświetlania, aby wydrukować wynik.
— Mamun

Zestaw wyników jest teraz równy
— Mamun

Dla [1 4 5 6 7 8]twojego programu obliczono, [8 5 4] [7 6 1] Diff 3gdzie istnieją wyraźne rozwiązania z różnicą 1.
— TheConstructor

1

MATLAB

Oto moje rozwiązanie:

%input array
presents=zeros(2,8);
presents(1,1)=8; %number of presents
presents(2,:)=[1 2 7 4 5 3 2 8]; %list of presents

%calculate the cumulative sum of all permutations
%its all about the gift values
how_many=presents(1,1);
options=perms(presents(2,:);
subtotals=cumsum(options,2);

%find the first index where the difference between the two parts is minimal
%makes both wives happy!!
[~, double_happiness] = min(abs(sum(presents(2,:))/2-subtotals(:,how_many/2)));

%create the present lists for Jennifer and Kate :)
for_jennifer=options(double_happiness,1:how_many/2)
for_kate=options(double_happiness,how_many/2+1:end)

Na przykład obecna lista w moim kodzie źródłowym powoduje:

for_jennifer =

     8     2     5     1


for_kate =

     4     7     2     3

który jest równy 16.

Jeśli zagram w mój kod, co jest mniej zabawne, otrzymam bardzo niezoptymalizowane 132 znaki. Pobij to ;)

function f(p);o=perms(p(:,2));s=cumsum(o,2);[~,d]=min(abs(sum(p(:,2))/2-s(:,p(1,1)/2)));a={o(d,1:p(1,1)/2);o(d,p(1,1)/2+1:end)};a{:}

Tablica wejściowa musi być kwadratowa.
— DavidC,

Nie, nie kwadrat? Ale teraz widzę, że liczba przedmiotów powinna znajdować się w pierwszym rzędzie. Zmienię to.
— mmumboss

0

PHP

Ostrzeżenie: bardzo brudny kod
Próbuje każdej możliwej permutacji tablicy wejściowej.

Próbka ideone dla 4/1 2 3 4: http://ideone.com/gIi174

<?php
// Discard the first input line! It's useless :)
fgets(STDIN);
$numbers = explode(' ', rtrim(fgets(STDIN)));
$valuePerWife = array_sum($numbers) / 2;

// Taken from here: http://stackoverflow.com/a/13194803/603003
// Credits to dAngelov: http://stackoverflow.com/users/955185/dangelov
function pc_permute($items, $perms = array( )) {
    if (empty($items)) {
        $return = array($perms);
    }  else {
        $return = array();
        for ($i = count($items) - 1; $i >= 0; --$i) {
             $newitems = $items;
             $newperms = $perms;
         list($foo) = array_splice($newitems, $i, 1);
             array_unshift($newperms, $foo);
             $return = array_merge($return, pc_permute($newitems, $newperms));
         }
    }
    return $return;
}


foreach (pc_permute($numbers) as $permutation) {
    $sum = 0;
    $rest = [];

    for ($i=0; $i<count($permutation); $i++) {
        $sum += $permutation[$i];
        if ($sum == $valuePerWife) {
            $rest = array_slice($permutation, $i + 1);
            break;
        }
    }

    if (array_sum($rest) == $valuePerWife) {
        echo implode(' ', array_slice($permutation, 0, $i + 1)), "\n";
        echo implode(' ', array_slice($permutation, $i + 1)), "\n";
        echo 'diff=0';
        exit;
    }
}
exit('DIDNT FOUND ANY COMBINATION!');

0

Pyton:

import itertools as t
raw_input()
a=[int(i) for i in raw_input().split()]
a=list(t.permutations(a))
b=len(a[0])/2
c=[(d[b:],d[:b]) for d in a]
d=[abs(sum(d[b:])-sum(d[:b])) for d in a]
e=zip(d,c)
e.sort()
print " ".join([str(i) for i in e[0][1][0]])
print " ".join([str(i) for i in e[0][1][1]])
print "diff",e[0][0]

lub nieco golfizowany:

import itertools as t
b=int(raw_input())/2
e=[(abs(sum(d[b:])-sum(d[:b])),(d[b:],d[:b])) for d in t.permutations([int(i) for i in raw_input().split()])]
e.sort()
f=e[0]
g=f[1]
print " ".join([str(i) for i in g[0]]),"\n"," ".join([str(i) for i in g[1]]),"\n","diff=",f[0]

Lub jeszcze bardziej golfizowany, ponieważ połowa linii to tylko makijaż. (zakładając, że mogę po prostu zrzucić surową tablicę wewnętrzną, ponieważ nie jest to określone w op) Możesz zostawić print(na przykład) interaktywną powłokę i dodać [::-1](na samym końcu po [0]), jeśli naprawdę chcesz ostatnia różnica.

import itertools as t
b=int(raw_input())/2
print sorted([(abs(sum(d[b:])-sum(d[:b])),(d[b:],d[:b])) for d in t.permutations([int(i) for i in raw_input().split()])])[0]

(wyniki w (0, ((1, 2, 7, 8), (3, 4, 5, 6))))

Jest to jednak brutalne wymuszanie wszystkich możliwych kombinacji i nie powinno być uważane za zdalnie skuteczne. Jeśli jednak lista o równej długości nie ma znaczenia, działałoby to również (na dużych tablicach):

raw_input()
a,b=[],[]
for i in sorted([int(i) for i in raw_input().split()])[::-1]:
    b.append(i)
    if sum(b)>sum(a): b,a=a,b
print a,b,abs(sum(b)-sum(a))

Na przykład pod tym kodem działa on z niewielką różnicą: 500k przy wartości maks. 10 ^ 10 to niewiele, że tak powiem. Jest to również o wiele szybsze: tam, gdzie drugi kod prawdopodobnie nie skończyłby się przed upływem roku (i to jest bardzo optymistyczne), działa to w około pół sekundy, nawet jeśli twój przebieg może się różnić.

def raw_input():
    import random
    return " ".join([str(random.randint(1,10**10)) for _ in range(10000)])

raw_input()
a,b=[],[]
for i in sorted([int(i) for i in raw_input().split()])[::-1]:
    b.append(i)
    if sum(b)>sum(a): b,a=a,b
print a,b,abs(sum(b)-sum(a))

Pytanie: Dlaczego to jest post CW?
— HyperNeutrino,

0

Pisz Haskell

> import Data.List
> import Data.Function

Wykorzystałem monadę listy, aby ją podzielić.

> divide []=return ([], [])
> divide (x:xs)=do
>   (w1, w2) <- divide xs
>   [(x:w1, w2), (w1, x:w2)]

Potem robimy oceniającego.

> rating (w1, w2)=abs $ (sum w1) - (sum w2)

A potem funkcja, która zminimalizuje różnicę.

> best = minimumBy (compare `on` rating) . filter (\(x,y)->length x == length y)

I coś, co łączy je wszystkie.

> bestDivison=best . divide

Następnie parser.

> parse::String->[Int]
> parse=fmap read . words

I formatator wyjściowy.

> output (w1,w2)=unlines [unwords (map show w1)
>                        , unwords ( map show w2)
>                        , "diff="++(show $ abs $ (sum w1) - (sum w2))]

A teraz program

> main = do
>   getLine --Ignored, I don't need the arrays length
>   input <- fmap parse getLine
>   putStrLn "" --For readability
>   putStrLn $ output $ bestDivison input

Przykład:

λ <*Main>: main
8
5 1 89 36 2 -4 20 7

5 36 20 7
1 89 2 -4
diff=20

Zestawy wyników powinny być jednakowej wielkości
— TheConstructor
Korzystając z naszej strony potwierdzasz, że przeczytałeś(-aś) i rozumiesz nasze zasady używania plików cookie i zasady ochrony prywatności.
Licensed under cc by-sa 3.0 with attribution required.