Celem jest obliczenie wszystkich kwadratów xz dodawaniem i odejmowaniem.

Zasady:

1. Kod musi być funkcją, która generuje całkowitą liczbę kwadratów i zwraca tablicę zawierającą wszystkie te kwadraty.
2. Można nie używać łańcuchów, struktur, mnożenie, dzielenie, lub wbudowanych funkcji do obliczania kwadraty.
3. Możesz używać tylko tablic, liczb całkowitych (liczb całkowitych), dodawania, odejmowania. Żaden inny operator nie jest dozwolony!

To jest pytanie do golfa , więc wygrywa najkrótszy kod w bajtach!

APL - 10

{+\1++⍨⍳⍵}

Przykładowe użycie:

{+\1++⍨⍳⍵}10
1 4 9 16 25 36 49 64 81 100

ngn demo APL

C, 55 52 bajtów

int s(int n,int*r){for(int i=0,j=-1;n--;*r++=i+=j+=2);}

po prostu sumuje liczby nieparzyste

• n: liczba kwadratów do obliczenia
• r: tablica wyjściowa do przechowywania wyników
• j: przyjmuje kolejne wartości 1, 3, 5, 7, ...
• i: zwiększa się o jprzy każdej iteracji

Edytować

4 znaki można zapisać za pomocą niejawnej deklaracji int (> C99), ale kosztuje to 1 znak, ponieważ forinicjatory nie mogą zawierać deklaracji w> C99. Następnie kod staje się

s(int n,int*r){int i=0,j=-1;for(;n--;*r++=i+=j+=2);}

Stosowanie

void main() {
    int r[20];
    s(20, r);
    for (int i = 0; i < 20 ; ++i) printf("%d\n", r[i]);
}  

Wynik

1
4
9
16
25
36
49
(...)
361
400

GolfScript, 17 znaków

{[,{.+(1$+}*]}:F;

Zastosowanie (patrz także przykłady online ):

10 F     # => [0 1 4 9 16 25 36 49 64 81]

Uwaga: * jest pętlą, a nie operatorem mnożenia.

Pakiet Windows, 115 bajtów

setlocal enabledelayedexpansion&for /l %%i in (1 1 %1)do (set a=&for /l %%j in (1 1 %%i)do set /a a+=%%i
echo.!a!)

Powinno to zostać umieszczone w pliku wsadowym zamiast uruchamiać się z cmd i wyświetla listę w konsoli. Pobiera liczbę kwadratów do utworzenia z pierwszego argumentu wiersza poleceń. W przeważającej części używa &zamiast nowego wiersza, jednak jeden jest nadal potrzebny i liczy się jako dwa bajty.

Wymaga włączenia opóźnionego rozszerzania zmiennych, można to zrobić za pomocą cmd /v:on. Zakładając, że tak nie jest, setlocal enabledelayedexpansion&na początku potrzebna była dodatkowa (bez niego skrypt ma 83 bajty).

Haskell - 30

f n=scanl1(\x y->x+y+y-1)[1..n]

Wykorzystuje to fakt (n+1)^2=n^2+2n+1

Perl, 27 bajtów

sub{map{$a+=$_+$_-1}1..pop}

Matematyka:

Skrypt wywoływania funkcji w celu wydrukowania 10 kwadratów:

#!/usr/bin/env perl
$square = sub{map{$a+=$_+$_-1}1..pop};
use Data::Dumper;
@result = &$square(10);
print Dumper \@result;

Wynik:

$VAR1 = [
          1,
          4,
          9,
          16,
          25,
          36,
          49,
          64,
          81,
          100
        ];

Edycje:

• Funkcja anonimowa (-2 bajty, dzięki skibrianski )
• popzamiast shift(-2 bajty, dzięki skibiranski )

JavaScript - 32 znaki

for(a=[k=i=0];i<x;)a[i]=k+=i+++i

Zakłada, że ​​zmienna xistnieje i tworzy tablicę akwadratów dla wartości 1..x.

ECMAScript 6 - 27 znaków

b=[f=i=>b[i]=i&&i+--i+f(i)]

Wywołanie f(x)zapełni tablicę bkwadratami wartości 0..x.

Julia - 33

Dowolną liczbę kwadratową można zapisać przez zsumowanie liczb nieparzystych:

julia> f(x,s=0)=[s+=i for i=1:2:(x+x-1)];f(5)
5-element Array{Int64,1}:
  1
  4
  9
 16
 25

C ++ 99 81 78 80 78

int* f(int x){int a[x],i=1;a[0]=1;while(i<x)a[i++]=a[--i]+(++i)+i+1;return a;}  

moja pierwsza próba gry w golfa kodowego

Kod ten jest oparty na
a = 2 Xn - 1
, gdzie n jest liczba Term jest n p określenie w serii 1, 3, 5, 9, 11, 13, ..... suma pierwszych 2 względem = 2 do kwadratu

suma pierwszych 3 haseł = 3 do kwadratu
i tak dalej ...

Zespół DCPU-16 (90 bajtów)

Napisałem to w asemblerze dla fikcyjnego procesora, bo dlaczego nie?

:l
ADD I,1
SET B,0
SET J,0
:m
ADD J,1
ADD B,I
IFL J,I
SET PC,m
SET PUSH,B
IFL I,X
SET PC,l

Oczekuje się, że liczba będzie w rejestrze X, a inne rejestry będą wynosić 0. Wyniki są wypychane na stos, pęknie, gdy osiągnie 65535 z powodu architektury 16-bitowej. Możesz dodać SUB PC, 1do końca, aby go przetestować. Skompilowany program powinien mieć 20 bajtów (10 słów).

Haskell

f x=take x [iterate (+y) 0 !! y | y<- [0..]]

To w zasadzie wymyśla mnożenie, używa samego siebie i odwzorowuje je na wszystkich liczbach. f 10= [0,1,4,9,16,25,36,49,64,81]. Również f 91= [0,1,4,9,16,25,36,49,64,81,100,121,144,169,196,225,256,289,324,361,400,441,484,529,576,625,676,729,784,841,900,961,1024,1089,1156,1225,1296,1369,1444,1521,1600,1681,1764,1849,1936,2025,2116,2209,2304,2401,2500,2601,2704,2809,2916,3025,3136,3249,3364,3481,3600,3721,3844,3969,4096,4225,4356,4489,4624,4761,4900,5041,5184,5329,5476,5625,5776,5929,6084,6241,6400,6561,6724,6889,7056,7225,7396,7569,7744,7921,8100].

Haskell, 34/23

n#m=m+n:(n+2)#(m+n)
f n=take n$1#0

lub, jeśli import jest w porządku:

f n=scanl1(+)[1,3..n+n]

Wynik:

λ> f 8
[1,4,9,16,25,36,49,64]

JavaScript 47

function f(n,a){return a[n]=n?f(n-1,a)+n+n-1:0}

r=[];f(12,r);console.log(r) zwroty :
[0, 1, 4, 9, 16, 25, 36, 49, 64, 81, 100, 121, 144]

Smalltalk, 52

f:=[:n||s|(s:=1)to:n collect:[:i|x:=s.s:=s+i+i+1.x]]

Zwraca nową tablicę (tzn. Nie wypełnia ani nie dodaje do istniejącej).

połączenie:

wartość f: 10

-> # (1 4 9 16 25 36 49 64 81 100)

python - 39

a=0
for i in range(5):a+=i+i+1;print(a)

Zastąp 5dowolną wartością. Jakieś sugestie?

Bash - 92 85 62 61 59 57

declare -i k=1;for((i=0;i++<$1;k+=i+i+1));do echo $k;done

Wynik:

$ ./squares.sh 10
1
4
9
16
25
36
49
64
81
100

Edycja: zastąpiłem wewnętrzną pętlę algorytmem z rozwiązania Haskell @ mniip.

Ta sama metoda, jak powyżej, w APL i J:

APL: F←{+\1+V+V←¯1+⍳⍵}(17 znaków) działa z większością wariantów APL (spróbuj tutaj )

a nawet mniej (tylko 14 znaków) z NGN APL: F←{+\1+V+V←⍳⍵}(patrz tutaj )

J: f=:+/\@(>:@+:@:i.)(18 znaków)

edycja: lepsze rozwiązanie w APL: F←{+\¯1+V+V←⍳⍵}(15 znaków)

C # (82)

int[] s(int n){int i,p=0;var r=new int[n];while(i<n){p+=i+i+1;r[i++]=p;}return r;}

C # - 93

int[]s(int l){int[]w=new int[l];while(l>=0){int i=0;while(i<l){w[l-1]+=l;i++;}l--;}return w;}

Wywołany z innej metody tej samej klasy, zwróci tablicę - [1,4,9,16,25,36...]aż do lelementu.

Fortran II | IV | 66 | 77, 134 122 109 105

  SUBROUTINES(N,M)
  INTEGERM(N)
  K=0
  DO1I=1,N
  K=K+I+I-1
1 M(I)=K
  END

Edycja: usunięto wewnętrzną pętlę i zamiast niej użyto algorytmu Haskell @ mniip.

Edycja: Zweryfikowano, że podprogram i sterownik są ważne w Fortran II i IV

Kierowca:

  INTEGER M(100)
  READ(5,3)N
  IF(N)5,5,1
1 IF(N-100)2,2,5
2 CALLS(N,M)
  WRITE(6,4)(M(I),I=1,N)
3 FORMAT(I3)
4 FORMAT(10I6)
  STOP  
5 STOP1
  END

Wynik:

$ echo 20 | ./a.out
   1     4     9    16    25    36    49    64    81   100
 121   144   169   196   225   256   289   324   361   400

Python - 51

Tutaj definiuję funkcję zgodnie z wymaganiami reguł.

Używanie sumliczb nieparzystych:

f=lambda n:[sum(range(1,i+i+3,2))for i in range(n)]

To używa tylko sum(wbudowane, które wykonuje dodawanie) i range(wbudowane, które tworzy tablice przy użyciu dodawania). Jeśli sprzeciwisz się sum, możemy to zrobić za pomocą reduce:

def g(n):v=[];reduce(lambda x,y:v.append(x) or x+y,range(1,i+i+3,2));return v

PHP, 92 bajty

To oczywiście musi mieć włączoną opcję „krótkich tagów” ​​(aby zgolić 3 bajty na początku).

<? $x=100;$a=1;$r=0;while($r<=$x){if($r){echo"$r ";}for($i=0,$r=0;$i<$a;$i++){$r+=$a;}$a++;}

Wynik:

1 4 9 16 25 36 49 64 81 100 

Dalej - 48 bajtów

: f 1+ 0 do i 0 i 0 do over + loop . drop loop ;

Stosowanie:

7 f

Wynik:

0 1 4 9 16 25 36 49