Napisz program lub funkcję, która przy danej liczbie całkowitej nkonstruuje tablicę o nwymiarach ndługości, gdzie każdy element jest identyfikatorem własnych współrzędnych. To znaczy, zaczynając od jednej tablicy, wypełnij ją ntablicami, gdzie każda z nich zawiera nwięcej tablic, do głębokości n-1. Elementy najgłębszych tablic to współrzędne opisujące, gdzie znajdują się w pełnej tablicy.

Kilka przykładów na wypadek, gdyby moje wyjaśnienie było mylące.

n = 1

["1"]

n = 2

[
 ["11", "12"],
 ["21", "22"]
]

n = 3

[
  [
    ["111","112","113"],
    ["121","122","123"],
    ["131","132","133"]
  ],
  [
    ["211","212","213"],
    ["221","222","223"],
    ["231","232","233"]
  ],
  [
    ["311","312","313"],
    ["321","322","323"],
    ["331","332","333"]
  ]
]

Tutaj „321” oznacza, że ​​jest to pierwszy element 2. elementu 3. tablicy.

Zasady:

• Współrzędne i wymiar ( n) mogą być indeksowane 0 lub 1
• Możesz założyć, że njest to jedna cyfra, poniżej 10 dla obu opcji indeksowania, aby zapobiec niejednoznacznym wynikom
• IO jest elastyczny.
  • W szczególności współrzędne mogą być tablicami, łańcuchami itp., O ile są wyraźne. „321” => [3,2,1]
  • Dane wyjściowe mogą być liczbami całkowitymi w bazie 10 z zerami wiodącymi lub bez nich.
  • Jeśli chcesz, współrzędne mogą być w odwrotnej kolejności, o ile są spójne. „321” => „123”
  • Dane wyjściowe niekoniecznie muszą być strukturą tablicową w Twoim języku. Tak długo, jak istnieją wyraźne wyraźne znaczniki dla początku tablicy, końca tablicy i do oddzielania elementów.
  • Wynik dla n=1może wynosić tylko 1
  • Jeśli Twoje wyniki są nietypowe, wyjaśnij format.
• To jest golf golfowy, więc wygrywa najkrótsze rozwiązanie w każdym języku!

Dyalog APL , 5 3 bajty

⍳⍴⍨

-2 bajty dzięki FrownyFrog

Wypróbuj online!

⍳daje wszystkie indeksy, biorąc pod uwagę kształt tablicy. np. 2 3 .
⍴przekształca prawy argument tak, aby był wielkości lewego argumentu. ⍨sprawia, że ​​oba są właściwym argumentem.

Python 3 , 56 bajtów

f=lambda n,*l:len(l)//n*l or[f(n,*l,k)for k in range(n)]

Wypróbuj online!

Xcoder zaoszczędził 2 bajty na przejściu do Pythona 3 w celu rozpakowania oznaczonego gwiazdką.

Wolfram Language (Mathematica) , 32 22 bajtów

^{-10 bajtów dzięki @alephalpha}

Array[List,#~Table~#]&

Wypróbuj online!

J , 18 bajtów

,"1/^:(]{:)~@,.@i.

Wypróbuj online!

Iteracyjne rozwiązanie, brak wbudowanego produktu kartezjańskiego. Tak wygląda szczyt J.

                       input                                    2
                i.     range                                 0, 1
             ,.@       reshape each element
                       into a one-dimensional array        [0],[1]   (A)
    ^:(]{:)            (input−1) times...             (1 iteration)
,"1/       ~@             prepend the contents of each 1d array in A    |
                          to every 1d array from the previous iteration,|  
                          assembling the results for each A[n] into     |!CANTEXPLAINTHIS!
                          a larger array                                |
                                                         [ [0,0],       |
                                                           [0,1] ],     |
                                                         [ [1,0],       |
                                                           [1,1] ]      |

Galaretka , 8 7 bajtów

ṗ³s³$³¡

Wypróbuj online!

Wyjaśnienie

Jako argument użyj argumentu 2.

ṗ³s³$³¡   
ṗ        Cartesian power with power
 ³       2 (the argument). Autoranges the left arg.
         Yields [[1,1],[1,2],[2,1],[2,2]]
    $³¡  Do 2 times:
  s³     Split into segments of length 2. 
         This last step molds the array of indices into the proper shape.

Jeśli ¡nie zmienia się, jest to odpowiedni argument na temat iteracji dla diadów, to będą to 4 bajty:ṗs³¡

J, 13 bajtów

[:{[;/@$,:@i.

Wypróbuj online!

Interesujące jest to o wiele dłużej niż odpowiedź APL (choć może to być moja niemożność zobaczenia lepszego tłumaczenia)

wyjaśnienie

[: { [ ;/@$ ,:@i.


     [                NB. the argument
            ,:@i.     NB. range 0..arg, considered as one item: ,: is "itemize" 
          $           NB. repeat the right range the left number of times
       ;/@            NB. and then put boxes around them. so, eg, if we had
                      NB. an arg of 3, now we have the list of boxes 
                      NB. [0 1 2][0 1 2][0 1 2]
[: {                  NB. { is "Catalog", it creates the cartesian product
                      NB. in exactly the format we desire.

MATLAB, 92 89 55 bajtów

Mam inną odpowiedź po ponownym przeczytaniu zasad wyzwania, ale poprzednią próbę pozostawię poniżej, ponieważ jest inna i wciąż fajnie się na nią patrzy.

reshape(string(dec2base(0:n^n-1,n+(n<2))),[~(1:n)+n 1])

Wyjaśnienie

                        0:n^n-1                        % [0,1,...,n^n-1]
               dec2base(       ,n+(n<2))               % Put into base n (base 2 if n=1)
        string(                         )              % Convert to strings
                                          [~(1:n)+n 1] % Dimension array [n,n,...,n] (length n)
reshape(                                 ,            )% Use dim array to reshape

Daje to n-wymiarową tablicę ciągów, które są indeksowane do zera.

Poprzednia odpowiedź (89 bajtów)

Mój pierwszy golf! Można to prawdopodobnie bardziej zmniejszyć, ale pomyślałem, że opublikuję to, co mam.

x=(1:n)';for d=2:n;y=((1:n)*10^(d-1));o=[];for p=1:nnz(y);o=cat(d,o,(x+y(p)));end;x=o end

Wyjaśnienie

x=(1:n)';                       % Create array x=[1,2,...n]'
for d=2:n                       % d for dimension
    y=((1:n)*10^(d-1));         % Creates an array for each d where
                                %   y=[10,20,30,...] for n=2
                                %   y=[100,200,...] for n=3 etc.
    o=[];                       % o for output
    for p=1:nnz(y)              % For each value of y
        o=cat(d,...             % Concatenate in the dth dimension:
            o,...               % - The current output
            x+y(p));            % - The sum of
                                %   - The array from the last dimension
                                %   - The current value in y (e.g. 100)
    end
    x=o                         % Send the output to x for the next loop
end

Wysyła x na końcu, aby dać rozwiązanie

Podobnie jak w innym poście MATLAB, wyjście jest tablicą n-wymiarową, z tym wyjątkiem, że używa liczb do wyświetlenia współrzędnych. Działa dla dowolnej wartości, chociaż ponieważ pętle są złe w MATLAB, zaczyna znacznie zwalniać wokół n = 8.

Edycja: -2 bajty dzięki Luisowi Mendo. Usunięto również końcowy średnik, aby wydrukować wynik.

Rdza ,201 176 167 166 154 bajty

enum L{S(String),L(Vec<L>)}fn
h(n:u8,d:u8,s:&str)->L{if
d<1{L::S(s.into())}else{L::L((0..n).map(|i|h(n,d-1,&format!("{}{}",s,i))).collect())}}|n|h(n,n,"")

Wypróbuj online!

Typ wyjściowy to typ sumy z dwoma wariantami, ponieważ język jest ściśle wpisany. Może to być albo Ltyp listy zawierający ten typ sumy, albo Styp wyniku (ciąg znaków). Wynik może wyglądać tak.

L::L([
 L::L([ L::S("00"), L::S("01") ]),
 L::L([ L::S("10"), L::S("11") ]),
])

Również sformatowane przy użyciu rustfmt:

enum L {
    S(String),
    L(Vec<L>),
}
fn h(n: u8, d: u8, s: &str) -> L {
    if d < 1 {
        L::S(s.into())
    } else {
        L::L(
            (0..n)
                .map(|i| h(n, d - 1, &format!("{}{}", s, i)))
                .collect(),
        )
    }
}
|n| h(n, n, "")

R , 102 bajty

function(n,m=array(T,rep(n,n)))`if`(n<2,'1',{m[]=apply(which(m,T)[,`[<-`(1:n,1:2,2:1)],1,toString);m})

Wypróbuj online!

• 1-indeksowany, odwrócony
• niestety R przechowuje macierz według kolumn, w przeciwnym razie moglibyśmy zmniejszyć do 73 bajtów
• -9 bajtów zapisanych dzięki sugestii @Giuseppe do użycia whichindeksowania tablic

Java 10, 144 bajty

Rozwiązaniem jest metoda f. Tworzy ciąg znaków reprezentujący tablicę.

String h(int n,int d,String s){if(d<1)return s;var r="[";for(int i=0;i++<n;)r+=h(n,d-1,s+i)+",";return r+"]";}String f(int n){return h(n,n,"");}

Wypróbuj online

Nie golfił

String h(int n, int d, String s) {
    if (d < 1)
        return s;
    var r = "[";
    for (int i = 0; i++ < n;)
        r += h(n, d - 1, s + i) + ",";
    return r + "]";
}
String f(int n) {
    return h(n, n, "");
}

Podziękowanie

• oszczędności bajtów dzięki Konradowi Borowskiemu

05AB1E , 7 bajtów

LsãsGsô

Wypróbuj online!

Wyjaśnienie

L          # push range [1 ... input]
 sã        # input repeated cartesian products of the list
   sG      # input - 1 times do:
     sô    # split into input parts

JavaScript (Node.js) , 62 60 58 bajtów

f=(n,i=n,s='')=>i?[...Array(n)].map((_,j)=>f(n,i-1,s+j)):s

Wypróbuj online! Wyjście jest indeksowane na 0. Edycja: Zapisano 2 bajty dzięki @JoKing i kolejne 2 bajty dzięki @Arnauld.

MATLAB, 116 108 104 bajtów

Wydaje mi się, że musi to być krótszy sposób, biorąc pod uwagę powinowactwo MATLAB-a do matryc wielowymiarowych ... Dzięki Luisowi za 4 bajty z krótkich rąk

a=~(1:n)+n;c=cell(1,n);[c{:}]=ind2sub(a,1:n^n);reshape(arrayfun(@(varargin)[varargin{:}],c{:},'un',0),a)

Wyjaśnienie

% For using twice, define the array of dimension sizes [n, n, .., n]
a=~(1:n)+n;
% To group variable number of outputs from ind2sub into a cell array
c=cell(1,n);   
% Convert linear indices to self-describing coordinates
[c{:}]=ind2sub(a,1:n^n);     
% reshape to make it the n-dimensional array
% arrayfun to loop over the numerous ind2sub outputs simultaneously
% varargin and {:} usage to account for various numbers of inputs
reshape(arrayfun(@(varargin)[varargin{:}],c{:},'uni',0),a)

Dane wyjściowe to n-wymiarowa tablica komórek, w której każdy element jest tablicą wartości współrzędnych. Działa dla każdego nbez dwuznaczności ze względu na wyjście tablicy numerycznej, o ile n^(n+1)tablica elementów może być przechowywana w pamięci RAM!

Węgiel drzewny , 26 bajtów

Ｎθ≔ＥＸθθ⪫⪪◧⍘ιθθ ¦0υＦθ≔⪪υθυυ

Wypróbuj online! Link jest do pełnej wersji kodu. Wyjaśnienie:

Ｎθ

Wejście n.

≔ＥＸθθ⪫⪪◧⍘ιθθ ¦0υ

Wygeneruj wszystkie nⁿ ncyfry cyfrowe w bazie n.

Ｆθ≔⪪υθυ

Podziel je nrazy na ntablicę -wymiarową, w której każdy wymiar ma rozmiar n.

υ

Wydrukuj tablicę. Domyślny format wyjściowy to każdy element na swojej linii, następnie każdy blok nlinii jest zakończony pustą linią, następnie każdy blok nbloków nlinii jest zakończony drugą pustą linią, i tak dalej, aż do n-1pustych linii na najwyższym poziomie .

Galaretka , 7 bajtów

ṗṁẋ`ŒṬ$

Wypróbuj online!