Twoim zadaniem jest napisanie pełny program lub funkcję, która pobiera żadnych wejściowe i uruchamia dowolny rodzaj pętli ( while, for, foreach, do, do-while, do-loop, goto, rekursji, etc), które zakończą się w powodując błąd, co oznacza, że program musi zatrzymać się z systemem i wyjście.

Zasady:

1. Błąd musi być błędem w czasie wykonywania, nieobsługiwanym wyjątkiem lub czymkolwiek, co powoduje, że program sam się kończy.
2. Błąd musi powodować zatrzymanie i wyjście z programu bez wywoływania jawnego exit;(lub równoważnego) w pewnym momencie.
3. Komunikaty takie jak Warning:, Notice:itp, które nie powodują program do końca sama nie obowiązują. Na przykład w działach PHP przez zero generuje Warningkomunikat, ale program się nie zatrzyma i nadal będzie działał, to nie jest poprawna odpowiedź.
4. Pętla musi przebiegać co najmniej jeden pełny cykl. Innymi słowy, błąd może się zdarzyć począwszy od drugiego cyklu i dalej. Ma to na celu uniknięcie spowodowania błędu przy użyciu niepoprawnej składni kodu: kod musi być poprawny pod względem składniowym.
5. Pętla może być nawet nieskończona (przykład for(;;);), jeśli przestrzega powyższych zasad, ale nie może zająć więcej niż 2 minuty, aby zakończyć się błędem w czasie wykonywania.
6. Rekurencja bez optymalizacji wezwania ogona jest nieprawidłowa ( 1 , 2 ).
7. To jest golf golfowy, więc wygrywa najkrótszy kod.
8. Standardowe luki są zabronione.

Przykład C # ( test online ):

using System;
public class Program {
    public static void Main() {
        int i;
        int[] n;
        n = new int[5];
        for(i=0; i<7; i++) {
            n[i] = i;
            Console.WriteLine(n[i]);
        }
    }
}


Output: 

0
1
2
3
4
Run-time exception (line 9): Index was outside the bounds of the array.

Stack Trace:

[System.IndexOutOfRangeException: Index was outside the bounds of the array.]
  at Program.Main(): line 9

Tabela liderów:

var QUESTION_ID=104323,OVERRIDE_USER=59718;function answersUrl(e){return"https://api.stackexchange.com/2.2/questions/"+QUESTION_ID+"/answers?page="+e+"&pagesize=100&order=desc&sort=creation&site=codegolf&filter="+ANSWER_FILTER}function commentUrl(e,s){return"https://api.stackexchange.com/2.2/answers/"+s.join(";")+"/comments?page="+e+"&pagesize=100&order=desc&sort=creation&site=codegolf&filter="+COMMENT_FILTER}function getAnswers(){jQuery.ajax({url:answersUrl(answer_page++),method:"get",dataType:"jsonp",crossDomain:!0,success:function(e){answers.push.apply(answers,e.items),answers_hash=[],answer_ids=[],e.items.forEach(function(e){e.comments=[];var s=+e.share_link.match(/\d+/);answer_ids.push(s),answers_hash[s]=e}),e.has_more||(more_answers=!1),comment_page=1,getComments()}})}function getComments(){jQuery.ajax({url:commentUrl(comment_page++,answer_ids),method:"get",dataType:"jsonp",crossDomain:!0,success:function(e){e.items.forEach(function(e){e.owner.user_id===OVERRIDE_USER&&answers_hash[e.post_id].comments.push(e)}),e.has_more?getComments():more_answers?getAnswers():process()}})}function getAuthorName(e){return e.owner.display_name}function process(){var e=[];answers.forEach(function(s){var r=s.body;s.comments.forEach(function(e){OVERRIDE_REG.test(e.body)&&(r="<h1>"+e.body.replace(OVERRIDE_REG,"")+"</h1>")});var a=r.match(SCORE_REG);a&&e.push({user:getAuthorName(s),size:+a[2],language:a[1],link:s.share_link})}),e.sort(function(e,s){var r=e.size,a=s.size;return r-a});var s={},r=1,a=null,n=1;e.forEach(function(e){e.size!=a&&(n=r),a=e.size,++r;var t=jQuery("#answer-template").html();t=t.replace("{{PLACE}}",n+".").replace("{{NAME}}",e.user).replace("{{LANGUAGE}}",e.language).replace("{{SIZE}}",e.size).replace("{{LINK}}",e.link),t=jQuery(t),jQuery("#answers").append(t);var o=e.language;/<a/.test(o)&&(o=jQuery(o).text()),s[o]=s[o]||{lang:e.language,user:e.user,size:e.size,link:e.link}});var t=[];for(var o in s)s.hasOwnProperty(o)&&t.push(s[o]);t.sort(function(e,s){return e.lang>s.lang?1:e.lang<s.lang?-1:0});for(var c=0;c<t.length;++c){var i=jQuery("#language-template").html(),o=t[c];i=i.replace("{{LANGUAGE}}",o.lang).replace("{{NAME}}",o.user).replace("{{SIZE}}",o.size).replace("{{LINK}}",o.link),i=jQuery(i),jQuery("#languages").append(i)}}var ANSWER_FILTER="!t)IWYnsLAZle2tQ3KqrVveCRJfxcRLe",COMMENT_FILTER="!)Q2B_A2kjfAiU78X(md6BoYk",answers=[],answers_hash,answer_ids,answer_page=1,more_answers=!0,comment_page;getAnswers();var SCORE_REG=/<h\d>\s*([^\n,]*[^\s,]),.*?(\d+)(?=[^\n\d<>]*(?:<(?:s>[^\n<>]*<\/s>|[^\n<>]+>)[^\n\d<>]*)*<\/h\d>)/,OVERRIDE_REG=/^Override\s*header:\s*/i;

body{text-align:left!important;font-family:Arial,Helvetica; font-size:12px}#answer-list,#language-list{padding:10px;width:290px;float:left}table thead{font-weight:700}table td{padding:5px}

<script src="https://ajax.googleapis.com/ajax/libs/jquery/2.1.1/jquery.min.js"></script> <link rel="stylesheet" type="text/css" href="//cdn.sstatic.net/codegolf/all.css?v=83c949450c8b"> <div id="answer-list"> <h2>Leaderboard</h2> <table class="answer-list"> <thead> <tr><td></td><td>Author</td><td>Language</td><td>Size</td></tr></thead> <tbody id="answers"> </tbody> </table> </div><div id="language-list"> <h2>Winners by Language</h2> <table class="language-list"> <thead> <tr><td>Language</td><td>User</td><td>Score</td></tr></thead> <tbody id="languages"> </tbody> </table> </div><table style="display: none"> <tbody id="answer-template"> <tr><td>{{PLACE}}</td><td>{{NAME}}</td><td>{{LANGUAGE}}</td><td>{{SIZE}}</td><td><a href="{{LINK}}">Link</a></td></tr></tbody> </table> <table style="display: none"> <tbody id="language-template"> <tr><td>{{LANGUAGE}}</td><td>{{NAME}}</td><td>{{SIZE}}</td><td><a href="{{LINK}}">Link</a></td></tr></tbody> </table>

Podziękowania dla Martina Endera za fragment tabeli wyników

MATL , 5 1 bajt

Pomysł zaczerpnięty z odpowiedzi CJam @ MartinEnder

`

Wypróbuj online!

`    % Do...while loop
     % Implicit end. The loop continues if the top of the stack is true.
     % After the first iteration, since the stack is empty, the program 
     % implicitly tries to take some non-existing input, and finishes
     % with an error

Stara wersja

2:t"x

Wypróbuj online!

2:   % Push [1 2]
t    % Duplicate
"    % For each (i.e. do the following twice)
  x  %   Delete top of the stack. Works the first time. The second it tries to
     %   implicitly take some non-existing input, and finishes with an error

Python, 16 bajtów

Nieciekawe podejście z podziałem 0:

for x in 1,0:x/x

Pierwsza iteracja jest obliczana 1 / 1, co działa dobrze. Druga iteracja próbuje obliczyć 0 / 0, powodując ZeroDivisionErrorwyrzucenie.

17 bajtów (osobisty ulubiony)

i=1
while i:del i

Początkowo, i=1co jest prawdą, więc pętla jest wprowadzana.

Przy pierwszym uruchomieniu pętli zmienna ijest usuwana.

Oznacza to, że po raz drugi inie jest już zmienną i dlatego jego ocena kończy się niepowodzeniemNameError: name 'i' is not defined.

Innym 15-bajtowym rozwiązaniem byłoby def _():_()(nowa linia) _(), ponieważ Python nie optymalizuje rekurencji ogona. To jednak narusza zasadę nr 6.

Galaretka , 3 2 bajty

Ṿß

Zabija się przez brak pamięci. Lokalnie robi to po ~ 100 sekundach.

Wypróbuj online! (akt zgonu w szufladzie debugowania )

Jak to działa

Ṿß  Main link. Argument: x. Implicit first argument: 0

Ṿ   Uneval; yield a string representation of x.
 ß  Recursively call the main link.
    Jelly uses TCO, so the first cycle finishes successfully before entering
    the next one.

Pierwsze kilka iteracji daje:

'0'
'”0'
'””,”0'
'””,””,”,,””,”0'
'””,””,”,,””,””,”,,””,”,,”,,””,””,”,,””,”0'
'””,””,”,,””,””,”,,””,”,,”,,””,””,”,,””,””,”,,””,”,,”,,””,””,”,,””,”,,”,,””,”,,”,,””,””,”,,””,””,”,,””,”,,”,,””,””,”,,””,”0'

Potem robi się naprawdę brzydko, naprawdę szybko.

V , 2 bajty

òl

Wypróbuj online!

To idealne wyzwanie dla V, ponieważ już to robię przez cały czas! W rzeczywistości V nie ma nawet żadnych warunków, ma tylko funkcje, które psują się po błędzie. W tym przypadku òoznacza „powtarzaj na zawsze” i l„ruszaj się w prawo”.

W pustym buforze (bez danych wejściowych) spowoduje to przerwanie pierwszego przejścia i nie spowoduje wyjścia. Jeśli jest wejście, to pęknie, gdy przejdziemy po ostatnim znaku wejścia i wyprowadzimy wszystkie dane wejściowe (co czyni go również programem cat)

JavaScript (ES6), 13 bajtów

f=_=>f(_?a:1)

Jest to funkcja rekurencyjna, która raz działa poprawnie, a następnie rzuca ReferenceError: a is not defined i wychodzi.

Oto 15-bajtowa wersja spoza ES6:

for(i=0;;)i=i.a

Działa to dobrze raz, a następnie rzuca TypeError: i is undefinedi wychodzi.

Bash 4.2, 22 bajty

exec $0 $@ $[2**$#%-1]

Nie działa w TIO, ponieważ ma Bash 4.3, a błąd, na którym polegam, został w końcu naprawiony.

Weryfikacja

$ xxd -c 22 -g 22 self-destruct
0000000: 6578656320243020244020245b322a2a2423252d315d  exec $0 $@ $[2**$#%-1]
$ ./self-destruct
Floating point exception

Występuje awaria, gdy program próbuje obliczyć 2 ⁶³ mod -1 , co ulega awarii w Bash 4.2 i starszych wersjach z powodu znanego błędu.

PHP, 22 21 20 18 bajtów

Zależy to od PHP, który pozwala nadać nazwę funkcji zmiennej i spróbować ją uruchomić.

To po prostu konkatenuje nazwę pifunkcji dwukrotnie. To zabija PHP za pomocą Fatal Error: Uncaught Error: Call to undefined function pipi() in [...][...].

while($x.=pi)$x();

Działa to podobnie do mojej starej odpowiedzi.

Stara odpowiedź, 20 bajtów

PHP pozwala inkrementować znaki za pomocą operatora inkrementacji. Działa tylko w a-zzakresie, ale wystarczy.

for($x=pi;;)$x=$x();

Uważam, że spełnia to wszystkie wymagane punkty, a pętla działa raz.

Możesz sprawdzić, czy ponieważ otrzymasz błąd Fatal error: Function name must be a string.

Jak to działa, krok po kroku:

• Przypisz pido $x.
  Ponieważ pijest używany jako stała, PHP sprawdzi, czy istnieje.
  Ponieważ tak nie jest, PHP wyświetla ostrzeżenieUse of undefined constant pi - assumed 'pi' (Zasadniczo: ponieważ stała nie istnieje, zakłada się, że jest to ciąg znaków)
• Pętla za pierwszym razem
  • Uruchom funkcję $x().
    Ponieważ $xma wartość pi, uruchomi funkcję pi().
• Zapisz wartość w $x.
  $xteraz ma π zamiastpi
• Pętla po raz drugi
  • Uruchom funkcję $x().
    Ponieważ $xma π, uruchomi funkcję 3.14159...().
  • π nie jest łańcuchem, zabijając program w tym momencie za pomocą Fatal Error.

Dzięki @Titus za znalezienie pi()funkcji, oszczędzając mi 1 bajt!

GNU sed , 15 13 5 bajtów

-2 Dzięki seshoumara
-8 Dzięki Zeppelin

H;G;D

1. Dołącza znak nowej linii i przestrzeń wstrzymania do obszaru wzoru.
2. Dołącza nową linię i przestrzeń wzoru do przestrzeni wstrzymania.
3. Usuwa do pierwszej nowej linii i zaczyna od nowa.

Szybko kończy się pamięć:

$ time (echo|sed 'H;G;D')
sed: couldn't re-allocate memory

real    0m1.580s
user    0m0.545s
sys     0m1.012s

R, 22 25 22 20 18 bajtów

Edycja: Podziękowania dla @Mego za zwrócenie uwagi, że R nie obsługuje optymalizacji wezwania ogona.

Edit4: Znaleziono jeszcze krótsze rozwiązanie, które jest proste, ale dość skomplikowane.

repeat(ls(T<-T-1))

Odpowiedź korzysta z wbudowanej zmiennej boolean truey, Tktóra jest zmniejszana w nieskończoność w powtarzającej się pętli. Funkcja ls()nazywana jest każdą iteracją, która wyświetla listę wszystkich obiektów w bieżącym środowisku. Jednak pierwszy argument nameokreśla, z którego środowiska mają być wyświetlane obiekty. Z dokumentacji R wynika, że:

Argument name może określać środowisko, z którego pobierane są nazwy obiektów w jednej z kilku form: jako liczba całkowita (pozycja na searchliście); jako nazwa ciągu znaków elementu na liście wyszukiwania; lub jawnie environment(w tym za pomocą sys.framedostępu do aktualnie aktywnych wywołań funkcji).

Zasadniczo oznacza to, że w pierwszej iteracji uruchamiamy, ls(-1)która zwróci character(0)(standard przy próbie uzyskania dostępu do nieistniejącego everything-except-the-firstelementu dowolnego obiektu typu znakowego). Podczas drugiej iteracji Tzmniejsza się o dwa, a następnie wywołujemy, ls(-3)co z kolei zwraca błąd:

Error in as.environment(pos) : invalid 'pos' argument

Jest tak, ponieważ próbujemy wyświetlić everything-except-the-thirdelement, ale środowisko lokalne zawiera tylko zmienną Tw tym momencie (jako takie, zwróciłoby ls()listę długości 1w tej iteracji) i zwrócony został błąd.

Befunge-93, 3 bajty (ewentualnie 1 lub 0)

!%!

Wypróbuj online!

Podczas pierwszej iteracji pętli stos jest pusty, co odpowiada ekwiwalentowi zer. Operacja !(nie) konwertuje zatem stos na górę na 1, a %operacja (modulo) oblicza 0 mod 1, pozostawiając 0. Następny! operacja konwertuje to 0 na 1, zanim licznik programu zawinie się i ponownie rozpocznie pętlę.

W drugiej iteracji pierwsze !operacje konwertują 1, który jest teraz na górze stosu, na 0. The% Operacja następnie oblicza 0 mod 0, co powoduje błąd dzielenia przez zero na interpreter referencyjny, a tym samym kończy działanie programu.

Jest też nudniejsza odpowiedź 1-bajtowa, chociaż nie jestem pewien, czy jest to poprawne.

"

Wypróbuj online!

To "polecenie rozpoczyna ciąg, dlatego każde miejsce w pozostałej części wiersza jest wypychane na stos, dopóki licznik programu nie zawinie się i nie napotka "ponownie zamknięcia łańcucha. Będzie musiał wtedy zawinąć się po raz drugi, aby powtórzyć proces rozpoczynając kolejny ciąg i wypychając kolejne 79 spacji na stos. W końcu zabraknie pamięci (zachowanie interpretera odniesienia) lub spowoduje przepełnienie stosu.

Teraz, jeśli chcesz naprawdę przeforsować reguły, istnieje również technicznie zerowe rozwiązanie.

Jeśli przyjmiesz to orzeczenie w ten sposób, że dowolny tłumacz ustnie określa język (jak wielu tutaj), wówczas możemy założyć, że język Befunge jest zdefiniowany przez tego tłumacza . Jedną z „cech” tego interpretera jest to, że wypycha on niezdefiniowaną wartość na stos dla każdej pętli pola gry podczas wykonywania pustego programu. Przy wystarczającej ilości czasu zabraknie mu pamięci.

To, jak szybko to się stanie, będzie zależeć od szybkości komputera, dostępnej pamięci i używanej przeglądarki. Na moim komputerze stwierdziłem, że Microsoft Edge działał najlepiej, ale nawet wtedy „tylko” używał 500 MB po dwóch minutach. Dopiero około piętnastu minut (przy użyciu kilku gigabajtów) Edge zdecydował się zabić proces i odświeżyć kartę. Jest więc mało prawdopodobne, aby udało się to zrobić w terminie dwóch minut, ale przy odpowiednich warunkach, które niekoniecznie byłyby wykluczone.

FAŁSZ, 8 bajtów

Naprawdę podoba mi się ten język.

1[$][.]#

Powoduje to wypchnięcie a 1, a następnie [$][.]#zapętla się, gdy $jest prawdą (duplikat góry stosu) i ( .) wyprowadza go. Ten interpreter ulega awarii po 1wydrukowaniu singla (dowód na to, że pętla działa co najmniej raz). Wygląda na to, że w tym tłumaczu jest błąd. Poniższy 9-bajtowy program powinien działać we wszystkich zgodnych tłumaczach:

1[$][..]#

C, 21 bajtów

i;f(){for(;1/!i++;);}

Tutaj na ipewno zaczniesz jako 0.

Można potwierdzić, że działa to raz tak:

i;f(){for(;1/!i++;)puts("hi");}
main(){f();}

Co na moim komputerze powoduje:

llama@llama:...code/c/ppcg104323loop$ ./a.out 
hi
zsh: floating point exception (core dumped)  ./a.out

Najkrótsze rekurencyjne rozwiązanie, jakie mogę znaleźć, to 22 bajty :

f(i){f(i-puts(""-i));}

gcceliminuje tylko wywołanie ogonowe na poziomie -O2wyższym lub wyższym, w którym to momencie musimy wywołać funkcję taką, putsaby zapobiec optymalizacji całej rzeczy. Potwierdzenie, że to działa:

llama@llama:...code/c/ppcg104323loop$ cat loop.c       
main(){f();}
f(i){f(i-puts(""-i));}
llama@llama:...code/c/ppcg104323loop$ gcc -O2 -S loop.c 2>/dev/null
llama@llama:...code/c/ppcg104323loop$ grep call loop.s
    call    puts
    call    f

Oto pełny program, który zakłada, że ​​jest wywoływany bez argumentów wiersza poleceń, o wielkości 22 bajtów :

main(i){for(;1/i--;);}

co jest równoważne funkcji o tej samej długości:

f(i){for(i=1;1/i--;);}

MATLAB, 18 bajtów

Można to uruchomić jako skrypt:

for j=1:2;j(j);end

Pierwsza iteracja jest w porządku, ponieważ j(1)jest słuszna1 . Druga iteracja ulega awarii z błędem tablicy poza zakresem, ponieważ j(2)przekracza ona wymiary j, czyli tablicę 1x1.

Można to również uruchomić jako skrypt, ale działa tylko przy pierwszym uruchomieniu. Mimo to jest wystarczająco zabawne nadużywanie predefiniowanych stałych MATLAB-a, że ​​myślałem, że je uwzględnię. Ma również 18 bajtów.

while i/i;i={};end

Przy uruchomieniu w obszarze roboczym, w którym zmienna inie została jeszcze zdefiniowana, zakłada się, że ijest to jednostka urojona, więc i/i = 1. W pierwszej pętli przypisanie i={}tworzy pustą tablicę komórek o nazwie i. W drugiej iteracji pętla kończy się na „Niezdefiniowany operator” / „dla argumentów wejściowych typu„ komórka ”.

Perl 6 , 13 bajtów

loop {5[$++]}

Indeksuje literał całkowity w nieskończonej pętli.
Opiera się na fakcie, że w przypadku wartości skalarnych można używać składni indeksowania tablicy z indeksem 0(zwracając samą wartość), ale generuje Index out of rangebłąd dla dowolnego innego indeksu.

QBasic, 17 bajtów

Ten kod jest bardzo dziwny.

DO
i=11+a(i)
LOOP

Jak to działa

W QBasic zmienne są wstępnie inicjowane. Zmienna regularna bez żadnego przyrostka typu, jak itutaj, jest wstępnie inicjowana na zero.

Z wyjątkiem sytuacji, gdy spróbujesz zapisać się do tej zmiennej jak tablica ... w takim przypadku jest to tablica 11 zer. *

Dlatego po raz pierwszy w pętli ijest 0i ajest tablicą. a(i)daje zerowy element tablicy (który jest 0). Wszystko dobrze i dobrze. Ustawiamy ina 11i zapętlamy. Ale teraz 11nie jest prawidłowym indeksem dla tablicy a, a program zatrzymuje się na Subscript out of range.

19-bajtowa wersja, która lepiej pokazuje, co się dzieje:

DO
?a(i)
i=i+1
LOOP

Zostanie wydrukowany 0jedenaście razy, zanim popełni błąd.

* Koncepcyjnie jest to 10-elementowa tablica. Większość rzeczy w QBasic ma indeks 1, ale tablice nie są, prawdopodobnie z powodów implementacyjnych. Aby wszystko działało zgodnie z oczekiwaniami dla programistów, QBasic dodaje dodatkowy wpis, dzięki czemu można używać indeksów od 1 do 10. Indeks 0 jest jednak nadal doskonale dostępny. Domyśl.

Haskell, 15 bajtów

f(a:b)=f b
f"a"

f"a"uruchamia rekurencyjnie ciąg „a”, upuszczając pierwszy znak i ostatecznie kończy się niepowodzeniem na końcu z Non-exhaustive patterns in function fwyjątkiem, ponieważ fjest zdefiniowany tylko dla niepustych ciągów.

C #, 71 38 bajtów

Ponieważ podałeś przykład w C # tutaj inna gra w golfa

I dzięki pinkfloydx33

void c(){checked{for(uint i=1;;i--);}}

Niższy niż Parse.ToString()nawet Parse($"{c--}") mentalnie porzuconychecked ponieważ jest on zbyt długi dla słowa kluczowego. Trudne to z pewnością jest krótsze niżParse(c.ToString())

Oryginalna odpowiedź

class p{static void Main(){for(int c=0;;c--)uint.Parse(c.ToString());}}

Spowoduje to uruchomienie c=0następnie zmniejszyć je, gdy spowoduje an:c=-1uint.Parse

Unhandled Exception: System.OverflowException: Value was either too large or too small for a UInt32.

Wersja bez golfa i sprawdzanie, czy pętla działa co najmniej raz

class p {
    static void Main() {
        for(int c=0;;c--) {
            System.Console.Write(c);
            uint.Parse(c.ToString());
        }
    }
}

CJam , 4 bajty

1{}g

Wypróbuj online!

Pierwsza iteracja pustej {}gpętli wyskakuje 1, co każe jej kontynuować. Druga iteracja próbuje wyskoczyć z innego warunkowego, ale stos jest pusty, więc program ulega awarii.

Zestaw x86 (składnia AT&T), 40 bajtów

f:
mov $1,%eax
A:
div %eax
dec %eax
je A

Deklaruje funkcję f, która dzieli pierwszą przez 1 iterację, a następnie próbuje podzielić 0 przez 0 i błędy.

CJam, 4 bajty

P`:~

P`generuje ciąg 3.141592653589793. :~ocenia każdą postać. 3jest poprawnym kodem w CJam, który po prostu zwraca 3. W następnej iteracji .powoduje błąd, ponieważ wymaga cyfry lub następującego po nim operatora.

Ruby, 14 bajtów

loop{$./=~$.}

Wyjścia z powodu ZeroDivisionError: divided by 0

$. The current input line number of the last file that was read

Ruby Docs

> <> , 3 bajty

!]!

Wypróbuj tutaj!

Wyjaśnienie

!    skip next instruction
 ]   close stack (crash)
  !  skip next instruction (jumping to close stack)

Partia, 22 20 bajtów

:a
set i=%i%1
goto a

Wyjaśnienie

Jest to nieskończona pętla, która dołącza 1do początkowo pustego łańcucha. W końcu minie maksymalna długość ciągu 8192 i nastąpi awaria. Na moim komputerze zajmuje to około 30 sekund.

JavaScript, 9 bajtów

for(;;i);

Działa to raz, a następnie wyrzuca, ReferenceError: i is not definedco zatrzymuje pętlę.

// With a console.log(1) to see that it runs once.
for(;;i)console.log(1);

Biorąc za przykład następujące, <increment>czy koniec pierwszego cyklu czy początek drugiego cyklu?

0:for(<init>;<test>;<increment>)
1:{
2:  <statement>;
3:}

1 / Widzę to

Po przejściu z linii 0 do linii 3, a następnie z powrotem do linii 0, wydaje się, że pełny cykl został zakończony.
To byłby <increment>początek drugiego cyklu.
- Pierwszy cykl: <init>-> <test>-> <statement>
- Drugi cykl: <increment>-><test> -><statement>

2 / Whileekwiwalent

0:<init>;
1:while(<test>)
2:{
3:  <statement>;
4:  <increment>;
5:}

W tym równoważnej whileThe <increment>koniec pierwszego cyklu i wydaje się, jakby to samo z for.
To byłby <increment>koniec pierwszego cyklu.
- Pierwszy cykl: <test>-> <statement>-> <increment>
- Drugi cykl: <test>-> <statement>-><increment>

3 / Instrukcja pojawia się dwa razy

Pełny cykl kończy się, gdy instrukcja zostanie napotkana dwukrotnie.
Pierwsza napotkana instrukcja dwukrotnie <test>.
To byłby <increment>koniec pierwszego cyklu.
- Pierwszy cykl: <test>-> <statement>-> <increment>
- Drugi cykl: <test>-><statement> -><increment>

4 / To konfiguracja

Po <init>prostu ustawia wszystko, co jest potrzebne do pierwszego cyklu.
Po <increment>prostu ustawia wszystko, co jest potrzebne do drugiego cyklu.
To byłby <increment>początek drugiego cyklu.
- Pierwszy cykl: <init as a setup>-> <test>-> <statement>
- Drugi cykl: <increment as a setup>-> <test>-><statement>

Specyfikacja języka ECMAScript® 2016

Czas działania for(<init>;<test>;<increment>)<statement>;

Niech varDcl będzie wynikiem oceny <init>.
ReturnIfAbrupt (varDcl).
Powrót ? ForBodyEvaluation ( <test>, <increment>, <statement>, «», labelSet).

Istnieją trzy formy, więc wybrałem tutaj najkrótszą, nie ma różnicy:
- Cokolwiek <init>to nie jest częścią pierwszej iteracji.
- To, co jest istotne, znajduje się w ForBodyEvaluation.

Szczegóły ForBodyEvaluation ( <test>, <increment>, <statement>, «», labelSet)

0 Niech V będzie niezdefiniowane.
1 Wykonaj? CreatePerIterationEnvironment (perIterationBindings).
2 Powtórz
3 Jeśli nie jest [pusty], to
4 Niech testRef będzie wynikiem oceny <test>.
5 Niech testValue będzie? GetValue (testRef).
6 Jeśli ToBoolean (testValue) ma wartość false, zwróć wartość NormalCompletion (V).
7 Niech wynik będzie wynikiem oceny <statement>.
8 Jeśli LoopContinues (result, labelSet) ma wartość false, zwróć Completion (UpdateEmpty (wynik, V)).
9 Jeśli wynik. [[Wartość]] nie jest pusty, niech V będzie wynikiem. [[Wartość]].
10 Wykonaj? CreatePerIterationEnvironment (perIterationBindings).
11 Jeśli nie jest [pusty], to
12 Niech incRef będzie wynikiem oceny <increment>.
13 Wykonaj? GetValue (incRef).

6 / Widzę to

Pełny cykl pełny cykl powtarzania części.
To byłby <increment>koniec pierwszego cyklu.
- Pierwszy cykl: <test>-> <statement>-> <increment>/ Innymi słowy od linii 3 do linii 13
- Drugi cykl: <test>-> <statement>-> <increment>/ Innymi słowy od linii 3 do linii 13

7 / Cykl jest iteracją

Cykl zaczyna się od CreatePerIterationEnvironment.
Kiedy więc się pojawia CreatePerIterationEnvironment, rozpoczyna się nowy cykl, kończąc w ten sposób poprzedni.
To byłby <increment>początek drugiego cyklu.
- Pierwszy cykl: <test>-> <statement>/ Innymi słowy od linii 1 do linii 9
- Drugi cykl: <increment>-> <test>-> <statement>/ Innymi słowy od linii 10 pętli do linii 9

Czy <increment>koniec pierwszego cyklu czy początek drugiego cyklu?

Prawidłowe wyjaśnienie to 6 lub 7.

INTERCAL , 12 bajtów

(1)DO(1)NEXT

Wypróbuj online!

NEXTjest głównym poleceniem przepływu sterowania INTERCAL-72. (Wprowadzono późniejsze wersje COME FROM, które stały się bardziej znane, ale nie było ich w oryginalnej wersji języka; i wszystkie zakończone implementacje INTERCAL Jestem świadomy wsparcia NEXTdla kompatybilności wstecznej, a wszystkie oprócz jednej domyślnie ją obsługują. Więc Nie czuję potrzeby, aby w tytule wymieniać INTERCAL-72).

Podczas NEXTtworzenia pętli należy użyć RESUMElub FORGETw celu zwolnienia miejsca, które wykorzystuje do zapamiętania, gdzie był program; RESUMEz mocą wsteczną NEXTzamienia to w coś podobnego do wywołania funkcji (chociaż możesz powrócić z funkcji innych niż ta, w której się znajdujesz), podczas FORGETgdy zamienia to w coś bardziej podobnego do instrukcji GOTO. Jeśli tego nie zrobisz (a ten program nie), program ulegnie awarii po 80 iteracjach (takie zachowanie jest faktycznie określone w specyfikacji INTERCAL).

Niejednoznaczne jest, czy liczy się to jako nieograniczona rekurencja (niedozwolone w pytaniu); z pewnością możesz użyć tego rodzaju NEXTdo zaimplementowania wywołania funkcji, w którym to przypadku byłaby to funkcja rekurencyjna, ale nie ma tu wystarczających informacji, aby ustalić, czy wykonujemy wywołanie funkcji, czy nie. Przynajmniej i tak to publikuję, ponieważ nie narusza to jednoznacznie reguł, a implementacja INTERCAL, która zoptymalizowała „wywołanie ogonowe”, nie tylko naruszyłaby specyfikację, ale także spowodowałaby awarię większości istniejących programów, ponieważ powrót z „zła funkcja” jest głównym sposobem wykonania odpowiednika instrukcji JEŻELI.

Oto wynikowy komunikat o błędzie wygenerowany przez C-INTERCAL:

ICL123I PROGRAM HAS DISAPPEARED INTO THE BLACK LAGOON
    ON THE WAY TO 1
        CORRECT SOURCE AND RESUBNIT

(Zauważ, że druga linia jest wcięta tabulatorem, a trzecia ośmioma spacjami. Wygląda to poprawnie w terminalu lub w prawie każdym programie, który ma tabulatory w wielokrotnościach 8. Jednak Markdown ma tabulatory w wielokrotnościach cztery, co narusza założenia większości starszych programów dotyczące kart, więc komunikat o błędzie jest tutaj nieco zniekształcony).

Pyth, 3 bajty

W1w

Wypróbuj online.

W1jest tylko while 1:w Pythonie. Ciało pętli drukuje wiersz odczytany ze STDIN, który ulega awarii dla drugiej iteracji, gdy kod jest uruchamiany z pustym wejściem.

Jeśli pętle używające #(loop-till-error) są zbanowane (zakładam, że tak), myślę, że jest to najkrótszy możliwy.

Python 3, 29 bajtów

i=1
def x(n):del i;x(i)
x(i)

Naprawdę proste. Przy drugim wywołaniu do x nie ma mnie i Python narzeka na to.

Labirynt , 3 bajty

#(/

Wypróbuj online!

Podobnie jak większość języków 2D, Labirynt nie ma żadnych wyraźnych konstrukcji pętli. Zamiast tego każdy kod, który jest tak ułożony, że jest wykonywany wiele razy z rzędu, jest pętlą w tych językach. W przypadku Labiryntu prosty program liniowy działa jak pętla, ponieważ wskaźnik instrukcji będzie się na nim podskakiwał. Jeśli program jest abc(dla niektórych poleceń a, ba c), wówczas rzeczywista realizacja będzieabcbabcbabcb... tak, że działa abcbw nieskończonej pętli.

Jeśli chodzi o to, dlaczego ten konkretny program ulega awarii podczas drugiej iteracji tej pętli, oto, co robią poszczególne polecenia. Zauważ, że stos Labiryntu zawiera ukrytą nieskończoną liczbę zer na dole:

#   Push stack depth.   [... 0]
(   Decrement.          [... -1]
/   Divide.             [... 0]
(   Decrement.          [... -1]
#   Push stack depth.   [... -1 1]
(   Decrement.          [... -1 0]
/   Divide.             Crashes with division-by-zero error.

Bash, 11 (Granica niekonkurująca)

exec $0 1$@

Ten skrypt rekurencyjnie wykonuje się, dołączając 1do argumentów przekazywanych przy każdej iteracji. Myślę, że liczy się to jako całkowity koszt posiadania, ponieważ exec ponownie wykorzystuje przestrzeń procesu, ale nie zużywa stosu. Jest to granica niekonkurencyjna, ponieważ zabicie na mojej maszynie - YMMV, trwało około 10 minut.

cmd, 34 bajty

for /l %i in (0,1,10) do color %i0

Będzie to cyklicznie %iod 0 do 10. Polecenie (starożytne) colorz radością przyjmie każdy argument, który ma 2 (szesnastkowo) cyfry dziesiętne. Z argumentem 100nie powiedzie się, drukując komunikat pomocy i ustawiając ERRORLEVELna 1.

Dowód, że pętla działa co najmniej raz: Kolor twojej powłoki będzie inny!