Na podstawie TEGO pytania.

Biorąc pod uwagę ciąg, zamień każdy nawias ()[]{}<>na nawias odpowiedniego typu, aby nawiasy pasowały do ​​siebie, a nawiasy zagnieżdżone wykonują cykl w następujący sposób:

1. Najbardziej oddalone są ()
2. Bezpośrednio wewnątrz ()powinno być[]
3. Bezpośrednio wewnątrz []powinno być{}
4. Bezpośrednio wewnątrz {}powinno być<>
5. Bezpośrednio wewnątrz <>będzie ()ponownie (cykle)

Wszystkie znaki bez nawiasów muszą pozostać dokładnie takie, jakie są. Otwarte nawiasy można zastąpić tylko otwartymi nawiasami pewnego typu, a nawiasy zamknięte nawiasami zamkniętymi.

Wejście zawsze umożliwi to. Oznacza to, że nawiasy są poprawnie dopasowane, jeśli ich typ jest ignorowany. Tak, {ab<)c]to ważne wejście, ale ab)(cdczy ab((cdnie.

Przykłady:

2#jd {¤>. = 2#jd (¤).
abcdef    = abcdef
(3×5+(4-1)) = (3×5+[4-1])
<<<>><<>><<<<<<>>>>>>> = ([{}][{}][{<([{}])>}])

Używanie natywnej transformacji danych wejściowych w ten sposób (automatyczna składnia języka) jest niedozwolone.

Jak zawsze: wygrywa najkrótszy kod.

JavaScript (ES6), 79 bajtów

s=>s.replace(/./g,c=>~(p=l.indexOf(c))?l[p&4?--k&3|4:k++&3]:c,l='([{<)]}>',k=0)

Przypadki testowe

let f =

s=>s.replace(/./g,c=>~(p=l.indexOf(c))?l[p&4?--k&3|4:k++&3]:c,l='([{<)]}>',k=0)

console.log(f("2#jd {¤>."));
console.log(f("abcdef"));
console.log(f("(3×5+(4-1))"));
console.log(f("<<<>><<>><<<<<<>>>>>>>"));

Lex, 132 bajty

%{
int i,o[4]={40,91,123,60};
%}
%%
[[({<] {putchar(o[i++&3]);}
[])}>] {putchar(o[--i&3]+2-!(i&3));}
%%
yywrap(){}
main(){yylex();}

Java, 155 bajtów

a->{String s="([{<)]}>";for(int i=0,j=0,k;i<a.length;i++){k=s.indexOf(a[i]);if(k>3){a[i]=s.charAt(--j%4+4);}else if(k>-1){a[i]=s.charAt(j++%4);}}return a;}

Lambda, która przyjmuje char[]argument jako pojedynczy argument. Pętlimy tablicę, przechowując jej pozycję w naszym ciągu nawiasów ( s) w zmiennej ( k). Sprawdzamy, czy jest to nawias otwierający lub zamykający ( s.indexAt()), i zastępujemy go odpowiednim nawiasiem zależnym od poziomu zagnieżdżenia ( s.charAt()), odpowiednio zapętlając%4

Haskell, 126 bajtów

b="([{<"
d=")]}>"
y=cycle
(!)=elem
f(e:c)n(x:r)|x!b=y b!!n:f(y d!!n:e:c)(n+1)r|x!d=e:f c(n-1)r|1<3=x:f(e:c)n r
f c n s=s
f" "0

Wypróbuj na ideone. Stosowanie:

*Main> f" "0 "<<<>><<>><<<<<<>>>>>>>"
"([{}][{}][{<([{}])>}])"

Wyjaśnienie

fprzyjmuje trzy argumenty: ciąg znaków, który działa jako stos do zamykania nawiasów, int ndla zliczania głębokości zagnieżdżenia i ciąg wejściowy.

f c n "" = ""                            -- base case for recursion: input string is empty
f (e:c) n (x:r)                          -- for the current char x
   | elem x "([{<" =                     -- check if it is an opening bracket
       (cycle "([{<")!!n :               --   if so, replace it with a bracket of the current nesting depth
           f ((cycle ")]}>")!!n : e : c) --   push the matching closing bracket on the stack
               (n+1) r                   --   increase depth level and check the next char
   | elem x ")]}>" =                     -- if x is a closing bracket
       e :                               --   replace it by the closing bracket from on top of the stack
           f c (n-1) r                   --   decrement depth level and check the next char
   | otherwise     = x : f (e:c) n r     -- otherwise keep x and check the next char