Czy obrona skandynawska jest gorsza?

Jako Black nigdy nie grałem w Skandynawską obronę, ani też nigdy nie lubiłem gry centralnej dla białych. Wydaje się, że 1. e4 d5marnuje cenny czas później 2. exd5 Qxd5 3. Nc3i Królowa Czarnych musi uciec, podczas gdy Białe mogą wygodnie rozwijać:

Ta sama wada występuje w grze White in the Center:

Mimo to otwarcie wydaje się być nadal popularne, a gracze online często grali przeciwko mnie. Czy jest jakaś zbawcza cnota, której mi brakuje w tej obronie?

Oto kilka powodów, dla których można podjąć obronę:

• Pomimo kopnięcia Królowej przez Rycerza, Królowa nie jest realnie niebezpieczna, że ​​zostanie uwięziona, a najczęstszymi miejscami ucieczki są a5 i d6.
• Struktura pionka czarnego jest solidna, podobnie jak Caro-Kann.
• Liczba linii, które czarne muszą znać, jest dość ograniczona, dzięki czemu łatwo się tam dostać.
• Nie jest często grany, więc czarny gracz będzie prawdopodobnie bardziej zaznajomiony z pozycjami niż biały.
• Czerń jest w stanie opracować wszystkie elementy i zamki we względnym bezpieczeństwie; godna uwagi jest zdolność do rozwoju z Biskupem na c8 przed rozpoczęciem ...e6gry.

Wydaje mi się, że niektórzy gracze mają krytyczną opinię na temat Scandi, głównie na podstawie faktu, że White zyskuje czas na królowej dzięki Nc3. W rzeczywistości White odzyskuje tempo „utracone” w drugim ruchu (exd5). Ktoś nawet nazwał to „teoretycznie gorszym” na podstawie kilku pierwszych ruchów. Scandi jest doskonale grywalny i regularnie gra w nim kilku silnych GM. Tiviakov, Kramnik, Ivanchuk, Karpov w dawnych czasach, żeby wymienić tylko kilka, a nawet Carlsen wypróbował to. Obrona skandynawska - zwłaszcza wariant 3 ... Qd6 - wyrównuje się w prawie każdej możliwej linii względem 1.e4. „Problem” (jeśli taki istnieje) nie polega na tym, że Nc3 nie zagraża królowej dyskusji, ale fakt, że wygrywanie wieloma grami z Blackem może być trudne. Na poziomie amatorskim nie stanowi to problemu, ponieważ większość graczy z białymi nie ma pojęcia, jak grać przeciwko Scandi. Na wyższych poziomach główna linia to:

1. e4 d5 2.exd5 Qxd5 3.Nc3 Qd6 4.d4 Nf6 5.Nf3 c6 (gra się także w a6, a agresywny Bg4 GM Kovalenko). Tylko 6.Ne5 wywiera presję na czarnych. Wcześniej również 6.g3 było uważane za mocne, ale zostało dobrze zneutralizowane przez Czarnych dzięki staraniom GM Tiviakov i Kontronias.

Po 6.Ne5 gra idzie: 6 ... Nbd7 i białe mają trzy główne próby:

7. f4 (pomysł Shirova) 7.Bf4 7.Nc4

Odmiana Bf4 nie stanowi już problemu. Czarny wyrównuje się dość łatwo. 7.f4 i 7.Nc4 są trudniejsze, ale czarne znalazły sposoby na utrzymanie równowagi, a teoria tych linii jest dość mocno rozwinięta. Gra w Scandi (przynajmniej na wyższym poziomie) wymaga znajomości tych linii i tego, jak radzić sobie z tymi dość złożonymi środkowymi grami. Nie wystarczy znać tylko początkowe linie skandi, ważne jest również poznanie środkowych partii, a do wygrania (lub zarysu) tych pozycji potrzebne będą silne umiejętności gry końcowej - zarówno białej, jak i czarnej. To jest „problem” Skandynawii (i chyba we wszystkich innych otwarciach).

Życzę powodzenia w grze po obu stronach Obrony Skandynawii.

Zwykle gram na 2...Nf6linii. Gram w to, ponieważ wymusza i mogę skupić się na jednej obronie, a białe zwykle nie są na to przygotowane. Daje czarnemu dużo zabawy i taktycznych wyborów. To zabawna linia.

Jestem kandydatem na mistrza FIDE i przez ostatnie 2 lata próbowałem obrony skandynawskiej i nowoczesnej wariacji. Przeciw słabszej opozycji moje wyniki były bardzo dobre. Czarny wyrównuje się łatwo i szybko i ma bardzo aktywne elementy. Przesunięcie c4 przez białe, zajmowanie środka, nie jest poważnym problemem dla przygotowanego gracza. Wszakże wiele linii obrony ustąpiło środka białemu, tylko po to, aby kontratakować później. Jest to koncepcja wprowadzona do szachów 150 lat temu przez Hypermodern School w szachach, której głównym wykładnikiem był Aron Nimzovitch. Obronami tego typu są Francuzi, Pirc, Modern Defense, Alekhine Defense, i wszystkie są rozgrywane przez silnych europejskich GMów.

Mówienie, że skandynawska obrona jest gorsza, jest śmiechu warte, ale moim zdaniem jest mały problem. Jeśli chcesz wygrać w konkretnej grze z czarnymi i zmierzyć się z dobrym przeciwnikiem, jeśli jako białe grają bardzo solidnie , trudno jest uzyskać obiecującą pozycję, a większość gier na wyższym poziomie kończy się remisem. Czarne mają szanse na wygraną tylko wtedy, gdy gracze z białymi naciskają zbyt mocno na wygraną, nie doceniając pozycji.

Obrona skandynawska jest teoretycznie gorsza, ponieważ białe zyskają czas ze swoimi rzeczywistymi i potencjalnymi zagrożeniami, które mogą ścigać królową. W przeciwieństwie do gry szkockiej groźby przeciwko królowej są realne, ponieważ nie wymieniono żadnych par rycerzy i tylko jedną parę pionków.

Ale białe potrzebują bardzo dokładnej gry, aby zrealizować tę przewagę. Czarną królową można agresywnie postawić na a5, co może wywołać u białych dyskomfort. Stąd popularność w grze online lub klubowej, w której obfituje przeciętnych (białych) graczy.